Këtër më dhjetë qekuj më parë,
Allahu zbriti kurani më për të udhëzuar njërzit në rrugën e vërtet.
Që për ditës së shpalje së tije dhe i në ditën e gjukimit,
këllibëri fundit hyunor dhëtë mbes udhëzimi i vetëm për ta.
Stili i pakra hasueshëmi kurani dhe urtësia tije për kryer,
janë të regu e së të qartë, se a i është me të vërtet fjale e Allahu.
Përveç kësaj, kurani ka mjaftë veqorit të tjera të mrekulueshme të cilat vërtetojnë,
sa i është me të vërtet një liber hyunor.
Një prej këture veqorive është fakti se një numëri konsiderueshme i fakteve shkencore,
të cilat njeriu mundit i zbulon të vetëm e ndihmën e teknologjisë së shekullit të njëzet,
janë shpalur në kurani 1400 vjetë më parë.
Sigurisht që nuk mund të pretendojmë që kurani është li liber shkencore,
pasi i qëlimi i shpalës e ti nuk është shtjelimi i fakteve shkencore,
apo shpjegimi i dukurive naturore,
por si që thamë dhe më lartë, udëzimi i njerëzve drejt së vërtetës.
Me gjitha të, në kurani gjemë shumë fakte shkencore,
të cilat janë zbuluar në mënyrë të plotë vetëm në sajtë të fjallës të fundit të teknologjisë bashkohore.
Këto fakte shkencore asë që mund të perceptoheshin apo imaginoeshin në kohën e shpaljes e ti,
gjë që vërtetonë akoma më tepër prej ardhjene ti hynore.
Që të kuptoj më rekullit shkencore në kuran,
së pari duhet e hevim një vështrim në nivelin e shkencës që mbizotrante në kohën e shpaljes së këti libri hynore.
Në shekullin e 7, në shqoqërinë arabe egzisonin shumë bestytni,
me të cilat ishin përzirë edhe qështjet shkencore.
Mungesa e teknologjisë së duhur me antës të cilës do të studioeshin të fshehtat dhe natryrës dhe të universit,
i lakët a arabe të hershëm në ndikimin e bestytnive dhe legjendave të trashëguar anga brezat e më parshëm.
Për shëmbull, ata supozonin se ishin malet ato që e mbanin qjellin lartë.
Ata besonin se toka ishte esheshtë dhe se në dyskajet e sajnë do dheshin malet e larta të cilat ishin shtylla që e mbanin qjellin.
Si të qoftë, të gjitha këto besime të kota të shëqëris arabe ushdukën me zbritja në kurani.
Në jetin e dytë të surës e radë, thuhet,
Allahu është a i që i ngriti që e i pas në shtylla.
Këja jet hodhi poshtë besimin e trashëguar të arabve,
se që e li qëndron lartë i mbajtur prej maleve.
Në mjafë qështet e tjera janë shpalur të dhenat te për të rëndësishme dhe të sakta,
në një kohë kër as kush nuk kishte as një njohuri për to.
Kurani, i tili e zbriti në kohën kër njërzit dinin shumë pak rreth astronomisë,
fizikës ose birojgjisë,
përmban argumente bazë me njësër dukurisht të ndryshme,
si krimi i universit, krimi i qënjive njërzore,
struktura atmosferës ako ekulibri delikat i tili bëndë mundur jetën në tokë.
Në këtë program do të flasim rreth disa fakteve shkendësore të përmëndura në kuran.
Në ajetin e më poshtëm përshkruet origjina e universit.
Ajo është kryu e si filestari i qjeve dhe i tokës,
pa pasur asin shembu.
Për fundimin e të cilin ka rritur astrofizika sot,
është se i tërë universit, së bashkë me dimensionit e lëndës dhe të kohës,
erdi në existensë si rezultatin një shpërthimit të madhë,
i tili ndodhi me njëherë.
Këtë fenomen i njohër me emrin Big Bang,
vërdetohi se universit ishte kryuar në asgjëja,
se rezultatin një shpërthimit në një pik të vetme.
Qarqet shkencore moderne janë të një mendimi në lidhe me faktin se Big Bangu
është i vetmi shpjegimi arsueshëm dhe i vërdetuar i zanafilës universit
dhe i mënyrës së kryimit të ti.
Para Big Bangut, lënda nuk e gziston.
Nga kjo gjëndje mos e gzistence në të cilin as lënda,
as energjia, madje as koha nuk e gzistonin,
edhe kjo mund të përshkët vetëm në mënyrë metafizike,
arim në përfundimin se lënda,
energjia dhe koha janë të tëra të kryuar.
Kjo argument është një nga zbulimet e fundit e fizikës bashkohore
i tili është shpallur në Kur'an 1400 vjetë më parë.
Zgjerimi universit
Në Kur'an i tili u shpall 14 shekuj më parë,
në kohën kërë shkenta astronomis ishte akoma primitive,
zgjerimi universit përshkruhet në këtë mënyrë.
Ne me forësën tonë e nëgjitëm qjelin dhe ne e zgjerojmë atë.
Fjalla që jelë e përmundur në këta jet është përdorë në vëndet ndryshme në Kur'an me kuptimin e hapësirës dhe të universit.
Edhe këtu kjo fjallë është përdorë me këtë kuptim.
Me fjallë të tjera, në Kur'an është shpallur se universit zgjerohet.
Pikërisht, kështë dhe përfundim i arritur sot prej shkences.
Deri para filimit të shekullit të njëzet i vetëmi mendimi përhapur në të gjith botën e shkences,
ishte se universit rrua një gjëndje konstante dhe se ka egzistuar përherë pa filim.
Por kërkimet, vëzhgimet dhe rezultatet e mara prej aparaturave moderne,
vërdetuan se universit në të vërtete ka një filim.
Argument për këtë është faktis a i zgjerohet vazhdimisht.
Në filimit e shekullit të njëzet, fizikant i rus Aleksandr Fridman dhe kozmologu belgë George Lemaitre
logaritën teorikisht se universit është në revizit të vazhdueshme dhe se zgjerohet.
Këtë faktu vërdetua gjithashtu prej të dhënave të vëzhguara më një mien në cinde e njëzët e nëzët e nëzët e nëzët e nëzët e nëzët e nëzët e nëzët e nëzët e nëzët e nëzët e nëzët.
Astronauti Amerikan Edwin Hubble, ndërsa pëvëzhgonde qëllin me një teleskop, zbulojit se yjet dhe galaktikat largoheshin vazhdimisht nga njëra tjetra.
Një univers ku të gjdo gjële vis DC duke u larguar prej gjdo gjële tjetër nën kupton një univers vazhdimisht nëzët e nëzët e nëzët e nëzët nëzët e nëzët e nëzët e nëzët e nëzët e nëzët e nëzët e nëzët e nëzët e nëzët e nëzët e nëzët e nëzët e nëzët e nëzët e nëzët e nëzët e nëzët e nëzët e nëzët e nëzët e nëzët e nëzët e nëzët e nëzët e nëz
si në këtë zjerimit.
Kërgument është seruar në kuran në një kohë
kur as kush nuk e kishtë as i den më të vogl
rreth këtyre fakteve.
Duke ju referuar kuranit,
djeli dhe hën alevizin në një orbit të të saktuar.
Allahu kryoj natën dhe dipni,
djeli dhe hënën dhe se cili prej tyre
në tonë në orbit.
Në një jet tjetër është përmëndur
se djeli nuk është i palevizshëm,
por lëvizhë në një orbit të të saktuar.
Edhe djeli lëviz drejtë kofirit të ti i përfundimtarë.
Ajo lëvizje është për saktimit të përët fuqishmit të diturit.
Këto argumente të komunikuara në kuranu zbuluan prej vëzhgjimeve astronomike
shumë sheku i më dhonë.
Si pas logaritjeve të eksperteve të astronomis,
djeli u dhe tonë me një shpejtësi maramense prej 720.000 km në orë
në dretim të jullit Vega në një orbit të vetme të quajtur Maja djelore.
Këto thotë se djeli përshkon a fërsisht 17.280.000 km në dit.
Bashk me të djelin, të gjitha planetet dhe satelitet
brënda sistemit gravitacional të djelit përshkojnë gjithashtu të njëjtën distans.
Për më tepër, të gjitha yjet në univers bën një lëvizit në gjashme.
Në kuran është shpalur se i tërë universi është imbushu plot me rrugë dhe orbita si ajo e djelit.
Betohem në që jullin plot rrugë.
Në universë ndodhen rrëth 200 miljard galaktika dhe se tila prej tyre përmban rrëth 200 miljard yjet.
Pjesa më e madhe e këtyre ujeve kam planete dhe pjesa më e madhe e këtyre planeteve kam satelit.
Këta trupa gjigandë lëvizin në orbitat të caktuara si pas një lëvizit të përlogaritur në mënyrë precize.
Për miliona vite me radhë të gjithë këta trupa nëtojnë në orbitën e tyre në një harmoni dhe regun të përkryer.
Për më tepër, një numër i madhë kometa shë lëvizin në orbitat e përcaktuara për to.
Orbitat në univers nuk janë karakteristikë vetë me trupave qjelorë.
Edhe vetë galaktikat udhëtojnë me një shpejtësi maramend se në orbitat e përjektuara për to.
Gjatë kësaj lëvizije, as një prej trupave qjelorë nuk i zorugën apo përplaset me të tjerët.
Sigurisht që në kone shpallës e kuranit, njërzimin nuk zotëron të teleskop elektronik
apo teknologjina avancuar të vëzhgjimit të trupave miliona kilometra në hapsirë,
ashtu si shnuk dispononte edhe njëhurit e sopmet të fizikës apo të astronomisë.
Ndaj në atë kohë, nuk ishte e mundur të zbuloj në mnyrë shkendësore
se hapsira është plot me rrug dhe orbita, si të shpallur na jetin kuranor.
Në kuran Allah unë atërheq vëmëndje nda një vetje mjaft interesante të qjeli.
Qjeli në kemi bërë si të qatitës sigurët dhe të mbrojtërë.
Këveti e qjeli të shvërtetuar prej kërkimeve shkendëtore të kryera në shekullin e njëzet.
Atmosfera e cila rrëthonë tokën kryen shërbime jetike për të siguruar vazhdimësin e jetës.
Duke shkendëruar mjaft me të orë të vejgjil dhe të mëdhenjë.
Gjatë përpjekive të tyre përtaritur tokën, ajo indalon ataj që të përplasin me të dëmtojnë gjalesat.
Për më të për atmosfera filtron rezet e drites që vinë nga hapsira,
të cilat janë mjaft të dëmshme për kryeset e gjala.
Fakti më interesantë është se vetëm rezet e pa dëmshme të nevojshme,
drita e të i dukshme, rezet e shkurtra ultraviolcë dhe valet e radios,
janë gjëndit të përshkrojnë atmosferën.
I gjithë kër rezatim është i domozdoshëm për jetën.
Atmosfera Leon kalimin vetëm të një pieset e rezet e shkurtra ultraviolcë,
të cilat janë mjaft të domozdoshme për procesën e fotosintezës dhe për egzistencen e të gjitha gjalesave.
Pjesa më e madhe e rezet e gjata ultraviolcë të lëshuar nga djeli,
filtrohen prej shtresës o zonit në atmosferë,
dhe vetëm një piesë e kufizuar dhe thelbësore e tyre a rinë në tokë.
Vetëja më brojtë se atmosferës nuk mbaron këtu.
Atmosfera më brojnë gjithashtu tokën pre të ftohtit ngrirës të hapsirës,
i tili arin dhejnë në minus 270 gradë celsus.
Nuk është vetëm atmosfera ajo që më brojnë tokën nga efektet shkatër uese dhe dëmët uese të hapsirës.
Se bashku me atmosferën, brezi Van Allen, një shtresë tila kriohet si rezultati i fushës magnetike të tokës,
gjithashtu shërben si një fushë mbrojtë se kunder rezetimeve të dëmshme të cilat kërcenojnë planetin tonë.
Kërrezatimi tili vazhdimisht lëshohet prej djeli dhe ujeve të tjera, është vdekje prurës për gjalesat.
Nëse brezi Van Allen nuk do të egzistonte,
Energia e shpërthimeve masive dhe quajtura shpërthime djelore të cilat hasen vazhdimisht në djel do të shkatronin zdo form jetë në tokë.
Energia e sërruar në një prej këture shpërthimeve të viteve të fundit,
është të vërabart me energinet sërruar nga shpërtimin 100 miliard bombave atomike,
se ajo që u hollë në Hiroshim.
58 orë pas shpërthimit të vërejt,
se gjilpërat magnetike të busulave para që të një revize jotës zakonçme,
dhe 250 km bërë atmosferë në tokës,
temperatura u rritë me njëherë në 2500 gradë celsius.
Me pak fjalë, një sistem mëmbrojtës i përkryer funksionon në bitokë.
A i e rëthonë botën tonë dhe e mbronë prej kërcenimeve të jashtme.
Vetëm kohët e fundit, shkendstarët arritin të mësojnë disa gjëra rëfti,
kurse Allahu naka njëftuar në kuran për mëbështjelen mëmbrojtësit të tokës që shekuj më parë.
Muzika
Bëtohëm në qialin që këthëmë
Bëtohëm në që këthëmë
Allahu është aji që krijoj shtatë qije i mbë njëri tjetëmi
Aji i krijoj shtatë qije i brënda dy ditve
Dhe se cilit qijel i taktoj atë që i nebojitaj
Kjala qijel në gjuhën arabe përdoret me disa kuptime
Në disa rasta jo ka kuptimin e atmosferës
Në disa rastet të tjera ajo ka kuptimin e universit
Kur përdoret në numërin shumës
Ajo në përgjithsi ka një kuptim më të gjërë se fjala universit
Pas i përshin universit i fili përbën qijelin e par dhe gjasht qije i të tjerë
Por nëse ne i apin fjales qije i kuptimin e par
Do me thëna të të atmosferës
Atëherë arim në përfundimin se atmosfera që raton planetin ton
Përbëhet nga 7 shtresa
Me të vërtet, sot është bërë njohër faktis se atmosfera që raton tokën
Përbëhet prej disa shtresave të ndryshme
Të cilat shtrihen bë njëra tjetë
Për më tepër, numëri këtyre shtresave është i njëjt me numër e përmëndur në kuran
7 shtresa
Kjo tem përshkruhet nga një burim shkendësor si më poshtë
Shkendësaret kanë zbuluar se atmosfera përbëhet prej disa shtresave të ndryshme
Ato më ndryshojnë për njëra tjetërës nga vetit e tyre fizike
Si trusnia, loj gazrave e tjerë
Shtresa atmosferike më afërt me tokën
Qëtë troposfer
Ajo zërëth 90% atmosferës
Shtresa nbi troposferë qëtë stratosferë
Shtresa tjetër, ku përthyhen rezet ultraviolzë qëtë ozonosferë
Shtresa tjetër qëtë mezosferë
Termosfera shtrihet njëdi mezosferë
Gazet e jonizuara formojnë një shtres brënda termosferës
E tjela tuhet jonosferë
Shtresa më eskajshme atmosferës u tokës
Shtrihet 480 dhe i në 960 km
Këpjes, quhet exosferë
Nëse numërojmë shtresat e e cituara prej këti burimi,
shohim se atmosfera përbëhet pikërisht nga 7 shtresa,
si të është shpalur dhe në ajetin kuranor.
Kjo është një prej mërkullive hynore,
sepse këto argumente, të cilat duzbuluan vetëm në sajtë të teknologjisë së shekullit e njëzet,
janë shpalur në kuran 1.400 vjetë më par.
Kurani në treheqëve mëndi nda një funksioni geologik një aftërën si shën të maleve.
Ne kemi kryuar male të patundura në tokë,
me qëllim që ajo të mos lëkundet dhe tronditet bashkë me ta.
Si që vijetre, në këta jetë është shpalur se malet e luan një rol në parandalimin e tronditjeve dhe të lëkundjeve të tokës.
Kë fakt nuk ishte i njohër nga asë kush në kohën kërë shpalë kurani.
Në të vërtet, ajo zbulua e shumë kohën më parë dhe kjo vetëm si rezultati zbulimeve të geologjisë bashkohore.
Si pas këtyre zbulimeve, malet shpajqen si rezultati levizjeve dhe përplaseve të shtresave masive të cilat formojnë kore në tokës.
Kur dy shtresa përplasen me njëra tjetërën, shtresa më e forë të rëshqetë poshtë shtreses tjetër e tila përkullet në maj duke formuar lartësit dhe malet.
Shtresa e poshtë me filon dhe zgjerojt duke ushtrirë thellë në tokë.
Kjo nënkupton se pjesa e poshtë me maleve është poaj që madhe sa dhe pjesa e dukshme mbi tokë.
Në një tekst shkendësor, struktura e maleve është përshkuar si më poshtë.
A tje ku kontinentet janë më të trasha si përshembul vargmalet, korea zhytet thellë në mantelë.
Në një ajet kur anë orë, kjo veti e maleve është vën në duke nga një krasim i maleve me kunjat.
A nuk e bëm në tokën të përstash me përjetë, ndërsa male t'i bëm si kunja?
Me e fjal të tjera duke ushtrirë mbi edhe në në si përfajqin e tokës, në ato pika ku bashkohen shtreset e ndryshme, male t'i mbajnë lidrë këto shtresa me njëra tjetrën.
Në këtë mënyrë, ato fiksojnë kore në tokës dhe parandalojnë në grumbullimin e saj mbi apo ndërmjet shtresave të magmës.
Shkurt, në mund t'i krasojnë malet me goshtët të cilat mbajnë dhe rasat të mbërthyjera së bashku.
Kërol ka që rëndësishën i maleve, i cili usbulua nga geologia moderne dhe nga kërkimet sizmike,
është të shpallur në kuran shekuj më parë, si një shembul i dies absolute të kryimit të Allahut.
Ne kemi kryuar malet të patundura në tokë me qëllim që ajo të mos lëkundet dhe të rënditet bashkë me ta.
Si dhe qoftë, kë nuk është informacioni vetëm i shpallur në kuran rëth maleve.
Në një jetë tjetër në bëhet e ditur se malet nuk janë të palëvishëm, ashtu si që mund të nga duket,
por ato janë në lëvizit të vazhdueshme.
E kur i shekë malet, mendonë se ato janë të palëvishëm, ndërsa ato lëvizin si red.
Kërëvizit e maleve ndonë si pasojë e lëvizit se koresë të tokës, në bitë të cilën ato janë vendosur.
Korja e tokës në tonë në dishtresën e mantelit, e tila është më edendur.
Ishte filimi i shekullit të njëzetë kur përherë të parë në histori,
një shkenstarë gjerman me emrin Alfred Wegener,
deklarojë se kontinentet kanë qënë të bashkuara në kohën e kryimit të tokës,
por më pas, ato është vendosën e drejtimet të ndryshme dhe undanë, duke u larguar shumë largë njëri tjetëri.
Gjologët kuptuan se Wegener kishtë të drejtë vetëm në vitë 1980,
pra 50 djetë pas e dhekje së ti.
Këllëvizja u zbulua si rezultati i kërkimeve gjo logikët të kryra në filim të shekullit të njëzetë.
Lëvizja e kores të tokës është shpjeguar nga shkenstarët si më poshtë.
Korja dhe pjesa e siper me mantelit, me një trashësi 100 km,
janë tëndara në segmentet e quajtura shtresa.
Gjenden 6 shtresat të më dha dhe disa shtresat të vogla.
Si pas teorisë e quajtur tektonika e shtresave,
këto shtresa lëvizin në tokë duke mbajtur me vete dyshemene kontinenteve dhe të oqeaneve.
Lëvizja e kontinenteve është logaritur tjetë një dhe në 5 cm në vitë.
Gjatë kohës që shtresat vazhdojnë të lëvizin,
ato realizojnë një ndryshim të voglë në geografin e tokës.
Për shembul, gjdo vitë oqeaneja Atlantik bëhet pak më i gjerë.
Në kuran është për mundur lëvizja e maleve.
Sot, shkencëtarët bashkohorë për këtë lëvizje përdorin termin lëvizja kontinentale.
është e pa diskutueshme që kjo është një prej mrekulive të kuranit.
Pas i kërgument shkencëtor, u zbulua vetëm kohët e fundit nga shkencëtarët.
Një mrekulit tjetër shkencore që ndeshet në kuran ka lidhë me burimin e preardhjes e elementit e hekurit në tokë.
Hekurit është një nga elementet e për mundura në kuran.
Në surën El Hadid, do me thënë në surën e hekurit, thuhet.
Ne e kemi zbritur hekurit në të cilin ka forës të madhe dhe dobi për njerëzit.
Kjela zbritëm poshte për dorë veçanërisht për hekurit në këta jetë,
mund të mendojt se ka një kuptim metaforik që do të thotë se hekurit është dhëruar për të mire në njerëzimit.
Por nëse ne do të merim në konsiderat kuptimin e drejt për drejt të fjales,
e tila është i zbritur fizikisht nga qieli,
do të kuptojmë se në këta jetë gjëndet një mrekulish shkencore, mjaftë do me thënëse.
Në sajtë të kërkimeve astronomike është zbuluar se hekurit i gjëndur në ruzlujnë toksor ka ardhur prej yjeve gjigande të hapsires.
Metalit e rënda në universit janë kryuar në bërthamën e yjeve të mëdha.
Gjithse si, sistemi yndjelor nuk zotron një struktur të përstatshme që të prodhoj vetë hekur.
Hekurit mund të prodhojt në yje shumë të mëdhenjë se djeli,
te të cilët temperatura arinë disa cindra miliona grad.
Kur sasja e hekurit në një yllë të i kalon një nivel të caktuar,
yllë nuk mund të ambaja të mëgjatë dhe si rezultat,
a i shpërthen në një shpërthim të quajdur nova ose supernova.
Si rezultati i këti shpërthimi,
me të orët që përmbajnë hekur shpërndahen në për univers dhe levizin e përhapsirë,
dhe risa të tërhiqen prej forcës gravitacionale të në një trupi qëllorë.
E gjithë kjo në bënd të qartë,
se hekurit nuk është formuar në tokë,
por është në bartur në përmjet me të orëve
pas shpërthimit të ujeve në hapsirë,
pra a i ka zbritur në tokë,
në të njëtë mënyrë si të është shpallur dhe në jetin kuranorë.
Êshtë të qartë se kë fakt nuk njëhe shkenterisht në shekullin e 7,
në kohën e shpallit të kuranit.
Në një jet të të të kuranit,
është përmundur karakteristika fekonduese e erës,
si rezultatis e cilës formohet shiu.
Ne i dërgojmë erërat fekonduese,
pas ta i lëshojmë shingaj qieli që du japim për të pyrë.
Në këta jet në bëjt e qartë,
se faza e pare formimit të shiu të është era.
14 qekullin më par,
Allahus Zbriti Kurani më për të udhezuar njërzit në rrugën e vërtet.
Që prej ditës e shpalli e së ti e dej në ditën e gjukimit,
kyli bëri fundit të hynë ordo të mbes udhezimi i vetëm për ta.
Stili i pakra hasueshëm i Kurani dhe urtësia tje për kryer, jam të regues të qartë, se a i është me të vërtet fjale e Allahut.
Përveç kësaj, Kurani ka mjaftë veqorit të tjera të mrekulueshme të cilat vërdetojnë, se a i është me të vërtet një limër hynor.
Një prej këtyre veqorive është fakti se një numëri konsiderueshme i fakteve shkencore, të cilat njeriu mundit i zbulon të vetë me ndihme në teknologisë së shekullit të njëzet, janë shpalur në Kurani 1400 vjetë më parë.
Sigurisht që nuk mund të pretendojmë që Kurani është një liber shkencore, pasi qëlimi i shpallisë të ti nuk është shtjelimi i fakteve shkencore,
apo shpjegimi i dukurive natyrore, por si që thamë dhe më lartë, udhëzimi i njerëzve drejtë së vërtetës.
Me gjitha të, në Kurani gjem shumë fakte shkencore, të cilat janë zbuluar në mënyrë të plotë vetëm në sajtë të fjallësë fundit të teknologisë bashkohore.
Këtë fakte shkencore asë që mund të perceptoheshin apo imaginoeshin në kohën e shpaljes e ti,
gjë që vërtetonë akoma më tepër prej ardhjene ti hynore.
Që të kuptojmë rekullit shkencore në Kurani,
se pari duhet të hedhim një vështrim në nivelin e shkencës që mbizotrante në kohën e shpaljes së këti libri hynore.
Në shekullin e shtatë në shqoqërinë arabe egzisonin shumë bestytni,
me të cilat ishin përzirë edhe qështjet shkencore.
Mungesa e teknologisë së duhur me antës e cilës do të studioeshin të fshehta dhe naturës dhe të universit,
i la këta arabe të hershëm në ndikimin e bestytnive dhe legjendave të trashëguar anga brezat e më parëshëm.
Për shëmbull, ata supozonin se ishin malet ato që e mbanin qjellin lartë.
Ata besonin se toka ishte esheshtë dhe se në dyskajet e sajnë do dheshin malet e larta të cilat ishin shtyllat që e mbanin qjellin.
Si të qoftë, të gjitha këto besime të kota të shëqëris arabe ushdukën me zbritjene kurani.
Në jetin e dytë të surës e radë, thuhet, Allahu është aji që i ngriti që e i të pas në shtyllat.
Këja jet hodhi poshtë besimin e trashëguar të arabe, se që e li qëndron lartë i mbajtur prej maleve.
Në mjaftë qështet të tjera janë shpalur të dhenat te për të rëndësishme dhe të sakta,
në një kohë kër as kush nuk kishte as një njohuri për to.
Kurani, i tili e zbriti në kohën kër njërzit dinin shumë pak rreth astronomisë, fizikës ose birojgjisë,
përmban argumente bazë mbe njësër dukurisht të ndryshme,
si krimi i universit, krimi i qënjive njërzore,
struktura atmosferës apo ekulibri delikat i tili bëndë mundur jetën në tokë.
Në këtë program do të flasim rreth disa fakteve shkendësore të përmëndura në kuran.
Në këtë jetin e më poshtëm përshkruet origjina e universit.
Ajo është kryu e si filestari i qejeve dhe i tokës, pa pasur asin shembul.
Për fundimin në të cilin ka rritur astrofizika sot është se i tërë universit, së bashkë me dimensionit e lëndës dhe të kohës,
erdi në eksistens si rezultatin një shpërthimit të maghë, i tili ndodhi me njëherë.
Këtë fenomeni njohër me emrin Big Bang, vërdetoj se universit ishte kryuar nga asgjëja,
së rezultatin një shpërthimit në një pik të vetme.
Qarqet shkencore moderne janë të një mendimit në lidhe me faktin se Big Bang-u
është i vetmi shpjegimi arsueshëm dhe i vërdetuar i zanafilës universit dhe i mënyrës së kryimit të ti.
Para Big Bang-u të lënda nuk egzistom.
Nga kjo gjëndje mos e egzistence në të cilën as lënda, as energia,
madje as koha nuk egzistonin, edhe kjo mund të përshkët vetëm në mënyrë metafizike,
arim në përfundimin se lënda, energia dhe koha janë të tëra të kryuara.
Kërgument pështë një nga zbulimet e fundit e fizikës bashkohore,
i tili është shpallur në Kur'an 1400 vjetë më parë.
Zjerimi universit
Në Kur'an i cili u shpall 14 shekuj më parë,
në kohën kur shkenca astronomis ishte akoma primitive,
zjerimi universit përshkruhet në këtë mënyrë.
Në me forësën tonë e në gjithëm qëllin dhe në e zjërojmë atë.
Fjalla që jelë e përmundur në këta jet është përdorë në vëndet ndryshme në Kur'an
me kuptimin e hapësirës dhe të universit.
Edhe këtu, kjo fjallë është përdorë me këtë kuptim.
Me thjallë të tjera, në Kur'an është shpallur se universit zjerohet.
Pikërisht, kjo është dhe përfundim i arritur sot prej shkencës.
Deri para filimi të shekullit të njëzet i vetëmi mendimi përhapur në të gjithë botën e shkencës,
ishte se universit rrua një gjëndje konstante dhe se ka egzistuar përherë pa filim.
Por kërkimet, vëzhgimet dhe rezultatet e mara prej aparaturave moderne,
vërdetuan se universit në të vërtete ka një filim.
Argument për këtë është faktis a i zjerohet vazhdimisht.
Në filimet e shekullit të njëzet,
fizikant i rus Aleksandr Fridman dhe kosmologu belgë George Lemaitre,
logaritën teorikisht se universit është në levizit të vazhdueshme dhe se zjerohet.
Këtë faktu vërdetua gjithashtu prej të dhënave të vëzhguara më 1929.
Astronauti Amerikan Edwin Hubble,
ndërsa pëvëzhgonde qëllin me një teleskop,
zbuloj se yjet dhe galaktikat largoheshin vazhdimisht nga njëra tjetra.
Një univers, ku të gjdo gjële visë vazhdimisht,
duke u larguar prej të gjdo gjëje tjetër,
nënkupton një univers vazhdimisht në zjerim.
Vëzhgimet e kryera në vitet në vazhdim për detuan se universit është në zjerim e siver.
Për sërit del në pas, saktësia e habiqme e ajetit për anor,
i tili përdor një folje të kohës tashme
për të përshkuar vazhdimësi në këti zjerimit.
Kërgument është seruar në kuran në një kohë
kur as kush nuk e kishte as i den më të voglë rreth këtyre fakteve.
Duke ju referuar kuranit,
djeli dhe hën alevizin në një orbit të të saktuar.
Allahu kryoj natën dhe ditën,
djelin dhe hënën dhe se cili për e tyre në tonë në orbit.
Në një jetë tjetër është përmëndur se djeli nuk është i palevizshëm,
por lëvizë në një orbit të të saktuar.
Edhe djeli lëvizë drejt kofirit të ti përfëndim të tarën.
Ajo lëvizje është për saktimit të pjotë fuqishmit të diturit.
Këto argumente të komunikuara në kuranu zbuluan për e vëzhgjimeve astronomike shumë sheku i më dhonë.
Si pas logaritjeve të eksperteve të astronomisë,
djeli u dhe tonë me një shpejtësi maramense prej 720.000 km në orë
në dretim të jullit Vega në një orbit të vetë me të quajtur Maja Djelore.
Këto thotë se djeli përshkon a fërsisht 17.280.000 km në ditë.
Bashk me djelin, të gjitha planetet dhe satelitet brënda sistemit gravitacional të djelit,
përshkojnë gjithashtu të njëtë në distansë.
Për më tepër, të gjitha yjet në univers bënë një levizit në gjashme.
Në kuran është shpallur se i tërë universi është imbushu plot me rrugë dhe orbita si ajo e djelit.
Betohem me qjelin plot rrugë.
Në universë ndodhen rrëth 200 miliard galaktika dhe se cila për e tyre përmban rrëth 200 miliard yje.
Pjesa më e madhe e këtyre yjeve kam planete dhe tjesa më e madhe e këtyre planeteve kam satelit.
Këta trupa gjigandë levizin në orbitat të caktuara si pas një levize e të përlogaritur në mënyrë precize.
Për miliona vite me radhe, të gjithë këta trupa nëtojnë në orbitin e tyre në një harmoni dhe regull të përkryer.
Për më tepër, një numëri madhe kometa shlevizin në orbitat dhe përcaktuara për to.
Orbitat në univers nuk janë karakteristikë vetë me trupave qelorë, edhe vetë galaktikat udhëtojnë me një shpejtësi maramend se në orbitat të projektuara për to.
Gjatë kësa i levizeje, as një prej trupave qelorë nuk i zorugën apo për plaset me të tjere.
Sigurisht që në kone shpallës e kuranit, njërzimin nuk zotëronde teleskop elektronik,
apo teknologjine avancuar të vëzhgjimit të trupave miliona kilometra në hapsirë,
ashtu si shnuk dispononte edhe një hurit e sopme të fizikës apo të astronomisë.
Ndaj në atë ko, nuk ishte e mundur të zbuloj në mnërë shkencore se hapsira është plot me rrug dhe orbita,
si zështë shpallur na jetin kuranor.
Në kuran Allah unë atërheqë vëmëndje nda një vetje mjaftë interesante të qjelit.
Qjelit e këvi vërë si qatitës sigurët dhe të mbrojtër.
Këveti e qjelit është vërtetuar prej kërkimeve shkentore të kryera në shekullin e njëzet.
Atmosfera e tila rrëthonë tokën kryen shërbime jetike për të siguruar vazhdimësin e jetës.
Duke shkateruar mjaftë me të orë të vejgjil dhe të mëdhenjë.
Gjatë përpikive të tyre përtaritur tokën, ajo indalon ataj që të përplasin me të dhe të dëmtojnë gjalesat.
Për më tepër atmosfera filtron rezet e dritës që vinë nga hapsira,
të cilat janë mjaftë të dëmshme për kryeset e gjala.
Fakti më interesantë është se vetëm rezet e pa dëmshme të nevojshme,
drita e të i dukshme, rezet e shkurtra ultraviolës dhe valet e radios,
janë gjëndit të përshkrojnë atmosferën.
I gjithë kër rezatim është i domozdoshëm për jetën.
Atmosfera leon kalimin vetëm të një pieset e rezet e shkurtra ultraviolës,
të cilat janë mjaftë të domozdoshme për procesën e fotosintezës
dhe për egzistencen e të gjitha gjalesave.
Pjesa më e madhe e rezet e gjata ultraviolës të lëshuar nga djeli,
filtrohen pre shtresës o zonit në atmosferë,
dhe vetëm një pieset e këfizuar dhe thëlbësore e tyre arinë në tokë.
Vetëja më brojtë se atmosferës nuk mbaron këtu.
Atmosfera më brojnë gjithashtu tokën pre të pëtokhtit në ngrirës të hapsirës,
i cili arinë dhejnë në minus 270 gradë celsus.
Nuk është vetëm atmosfera ajo që më brojnë tokën nga efektet shkator uese dhe dëmë të uese të hapsirës.
Së bashku me atmosferën, brezi Van Allen, një shtrese cila kriohet si rezultati fushës magnetike të tokës,
gjithashtu shërben si një fushë mbrojtë se kunder rezatimeve të dëmshme,
të cilat kërcenojnë planetin tonë.
Ky rezatimi cili vazhdimisht lëshohet prej djeli dhe ujeve të tjera,
është vdekje prurës për gjalesat.
Nëse brezi Van Allen nuk do të eksistonte,
energia e shpërthimeve masive të quajtura shpërthime djelore,
të cilat hasen vazhdimisht në djel,
do të shkatronin zdo form jetë në tokë.
Energjia e shpërthimeve të viteve të fundit,
është e barabart me energjinet shpërthimeve nga shpërthimin
një 100 miliardë bombave atomike,
se ajo që u hollë në Hiroshim.
58 orë pas shpërthimi të vërejt,
se gjilëpërat magnetike të busulave
para qëti një lëvizë e joto zakonshme,
edhe 250 km bëja atmosferë në tokës,
temperatura u rritë me njëherë në 2500 gradë celsius.
Me pak fjalë, një sistem mëmbrojtës i përkryer funksionon në bitokë.
A i e rëthon botën tonë dhe e mbron prej kërcenimeve të jashtme.
Vedëm kohët e fundit,
shkendstarët a rritën të mësojnë disa gjëra rëfti,
kurse Allahu naka njëftuar në kuran për më bështjelen mëmbrojtësit të tokës
që shekuj më parë.
Shkendstarë
Betohëm në qielin që këthendë.
Si që dihet, atmosfera tila rëthonë tokën përbëhet nga disa shtresa.
Se tila prejtyre luan një rol të rëndësishmë në dobitë jetës.
Kërkimet kanë zirë në dritë se këto shtresa janë të specializuara në këthimin mbrapsht të trupave apo rezeve që dihin nga hapsira apo nga vetë toka.
Tanile të shqyutojmë disa shembuit të funksionit këthyes të shtresave që e rethojnë tokën.
Troposfera e tila ndodet 13-15 km në bitokë, luan rol të konsiderueshëm në kondensimin e avive të ujtë që vinë nga si përfaqe e tokës dhe në këthimin më posht të tyre në form shiu.
Shtresa e ozonit me lartësi 25 km nga toka reflektonë rezatimin e dëmshëm dhe rezet ultraviolcë, të cilat vinë nga hapsira dhe i këthen mbrapsht në hapsirë.
Jonësfera këthen valet e radios të transmituar nga toka duke i këthyrë posht në pjesë të ndryshmet e sajë, ta mamë se një satelit pasiv komunikimi duke bërë të mundur transmitimin e valve radiofonike dhe televizive në një distancë të e për të largët.
Fakti që gjithë këto vetit është tresave të atmosferës të zbulura vetëm kote fundit janë shpalur në kuranë prej shumë shekuish, proon pra bindëshëm se kurani është fjala e Allahur.
Një nga faktet shkendësore të zbuluar a kohët e fundit është përbërja e qjellit nga shtatë shtresa.
Allahur është aji që krijoj shtatë qije i mbë njëri tjetëri, aji i krijoj shtatë qije i brënda dy ditve dhe se cilit qijellit i caktoj ato që i nebojitej.
Fjala qijell në gjuhën arabe përdoret me disa kuptimë, në disa rasta jo ka kuptimin e atmosferës, në disa rastet dhe tjera jo ka kuptimin e universit.
Kur përdoret në numërin shumës, ajo në përgjithsi ka një kuptim më të gjërë se fjala universit, pasi i përshin universit, i tili përbën qijellin e parë dhe gjashtë qije i të tjerë.
Por nëse ne i apin fjallës qije i kuptimin e parë, do me thëna të të atmosferës, atëherë arim në përfundimin se atmosfera që rathon planetin tonë, përbëhet nga shtatë shtresa.
Me të vërtet, sot është të bërë njohër faktis e atmosfera që rathon tokën përbëhet prej disa shtresave të ndryshme, të cilat shtrihen bë njëra tjetë.
Por më të për, numëri këtyre shtresave është i njëjt me numër e përmëndur në kuramë, 7 shtresa.
Kjo temë përshkruhet nga një burim shkendësorë si më poshtë.
Shkendësarët kënë zbuluar se atmosfera përbëhet prej disa shtresave të ndryshme, ato ndryshojnë për njëra tjetërës nga vetit e tyre fizike, si trusmia, loj gazrave e tjerë.
Shtresa atmosferike më afert me topën, qëhet troposferë, ajo zërëth 90% të atmosferës.
Shtresa nbi troposferë qëhet stratosferë.
Shtresa tjetër, ku përthyjnë rezet ultraviolës, qëhet ozonosferë.
Shtresa tjetër qëhet mezosferë.
Termosfera shtrijet nbi mezosferë.
Gazet e jonizuara formohen një shtres përnda termosferës e cilatruhet jonosferë.
Shtresa më eskajshme atosferës u tokës shtrijet 480 dhe 960 km.
Këpjesë qëhet egzosferë.
Nëse nëmërojmë shtresa tjetës etuara prej këti burimi,
shohim se atmosfera përbëhet pikërisht nga 7 shtresa,
si të është shpalur dhe në ajetin kuranorë.
Kjo është një prej mrekullive hynore,
sepse këto argumente të cilat duzbuluan vetëm në sajtë e teknologjisë të shekullit e njëzet,
janë shpalur në kuran 1.400 vjetë më parë.
Kurani në atërheqë vëmëndi e nda një funksioni geologik më aftërën të cishën të maleve.
Ne kemi kryuar male të patundura në tokë,
me qëllim që ajo të mos lëkundet dhe tronditet bashkë me ta.
Si qbi hetëre, në këta jetë është shpalur se malet është luajnë një rol në parandalimin e tronditjeve dhe të lëkundjeve të tokës.
Kë fakt nuk ishte i njohër nga asë kush në kohën kërë shpalë kurani.
Në të vërtet, ajo zbulua e shumë kohën më parë dhe kjo,
vetëm si rezultati zbulimeve të geologjisë bashkohore.
Si pas këtyre zbulimeve, malet shpajqen si rezultati levizjeve dhe përplaseve të shtresave masive,
të cilat formojnë koren e tokës.
Kur dy shtresa përplasen me njëra tjetërën,
shtresa më efortër është qetë poshtë shtresës tjetër,
e tila përkullet në maj, duke formuar lartësit dhe malet.
Shtresa e poshtë me filon dhe zjirohet duke ushtrirë thellë në tokë.
Kjo nënkuptonë, se pjesa e poshtë me e maleve është poaj që madhe sa dhe pjesa e duksh me mbitokë.
Në një tekst shkendësor, struktura e maleve është përshkuar si më poshtë.
Ati ku kontinentet janë më të trasha, si përshembul barkmalet,
koria zhytet thellë në mantelë.
Në një ajet kur anor, kjo veti e maleve është vën në duke nga një krasim i maleve me kunjat.
A nuk e bëm në tokën të përshtashme për jetë, ndërsa malet i bëm si kunja.
Me e fjalë të tjera duke ushtrirë në bi edhe në në superfajqin e tokës,
në ato pika ku bashkojnë shtreset e ndryshme,
malet i mbajnë lidrë këto shtresa me njëra tjetërën.
Në këtë mënyrë ato fiksojnë kore në tokës,
dhe parandalojnë në grumbullimin e saj në bi apo në dërmjet shtresave të magmës.
Shkurt në mund të i krasojnë malet me goshtet të cilat mbajnë dhe rasat të mërthyjera së bashko.
Kyrol ka që rëndësishën i maleve,
i cili usbulua nga geologia moderne dhe nga përkimet sizmike,
është të shpalur në kuran shekuj më parë,
si një shembul i dies absolute të kryimit të Allahut.
Ne kemi kryuar male të patundura në tokë,
me qëllim që ajo të mos lëkundet dhe tronditet bashkë me ta.
Sidoqoft, ky nuk është informacioni i vetëm i shpalur në kuran rëth maleve.
Në një jetë tjetër në bëhet e ditur se malet nuk janë të palevisshëm,
ashtu si që mund të naduket,
por ato janë në lëvizit të vazhduashme.
E kur i shekë malet,
mendonë se ato janë të palevisshëm,
ndërsa ato lëvizit si retë.
Këllëvizit e maleve ndonët si pasojë e lëvizit se koresë të tokës,
mbi të cilën ato janë vendosur.
Korja e tokës në tonë mbi shtresën e mantelit,
e tila është më e dendur.
Ishte filimi i shekullit të njëzet,
kur përherë të parë në histori,
një shkenstar gjerman me emrin Alfred Wagner,
deklarojës se kontinentet kanë qënë të bashkuara në kohën e krijimit të tokës,
por më pas,
ato është vendosën e drejtimet të ndryshme dhe undan,
duke u larguar shumë largë njëri tjetri.
Gjologët kuptuan se Wagner kishtë të drejtë vetëm në vitë 1980,
pra 50 djetë pasë dhe kjesë të ti.
Këllëvizit u zbulua si rezultati i kërkimeve gjologikët të kryra në filim të shekullit të njëzet.
Lëvizit e koresë të tokës është shpjeguar nga shkenstarët si më poshtë.
Korja dhe pjesa e si përme mantelit me një trashësi 100 km,
jam tëndara në segmentet e quajtura shtresa.
Gjenden 6 shtresat të mëdha dhe disa shtresat të vogla.
Si pas teorisë e quajtur tektonika shtresave,
këto shtresa lëvizit në tokë duke mbajtur me vete dushemene kontinenteve dhe të oqeaneve.
Lëvizit e kontinenteve është logaritur tjetë një dhe në 5 cm në vitë.
Gjatë kohës që shtresat vazhdojnë të lëvizit,
ato realizojnë një ndryshim të voglë në geografin e tokës.
Për shembul, gjdo vitë oqeaneja Atlantik bëhet pak më i gjerë.
Në kuran është për mundur lëvizia e maleve.
Sot, shkencëtarët bashkohorë për këtë lëvizie përdorin termin lëvizia kontinentale.
është e padiskutueshme që kjo është një prej mrekulive të kuranit.
Pas i kërgument shkencëtarë u zbulua vetëm kohët e fundit nga shkencëtarët.
Një mrekulit tjetër shkencore që ndeshet në kuran,
në kuran ka lidhë me burimin e preardjes e elementit e hekurit në tokë.
Hekuri është një nga elementet e për mundura në kuran.
Në surën El Hadid, do me thënë në surën e hekurit, thuhet.
Ne e kemi zbritur hekurin në të cilin ka forës të madhe dhe dobi për njërzit.
Fjalla zbritëm poshte për dorë veçanërisht për hekuri në këta jetë,
mund të mendohet se ka një kuptim metaforik,
që do të thotë se hekuri është dhëruar për të mire në njërzimit.
Por nese ne do të mërnim në konsiderat kuptimin e drejt për drejt të fjallës,
e tila është i zbritur fizikisht nga qieli,
do të kuptojmë se në këta jetë gjëndet një mrekulish shkencore,
mjaftës do me thënëse.
Në sajtë të kërkimeve astronomike është zbuluar,
se hekuri gjëndur në ruzlujnë toksor ka ardhur prej yjeve gjigande të hapsirës.
Metalet e rënda në universit janë kryuar në bërthamën e yjeve të mëdha.
Gjithë se si, sistemi yndjelor nuk zotronjë një strukturë të përrejt.
E të përstatshme që të prodohi vetë hekur.
Hekuri mund të prodohet në yje shumë të mëdhenjë se djeli,
te të cilet temperatura arinë disaj qindra miliona grad.
Kursasja e hekurit në një yllë të i kalon një nivel të të caktuar, yllë nuk mund të ambaja të më gjatë dhe si rezultat a i shpërthejnë në një shpërthim të quajtur nova ose supernova
Si rezultat e i këti shpërthimi, me të orët që përmbajnë hekur shpërndahen në për univers dhe levizin e për hapsirë
Dërisa të tërhiqen prej forcës gravitacionale të ndonjë trupi që e lorë
E gjithë kjo në bënd të qartë se hekurit nuk është formuar në tokë, por është në bartur në përmjet me të orëve pas shpërthimi të ujeve në hapsirë
Pra, a i ka zbritur në tokë, në të njëtë mënyrë si të është shpallur dhe na jetin kuranor
Êshtë e qartë se këj fakt nuk njëhe e shkenterisht në shekullin e 7 në kohën e shpallis e kuranit
Në një jet të tërë në kuran është përmundur karakteristika fekonduese e erës, si rezultatis e cilës formohet shiu
Ne i dërgojmë erërat fekonduese, pas ta i lëshojmë shingaj qieli që dy japim për të pyrëm
Në këta jet në bëjt e qartë se faza e pare formimit të shiu të është era
Qëta jështë rëtsë përmaj në shghurdu
Kurëj i 2021
diep të i e
glò
Amazing
speed