Krejimi i universet
Në gjithdo e pokë, njerëzit kanë pyëtur vetën si u kriua universet,
si funksionojnë ligjet që sigurojnë në regullin dhe ekuilibrin e ti.
Për shekuj më radhë, shkenstarët dhe mendimtarët kanë bërë kërkime mbi këtë qështje,
edhe si rezultat u zhvilluan disa teori.
Mendimin bizotëruas në shekullin në 19 e vlerëson të universin si një grumbullim të materjes pa fund,
që eksistonte që nga përjetësia edhe që do të vazhdoj të eksistoj për gjithmon.
Kjo pikpamje që ishte baza teorisë materialiste,
mohoj e eksistencën e një kriua si,
ndërko që ajo pohon se universin nuk ka një filin dhe asë edhe një fund.
Materializmi është një sistem të menduari që pretendon se materja është vetëmja që një apsolutë
dhe mohoj në eksistencën e gjithë shkaj e tjetër përveshësaj.
Kjo sistem të menduari me origin në greqin e lakshtë dhe me një haon të madhë në shekullin në 19,
u bëj famë shumë si forme e materializmi dialektik të Karl Marxit.
Materialistët e vlerësuan modelin e universit pa fund,
si pjesën më të rëndësishme të filozofisë të tyra e teiste.
Për shëmbull, në librin e ti, parim e thelbësore të filozofisë.
Filozofi materialistë, George Poliser, pretendon se universit nuk është një objekti kryuar edhe në të njëjtën kohështon.
Në qofë se do t'ishte i kryuar, kjo do t'realizohi nga zoti në mënyrë të menjehershme dhe nga zgjëja.
Deklarimi i Poliserit se universit nuk u kryuar nga zgjëja,
tregon se aji mbështes të modelin e universit statik të shekullit e 19-tëmëdhjet,
edhe mendon të që me këtë aji po paraciste një pretendim shkencor.
Me gjithët të shkenca dhe teknologijet të zhvilluar në shekullin e 19-tëmëdhjet,
e hodhën poshk të ide primitivet që e tur materialisit.
U zbulua se universit nuk ishte konstant, ashtu si kurse materialistët hamenësonin,
por në kundrështim me të, universit vazhdimisht zgjerohej.
Përveç kësaj, nga njësër vëzhgimesh edhe logaritjesh,
u zbulua se universit ka një fillim edhe u kryua nga zgjëja me anë në një shpërthimit madhë.
Këto fakte janë të njohur asot nga gjithë bota e shkencës edhe zbulimi i këture fakteve,
të për të rëndësishme, u bëjë i mundur nga vëzhgimet edhe zbulimet revolucionare.
Në vitin 1929, në qëndrën vëzhguese Mount Wilson, në Kaliforni,
një astronom amerikan me emrin Edwin Hubble,
bërë një nga zbulimet më të mëdha në historinë e astronomis.
Ndërsa i vëzhgon të ujet me një teleskop gjigant,
a i zbuloj se ato për hapë një drit të kuqe në varsit të larkësis të tyre.
Kjo në në kupton të, se ujet ishin duke u ljarguar nga me.
Si pas ligjeve të njohurat fizikës,
spektri i rezëve të dritës duke lëvizur drejt pikës e vëzhgimit bëhe vjollës,
nërsa spektri i rezëve të dritës që ljarguhen nga pika e vëzhgimit,
të në tonë të bëhet i kuqë.
Gjatë vëzhgimeve të hobullit, drita ujeve bëhe e kuqe.
Kjo në në kupton të se ata po ljarguheshin në mënyrë konstante nga ne.
Jo shumë kohë më pas,
Hubble i bëri një zbulim tjetër, shumë më të rëndësishëm.
Ujet dhe dhe galaktikat ljarguheshin një vetë mga ne,
por edhe nga njëri tjetëri.
I vetëmi përfundim, që rjedh nga një univers,
ku qdo gjë është një ljargim nga qdo gjë tjetër,
është se universri zjerohet në mënyrë konstante.
Për të qenë më të kuptuashen,
universi mund të kuptohet si një siperfaqje balone,
ku fillon të fryhet.
Si kurse pikat e siperfaqjes balones,
levizin vesh njëra tjetërs,
ndërsa balona fryhet,
edhe objektet nga apsir, levizin,
panvarsish nga njëri tjetëri,
ndërsa universisë zjerohet.
Në fakt, teorikisht,
kjo është zbuluar edhe më herët.
Albert Einstein,
që është blersuar si shkencëtari
me i madhi shekullit njëzet,
pas logaritjeve që bërin në fizikën teorike,
arritin në përfundimin se universi
mund të mos tjetë statik.
Me gjitha të,
a i e lak të shpikje në hia,
thjesht për të mos pasur konflikte
me modelin te për të njohur të asaj kohë,
atë të universit statik.
Më von,
Einstein-i do të identifikon të këtë akt
si gabimin më të maht të karierës ti.
Që fa nënkupton zgjerimi universit?
Zgjerimi universit nënkupton
se në qoftë se do të mund të këthejeshim brapsh në kohë,
do të provoj që universit e ka zana filen në një pik të vetme.
Logaritje të reguan se kjo pik e vetme
që strehon të gjithë materjen e universit
duhet të kishtë e vëlimin 0
edhe dënsit të pa fund.
Universi është këriua në shpërthimi
i ksaj pik e vetme me vëlim 0.
Kë shpërthimi malë
që shënoj filimin e universit
u quajtë Big Bang
shpërthimi i madhë
edhe teoria mori këtë e më.
Duhë thënë se pika me vëlim 0
është një shprejhe teorike
ku ka funksion për shkryës.
Shkenca mund të përcaktoj
konceptin asgjës
që është jashkë u fijeve të një horive njërzore
vetëm duke e shprejhe u ratës
një pik me vëlim 0.
Në të vërtet, një pik me vëlim 0
nënkupton asgjën.
Kështu universit është këriuar nga asgjëjë.
Me fjalë të tjera,
është këriuar nga dikush.
Ky faktis buluar nga fizika bashkohore
vetëm në shekullin e 20
është shprejhu në kuran
14 shekullin më parë.
A i është këriua
si i qijeve edhe i tokës.
Sure LNM 101
Teoria e shpërthimit madhë
të regoj se në filim
të gjithë objektet në gjithësi
ishim pjesë e njëtë tërë
edhe më pasë undan.
Ky fakt,
që u paracit nga teoria e shpërthimit madhë,
për mëndët sërish në kuran
14 shekullin më parë,
ku njerëzit kishin një njohjet
kufizuar të universit.
A nuk e shohin,
jo besimtarët të tjeli dhe tokë
e ishin të bashkuar
edhe më pasë nejnë dam?
Kjo nënkupton
që të gjithë materin
është kriuar nga një shpërthimit madhë
dhe universi i sotëm
u formua nga ndarja e pjesëve
të njëra tjetërës.
Zgjerimi universit
është një nga evidencat
më të rëndësishme
që universi u kriua nga azgjëjnë.
Me gjithë se këj fakt,
nuk u zbulua nga shkensat
dheri në shekullin e njëzet.
Allahu në informon
për këtët vërtet
në kuran
1400 vjetë më parë.
Jemi ne që kriua
në universin me fuqinë tonë
edhe ne
që po e zgjërojmë ato në mënyrë të vazhdueshme.
Big Bang
apo teoria shpërthimit madhë
është një tregua si dukshëm
që universi u kriua nga azgjëja
me fjallë të tjera
që u kriua nga Allahu.
Për këtër syrë
astronomet që i besojnë
filozofisë materialistën.
Vashduan të i rezistoni
Big Bang
edhe në bështestin idejnë
në universit pa fund.
Ashë syrë e kësa i përpjekje
është shprehu në fjallët
e Arthur Eddington,
një nga fizikantët materialistë
më të shquar.
Nga pikpamja filozofike
nocioni i kalimit
nga një fillimi pa pritur
në regullin aktual të natyres
është i papajtuashëm për mua.
Materialistit dhe astronomi
spikatur angles
Fred Hoyle
ishte një nga të parët
që u shqetsua nga teoria Big Bang.
Në mesin e shekut
Hoyle imbrojt një teoritë
që e tur
gjëndja e qëndruashme
që ishte e njashme
më atët universit statik
të shekullit të 19-ë mbëdhjerë.
Teoria e gjëndje së qëndruashme
pretendonte se universi
ishte i pak ufizuar në mathësi
edhe i pa fund në jetë gjëtsi.
Me qëllimin e vetëm
edhe të dukshëm
të mbështetjes e teorisë materialiste
kjo teori
ishte tërsish në ndryshim
me teorinë e Big Bang-ut
e cila pretendon
se universi pati një fillim.
Ata që mbronin
teorinë e gjëndje së qëndruashme
këndrështuan teorinë e Big Bang-ut
për një kohë të gjatë.
Me gjithatë,
shkenca ishte duke punuar
kundratyre.
Në vitën 1928,
George Gamow patë një ide tjetër
në lidhje me Big Bang-ut.
A i thase pas formimit
të universit nga një shpërthimi madhë.
Një të pritës rezatimi
duhet eksistantë në universit,
të pritës kjo
që kishtë mbetur nga kjo shpërthimi.
A i shkoj mëtej
duke thënë se kjo sasje rezatimi
ishte e shpëndarë në mënyrë uniforme
në për universit.
Kjo evidensë,
jo shumë vonë,
arritit zbulohet.
Në vitin 1965,
dy kërkuas
me emrat Arno Pencias
edhe Robert Wilson
i zbuluan këto valë rastësisht.
Kjo rezatimi,
qëajtu rezatim kozmikin mbetur,
nuk rezatonte nga një burimi vetëm,
por përshkon të gjithë hapsirë.
Kështu u kuptua
që kjo rezatim
kishtë mbetur që nga fazat
fi dhe stare të Big Bangut.
Pencias dhe Wilson
fituan shpimi Nobel
për këtë zbulim.
Në 1989,
NASA dërgoj satelitin
eksploruesi kozmik,
Kobe,
në hapsirë për të bërë kërkime
në bërëzatimet e mbetura kozmike.
Satellitit ju deshën vetëm
8 minuta për të verifikuar
logaritjet e Pencias dhe Wilson.
Zatelitit jetë mbetjet
një shpërthimi të madhë
që kishtë ndodhur
në fillimet e universit.
E përcaktuar
si një nga shpikjet
më të mdha të korave
në astronomi,
kjo provojë teorinë
Big Bangut.
Një tjetër prove rëndësishme
për Big Bangun
ishte sësia e hidrogenit
dhe heliumit në hapsirë.
Nga kërkime të qubën
u arritë kuptohi
që përcëndrimi helium-hidrogen
është në përputhje
me për logaritjen teoriket
përcëndrimit helium-hidrogen
të mbetura nga Big Bangun.
Në qoftë se universit
nuk do të kishtë e filim
edhe në qoftë se nuk do të kishtë
e egzistuar
që nga përjetësia
përbërësi
hidrogenit i
do t'ishte konsumuar
plotësisht
dhe do t'ishte këthyër
në helium.
Këto provat të dhëna
bënë që të mbështete
i teoria e Big Bangut
nga gjithë komuniteti shkendësor.
Modeli Big Bang
ishte pika e fundit
e zbuluar nga shkendësa
për zanafil në universit.
Duke mbrojtur teorinë
e gjëndje si qëndrueshme
për këra Fred Hoylet
për vite me radhë,
Denis Skiama
përshkroj pozicionin final
të arritur pas evidensave
që kishtë dhënë
teoria Big Bang.
Skiama deklaroj
se i kishtë mbrojtur
teorinë e gjëndje si qëndrueshme
jo sepse a i e quen
të atët vlefshme
por sepse a i dëshirante
që a jote ishte e til.
Skiama
bashdon të duke thënë
se ndërsa provat grumbullohen
ati i duhet pohoj
se loja e mori fund
edhe se teoria
e gjëndje si qëndrueshme
duhet hedhur poj.
Profesor George Abel
i Universitetit Kalifornis
gjithashtu pranon
fitore në fundit
Big Bang-u
dhe dhe thot
se provat
që disponojme aktualisht
tregojnë se universit
ka lindur
miliarda vjetë më parë
kër ndodhi shpërthimi i madhë.
A i pranon
që nuk ka rukë tjetër
përveç asajt
të pranimit të teorisë
Big Bang-ut.
Me teorin e Big Bang-ut
Mori funde dhe legjenda
e materje së pa fund
që përbënte
bazat e filozofis
materialista.
Qfar e këzistante
për para në ndodhje
së Big Bang-ut
edhe qfar fuqie
kryoj universit
me këtë shpërthim të madhë
kura i nuk e këzistante.
Një pyetje tjil
merë përgjigje në fjalët
e Arthur Eddington
edhe ka të bëj me faktin
e papajtuashm
me materialistët
atate eksistencës
së një kryuësi.
Filozofi njohër ateist
Antoni Flyu
e komenton kështu qështjen.
është e ditur
që rëfimi është i lachë
për shpirtin.
Kështu që unë do të filoj
duke thënë
se ateist i stratonist
duhet të vihet në pozit
në akonsensus
i kosmologjik i kohës
sepse si shduket
kosmologjistët
posigurojnë një prof shkencore
që universit ka një filim.
Shumë shkencetar
që nuk e kushtëzojnë vetën
të jenë ateist
kanë pranuar
rolin e një kryuësit
plotëfuqishëm
në kryimin e universit.
Kryuësi mund tjetë një qënje
që ka kryuar
si materjen ështu dhe kohën
edhe në të njëjtën kohë
është i pambarur nga të dyja.
Astrofizikanti i njërë
Hagros thot.
Në qofë se filimi i kohës
është në konkurencë
me atët universit.
Si pas teorema së hapsirës,
atër e shkaku i kryimi të universit
duhet tjetë ndo një qënje
që vepron
me një dimension kohor
plotësishtë pambarur
nga dimensioni kohori kosmosit
edhe që ka egzistuar
për para ti.
Këj konkluzion
në të regon se Zotin
nuk është vetë universit,
po ashtu
a i nuk është pjesë
për bërë se ti.
Po, materja dhe kohë
janë kryuar nga një kryuës
i plotëfuqishëm
që është i pavarun
nga të gjitha këto nocione.
Kë kryuës është Allah
i cili është
Zotin i Qiejve dhe i Tomos.
Në të vërtet
Big Bang
u shkaktoj një rëmuj
më të madhe
për materialistët
se sa vetëm rëfimet
e mësipërme
të filozofit ateist
Antoni Fliu.
Sepse Big Bang
jo vetëm provon
që universi
është kryuën nga asgjëm,
por edhe që a i
filloj të eksistoj
një mënyrë të planifikuar,
sistematikë
edhe të kontroluar.
Big Bang
ndodhi kur shpërtheu
pika që mban të gjithë
lëndon
edhe energjin e universit
edhe u shpënda
në hapsirë në gjithë
drejtimet
me një shpejtsi
i maramonsë.
Jash kësaj lëndë
edhe energjie
u vure një ekulibër
i galaktikave,
ujeve,
djelit,
hënës
edhe gjithë trupave qëlorë.
Përveç kësaj
u kryuan ligjet
cilat morë në emrin
ligjet e fizikës
që janë
të njëjt me universit
edhe që nuk ndryshojnë.
Ligjet e fizikës
të cilat shfaqen
me njëherë
me Big Bang
nuk ndryshuan
për një periud
15 miliard vjeqare.
Në të njëjtë nko,
këto ligje
në bështetën
në logaritje
ka ishte përpikta
sa që një milimet
në ndryshim
nga vlerët e tyre aktuale
do të rezultante
në shkatrimin
e strukturës
edhe konfiguracionit
të universit.
E gjithë kjo të regon
se një regulli përpikt
u arrit me njëherë
me Big Bang.
Me gjithë atë,
jemi të ndryshqen
që shpërthimet
nuk sielin regull.
Të gjithë e shpërthimet
qojnë në dëmtim,
ndarje
edhe shkatrim
të gjithë shkajë.
Në qoftë se
ne prezentohemi
me një regull të vërtet
pas një shpërthimi
mund të themi
se pas ti
që ndronë një ndërhyri
e inteligente
që i bëri të gjitha
pjesët që u formuan
nga shpërthimi
televizdin
në një mënyrë
tepër të kontroluar.
Fred Hoyle
që më në funde pranon
teorinë e Big Bang-ut
pas vite shtëtëra
këndërshtime
shprek të situat
mjafmir
me anë të fjalëve ti.
Teoria Big Bang-ut
supozon se universi
filloj me një shpërthim
të vetëm.
Si kurse dihet
një shpërthime
hedh materi e në tutje,
ndërkoj që në këtë rast
ato u bashkuan
edhe formuan galaktikat.
Pa dyshim,
dhe qëthse një regulli
madhë sigurohet
pas një shpërthimi,
atërë duhet pranuar
ndërhyrja e një kryuasi
që është përfshirë
në të gjdo moment
të këti shpërthimi.
Një aspekt tjetër
i këti regullit
i jashtë zakonshën,
është edhe formimi
i një universit
banuashën.
Kushtet për kryimin
e një planetit banuashën
janë aqë të shumët
edhe të ndërlikuara
sa që është e pa mundur
të mendosh
që një kryimi tjil
është i rastësishëm.
Paul Dejth,
një profesor i njëri
fizikës teorike,
tha në fund të logaritjeve
që i bëri për normën
e zgjerimit universit
sa jo është
pabesu e shmërisht delikate.
A i thotë
nga matjet e kujdeshme,
është konstatuar
se norma e zgjerimit
është shumë afor
një pike kritike
në cilën universit
do të shkëputet
nga graviteti i ti
edhe do të zgjerohet
për gjithmonë.
Pak më nga dal
edhe kosmosi
do të rënohet
edhe materiali i kosmik
do të shpëndahet
plotësisht.
Big Bangu nuk ishte
thjesht një shpërthimi vjetër,
por një shpërthimi
me një magnitude
të reguluar në mënyrë
të përkryer.
Fizikantin njërë
Profesor
Srefan Hawking
Shprehet në librin e ti
një historie shkurtur e kohë
se universit
është kryuar në bëbazën
e logaritjeve
edhe e kujlibreve
të akorduara
në mënyrë shumë më delikate
nga që mund të mendojmë.
Në lidhje me normën
e zgjerimit universit
a i shprehet.
Në qoftë se norma e zgjerimit
një sekundë më vonë
se shpërthimi
do të kishte qenë më e voglë,
qoftë edhe
vetëm në një nga shumë milion pjesët
atëherë universit
do të kishte ripësuar
një rënim për parët
se të rinë të ndo njëherë
në gjëndjen aktuale.
Paul Davis
shpjegon edhe pasojet
e pashmangshme
që rjedhin nga këto logaritje
edhe e kujlibret përkryur.
është e vështirë
të i rezistosh
për shtypjes
që struktura aktuale
universit
në duke ka që ndjeshme
nda i ndryshimeve
dë voglën në numra
ka që në menduar
ka që mirë
paraset kriori.
Konkurenca e më gjishme
e vlerave numerike
që natyra u ka caktuar
konstanteve të saj
thelpsore
mbetet një nga provat
më shtënguese
për të besuar në një element
të projektimit të kosmusë.
Në lidhje me të njëtë infakt
një profesor Amerikan
astronomie
George Greenstein
në librin e ti
universit si biotik shkruan.
Pas vëshgjimit të gjitha provave
mendimi që kriohet
është se diçka nbi naturale
është përfshirë
në një proces të tilë.
Shkurt
kur kontolojmë sistemin
legendar në universit.
Shohim se eksistencë
e universit
edhe pjesëve ti
gjëndron nbi ekulibra
mjav delikat
edhe një regull
tepër kompleks
për t'ju shpeguar
me rastësirë.
Sikurse duket edhe qartë
është fare pa mundur
që kjo ekulibra
ka ishtë delikat
të jetë formuar vet
edhe në mënyrë rastësor
pas një shpërthimit maf.
Sigurimi një regullit të tilë
pas një shpërthimit maf
si që është Big Bangu
është një prove qartë
për eksistencën
e një kryuasi
të mbinat tërshë.
Kjo regull në univers
provonë eksistencën
e një kryuasi
me një urit pa fund
pu shtetë dhe mënqurit
cili ka kontroluar
atë pareshtë.
Kjo kryuas
është Allah
zoti gjitha botratë.
Kjonarrator
excellu quefërthimit uda
tërshë.
sigurselling
shpërthimit
një është
tonë
padra.
Tëra
diam, jë rastë
air
përthimit
Një një një një