Şeyh Ahmet Yasin Hazretleri, Sayın Adnan Oktar'a hediye ettiği aslanın silsilesini anlatıyor.
Taşımazlar.
Elinde taşıdıkları bir şey varsa o da çok kıymetlidir.
Hazret Kad'a sallallahu aleyhi hazretleri dediğimiz mübarek zat kendisi Tilo'da.
Nakşibendi silsilesi Abdurrahman ve Tahir hazretlerinin halifesidir.
O mübarek için anlatılan rivayetler var.
Bir dervişi gördüğü bir mana üzerine, bir dünya üzerine dağa çıkıp bu gül ağacını buldu.
O gül ağacından o bastonunu asa olarak kesip şeyhine getirdi Muhammed Ziyaddin Hazretlerine.
Şeyh Muhammed Ziyaddin Hazretleri onu mana aleminde bize göstermişlerdi.
Bir gün bu asa ehlinin eline geçtiğinde yeşerecek demiş.
Elhamdülillah.
Çok önemli bir asandır.
O asayı yanından ayırmadığı rivayet ediliyor.
Önemli irşaklara çıktığı zaman, hizmetlere çıktığı zaman o asayla çıkarmış.
Hanesine döndüğü zaman o asayı baş hizasının üstünde bir yer yaptırmış orada taşırmış.
Biz o günleri yaşamadık.
Sadece duyduk bunları yaşayanlardan.
Daha sonra kendisi, bugün Suriye'nin Kamışlı şehri demiş olduğumuz şehirde bulunan Şeyh Ahmet İl Haznevi Hazretlerine o asayı hediye olarak gönderdiğini biliyoruz.
Abdülhakim Hüseyin Hazretleri demiş olduğumuz zat, zamanın gavsu olan, şu anda silsilesi hala menzilde devam eden türbesi de orada olan o mübarek zat,
o günün şartlarıyla yanın ayak olarak sınırdan geçip Şah-ı Hazne'ye ders almaya gidermiş.
Onun mürediydi.
Ve orada irşat oldu.
Vakti geldiğinde bir gün bir rüya görüyor Gavsu Hazretleri.
O rüyayı Şah-ı Hazne'ye anlatıyor.
Diyor ki sultanım, haşa huzur utanarak söylüyorum ama sizin bahçenizde bir kuyu varmış, ağzına kadar su dolu.
Eğildim, o suyun hepsini içtim.
Daha sonra siz ve evlatlarınız aklıma gelince merhameten diyor bir miktarını bıraktım ağzında, kuyuda.
Ve öyle uyandım deyince Şah-ı Hazne'ye kadar mübarek buyuruyor ki Abdülhakim elhamdülillah, sen makamına erdin.
Vaktin sahibi sensin.
Merhamet etmişin bizim silsilemize, evlatlarımıza da biraz ilim, hikmet ve irfan bırakmışın.
O ona işarettir dedi.
Ve bu arada bu asayı hediye ettikleri söyleniyor.
Gavsu Hazretleri mübarek bu asay ile doğuda çok köyleri, kasabaları ve şehirleri irşat etmeye gitmiş.
Yaz günü, kış günü hep yanından ayırmamış olan.
Hatta yanında bazı dervişler anlatıyorlardı.
Biz o dervişlere yetiştik, onları gördük bizzat kendilerinden dinledim.
Doğuda köprü yoktu diyorlar.
Dereler öyle deli akardı ki.
Davus Hazretleri hatta Molla Yahya Hazretleri'nin üç günlerdeki zat onun halifesidir.
Aynı zamanda ona da mübarek yaptım, onda da terbiyemi bitirdim.
O mübarek zat dahi derdi ki, fakirdik diyor o zaman.
Davus Hazretleri haşa huzur eşekisine biner de doğulu olduğu için öyle konuşuyordu.
Ben de yanımda yaya yürürdüm.
Gittiğimiz yerde fakir insanlar bir odada onu misafir ederler.
Ben de derdi, yanımda eşekle beraber haşa huzur ahırda yatardım diyordu mübarek.
O mübarekten de duyduğum şubül ağacından olan asayı yanından ayırmazdık.
Ne yolda kaldık, ne eşkiyaya rastladık, ne de vahşi hayvan.
Hiçbirisi bize bir zarar veremedi.
Maşallah.
Ama hakiki hikmetini Allah bilir diyorlardı mübarekleri.
Daha sonra Sultanımız Muhammed Râşit Hazretleri tahtta oturduğunda 1972 senesinde
hanedeki emanetler ona kaldı.
O sultan çok acayipti.
Bütün herkes de biliyor ki ülkemizin, dünyanın her tarafından rakamakta insanlar onu ziyaret ediyor.
Maşallah.
O mübarekte Balkanlardan öteye çok büyük hizmetimiz oldu.
Bir seferinde yine böyle bir kış günüydü.
Onun yanına ziyaretine gittiğimizde seyyidlerimizin çoğusu küçüktür her zaman.
Şimdi Bilvalis'te şeyhlik yapan oğlu Şeyh Seyyid Fevzettin Hazretleri vardı.
O mübarek oğlu Madiyaman'daydı, menzirdeydi.
Bir meseleden dolayı aşağı inmişti.
Şeyh Efendi de bize bir sohbet anlattı.
Avrupa'daki yapılacak hizmetlerden dolayı.
Ondan sonra uzandım, o asayı aldım.
79'un 8. ayı.
79 senesinin 8. ayı.
Oğlum dedim, bu asayı yanından ayırma.
Bir yere giderken, bir iş olurken bu sende bulunsun.
Vakti gelince de sahibine emanet edersin deyim.
Sübhanallah.
O şekilde, o mübarek zat bana emanet.
Sübhanallah.
Allah'a emanet.
Önemli bir asadır.
Biz garip bir dervişiz.
Kul olmak için uğraşan kul Ahmet'iz.
Sübhanallah.
Emanet bize verilmişti.
Ve bize de o sır söylenmişti.
Evet.
Maşallah.
Sübhanallah.
Biz de inşaAllah, baktık ki bu hizmetlerinden dolayı, gayretlerinden dolayı inşaAllah zahirde komutan olur diye,
Adnan hocamıza o asayı herhalde emanet orayadır diye kendisine gönderdik.
Asanın silsilesi böyle.
Maşallah.
Allah sizden razı olsun hocam.
Sizden de.
Maşallah.