Həzrət Hüseyn radiyallahu anh
Peyğəmbərimiz sallallahu aleyhi və səlləmin nəvəsi, Həzrət Əlinin ikinci oğlu olan Həzrət Hüseyn,
Hizrətin 4-cü ilində doğulur.
Anası Həzrəti Muhamməd sallallahu aleyhi və səlləmin soyunu davam etdirən, tək qızı olan Həzrəti Fatimədir.
Hüseyn adı ona Peyğəmbərimiz tərəfindən verilib.
Hüseyn Ərəb dilində gözəl, yaraşıqlı deməkdir.
Həzrət Hüseynin ləqəblərindən bəziləri isə Sif, Nəvə, Seyyidi Şüəda, Təbili Əmrillah, Allahın əmrənə təslim olan, Zəki və Mübarəkidir.
Həzrət Hüseyn, Həzrəti Muhamməd sallallahu aleyhi və səlləmə çox bənzəyirdi.
Həzrət Əli bu bənzərliyi belə dilə gətirmişdir.
Həzrət Hüseynin uşaqlığı Həzrət Hüseynin uşaqlığı Həzrət Hüseynin yanında onun dərin sevgisi və şəfqəti ilə keçdi.
Peyğəmbərimiz sallallahu aleyhi və səlləmin vəfatının ardınca təhsilini və tərbiyəsini Həzrət Əlinin yanında tamamladı.
Beş oğlan üç kızı olmaqla, səkiz övladı oldu.
Həzrət Hüseynin də böyük qardaşı Həzrət Həsən kimi Rəsullullah sallallahu aleyhi və səlləmin mübarək dizlərində oturaraq, onun sevgi dolu könlündən bəhərlənərək böyüdü.
Peyğəmbərimiz sallallahu aleyhi və səlləm nəvələrinə qarşı sevgi dolu idi və onlarla zarıfatlaşırdı.
Bir qrup səhabə, Rəsullullah ilə birlikdə əliyyət salatu və səlam dəvət edildiyi bir qonaqlığa getdilər.
Yolda nəvəsi Hüseynə rast gəldilər. Uşaqlarla oynayırdı.
Rəsullullah sallallahu aleyhi və səlləm uşağı görəndə, irərləyib zamatın önünə keçib onu tutmaq üçün əllərini açdı.
Uşaq isə sağa-sola qaçmağa başladı.
Rəsullullah da onu təqlid edərək sağa-sola qaçdı.
Uşağı tutana qədər arxasınca qaçdı.
Tutanda əllərinin birini çənəsinin altına, digərini də boynuna qoyub öptü.
Və Hüseyn məndəndir. Mən də Hüseyndən am.
Kim Hüseyni sevirsə, Allah da onu sevsin.
Hüseyn siplərdən bir sipldir, buyurdu.
Peyğəmbərimiz sallallahu aleyhi və səlləm bir hədisdə belə buyurmuşdur.
Həsən və Hüseyn cənnət əhlinin gənclərinin iki seyyididirlər.
Həsrət Hüseyn radiyallahu an, Allah sevgisi ilə dolu, iqid, gözəl əxlaqlı, mərhəmətli və cömərd idi.
Həsrət Hüseynin qardaşı, Muhamməd ibn Hannifiyyə yazdığı vəsiyyətnamədə belə buyurur.
Bütün insanlar bilsinlər ki, mən məqam pərəst, mövqə pərəst, fitnəçi və zalim deyiləm.
Mənim belə hədəflərim yoxdur.
Mənim qiyamım islah etmək üçündür.
Cəddimin ümmətini islah etmək üçün qiyam edirəm.
Mən marufa əmr etmək və münkəri uzaqlaşdırmaq istəyirəm.
Yenə başqa sözlərlə, mən azğınlıq, məqam, fitnə çıxarmaq və zülm etmək üçün Mədinədən ayrılmadım.
Mən cəddimin ümmətini islah etmək, marufa əmir, münkəri uzaqlaşdırmaq, cəddim Rəsullullahın və atam əlinin yolu ilə hərəkət etmək üçün qiyam etdim.
Həzrət Hüseynin şəhadəti
Həzrət Hüseyn 10 il imamlıq etdi.
Təxminən 6 ay istisna olmaqla bu müddət sətin şərtlər və ən ağır təziklər altında keçdi.
Həzrət Hüseyn 681-ci ildə Məhərəm ayının 10-cu günü qohumlarından 72 mübarək şəxslə birlikdə Kərbalada şəhid edildi.
Həzrət Həlinin şəhadətinin ardınca xilafət müaviyyənin əlinə keçmişdi.
Müaviyyə, oğlu Yezidin özündən sonraki xəlifə olaraq qəbul edilməsini həl həyatda ikən zəmanətə almağa çalışdı.
Tərəftarlarına Yezidə ballı qandı içdirir.
Yezid hakimiyyətə gələndə ilk kişi olaraq Mədinə valisinə bir məktub yazaraq,
Həzrət Hüseynə deyil, özünə itaat edilməsini, əks təqdirdə bunu canı ilə ödəyəcəyini bildirdi.
Bu arada Həzrət Hüseyn də küfəlilərdən özlərinə bağlılıqlarına ifadə edən məktublar alırdı.
Həzrət Hüseyn bu təkliflərdən sonra yanındakılarla birlikdə küfəyə yola çıxdı.
Küfəyə yaxınlarındakı Kərbəlada düşərcə sağladı.
Yezid 30 min nəfərlik ordunu Həzrət Hüseynin üzərinə göndərdi.
Həzrət Hüseyn və mübarək ailəsi əvvəl tamamilə susuz bıraxıldı.
Daha sonra Həzrət Hüseynin hələ də 6 aylıq oğlu olan Əli Əskərbələ oxla vurularaq şəhid edildi.
Həzrət Hüseyn və 72 yoldaşının şəhadətinin ardınca onlarla birlikdə olan qadınlar və uşaqlar Yezid tərəfindən əsir alındı.
Əsir alınıb illərdə Həbsxanada saxlanılanlar arasında Həzrət Hüseynin batısı Həzrət Zeynəb və oğlu Zeynal Abidin də var.
Həzrət Həzrət Həsrət Hüseyn benim cəddimdir.
Ben onları şəhid edənlərə lanet ediyorm.
Allahın lanetinin o üzrələri olsun.
Ama yas tutmam.
Benim aslan dedelerim, Həzrət Ali də şəhid oldu.
Həzrət Həmda də şəhid oldu.
O onların yiğitlidir.
Koç yiğittir onlar.
Və biz hər zaman şəhidlər verdik, yas tutmadık. Şəhid için yas tutulmaz, şəhid için iftihar edilir. İftihar ediyorum bən onlarla, inşaAllah.
Amma sevgi ilə yad edəriz, hürmətlə yad edəriz. Onlar bizim canımız, cəhərimiz. Onlar cənnət əhlini, şəhidləri, inşaAllah, Peygamberimizin ifadəsi ilə.
Həzət Hüzeyinin şəhadətini mübarək Peygamberimiz mövzəvi bir şəkildə xəbər vermişdir.
Rəsulullah bu şəhadəti belə danışmış və tam da danışdığı şəkildə baş vermişdir.
Allah Rəsulü bir gün yatmışdı. Əlində qırmızı bir torpaq vardı.
Ey Allah Rəsulü, bu torpaq nədir? deyə soruşdu.
Buyurdu ki, Zəbrail Hüseyni nəzərdə tutaraq, onun niyaq torpaqlarında şəhid ediləcəyini söylədi.
Bu torpaq oranın torpağıdır.
Hüseyni nəzərdə tutaraq, bu oğlum Kərbala adlanan yerdə şəhid ediləcək.
Onu burada görən ona kömək etsin.
Bundan sonra Hənəs Əlharis Kəlbalaya getdi.
Hüseyin ilə bərabər, orada şəhid edildi.
Həsulənin torunları, Fatma adamın gülleri, Kərbala'nın şəhid ediləri, İmam Hasan Şah Hüseyin.
İmam Hasan Şah Hüseyin.
Kərbala'nın şəhid ediləri, İmam Hasan Şah Hüseyin.