Muzika
Shumë dhe shmëria jetës që gjëndet në tokë, është një numërit pa logaritëshëm.
Miliona kafsh, bim dhe insetë jetojnë në harmonit plot me njëri tjetërin në planetin tonë.
Një shumë dhe shmëri ka që gjëra jetës mund të egzistohi vetëm me pranin e një kohësishmet një numërit të mabde ku i librua së shtë ngjeshme.
Lërksia e planetit tonë nga djële, këndi i boshtit dhe shpejtësia e rëtullimit.
Përbërësit atmosferës dhe uj që mbulon tret e katërtat e si përfaqës planetit, jam vetëm disa element nëndërtu e së të këti e kujlibrit të ndjeshme.
Detët dhe u që amët që mbulon pjesën më të madhët si përfaqës tokës, jam një pjesër pa logariq me e kujlibrit.
Pjesër më e madhën dryshimeve atmosferike duke njësur nga shiu të këformimi erës edhe deri të klima, jam të mundshme vetëm nga egzistenca e detët.
Përmëte, për detet janë mikë pritës të një numërit jeshtë zakonshëm të gjelesën.
Kjo loj shmëri që mbjeton qindra e madhje mira metre në ndetë, është poj që ma një qëmë, sa dhe nësi përfaqës.
Këto bukurit të botës në njëore edhe sistemi i funksionimit i sajë shpalosin parasyve tanë, kryim të arin e pak rasuashmet të zotit.
Nga peshit të këbimet në njëore.
Nga delfinët të këplanktoni, format panumër të të jetës janë ndërtu e së të kësaj pjeset për kryur të botës.
Në këtë film, janë përshkryar vetëm disa shembuj të botës qëditshme në njëore.
Me gjithë se pak shembuj kur ishe, se si këto kryesa marim frymë, gjejnë ushimë, struktura e trupit tyre, vënd strehimi, shkurt,
qdo hëllësi në zjerë në pa faktin që veqorit të tyre janë kryuar në mënyrë që tu përshtaten nevojave të tyre,
sepse kryuasi tyre është një kësishtë kryuasi i mjedisit ku ato jetoj.
Kryuasi është zoti lavdi plotë, a i që nje gjithë shka në tokë edhe në detë,
Derenol Seed Motovoglë.
Taktika Embroityas
Mjedisi ku jetojnë gjelesat e deti, të kryon atyre mundësit gjëra ushimë.
Si të qoftë, në pjesën më të madhët kohës, ato janë gjithashtu në rezik të bjenë prajet të tjerëve.
Për këtë arsue, mekanizmi mbrojtës si tyre është një rënsi e vitale.
Teknikat e tyre të gjahut edhe të mbrojtjes jam befasuese.
Me gjithë se pa vetëtia dhe pa inteligencë, ato shfaqin shembujtës jelje se planifikuar.
Disa mbrohen prejarë miqve të tyre duke imituar gjelesat e tjera.
Disa duke përdorur gjëmbat helmuas edhe të tjerë duke shfaqin një njëshmëriti jersa konshme,
me njërat edhe format e mjedisit ku jetojnë.
Kjo e fundit, quhet në dryshe metode e maskimit.
Maskimi është një nga taktikat më interesante që përdorin gjelesat e detit për të mbrojtë.
Falë maskimit, peshku mund të bëhet pëthuaj si e pa dukshëm për armiqët e ti.
Trupat e tyre bëhen një më mjedisin rëthuajs në mënyrë të mahniqme,
duke bërt pa mundur dalimin nëse është bima po kaqsh.
Një nga gjelesat që mbrojtë në këtë mënyrë, është peshku a krepë.
është pa mundur të dalosh këtë peshkë fshehur në mjedis koraleve,
pa bërë as një levizje nga mjedisi që e rëthuaj.
Falë kësa e veqoria, i nuk bje prej e peshku të patë.
Njëta veqori, i e pati gjithashtu, mundësi të gjuaj pa u vërnëre.
Peshku a krepë, që përdor gëthebët si gremë qa për të levizur,
është një nga më interesantë të të lojtë.
E i leviz dhe fundin e detit, gjithmoni pregatitur për të mbrojtë nga gjithdo rezik që mund të shfaqet.
Kur këtë qastë vjen, peshku a krepë përdor zhytje në rërë, si mënyrë maskimin.
Imbulluar me rërë, pa bërë as një levizje, a i bëhet në qasti pa dukshë.
është pëthuaj se e pa mundur për një sy normal të daloj e të.
Një tjetër gjales e detit që përdor kamuflajshin është gaforja.
Ajo përdor rërën si vënd strahimi për të mbrojtur dhe risa rezikut kaloj.
Në tjetën kohë, syte saj të kryuar për këtë qëllimë, që ndrojnë hapur duke i dhënë mundësi ka fores të shohë të shëndodhë për reth.
Shtojse e detit është gjithashtu një shëndodhë.
Në tjetër gjithashtu një shëndodhë.
Një shëndodhë këtë peshkë lëviznë si për fajgjën e detit.
Peshku percepton një gjyrat e shtratit të ujrave ku në tonë,
dhe në mënyrë të menjë hershme ndryshon në gjyrat e trupit në përshtatje me to.
Një zonë shkëmbora ose ranore, trupit ti mërë tonë të letat grisë,
kurse një zonë me alga dhe leshterikë tonë të ngjyrës e gjelbërë.
Kur peshku qëndron një zonë ranore, paracitja ti përshtatët një mënyrë të admiruashme përsfondit.
Peshit për të cilët foljum dhe ritani janë kryuar me aftësin për të u maskuar me antë njyrat,
formathe, madje dhe syve.
Sy të peshku që qëndrojnë jash kur trupi është i zhytur në rërë,
si një periskop në ndecje i shërbejnë ati për të kontroluar për red.
Sepjet janë gjithashtu të njohura si ekspertet maskimit.
E këto kryesa kanë aftësit të ndryshojnë paracitja në dhe njërë në lëkurës në një ko shumë të shkurëtër.
Vetë me eksistencë e një mekanizbit të ndërgjeshëm të mbrojtjes,
në këto gjalesa mund të realizoj pikërish të ndryshimet të duhura të ndjyrave të trupave të tyre.
Êshtë mëse e qartë që një peshk nuk mund të këtë zgjuarsinë dhe ndërgjegjen për të harmonizuar në pak sekonda
a paracitjen me shtratin e ujrave kuna tonë.
Edhe si kur të pranojmë, që i e zotronë këto aftësi, ku e dhja i se cilet janë mekanizmat e nevojshën fiziologjik për të realizuar këto ndryshime?
Si janë vendosur këto mekanizma në trupave dhe si funksionojnë ato?
Një peshk që nuk ka aftësi mendore, mundje preci, ose aftësi planifikuese, në adrysh që nuk mund të arrijë vetëm në zotrimin e këture cilësime.
është gjithashtu mëse e qartë, se këto sisteme ka që të ndërlikuara që bëjnë të mundur procesin e ndryshimit të njyrave në trupat e këtyre gjelesave, tjenë formuar si pasoj e rastësis.
Zotruesi aftësive kryuese, është zotin.
A i që kryon të gjitha gjelesat nga asgjeja, edhe i pajis ato me sisteme vetë mbrojtëse.
Ndryshimi i Formas
Ndysia kryesat të detit përdorin metodat të tjera në vënd të kamuflash.
Kjo gjeles për shëmbu, zotron një aftësi të veçanë për të ufshekur.
Ajo lëviz dhe shtëratin e detit e strukur në një copë korali që ka gjetur.
Ky peshk i mitur, tullu mbatsë, nuk di akomat në tojmjet, për këtë arsue nuk aftësi të lërgohet armigjve me shpejtsin e duhur.
A i zotron një armë tjetë në mbrojtëse nda i peshkve gerapitjarë.
Seher që i ka noset reziku, pufka gufohet.
Armiko që nuk ka mundësi të agëltis këtë peshk, tashme ka që të madhë, lërgohet.
Ky peshk i njërë si peshk u i rishë.
Paracitet me një mjetë mbrojtës të njashë me fryurjen e fuskës.
A i është me i madhë se peshku tullu mbasë dhe i pajisur me gjëmba në në lëku.
Këndjen rezikun, kë peshk rritë vëllimin e trupit të ti disa herë.
Gjëtë këti procesit, gjëmbat fillojnë të drejtohen edhe peshku duket si një top imbushur me gjithë përë.
Kjo paracitje e ti bënë që shumica e peshkve grabitjarë, talonat të qetë.
Po të mendojnë pak, vëmërej që metodat që kanë këto peshtë janë shumë të zgjuarë,
edhe në të njëtën kohë, janë konceptet planifikuara në mënyrë mjeshtëronë.
Të dy, si peshku tullu mbasë ashtu dhe i peshku i rriqë,
zotërojnë një sistem trupor të planifikuar posaqërisht,
për të penguar armiqët edhe gjithashtu reflekset për t'i përdoru këto veqorit,
pikërish në qastin e duhur, është e pa mundur për këto gjalesa pasë gjuarësi,
edhe pa ndërgjegje të realizojnë një model të t'ilë në trupat të t'yra,
apo të zotërojnë reflekset e duhurra.
Êshtë e qartë që këto kryesa janë kryuar së bashku me cilësitë dhe veqorit të t'yra.
Zotë i plotfuqishmi natyres, i pa isk të apeshqë,
me mjetë mbrojtësit pashqoqe,
në t'njëtën mënyrë që a i jebë të gjitha gjelesave veqorit e duhurra për qenë në harmoni me mjedisit.
Karkaleci mantis
Gjelesat që kemi parë dhe ritanë janë vetëm disa nga shumë lëshmëria e pa fund me lojeve të kryesave no qanët e pakufishme.
Mira kryesat të tjera të detit janë pa isur me sisteme mbrojtësit pashqoqe.
Një shembul është dhe karkaleci mantis.
Karkaleci mantis, me paracitin e ti i pompoze, jeton në një strehim që e gërmon në nërërë.
Kur karkaleci deljë për të ngrënë, i përdor gremqat si një qëki që fuqishme për të shkëputur midhjen nga vëndi ku është njëtë.
Pasta e qanë midhjen në copa me goditjet fuqishme.
Por gjatë gjithë kohës, gjithashtu është në djeni të oktapodit që pojë afro.
Ngrjet për balë oktapodit si kur do të parere mërojtë mos përzihet.
Në qovë se oktapodit nuk largohet, e godetat të drejta në syrën.
Këto goditje vazhdojnë dherisa i largohet.
Karkalecive prom si kur të di që syri është vëndi më i dobiti kundushtarit dhe i drejton të gjitha goditjet në syrin e oktapodit.
Karkaleci e ndjeko krapodin, dherisa sigurohet që i po largohet përfundimisht në vëndi i njarjes edhe pastaj kthejet në strehimin e ti.
Sy të rem
Një tjetër mënyrë në mbrojtje që shohim në gjelesat u jore janë sy të rem.
Disa pesht kanë në bishë shenja që duken si sy të vërtet.
Këta sy i bëjnë ata që duken më të mdhejës e që janë.
Për më tepër, janë arsyja që peshtit grabi qarë, drejtojen nga bishti edhe jo nga koka e peshkut.
Duke i dhenë ati kohë për t'janë bafë.
Sy të vërtet peshkut janë të maskua nga një vizet gjëre zesë.
Naturisht që këto vizetime nuk janë aty rastësisht.
Ato janë kryuar pikërish për mbrojtje në peshkut.
Êshtë e pa mundur të adalosh koken nga bishti i peshkut.
Sy të remë vizatuar në mënyrë të përsosur në bishtin e ti, kanë vetëm qëlimin e mbrojtjes.
Për qëfar është më befasues?
Kryesa me gjethë që për shohim duken atuar nuk është bimë, por një kalë deti.
Peshku klonë, jeton një imjedisë, ku asë një peshk nuk ka mundësi të gjuhë.
Kjo bimë deti, që ponotonë e pasqetsuar, është në fakte armatosu me një helmë shumë të fuqishëm, që mund të paralizoi gjithë të gjales që e bregj.
Por peshku klonë, është plotsisht i padëmtuar nga kërë.
Sepse lëndaj të i dukshme në lëkuur në ti, ka për qëlimë të ndaloj i veprimin e kapsuleve djekse të bimës.
Kur peshku i afrohet bimës, kjo e fundit fillon të lëshoj lëndë djekse nga kapsulit.
E falë lëndës transparente që ndodhët në si përfaqen e trukit, peshku nuk dëmton fare nga helmë, që shpërthen për rreth ti, edhe pas pak, a i kryon imunitet të plot nga helmë.
Tanja i ka mundësi të jetoj në pache prampimës.
Paracitje e maskimit, ndryshimit formës dhe djetra metodeve të tjera të ndryshme të mbrojtjes i rezultati përbojjes me kalimin e kohës, ose i rastësis, nuk i përgjigjet as logikës, as intellect.
Këto gjalesa, që nuk kanë as një zgjuarësi apologikë, vazhdoj njërët në tyre, falë sistemeve dhe veqorive që janë kriuar posa qërishë për to.
është vetëm zoti lavdi plot, a i që ujep gjalesave cilësi, edhe i vendos ato në vëndet ku ato jetoj.
A i në tregon për këtët vërtet në një varkë të kuramit.
E zoti us është për cilës ndaj qdo gjëje.
Si shumë gjalesat të tjera në botë, krijesat e detit gjithashtu kanë nevojnë e njëra tjetërës për të kuramit.
Disa gjalesat e detit kanë nevojnë të pastrojnë regullisht shtrupin nga organismet, kërpudat apo parazitet dhe kjeprurës.
Për këto krijesat nuk kanë as një organ me antës e cilin mund të pastrojnë vetëm.
Për këto arsua, ato kërkojnë ndim nga gjalesat e tjera.
Një krijes që normalisht do t'ishte bërë një sekundë pre e tjetërës,
po t'ishte kaqë pranë, në tonë përreth kësaj të fundit po thuaj se e patur përduar,
edhe pastrojnë duke ingrën parazitet edhe kërpudat.
Të dyja palet përfitojnë nga kjërej.
Njëra gjenoshim tjetra pastrojnë nga organismet të dëmshë.
Shpeshë dhe krijesat më të rezikshme dhe të fuqishme të deteve si peshka qenja po balenat gjigante,
ndjejnë nevojt pastrojnë.
Ata lejojnë peshqit e veqër, që kryen këtë mision të notojnë përreth tyre,
ma djetë u hynë edhe ngojnë.
Ato nuk i dëmtojnë peshqit e veqër.
Këtat fundit u afrohen pa frikë të sigur që nuk dhe të ndodhë gjërë.
Peshku shpat edhe peshku berber.
Peshku i voglë berber, pastrojnë parazitët vdekje prurës nga si përfaqe e trupit të peshku të shpat.
Gjetëkos që peshqit e veqër për kryen këtë proces,
peshku i madhë nuk bënë asë cilë vizje që mund të shkaktoj frikë.
I lejon peshqit berber të mbarojnë qëfar janë duke bërë,
si kur të kishin një marveshje midi styrë.
Në këtë mënyrë, peshku shpat, pastrohet, gjë që do t'ishte e pa mundur në një mënyrë tjetër.
Breshka e detit edhe peshku korall.
Shumica e peshve korall jetoj në fundin e detit edhe u shjehen me leshterikë dhe algja.
Por këtë të fundit nuk janë të vetë me të burim e u shjehen.
Peshqit korall, që pëndjekim tani, po hanë kërpudat që janë rritu në samarin e breshkës e detit.
Kjo e fundit në tonë prantyre dhe pret që ata t'i afrohen dhe të përfundojnë pastrimi.
Në këtë mënyrë, peshku korall kryen pastrimin që breshka e detit nuk mund t'a bëjë për vetën e sajnë.
Karkaleci i detit
Kjo karkaleci vogër, i te i dukshën, kryen dhe tyrën e pastrimi të organizmeve parazitë në disa peshën.
Peshku e lejon karkalecin t'i shëtist në kërë.
Madjeje hapgojën më shumë edhe e mbanat të t'hapur për t'ja lesuar punën karkalecin detit.
Karkaleci ka mundësit në leviz për rreth gullveshve delikat të peshkut edhe ti pastroja të gjithashtu nga organizmet duke ingran ato.
Instinkt, kryesat e detit për cilat kemi folur deri tani, nuk janë në djeni të existences parazitve në trupat e tyre.
Edhe si kur t'i ishi në djeni, ato nuk zoterojnë ve di e në t'kuptojnë që parazitet kërpudat apo organizmat të tjerë në trupat e tyre mund t'i të mtojnë.
Edhe nëse pretendojmë që janë në djeni, si mund të dimë se si t'pastrohen prej t'yre.
Si të qoftë, këto kryesa e dinë shumë mirë, ku të shkojmë kuru nevojitet kështërbim edhe cili peshkë dhe t'akryhe.
Për këtë arsye, ato e gjejnë rrugën në ujë edhe t'akohen si kur t'kishin lëntakime kryesat e tjera në një vënd të veçantë.
Në këtë qastë, nuk kamë rëndësi sa të rezikshme mund t'jenë për këto kryesa, sepse ato kur nuk i sulmojnë ato që kryin pastrimit.
Në t'kundërt, ato ndryshojnë në gjyrën ose përdorin mënyrat të tjera për t'ju fituar besimin, kështu që ato t'u afrohen.
Asë një nga këto, nuk është një sielje që një peshkë mund t'a planifikojë.
Êshtë e pa mundur për këto gjelesat t'arin në një mirë kuptim të t'jelëmi dislyrën.
Këto kryesa që bashkëpunoj një mënyrë po thuaj se të ndërgjejshme,
që nga dita që janë shfacur për e her të parë në këtë bot,
janë sielë kështu të frymzuar nga zotit, zotërua si një hurivet pa fundi.
Si shtuhet në një reshtë të kuramit.
E ti është gjithë shka në qie edhe në tokë, gjithë shka jeshtë në nështruar ati.
Kjo jetë e përsosur e në ndetit, e pa njohur për shumë njerës,
është e mbushur me mësime për qdo njerimeve dhje dhe arsyn.
Zotë i shpallos fuqin e ti, njohurin edhe artin e pa fund në këto gjelesa që kryon.
Koncepti i gabuar i evolucionit
Teoria evolucionit e themeluar në shekullin në 19-ë mëdhjet nga naturalisti Charles Darwin,
mohon kryimit.
Kjo teori pretendon që gjitha gjelesat në bot evoluan nga njëra tjetra në një seri rastësish.
Ndërsa po të shqyrtosh me holsi, veqorit e gjelesave,
Del në pa, në mënyrë të qartë,
se jo që e bën teorin e Darwinit ka shtë njohur,
është një keq konceptimi madhë.
Për këta egzistojnë dy arsye themelore.
Në trupat e gjelesave egzistojnë organe edhe sistemet tepër të ndërlikuar.
është e pa mundur që këta të jenë në rezultati disa rastësive njëra pas tjetrë,
si që pretendojt në teorin e evolucionit.
Këto sisteme dhe organe nga të regojnë se jeta është kryuar në mënyrë të ndërgjeqshme.
Kryesat e ndryshme që patë në këtë film jam profë për këta.
Gaforia dhe shtojza e detit që kanë një strukturë të veçanë të syve që i lejon ato të mbiqqyrin
se të shëndodhë për red gjatë kohës që trupat e tyre zhute në rërë.
O këta podi që zotëron disa qelizat veçanta
për t'i dhona t'i mundësi të bëhet një më mjedisin sa hape dhe mbëllë sytë.
Pesh që shfriksojnë armiqt me syta rem në zonë në pishtin
edhe të tjerë janë të gjithë shembuj të një planifikimit pagabuash.
Si shte mundur që pasit numërosht të gjitha këto t'ja për shpjegimin se këto përbëjnë rastësi.
Kër shqyrtojnë të dhënat e fosileve, është vënë re,
që lojet të ndryshmet gjelesave u shfaqen me një herë në tokë,
si që janë sotë, pa ndojnë lidhje evolucionimi t'i styre.
Teoria evolucionit thot që duhet të egzistoj këriesa ndërmjetëse,
midis këriesave të gjalla, por nuk ka s'një shenj të tyre.
Kjo gjithashtu vihet re të gjalesat e detit.
Të dhënat e fosileve të regojnë që lojët e peshve në bot u shfaqen në mënyrë të me një herëshme,
se cila me strukturën e veçan të trupit.
Këta pesh, nuk ka nësë një një shmëri me këriesat invertebrore që egzistonin par atyre.
Gjeral Tut, një paleontolog, i cili beson në teorinë e evolucionit,
parashtron disa pyetje pa përgjigje në artikullin e ti të tituluar,
evolucionit i mushkrive dhe origjina e peshve kocko.
Të tri andarjet e peshve kocko,
shfaqen për herë të par në fosile përthuaj se në të njëtën kohë.
Ata që më par janë shumë ljarë njëri tjetrit nga formimi morfologik
edhe janë gjithashtu të koracuar mësëmiri.
Nga e kanë originën, cila janë kushtet që i lejuan ata të jenë kajshtë ndryshën?
Si është mundur që ata të gjithë të jenë të pajisur me mbrojtës?
Edhe përse nuk asë një gjurën të formave të ndërmjetshme të më parme?
Peshqit nuk kanë të par, sepse ata nuk kanë evoluar pre krijesave të tjera.
Ata janë kriuar në një mënyrë të përsosur, ashtu si janë sotë.
Një grup tjetër i gjalesave të detit, që i vë evolucionistët në dilemë, janë peshqit elektrikë.
Këtë gjalesa që mund të prodhojnë energjë elektrike në trupat të tjera, për të përdorurat të përmbrojtje, sul mos e komunikim, janë se cila mrekulia planifikimit.
Disa peshqit elektrikë janë aqtë të fuqishëm, sa të prodhojnë dheri në 500 volt e elektricitet,
por më tepër në ujrat e tokës jetojnë krijesave elektrike me struktura turpore mjaftë të ndryshme nga njëra tjetër.
Evolucionistët nuk njojnë as një lidhje evolucioni midi së ktyre krijesave elektrike.
Qështja e peshve elektrike?
Bëri që Charles Darwini, themeluasi i teorisë, të mendoj gjërë dhe gjatë.
Dukë e u dëturuar të bëj njësër pohimësh.
Në kapitullin Vështirësi të teorisë, të librit ti origine e specjeve, Darwini thotë,
organet e peshve elektrikë para qesin një tjetër rast të një vështirësi e dhe veçantë,
është e pa mundur të imaginoshë, si pas të shfar hapash, këto organet maniqme kanë dalë në dritë.
Organet elektrike para qesin vështirësi edhe më të madhe,
sepse ata shfajen vetëm në redhë 12 peshqë,
disa prej cilve janë shumë të largët nga njëri tjetëri.
Në fakt, vështirësi që dalin para Darwini nuk kanë fund,
sepse shdo krijesë e nëndetit është e mbushur me veçorit të tila,
që të regojnë për sësë mëri me cilën janë kriju.
Për shëmbull, një loj pëshkut gurë, zotronë mënyrën më të veçantë të gjuetisë.
Aja jo shprenë duke tundur një organ të veçantë të vendosur në kokë në ti,
që kryenë punën e një kalam pëshkimit.
Për në anën tjetër, një peshk harkëtar është një mjeshtër i tili i geometrisë,
sa që mund të logarisë vendodhje në një insekti që she,
me gjithë se drita përthyhen në uj,
edhe e zëprenë me curilin e uj që lëshon nga goja.
Një loj pëshku që jeton në ujrat e Amazonës,
e zëprenë duke kërcuer më lartë se një meter nga si përfaqe e ujtë,
përshërime një logaritjet për pik të largësi sekandit.
Të gjitha këto gjelesa, nga të regoj një dvërtet të rëndësishmë,
se cilja prejtyre është një prove gjallë e ati i cili ka kryuar ato.
Se cilja prejtyre është një vepër arti,
me organet edhe sistemet e ndërlikuara,
struktura trupore, ma dje dhe një gjyrat e format e trupave që kanë.
Nuk asë një dyshim se ciljdove e për arti është një dëshmije artistit që ka kryuar ato,
edhe kryesat e mrekulueshmet të nëndetit në aparaqesin zotin e madrishmë,
të plotfuqishmi në deteve dhe tokës, qjejve edhe gjithë universitë.
Arti i pakrasu e shëmi zotit është përsëritur në një varkë të kuramit.
A i është Allah, kryuasi, formuasi, ati i përkasi në emrat më të bukur,
ato e madronë, qka ka në qie edhe në tokë dhe i është nga dhnyësi, i urti.
A i është Allah, Say
PYM JBZ