Muzika
Bashkimi
Bashkëpunimi
Vetëmohimi
Përkushtimi
Këto cilësi mund të vlerësohen si shëmbullore në të gjithë shoqëritë.
Gjdoqënje njerëzore do të shpreson të tjetonte mes njerëzve që gëzojnë virtytet të tila.
Filmi që do të ndishtëni trajton pikërish këta shëmbujt moralit bukur.
Por heronjtë ti nuk janë as pak që një njerëzore.
Përkushtimi
Dëshuria dhe bashkëpunimi mes qënjeve të gjalla.
Lindja e mesme
Nuk është e letë të mbjetosh në këtë tokë të nëzeta dhe të shkretë.
Me gjithë atë, këto kryesat të vogljat, njohura si zojtë arab, jadalin të mbjetoj në këto kushtet të vështira,
sepse atë është faqën një solidaritet edhe bashkëpunim të habiqëm të vëmjetë tyre.
Ato bëjnë gjithë shkasë bashkë.
Edhe banjën e ujtë.
E pas banjën së ujtë, vjen banjë e djelit.
Ndërsa i thajnë pendët e tyre, zojtë pastrojë njeri tjetrin.
E kjo është shumë e rëndësishme për shëndetin e tyre.
Ata kujdesen për njeri tjetrin, pa u lodhën edhe pa u mërzitur as një një.
Ata i kryin punët me njeri tjetrin.
Gjetja ushimit për të vejtlit e tyre për shëmbull, është një pun që ata e bëjnë bashkarisht.
I gjithë ushimit që ata gjejnë në për shëmbull,
një pas, ndahet në mënyrë të barabartë.
Edhe mbrojtja e tufës bëhet po ashtu në mënyrë të barabartë.
Qdo zogë ka radhen për qëndrua roje në imaj peme.
Kur vjen koha për ndërimin e turnit, roje e ri i siel pakushim zogu që do të zëvënsojit,
pastaj merë dhe tyrën.
Kjo është merënësi jetike për sigurin e grupit.
Një në përkë.
Zoguroje, je për një hera larve.
Tu famlidhe të së bashku për mbrojtje.
Zogështë mundohen të të rëmbin një arpërin dhe të largojnë atë.
Edhe zogështë rinë shfaqin forësën edhe gurëzimin,
duke s'fiduar gjarëprin edhe përpichen të fitojnë respekt brëndat ufës.
Pas i largohet rëziku, jetë akëthehet në rjetën e zakonëshme.
Një roje zë vëndin e ti.
Zogështë e veqen, fillojnë të luajnë me njëri tjetërë.
Si ndodhë që këta zogështë shfaqin një bashkërendim të tjeltë fuqishën?
Letë mendoj me dhe të vijoj me pyetit të tjera.
Shpendët që po shikoni nuk zotërojnë vetë dje.
Përse duha që një shpend të bojë roje për shokët e ti?
A i mund të vendost e fare mirë të fluturon të tutja dhe të kërkon të diçka për të ngëran.
Por në të vërtet, a i pranon të bojë një mundim të madhë.
Por një mund, edhe me vendost përri, a i që ndronë roje, por si një ushtar, pa ushqyër fare.
Kusha mësoj këtyre kryesave vetë mohimin?
Kushe urderon ato që të rezikoj një jetën për jirë të shokëve?
Ska asë një dyshim, sa është Allahu i plot fuqishëm, kryu e si tyre, a i që ka rënjohë surë këto ndjenjët bashkimit, të bashkëpunimit edhe të vetëflijimit të këta zojtë vërtës rakë.
Sikushe nga të regon në surën 16 në kuranin fisnik, Allahu u frymzon kafshve si edhjen e nevojshme, por ti mbajtur ato një jetë.
Ndjenjët e vetëmohimit edhe bashkëpunimit ndërmjet zojtëve janë shumë të fëqishme.
Solidaritet edhe ndime e ndërshjel që shfaqet nga enda caku i fushës janë një mrekuli tjetër e kryimit.
E këta zojtë jetoj në tufa prej 30-20 pjestarësh.
Bashkimit dhe frymë e bashkësis janë gjithë një shumë të fuqishme bronda grupit.
Ata i rrisin bashkë të vejgjlit e tyre, me kujdesin më të madhë.
Shëmbulli me i fuqishme i solidaritetit bronda grupit është faqet kur kandu një rëzik për të vejgjlit.
Ja ku është ajë rëzik? Një korbizi.
Shënjestra e ti janë zojtëvejgjlit.
E një ngaroj e të shikon korbin dhe lejmëron të tjerët.
E grupi zë pozicionet edhe forca mbrojtë se bashkohet.
Një nga zojtë klith me i natë dhe e trëmë grabit qarit.
A i kërcenim pasaj kthehet në veprin.
Ata e sulmojnë grabit qarit të gjithë se bashkohet.
Ishtangur nga kundërsulli, korbi tërhikjet.
Por luftet arët levizin mëtej, me gjithë forcen e tyre edhe rëzojnë armikur.
Korbi i shpëton sunmit me shumë vështirësit.
Komunikimi, ndime e ndërsiel të dhe uniteti u shpëtoj jetën të vejgjilve të tyre.
Një nga karakteristika daluese të lefantit, kafshamaj madhe gjithare në tokë,
është për kushtimin da i shokme.
Sakrifica dhe ndime e ndërsiel nuk u fizohen brënda antarve të familjes,
por mund të vijen rrete kë gjithë kopeja.
Një dit e ndzehet vere në savanat e Afrikës.
Elefantët janë vazhdimisht në levizje për djetur ushqime dhe uj.
E këli qenë, po thuaj se i tharë, është burimi i vetëm i uj të rretherotur.
Shumë kafsh të tjera që nga bualli e egr edhe deri tek bizoni e ndajnë këto uj bashk me ta.
E këli elefantë i voglë e ka të vështirë të pi, pas i feçka e ti është ende shumë me shkuptër.
A i duhet përkullet edhe të zgjatët shumë për të rritur ujnë.
Një nga elefantët e mëdhej, pa dashur, por plaset me ta dhe e hedhë në uj.
Në qofë se i vogli nuk shpëton do të me njëherë, a i do të fundoset në balt edhe do të ngorthë.
Nuk ka së pak ko për të humërë, në na ullet në gjunjë edhe shtrihet në bregë.
A jo vendos feçkën poshtë të voglit edhe përpikjet atërheqë.
Elefantët e tjerë, a ri në vëndjarje dhe bashkohen më nënëm, të gjithë së bashku përpikjen të anzjerin të voglinë.
Dhe një operacion i qetë shpëtimi filonë.
Anët janë shumë të pjerta, a dere disa elefantë përpikjen të bëjnë një rampë për të arritur të voglinë duke gërmuar në anë.
Disa tjerë lërgojnë bizonët nga skena.
Sepse në qofë se kopeja e tyre vjen të pi ujë, aty afër, ku ka ngecur elefantë i voglë, kjo dhëtë pengon të operacionin e shpëtimit.
Edhe në të vërtet, skuadra e punës e kalon situatën.
Elefantë i voglë është shpëtuar.
Elefantët e gjithë kopes shkojnë një nga një të elefantë i voglë edhe nuhasin me feçkë.
Kjo është shenjë dhe mshurie në dërmjetë elefantëve.
Përkushtime dhe ndima e ndërsjeltë, brënda kopes ishpëtoj jetën të voglit të tyre.
Ky përkushtim, i abitshëm në qënjët e gjalla, është një nga mrekulit e kryimit e allantë.
Në një varkë të kurani të lartë, Allahu i madhuruar në thotë.
Nuk asë një kryes të gjallë që Allahu të mos e ketë nën kontrolë.
Se cilë nga këto kula prej dhe o është shtëpi për disa kryesat quajtura termite, të cilat njësojn me milingonat.
Termitet jetojnë në koloni që përbëhen nga miliona individ.
Ato punojnë së bashkë në mënyrë ajqë harmonike, sa që e gjithë kolonijet dhe pronë si një trupi vetëm, si një kryese vetëme.
E këto janë termitet punëtore.
Ato janë të verbra dhe shurthe.
Si që shikoni, ato përzjejnë grinca dheu në një lojal qiu edhe zgjerojnë muret folesë të tyrë.
Allahu ka dhënë këtyre kryesave që silen si qelizat e një trupit vetëm, ndërtimet të ndryshme trupore për punë të shumë lëshme.
Pundore të lindin me veglat e nevojshme për ndërtim në trupin e tyre.
Si që për shikoni tani, ushtarët jenë pajisur me armë të rënda.
Termitet rrisin kërpuda në deponë në toksore në thëlsit e foleve të tyre.
Por një prodhimi panevojshme që vjen për e kësaj, është dioksidi i karbonit.
Me qofë se dioksidi i karbonit nuk do të lërgohë e nga foleja, termiteve do të mere i fryma edhe do të ngohënë.
Me gjitha ta, asgje e tilë nuk ndodhë falë kësaj teknike e ndërtimi të vendosur brënda tyre nga Allah.
O gjajqet larta që zgjatën dherja të kumundari në rëmat e erës, e tërheqin ajrin e ndotur lart nga foleja, duke vëpruar në këtë mënyrë si mushkrit e kolonisë.
Gjithë shka e ndërtuar nga termitet është një mrekulia arkitekturore edhe inxinjerike.
Tanilet kthejemi pak mbrapa edhe të mendojmë për qfarë thamë.
Termiti është një insektivoglë.
E nuk ka është syë, as vetë dhije.
A ishtë dhe i verëbër edhe shurëdhë.
Nga e mori pra këjë insekt, këtë dituri, por të realizuar një veprimtari të plot në dërtimi.
Si e di se cili prej tyre se cili është puna e vetë mes mira termiteve të tjera.
Ajo që pëshini në ekran është një projekt në dërtimi.
Projekti përmbandë të gjithë holësit e të gjithë punë që do të kryhet gjatë e curisë në dërtimi.
Që punë do të kryhet gjatë e curisë në dërtimi?
Nga e rëtë të kryhet gjithë pjestari kolonisë, si dhe ku do të filojë edhe ku do të përfundojë gjithë shka.
Një arkitekt që zotronë arsye dhe ndërgjegje e ka vrëjtuar gjithë këtë projekt edhe një ingjinerë gjithashtu.
Me arsye dhe ndërgjegje ka realizuar të gjithë për logaritjet e nevojshme.
Specialist, puntor dhe hidraulik punojnë si pas projektit të ledhër.
Ata të gjithë studiojnë projektin edhe ndërtimi vazhdonë si pas planit.
Në këtë pik letë mendojnë me kujdes.
Termitet nuk kanë asë një projekt në duar.
Ato nuk mund të specializohen.
Ata nuk drejtohen një ndo një administrator që të shohit.
Si është mundur atëher që mirat e ermitet të ngren një ndërtes me një ndërtim kaqë të pakrahasueshëm duke punuar të gjitha një kosisht.
Por një qas letë përfyturojmë njërës pasu dhe vesh.
Letë përfyturojmë gjithashtu.
Se këta njërës nuk kanë kryer kur asë një lojë specializime.
Pastaj disa mira nga këta njërës letë njësin të ngren një ndërtes me njëherë, pa udhën asë një urdhër asë kush edhe pa asë një përshkrim të asaj që ata duhet bëjnë.
Motaj letë përfyturojmë që ndërtesa e ngritur për e tyre të dale për kryer edhe me një ndërtim të pakrahasueshëm.
Një bashkëpunimi të ilë mund të vleshsohet vetëm nga një vullnet që i kontrolon të gjithë këta individ në një mënyrë të mrakulluashme.
E një të gjë vlen dhe për termitet.
Mënyrës e siktojnë insektet të cilat nuk shohin dhe nuk dëgjojnë, veprojnë si një njësie vetme dhe ja dalin të ngren këtë ndërtes të për sosur, shfaq hapur një të vërtet e qartë.
Termitet janë kryuan nga Zotit edhe është aji që i frymzon ato në punët që kryen.
Allahu i lartësuar shpalë në një vargë në librin e ti.
E pra, Allahu ti përkasin të gjithë lëvdatet edhe falenderimet,
Zotit të qie i vedet tokës, Zotit të gjithë botëve,
e vetëm të tijat janë lëvdia dhe madhështia në qie i dhe në tokë.
E i është i gjithë fuqishmi, i urti.
E vetëmohimi
E këto kafsh të këndshme, të njura me emrin mirë kate,
i jetojnë së bashku në grupe.
Dhe midi styre eksiston edhe një solidaritet i habiqë.
Kjë solidaritet është me rëndësi jetike,
sepse rajoni ku ata jetojnë është shumë i rezikshmë.
Rezikume i madhë vjen nga qjellirë.
Shqiponja hë për hë nuk ishe hata.
Pas i ndërmarin kontrole e sigurie,
kafsh të shpërndahen në fush për kërkuar ushqip.
Gjdoj individ në këto grup ka një pun më vene.
Ndisa që ndërëjnë roje për të ruajtur të tjere.
Ky që po shikoni,
po bënë roje nda gjdo reziku
që mund të shfaqet nga pas shkurëve.
Të tjerë vënë në rezik,
sigurin e tyre duke ruajtur në përmajat përme.
Ata që ndrojnë në ndjelin përvëllues,
pangrën dhe papirës gjë.
Këte herë, Shqiponja ishe.
Roja uje për larmin të tjerëve.
Bashkëpunimi dhe solidariteti,
ishpëtoni jetën bashkësis.
RASKU首kës.
Beret!
Detyra më rëndësishme, grupit është mbrojtje dhe rritje të vegjerve.
Gjdo dit, një mirkat që ndronë pranë folese dhe vëzhgonë të vegjlit.
Njëlojsi në rastin e rojeve, edhe këta gjdo dit që ndrojnë me radhë për të kujdesur për të vegjlit.
Mirkatët në qasta rëzikë u nuk ngurojnë të fliojnë jetën tyre për të vegjlit e bashkësis.
Ja një shëmbull, bashkësia ka lënë strofkën për të kërkuar ushqim në një ditë nëzet vere edhe rëziku për i pret në këthim.
Një qakallë është në pusi pranë strofkës ku ndodhen të vegjlit.
Një nga grupi afrohet strofkës për të shpëtuar të vegjlit.
Qëlimi ti është që të mos lejojtë qakallën të hyjnë e strofkë.
Ndërsa nata bje, mirë kati vazhdon të mbroj hyjnë e strofkës.
Qëra gonë ditë ere, gjurëm të një përleshje të ashpër në orë të ersirës mund të shihen rrethë rotu.
Qakallë është përzën nga foleja edhe të vegjlit janë shpëtuar.
Me gjitha të, një iri prej tyre është vetflijuar edhe është plagosur keqës.
Nërë ati vjen prantë të plagosurit.
Gjëndi ati është arantë.
Bashksisi duhet leviz për të gjetur ushqim.
Por i plagosurit ka shumë vështirësi për të ecur.
Pasifuqit e lënë krejtsisht, a i mbetet i shtë rirë në një hendek.
Antartë të tjerë nuk e lënë vetëm shokun e plagosur.
Në një demonstrim lëmë të mirë dhe besë një kërie,
ata i qëndrojnë ati i pranë,
dërisa i je përëmë në fundit.
Ky bashkëpunimë dhe përkushtimit që ditëshmë,
në dërmjetë mirë kadëve,
është një sjelje e fërmëzuar të kata nga Allahu.
Brygje të lumit të njëllit.
Këto ujra edhe brygje janë shumë të rëzikshme.
Por të rritur të veçlit këtu,
duhem përbaluar shumë rëzikshme.
Lojë zogu që po shihni,
duhet të ndërtoj folenet i në brygje të mbushur me krokodilë.
A i le vitë shumë nga dalë,
edhe përpichet mosu të rhegjëve mondjen krokodilëve.
A i zjelë sidomos vënde ku krokodilët femra
kanë lëshuar veç të tyre
për të ndërtuar folen e veç.
E bënë këtë përashësye se krokodilët femra
janë shumë të qeta dhe dëbut
gjatë periudës kur lëshojnë veç të tyre
edhe nuk parachesin rëzik për zoghtë.
Me kalim në kohës, veç të zogut
fillojnë të qelinë,
edhe të veçlit fillojnë të dalin për i tyre.
Por këta dëvejgjël janë endër në rëzik.
Si që mund të shihni,
babaj dhe nëna e të voglit
po përdorin me gjithë forësën
trupin e tyre për të ambrojtur atë
edhe për të larguar ardhucën e rëzikshme.
Ardhucëa mund të ambysë zogut,
por e i është gatit ja pjetëm
me qëlim që të mbrojtë veçlit e vetë.
Ardhucëa dorzohet për balë
vendosë marisa dhe guzimit zogut.
Gjërat më dryshojnë,
ku një krokodil mashku ljuritur
dhe agresiv i afrohet foles.
Të vejgjlit friksohen shumë.
E këtë herë, nëna vënëpun një taktik tjetër.
Ajo i hapë krahat edhe i përplasat o për tokë.
Ajo nuk i kundërvijet sunmit drejt për drejt.
Për kundasit, ajo i miton një zog të plegosur
edhe efton agresorin të asullmojatë.
Për këtë herë, nëna vënëpun një zog të plegosur.
Këtë herë, nëna vënëpun një zog të plegosur.
Nëna vënëpun një zog të plegosur.
Mashtërimi je prezultat.
Krokodilin djekë zogun,
që e kujton për të plegosur,
edhe largohet nga fleja.
Pastaj vëmëndja ti të rhigjet nga një hardhuts,
edhe largohet krejtësisht.
Falë ndjenje së vetë flijimit,
të frimzuar nga Allahu.
Nëna dhe babajë rëzikoj një jetë në tyre
për të mbrojtur të veshtlit.
Në kope të bizonve,
për të por salindurit nuk kujdesen
dhe të mprindrit e tyre,
por e gjith kopeja.
Edhe ata përbalen me të gjith loje të rëzikjeve
për të mbrojtur.
Ma dje dhe me luanet.
Kër luanet afroha,
në gjith kopeje lëshon alarmin.
Si shmunda shihni,
ata formoj një unaz mbrojtse
rëzikjeve.
Ata përdorin trupin e tyre
si mburoj për të mbrojtur të veshtlit në luanet.
Në këtë kopeje,
gjënden vetëm dytë veshtlit.
Si do kjoft,
jo vetëm prindrit e tyre,
por e gjith kopeja rezikon jetën
për të shpëtuar ata.
Këta bizon, fare thjesht,
mund të janë mbathin dhe të shpëtonin vetë vetër.
Luanet do të sule shimbit vejlit e mbetur
e jo mbit rriturit me brirë të mpret.
Në një rast të til,
si shpretendohet nga teoria evolucionit e Charles Darwinit,
të doptit do t'ishin spastruar dhe zhdukur,
nërsa të fortët egoist do t'kishin bjetuar.
Por nuk nëndodhë kështu,
bizonet nuk i braktisin të vejlit e dopt.
Falë nëndjenjeve të vetëflijimit,
të rënjohë surat e kata nga Allahu,
ata i mbrojnë të vejlit,
qofte dhe me të shmimin e jetës e tyre.
Kopet e bizonëve nuk mbrojnë vetëm të vejlit,
por edhe të mëshuarit.
Pamjet që do të mëndisht në janë marë nga një turist
në një ekspedit Gjahu në Kenya.
Një grupë joan është i zënë pusin një bizoni plak
që është ljarguar nga tufa.
Duket si kur vdekje e ti,
do tjetë përfundimi i pashmangshën.
Por nëndodhë një një njëri e mrekulushme.
Ullërimat përndim të bizonit plakarin
dherit e kopeja që ndodhë të ljargë.
Ata me njëheri drejtojnë dhondit një njërjes.
Pasta i bizonët gucimtar uafrojnë luanve në mënyrë kërcenuese
me qëllim që ta shpëtojnë shoku në tyre.
Dhe luanët ikin.
Bizonët mblidhen rreth kafshës të plagosur
dhe mundohen që ta ngrejnë në kamo.
Minutat kalojnë.
Për bizonin e dërmuar duket se nuk ka shpresa që të mbjetoj.
Luanët presin e ndë në prit.
Duke besuar se i ka ngordur,
bizonët e fundit të mbetur pranti fillojnë të largohen.
Edhe për sërin dohë një njarje tjetër e mrekulueshme.
Bizonët i plagosur u lërin dhe njëherë tjetër,
si kur u kërko natyret të mos largohen.
Kopeja këthehet me njëherë.
Bizonët edhe njëherë tjetër i largojnë luanët që afroha.
Me një përpjekje të fundit.
Bizonët i plagë në ngrihet në kamp.
Edhe duke u bashkuar me shpëtim të arte vetë,
unë bet nga shikime.
Solidaritet in familje
E këta janë të vejgjrit e papagallit australian.
Ata kanë lindur 5 ditë ljarë njëherë tjetërit.
E kështu që kanë ndryshime të shumëta mi disë tyre.
Zogu i parë që ka qelur
është shumë i madhë se i fundit.
Me gjitha të në natyre
i trajtonat atë gjithë një loj.
Se cilit zogë
i e peta që shimë sa ka nevoj.
10 ditë më vonë,
me i rrituri prej të vejgjilve
është shumë i madhë se tjetë.
Por prapë se prapë,
në mënyrë të mrekulueshme,
i e ndanë ushqimin e ti
me vlajnë më të vogl
edhe më të dobut
duke ushqyra të mësqepin e vetë.
Pse e bënë ky zogë thi vogl
një sakrific të tjilë?
Pse e adhurona i ushqimin e vetë vlajtë më të dobut?
I thartë të teorisë e evolucionit
kur nuk mund të i përgjigjën kësa i pyetje.
Sepse kjo teorie e vetër
më bështetet një hipotezen
se shdo qënje në naturë
është egoiste
edhe është gjithë njëra dhenë
pas një luftet pa më shirshme
për mbjetes.
Me gjithë atë,
si që pam,
edhe një zogë thi vogl
kur është e nevojshme
ndanë ushimin me vlajzrit e ti më të dobut.
Të gjithë zojtë rritën të forët
dhe të shëndet shëm falën
ndjenjeve të solidaritetit
frymzuar të kata
nga Allahu i lartzuar.
Sqepi Qukapikut është një turjele
më rekulluashme.
Në filima i shpon një vrim në pem
me sqepin e ti,
pastaj vendos një lendet
dushku në vrim
për të këthyar më dhonë në dinër.
Kjo pem përmban rrëth
60.000 lendet të rezervuara
në të nga Qukapikut.
Nuk është një pun e letë
bësht 60.000 vrimet
në lëvore në pemës.
Me gjithë atë,
Qukapikut i arin
kësaj me dorime
dhe përkushtim të madhë
edhe pastaj imbushim
vrimat me lende.
Qëlimit tyre
është të kënë mënsi
të ushqen familjet e tyre
për gjatë ditve të ashpra
të dimurit.
Antar të rinjë të familjes
janë të pranishëm
në këto përgatitja.
Gjdo zog
i apërqon detyren e ti tjetrit.
As një nuk i shmanget detyrimit.
Duk e shfaju një përkushtime
dhe solidaritet të përsosur,
familje e Qukapikut
përgatitet për ditet e vështira
që do të ving.
Dashuria
Një karakteristik tjetar
e qënjëve të gjalla
që është zhvjerson
funde krye teorinë e evolucionit
është dashuria
dhe dëmëshuria
habitshme që vërehet
në sielje në tyre.
Teoria evolucionit
më bështetet në hipotezën
se të gjithë gjalesat
janë egoiste
edhe të përfshira
vazhdimisht
në një luftët pa mëshirshme
për në bjetës.
Por e vërteta është
se sielje e tyre
nëzjerë në pa
krejtë të kundërtëm.
Për shëmbu,
ky zogë me krejshtë
të njërosur për mrekuli
përpichet vërtet
me shumë kujdes,
si e sitë kënaqë
partnere në vetë.
Aji je pasaj dhuratat vogla,
por shëmbullë nëjnë frutë.
Zogë në gjithë botën
i trajtojnë partneret e tyre
me të njëtën vëmundi.
Zogë guanë në gjunglën e Amazonës
silët pikërishë në këtë mënyrë.
Ashtu si shbën dhe krya ardë
za evropiane.
Zogë të detit,
sigurisht që e pëlqenjë në peshkun,
por për këto kafsh,
një shkëmbim dhuratash
është vetën fillimi.
Qiftet shohi nësa ata
për shtatën duke kërcyrë.
Në fillim të valzimit,
ata ndjekin lëvizjet e njëri tjetrit.
Pas janë njohur me njëri tjetrin,
ata kalojnë në fazën e dy të valzimit
në një harmonit habitshme.
Ky valzim u të regon fëqinjve
se një familje e reka lindur.
Për shtatën duke kërë.
Dhuratat jepen me njëherë,
sa po të ketë mbaruar valzimit.
Edhe mashkulli i pulbarë dhe së detit
i e partnerës dhurata.
Pas indërtojnë folen e tyre,
mashkulli dhe femra
fillojnë të kujdesin për njëri tjetrin
në mënyrë mëtë vëmanëshme.
Po në këtë mënyrë,
silën dhe albatrosit.
Këtës shepat të mëdhejnë,
janë shumë të mëpret
edhe përbëjnë rezik për zojtë të tjerë.
Por këtës shepat të mëpret,
gjithashtu,
u bëjnë atyret mundur të kujdesin
për njëri tjetrin,
me shumë dhe mëshuri edhe për kushtim.
Teoria evolucionit e cila i shekër
jesat e gjalla si qënje egoiste
edhe të pamëshirshme
që egzistojnë rastësisht,
nuk është as pak në gjëndjet gjukoi
për këtët dashurit dhe harmoni.
Por është Allahu,
a i që i ka kryuar qënje të gjalla.
Edhe është përshësëria Allahu,
a i që u falë atyre në djenjat e dashuris,
të vetëmohimit edhe të bashkjetesis,
për cila teoria evolucionit
kur nuk mund tja pësë qërime.
Në një vargë në kuranin e shend,
Allahu i lartësuar shpal.
Të tijat janë gjithshka në qie e në tokë,
e të gjithi për ulen veçati.