Gjatë historisë njërzore, ka ndodhur shumë gjarje kritika.
Tanin e do të vëzhgojmë njërën prejtyre.
Disa njërës e quajnë e të globalizin, ose epoka informacionit.
Analizat e tila janë të sakta, por e gziston një zhvillim tjetër shumë herme i rëndësishëm sektor.
Me gjithë se shumë njërës janë endet pa përgjeqëm,
gjatë 25 viteve të fundit, ka ndodhur një ndryshimi malë në fushën e shkencës edhe filozofisë.
Ate izmi, i cilin dikoja i qumë në botën e shkencës edhe të mendimit,
ta një pojnë nështrohet njërënimit plot.
Ate izmi, i cilin dikoja i të njërënimit plot.
Rënimi ateizmet
Ate izmi, me fjalë të tjera mohimi i zotit, ka egzistuar që në kohë të hershme.
Lindja e vërtet e kësa ideologi e njësi me një sërë mendimtarës të shekullit të të tëtë mëdhjet,
të cilet ju kundërvun fes.
Materialisë si Denis Didro,
Baron Dolbach,
edhe David Pium,
Pohuan se nuk egziston dë një botë tjetër jash materi e son.
Ate izmi fillojtë për hapej mësë shumëti në shekullit në 19.
Mëndimtarës i fojër bahu,
Marksi, Hegeli,
Nietzsche,
Durkhaimi dhe Freudi,
e zbatuan i deta ateistet në një sërë fushasht të shkencës dhe filozofis.
Por ndima me e madhe ateizmit i erdi nga Charles Darwini,
i cili mohoj kriimin duke e zëvëncuar atë me teorinë e evolucionit.
Pyetje se si qënjet e gjalla dhe njëri u erdi në jet,
se cilës ateistet ishën të pafti përgjigjëshin prej shekush,
Darwinizmi i dha njët ashtë të quajtur përgjigjësh këndësore.
A i pohoj se në natur gjënde një mekanizem që i dha jet materjes e pa jet,
edhe më pas prodhoj edhe miliona qënjet e gjallat të lojeve të ndryshme.
Njerëzit që i besuan këti mashtrimi ishën të shumët.
Në fund të shekullit e 19-tëmëdhjet,
ateizmi kështë ngritur një pikpamje botrore,
me antës e cilës ateistet besonis e shpjegohit gjdo gjë.
Ata e mohuan,
se gjithësia është kryuar edhe thanë,
se ajo ka egzistuar përherë edhe nuk ka pasu një fillim.
Ata mendonin se regullit dhe ekwilibri që gjënde në gjithësi,
i arredhimi rastësis edhe se në të nuk ishte asni qëllim.
Ata mendonin se darvinizmi kështë arritur të sëqeron të ardhjën e jetë një rjutë edhe të gjithë qënjeve të gjallë.
Por se cila nga këto pikpamje u rëzua me zbulimet e mëdha shkencore,
politike e sociologiket shekullit të njëzet.
E zbulimet në një numër të madhë fushash nga astronomia të kbiologia,
nga filozofia të ketika shoqerore,
i shëmbën plotësisht i det më themelore të ateizmit.
Në librin e ti, i zoti, dëshmia pajtimi i besimit edhe arsyues në botën post-sekulare.
Botuar në vitë 1997,
shkencëtari i mirë njohur Amerikan Patrick Glyn në asjel shqyrtimet e më poshtme.
2 dekatët e shkuara
kanë rëzuar pëthuaj se të gjithë mendimet
edhe parashikimet më të rëndësishme të një brezit hershëm e ndimtarës ateist,
lidur me qështjen e zotit.
Për gjatë një periude shekullore,
debatit të madhë me zbesimit edhe shkencës,
gjithë shka është për mbësur thua i se krejtësisht.
Sot, të dënat konkrete,
këthe e në fuqishëm në drejtim të hipotezes e zotit.
Kosmologia
Zbulimi i krejimit
Goditja e parë që ndeshi ateizmi nga shkenca e shekullit të një zetë
erdi nga fushë e kozmologjis.
Besimi se gjithësia ka egzistuar gjithmonë,
u rëzua edhe të dhënat shkencore,
të reguan se universi ka pasur me të vërtet një filim,
me fjal të tjera,
është kryuar.
Ideja një universit pa filim,
edhe të pa fund,
u hodhë për her të parë nga filozofët ateistë gëreqisë lështë.
I pari që mbështeti këtë idejë në epok në re,
ishte filozofi njohur i shekullit të të të mëdhjet,
Emanuel Kant.
Kant, pohoj se gjithësia ka egzistuar për her,
edhe se të gjithë mundësit,
mund të ndodhin me zgjerimin e pa fundëm të kohës.
Në shekullin e 19-ë mbëdhjet,
pikpamja se gjithësia nuk ishte filim,
edhe se nuk ishte ndonjë qastë kryimi,
u pranua gjersisht.
Me gjithë ata.
Shkenca, shumë shpejt,
do të provon të se universit kishte një filim.
Kjo prove erdi nga teorie Big Bang-ut.
Teoria e Big Bang-ut ishte rjedhimi një sërë zbulimash.
Në vitë 1929,
astronomi Amerikan,
Edwin Hubble,
zbuloj se galaktikat në univers,
ljargoëshin vazhdimish nga njëra tjetra.
Kjo nëmkupton të se universit zgjeroj vazhdimisht.
Nësë rjedha e kohës në një univers që zgjerojët do të kthehe imbrapa,
atëhere do të dilte se i gjithë universit ka ardhur nga një pike vetme.
Astronomët panë se u përbalen me një situatë metafizike,
në cilën kjo pike vetme zotronë të gravitet të pa fundëm me vëllimë zero.
Lënda dhe koha dolen me një shpërthim nga jo pike voglë pa fundë.
Për të thonë më ndryshe, gjithësia u kryua nga zgjerojë.
Me gjithë se teoria Big Bang-u të ishqetsoj materialistët,
ajo filloj të mbështete nga zbulime konkrete shkendësore.
Gjatë vëzgjimeve të tyre në vitet 1960,
dy shkendës tarët, Arno Pencias edhe Robert Wilson,
zbuluan gjurë më radioaktive të lëna pas nga kësh përthim.
E një të gjë u vërtetua në vitet 1990 me nivellet e rezatimit kapur nga sateliti,
Cosmic Background Explorer, Kobe.
Sot, ateistët janë zëmë ngusht nga këto zbulime shkendësore.
Një shëmbulli reagimit ateistë ndaj teorisë Big Bang-ut,
ushfaqme një artikull në vitet 1989,
shkruar nga John Maddox, redaktori revistës shkendësore Natyr,
e cila ishte një ndërbotimet shkendësore më të njohura materialiste.
Në ata artikull të tituluar Posh Big Bang-ut,
Maddox i shkruande se Big Bang-ut është i papranua shumë nga pikpamja filozofike,
sepse ata që mbështesnin kriimin edhe bindjet të tjerat njashme,
gjenë justifikim të plot në doktrinën e Big Bang-ut.
A i gjithashtu, parashikoj se Big Bang-ut vështirë se do të ka përcej dhjetë djeqari në artëshëm.
Por me gjitha të, me gjith pohimet optimistët Maddox,
teoria Big Bang-ut u rritë edhe u forcua mëtej edhe gjithmonë më shumë zbulime,
po huan se gjithësia ka pasu një qast kriimi.
E vërteta, ku arriti astronomia bashkohore është kjo.
Lënda edhe kohë erdhën e existens nga një krijuës me fuqit pa fundve
edhe nuk kufizohet nga as njëra prejtyre.
Krijuësi i gjithsis ku ne jetojmë është Zoti,
sunduësi i gjith botrave.
Fizika dhe astronomia
Rëzimi i desë një universit të rastësishëm.
Një tjetër dogmë ateiste e shkatruar nga zbulimet astronomike të shekullit 20
është ajoj një universit të rastësishëm.
Pohimi se lënda në gjithësi,
trupat qelore dhe ligjet që i regulojnë ato
u shfaqen rastësishëm edhe pandu një qëllim
është rëzua në mënyrën më tjeshësakonshë.
Ishin vitet 1970,
ku shkenstarët për her të parë,
zbuluan se gjithë e kujlibret fizike që gjëndën në gjithësi,
janë përshtatur në mënyrën më të ndjeshme
për të bërë të mundur jetën në tokë.
Me thëlimin e zbulimeve,
u pase ligjet fizike, kimike dhe biologike në univers,
forcat basi, graviteti edhe elektromagnetizmi,
si dhe struktura e elementeve,
janë përshtatur në formën më të përkryer
për të siguruar jetën e qënjeve të gjalla.
Letë shohim tani disa nga këta shembrë.
Parametra jeshë zakonisht e sakt,
vijhen rejqen e hapat e para të zgjerimit e universit,
që nënkupton forcën shpërthyës e të Big Bang-ut.
Si pas për logaritjeve të shkenstarve,
nëse shkalla e zgjerimit do të ndryshon të nga vlera e saj e vërtet
me më shumë se njëtë miljardën e miljardit,
atëhere universit,
ose do të shkatroj për para se të arinte malsin e ti të të anishme,
ose gjithë shka do të ishte përhapur në drejtimet patsaktuara,
pa mundur të bashkoj as njëherë.
Thënë ndryshe,
që në hapat e para të egzistencës e gjithësis,
vijhetërej një për logaritje e paramenduar me një saktësi
sa një e miljardë e miljardit,
kjo pa dyshim që nuk është rastësi.
Forcët fizike,
si graviteti dhe elektromagnetizmi,
janë në nivellet e nevojshme për lindje në një universit,
ka shtë regullt,
edhe për egzistencën e jetës.
Edhe një hatjet më të pa përfilshme në këto forca,
për shëmbu ndryshimet vetëm në një të miljardën e një miljardë miljardave,
do të kishen shkaktuar që universit të mos ishte as gjë më shumë
se një re rezatimi ose hidrogeni.
Por pasoj,
sistemi ju ndjelor,
planetet dhe toka nuk do të egzistoni.
Si gjitha i në të sitë në gjithësi,
sistemi ju ndjelor është kryua në bëraspeshën më delikate.
Shkaktarzë
e djelit, gjëtësia e valës rrezëve ti
edhe lërksia ti nga toka
janë të gjitha në nivellet të përshtatshme
për të mbështetur jetën në tokë.
Dëmtimi me i vogu li këtyre
e kujlibreve do të shkatronë të me njëherë
jetën në tokë.
Mënyra se si atmosfera e tokës
përmban gazet e nevojshme
që lejojnë frymarjen ose
fusha magnetike e tokës e cila
jesh përshtatur në mënyrën mëtë përsosur
jetës njërzore, janë dyshëmbu
i të rëndësishëm të këtyre barës peshave
delikate.
Gjithashtu edhe uj, i cili imbulon tretë e katërtat
e si përfaqjes planeti tonë,
është projektuar me gjitha cilësit e duhura
që mundësojnë jetën në tokë.
Më interesantja,
është se shumica e shkenstarve që e zbuluan
këtët vërtet, ishin materialist
edhe nuk kishin në një dëshirë për të arritur
në përfundimet të tila.
i të të të të të të të të të jetë,
i të që se në në në në etëzfinë,
të të të të të të të të të të të të të të rëndë të të të të të të të të të të të të.
I të të të të të të të të të të të të të.
I të të të të të të të të të të të të të të të të të të të të të të të të të të të të të të të të të të!
Një një një një një një
Një një një një një një një një një një
Kësiprin e ti, universit simbiotik, astronomi amerikan, George Grinstein, e pohon këtë fakt me këto fjatë.
Tek i vëzhgojmë gjithë këto prova, mundja shkon me këmgullje tek ideja se një forcë mbi natyrshme duhet jetë përfshirë në këtë mes.
A është e mundur që pa pritur dhe pa dashur të kemi hasur në provën shkencore të egzistencës e një qënje të mbi fuqishme?
Në librin e ti të vitit 1998, fati i natyrës.
Si shfaqin qëllimet ligjet e biologjis në gjithësi, biologu i mirë njohur molekular Michael Denton bënë komentin e më poshtën.
Tablojë e re, që shfaqin në astronomi në shekullit e 20, para qëtë një sfit dramatike,
ndaj hamëndjeve që mbizotroni në qarqet shkencore të katër shekullit e më parë,
se jetëa është një dukuri periferike edhe krejtsisht e pa parashikuar në skenën kozmike.
Me pak fjalë, koncepti i një universit të rastësishëm,
bazat themelore ateizmit, është shembur pjotësisht.
Natyra më shtruese e këti koncepti është shpalur në kuran para 14 shekullit.
Ne nuk i kryuam tokën, qie i të dhe të shkandër mjetë tyre pa ndonjë qëllin.
Kështu mendojnë ata që nuk besojnë.
Shkencët natyrorë
Fitorje e projektimit inteligent
Themeli më i shëndosh i ateizmit, i cili a rriti kulmi në shekullin në 19-ë mëdhjet,
ishte teoria evolucioniste e Darwinit.
Darwinit pëhoj se prej ardhja njëriut dhe gjithë qënjeve të tjeret gjalla
mund të shpjegohi me antë mekanizmave të pajet të naturës.
Në këtë mënyr, a isolli një skjarim të rem për zanafilën e jetës
që ateistet për vite më radhë kishen qënë të pa aftas skjaronin.
Në të vërtet, ateistet e asaj kohë e përqafuan me njëherë teorinë e Darwinit,
duke filuar me Marxin dhe Engelsin,
mendimtarët ateist të kohës e cilësuan këtë teori si zemrën e filozofive të të tërë.
Me gjithë atë, kjo mbështetje ka që fuqishme ateizmit u rëzua me zbulimet shkendësore të shekullit të një zetë.
Të dhënat e zbuluar nga dektën ndryshmet të shkendësës si paleontologia, biokimia, anatomia dhe genetika
idhan goditje të rënd teorisë e evolucionit në njësër drejtimesh.
Darwinit kisht e pohuar se të gjitha qënjet e gjalla,
kishin ardhur nga një para ardhësi vetëm,
i cilë kisht e kaluar nga një rilojnë në tjetrin në një seri shëndrimesh të vogla, por të vazhdueshme.
A ish presante se fosilet do të shërbenin si të dhëna për të mbështetur ato që a i pohonte.
Por të gjitha kërkimet rrëth fosileve gjatë gjithë shekullit 20,
paracitër një tablo krejtë ndryshme.
Gjatë këtyre kërkimeve, nuk u zbulua as një gjallese ndërmjetme që mbështestet e orinë e Darwinit.
Gjatë kërkimeve, nuk u zbulua as një gjallese ndryshme.
Për shëmbull, dukuria e njohër si shpërthimi i Kambrian është tejet e mjaftueshme për të rrëzuar këtë teori.
Po thuaj se të gjitha lojet bazë të botës shtazore u shfaqen me njëherë në të periud të hershme geologikë.
Qënjet gjallat të klasave të ndryshme, si që janë butakët e vertebrorët.
Artë robotët edhe ekinodermët me karakteristikat e tyre të ndryshme fizike u shfaqen të gjitha me njëherë me organet edhe sistemet e tyre jesh zakonishtë ndërlikuara.
Kjo e vërtet që del nga zbulimet të fosileve e shkatron teori në evolucionit edhe përveç kësaj përbën prov për kryimi.
Evolucionit u pëhua në kushtet e nivelit të ullit të shkensës e shekullit të 19-të mbëdjet,
ndërsa zbulimet e shekullit të 20-të e rëzuan atë.
Dekada vëzhgimesh, në lojet e ndryshme kafshështë dhe bimësh,
të reguan se ndryshimet me së qënjeve as njëherë nuk i kanë kaluar kufit e tyre genetik të vëshantë.
Gjithashtu, eksperimentet genetik të reguan se mutacionet që Darvini i konsideronte si një mekanizm evolutiv,
as njëherë nuk mund të shtoni një informacion të ri genetik të qënje të gjalla,
por për kundrësi, kanë gjithmonë dikin të dëmshëm.
Si pas Darvinit, jeta në tokë duhet ketë filluar nga materja pa jetë,
po si lindi qënja e pare gjallë.
Darvini dështoj në zgjidhje në kësaj qështje,
duke e knajhur vetën me mendimin se që Liza e parë,
duhet jetë kryuar letësisht në ujrët e ngrotat një pelgu të voglë.
Biologët e evolucionistë që provuan të mbushnin këtë boshlëk të Darvinizmit,
dollën te për të shgënyër.
Të gjithë dhe vëshgjimet edhe eksperimentet,
treguan se ishte e pa mundur që një që Liza e gjallë,
të dilëte nga materja pa jetë.
Më pas, në gjusme në dy të shekullit të njëzet,
shkencëtarët bën edhe një zbulim tjetër të ri.
Jeta, edhe veçanërisht që Liza,
me organelet te për të ndërlikuara brënda saj,
ka një ndërtim jash zakonisht të ndërlikuar.
Sy tanë,
me cilët nuk mund të krahësohet as kamera më e zhvilluar,
krahët e zojgjve,
të cilët frumzuan teknologjinë aeronautike,
sistemi ndërlikuar dhe ndërvarur brënda që Lizave,
të dënat maramënse që për mana dë nëja,
të gjitha këto janë shembuj krejt të qartë të një projektimit të përsosur.
Ata gjithashtu e lënë tërsisht pashpres teorin e Darwinit,
e cilë ashe jetën si rjedhim të një rastësijet të vendë.
Këto dëvërteta shkencore të fundit të shekullit 20 e zunë ngusht Darwinizmin.
Shkencëtarët në shumë shtete përëndimore,
veçanërisht në shtetet e bashkuarat e Amerikës,
e kundështuan krejtësisht teorin e Darwinit,
duke mbështetur teorin e projektimit inteligent.
Arshuja për këto është se dëvërtetat shkencore,
të regojnë që jeta u shfaqë pas një projektimi,
edhe jo nga rastësija.
Psikologi, disfata freudiste.
Psikologu austriak, Zikmut Freud, në shekullin e 19-ë mbëdjet,
përfajson të dogmën ateiste në fushën e psikologjis.
Freudi, parashtroj një teori psikologike që mëhojë eksistencen e shpirtit,
edhe u përpoqë të sjaron të botën e brëndshmet njeriut,
me ante impulseve seksuale.
Freudi mendonte se kështu kështu kështë shpjeguar originin e problemeve psikologike.
Por edhe kjo teori, nëzori problemet të reja.
Kjo doktrin, e cila e përshkruan njeriun si një loj kafshe që eksiston vetëm përtknachur dëshirat e ti egoiste,
në të vërtet, rriti vetëmin, frikën, edhe depresionin të kënjerëzit,
duke goditur vlerat shpirtërore.
Punimet e piktorve e artistve të ndikuar nga Freudi,
para qesin botën e erët të atyre mësimeve.
Sunmin kryesor, Freudi adrejtoj besimit.
Në librin e ti, e ardhmi a një iluzioni, botua në vitin 1927,
a i pëhoj se besimi fetar ishte një loj së mundje mendore dhe pëhoj se me zhvillimin e njeriut,
besimet fetare do të gjdukëshim.
Ashtu si Freudi, psikologët të tjerë të famshëm të shekullit të njëzë,
ishin ateist të flakt.
Barus Skinner edhe Albert Ellis,
përkatsisht të emelluës të shkollës behavioriste,
edhe të terapisë racionale e emotive,
ishin dhe ateistet më të njohur.
Si rezultat, psikologjia u botë tokë pjellore ateizmit.
Në anketimi në vitit 1972,
me antartë e shoqatës psikologjike Amerikane,
tregoj se vetëm 1.1% e psikologve në vënd kishin në një besin fetar.
Por gabimi më i madhë në cilin kishtë rënë shumica e psikologve,
u demaskua nga vetë kërkimet e tyre.
Këto kërkime, në zorë në pas e teoria Freudiste në veçanti nuk ishte baza shkendësore.
U botë gjithashtu editur,
se ndryshen nga sa pretendon të Freudi edhe disa teoricien psikolog,
besimi fetar është temeli i shëndetit psikik.
Shkendësari Amerikan, Patrick Glynn,
i përmbledh kështu këto zhvillimet rëndësishme.
Kërkimet shkendësore në psikologi në 25 vitet e fundit,
kanë të reguar se besimi fetar,
jo vetëm që nuk është neuroz apo burim neuroze,
si që pahon të Freudin në disiplinat e ti,
por është elementi i lidhur mëngusht me gjithë shëndetin psikik edhe ljumëtorin.
Studimet e shumëta njëri pas tjetrit,
kanë të reguar lidhjet e fuqishme me zbesimit edhe praktikes fetare në njërën anë
edhe sjeljeve të shëndechme ndaj problemeve të tila,
si që janë vetëvrasja, alkoli, droga, divorci edhe depresioni në anën tjetër.
Me fjalë të tjera, ateizmi porjetoj një disfatë të të mershme në lëmin e psikologjisë.
Rezimi ideologjive ateiste
Rezimi ateizmit në shekullin e 20-të,
ndikon në etikën politike dhe shëqerore,
si kurse dhe në dektën dryshme të shkencës.
Përmbysje e komunizmit është një ndërshembuit më të rëndësishmë të saj.
Komunizmi është rjedhimi mëj madhë politik i dhevejimit ateistë të shekullit e 19-të mbëdhjet.
Dhe me luësit e kësaj teoria,
Marksi, Engelsi, Lenini, Trotski dhe Mao Zeduni,
pranuan ateizmin si parimi në tyre më thëmëelorë.
Regjimet ateiste dëshironin të përhapnin ateizmin në gjithë shëqerit
edhe të shkatronin besimet fetare.
Bashkësit fetare, veçanërisht muslimanët në Rusinë e Stalinit,
në Kinën e Kuqe, në Kambojja, Shqipërije dhe vëndet të tjera,
të blokut lindor janë shtypur barbarisht,
dhe risa kjo madhja u këthyë dhe në genocid.
Edhe sistemi gjekatar ateist u shëmbë në një mënyrë të mahnitshme
në fund të viteve 1980,
dhe i që përshëmbë i nëtë vërtet,
ishte vetë ateismi.
Patrik Lin shkruan kështu.
Ndërsa historianët thelohen në rëthanat e rënje sa
ateismit, bëhet gjithmonën më qartë
se vetë elita sovjetike
ishte në agoninë e një krize besimi ateist,
duke etuar në një ideologi ateiste.
Sistemi sovjetik përjetohi një demoralizim rënjësor
në gjdo aspekt të ti.
Njerëzit, duke përshirë dhe elitën u thejse,
humbën gjdo ndjesit e moralit edhe të shpresës.
Një ndërshenjat më interesantët të krizës
e besimit ateist në sistemin sovjetik,
ishin reformat që deshi të vindë të një jetë,
Mihail Gorbachev.
Sa po erdin fuqi,
Gorbachev ju përpojqë të bëndë një numër reformash
si në qështjet morale,
ashtu dhe në të ekonomike.
A i filloj me luftën kundër alkoholizmit.
Për një kohë,
a i përdori konceptet marksiste-leniniste
me qëllim që të riste morali në shqoqëris,
por duke parë se ato nuk shërbyen për asgjë,
në vitet e fundit të regjimit,
a i filloj të fliste për zoti në fjalimet e ti.
Me gjithë se vetë ishte ateist.
Por edhe këto fjalë të pasin qerta,
nuk shërbyen për asgjë,
edhe krize e besimit në shqoqërin sovjetike
vëzdoj të ritej.
Rezultati ishte shëmbja e papritur
e per andorizë gjigande sovjetike.
Komunizmi nuk ishte i vetëm në shekullin e njëzet.
Fashizmi, një tjetër pjell e filozofis ateistet
shekullit të nëntë mëdjet,
u rëzua gjithashtu.
Fashizmi ishte një filozofi
që mund të shihet si sintez e ateismit
edhe paganismit.
Nietzsche,
i pranuar nga shumë kusht
si themeluesi ideologiki fashizmit,
himnizoi paganismit,
godit i ashë për fetë hynore,
edhe madje përshkroj vetën
si antikrishti.
Nietzsche edhe Martin Heidegger,
njëndër di shepu i të ti,
ishtë mburimet kryesore të frymzimit
për Gjermani nazistet.
Filozofia e këture mendimtarve ateist
që hyn një zonë të dhunë,
soli barbarinët mërshme të Gjermani naziste.
Pasi Hitleri dhe pasuesit e ti të ngusht,
të cilët ishin të gjitha ateist,
e këthyën Gjermani në një shtetë terrori,
ata u bën shkak edhe për nisje në luftës
më të përgjakshme një historinë botërore.
Masakra e njohur si lufta e dytë botërore,
kushtoj 55 milion jet njerëzish.
Antartë të grupeve të ndryshme etnik,
si që futët ciganët edhe slavët,
si dhe njerëzit që ngellin të zhgëjyur
nga ideologia naziste,
veçanërisht figurat fetare,
u shdukën në kampet e përqëndrimit,
që ndërtuan nazistët djetë viteve të luftës.
Përqën në kampet e përqëndrimit,
një rjedhim tjetër shqoqërori ateizmit,
u vure në shqoqërit liberale përëndimore
në gjysmën e dytë të shekullit e 20.
Të ri përëndimor të rritur në familje të krishtera,
zhvilluan një lëvizjet e egrë antifetare,
në ndikimin e ideologve ateist si Darvini,
Marksi dhe Freudi.
Lëvizja u rrit me shpejtësi në shtetet e bashkuar
adhe në Europën përëndimore në vitet 1960,
edhe si pasoj,
lindi revolucionis seksual edhe ndra hipi që shqoqëroja të.
Hipit besonin se ata mund të gjenin lumëturin
me antët drogus edhe seksit pakufizuar.
E këta të rinjë,
që derdëshin në përrruku me fjalit e këngës
i mejgin të John Lennon,
në cilën a i fliste për një bot pa shtetet
edhe pa besim gjithashtu,
po i nështrohesh një mashtrimi masiv.
Një bot pa besim,
iso li ata me dëvërtet në një fund të trisht.
Udheqësit hipit të viteve 1960,
ose vran veten,
ose vdicën nga dozët e lartët të drogës
në filim të viteve 70.
Shumicet rinjëve,
emret e cilve gjëndëshin e listat e të humurve,
në muret e stacioneve të policis,
ishin viktimat të drogës.
Këta të ri,
të të njëjtit brez,
të cilët ju këthyën dhunës,
u gjëndën përbal dhunës.
Brezi i të rinjëve të 1968,
të cilët i këthyën shpinën zotit edhe fes,
edhe ndëruan të gjenin shpëtim në koncepte
si revolucionit dhe dashuria,
shkatruan vet veten,
si dhe shoqërit ku jetonin.
Informacioni që kemi paracitur dhe ritanje,
i përmredho shkurtimisht,
tragon qartë se ateizmi pojnë nështrohet një dështimi të pashmangshën.
Me fjalë të tjera,
njerëzimi pojkëthehet zotit,
kjo e vërtet nuk është e kufizuar vetëm në fushën politike dhe shkencore.
Nga politikanët tek ujet e filmit edhe të muzikës,
shumë formuës opinionit të shoqërive përëndimore janë më besimtarë se më parë.
Ta një ka shumë njerës që e kanë parë këtët vërtet
edhe i besojnë zotit pas një jetet të tërë kaluar në ateizm.
Kjo është ajo që e bën kohën tonë ka që të rëndësishme.
Ateizmi të cilin njerëzit janë munduar për qindra vite
ta portretizojnë si rruga arsues dhe ndërgjegjes
po provohet të jet krejtsisht i pa arsueshëm edhe i pambështetur.
Filosofia materialiste po përpiche të përdor shkencen për përfundimet e saj,
por është pikëri shkenca ajo që po e shkatrona të.
Rëndimi ateizmit i cili përbën iracionalitetin më të madhë
është i pashmangshëm.
Kurani e thekson kështu gabimin e atyre
që më hojnë eksistencen e zotit.
Si mund t'jeni mos mirë njohës ndaj Allahut,
kur ju ishi të vdekur, a i ju dha jet.
Pastaj do t'ju bëjt të vdisni
e do t'ju rikthej i përsëri në jet
e më pas të ka i do t'ktheheni.
A i kryoj për ju gjithë shka në tokë.
Pastaj vullnetin e ti,
i e drejtoj qilit edhe e përsosi në shtatë qiri.
A i është i gjithë dituri.