Në mesjet, dora një shoqërije të fshetë vepron të pas shumë gjarjeve që i dhanë formë rjedhës e historisë.
Emri pari kësaj shoqërije ishte kalor si tempular.
I temeluar një herë si rend kryçtar, i betuar për t'luftuar në emërt kryçterimit, pak e nga pak,
antartë e ti u dhanë pas mësimeve zvetnuese dhe u shkëputën krejtsisht nga kryçterimit.
Antartë e kësaj shoqërije u dhanë pas interesave të tyre për pushtet, duke lënë krejtsisht në hares, zotin dhe fen.
Me antë forcës u shtaraka dhe lidhjeve politike, ata arritën të shtini në dorë shumë pasurit.
Në të vërtet, pushtetit dhe pasuria materiale që ata morën në zotrim, i akalon të dhe kishës edhe shteteve evropiane.
Falasaj forcët madhe, tempularët arritën të shtronin vullnetin e tyre mbi sunduesit edhe autoritetit kryçtale.
Ata fituan privilegjet shumëta dhe pa prekshëmëri, mizorite tyre nuk njihnin cak.
Ata zhvilonin ceremonia rituale të shturura dhe t'liga.
Përshka këtë këtë tyre veprime, më në funda ta u arestuan, u gjukuan dhe u dënuan.
Me gjitha të, ata vazhduan për sëritë të organizoheshin psheures.
Pas një kohe u rishfaqen sërisht me një emërtim të ri, mason.
Në këtë film, do të mundohemi të shqyrtojnë prejardin e historin e vërtet masoneris,
apo të kalorzve tempularë që janë nbajtur të fshetë për cindra vjetë me ratë.
Në ditë të sotë me janë thënë shumë gjëra për kalorzit tempularë edhe shumë libra janë shkruar redhve primtarive të tyre.
Kus ishin ata? Nga vini?
Si la tishin sënimet e tyre?
Si a dollën të vijonin veprimtarine tyre në një mënyrë kajtë të fshetë edhe të heshtur deri në ditë të sotërë?
Përgjigjet e këture pyetjeve, duhet i korkojmë në faqet e historisë.
Dhe historia në këthen pas, të krygjzatët.
Këllorësit tempularë dhe masonët
E krygjzatët.
E kur muslimanët hynë në Jeruzalem në vitin 637, ata sodhën me vete pache dhe mirqënje.
Mirë po kjo atmosferë pajësore, uprish në fund të shekullit të një mbëdhjet prej pushtuazve që hynë në këtë vëndë.
Këta is inklučtáret.
Pasuria dhe mirqënje e Lindjes
I kishtë të rhequr prej kohështë të kryshterët.
Në kryet të tyre, qëndronë të papa Urbani i dytë.
Në kshillin e Klermontit, që drejtohoj prej ti, papa shpalli një mesajsh.
A i mëtoj se vëndet të shenjta në Lindje ishin shënderuar edhe se pelegrinët e kryshterë ishin fyër rëndë.
Kështu a i mëtoj gjithë Evropën të shpall të luft në një flamur të vetëm.
Por e vërteta është se këto pretendime ishin një mashtërim edhe të sonimi së vërtetës.
Të kryshterët në Lindje në mes me jetoni në pacje e tolerancë të plot.
Atyre u ishin kryuar të gjithë mundësitë për të ushtruar lirisht besimin e tyre.
Pra kishim të bonim thjesht me një pretekst për të filluar luftëm.
Si papa, edhe ata që i vunë veshin thirjes e ti në të vërtetë, synonin të tjera gjëra me luftëm.
Ja se si e përshkruan gjëndjen historianit Donald Kueller.
E lorësit francesë dëshironin më shumë tokë.
Trektarës italian shpresonin të zgjeronin trektin në portet e Lindje së mesme.
Turma të varfri shubashkoeshin ekspeditave për të shpëtuar vështirsive të jetës së përdiqme.
Me qëlim që të riste ndikimin e fjalëve të ti, papa tha edhe një gënjeshtër tjetër,
duke pohuar se atyre që të t'i bashkan gjitheshin luftës, do t'u faleshin të gjitha më katët.
Fjalët e ti, i arritën qëlimit.
Në dvaldë zjarëmije që u shkaktua, dëgjuësit edhe pasuësit e pafës, istolisën robat e tyre me kryqe.
Brënda një kohë e shumë të shkurëtër, kjo thirje pati një ndikim të jeshë zekonshën në të gjithë e vropën.
Arritit formohen një ushtëri shumë e madhe.
Njerëzit që e quanin vetën këjqtarë, kaluan shumë vënde gjatë uftimit e tyre dhe mën fundë, arritën në Konstantinopoli.
Më pas, kryqtarët marshuën drejta në dollit.
Pas i shkuan në shpatë mëslimanët, arin edhe stolitet cilve ishin nëndëruar prej kohësh,
edhe pas i plashkitën qytetet e tyre, kryqtarët marshuën drejt Jeruzalemit, ku vazhduan mëte i mizorit.
Ata i masakruan të gjithë mëslimanët edhe hebrejnët në qytetë,
pa kursyër as gra e as fëmi.
Librin e ti, murgjit e luftës, studiuësi Desmond Seward,
i përshkryan kështu të meret e atyre kohërave.
Jeruzalemi u shkatrua në korik të vitit 1099.
Plashkitje dhe mizorite pa fundën, treguan se sa pak ishte arritur kisha që të krystianizon të instiktet atavike.
Në qytetin e shenjt, e gjithë për pusia u shkua në shpat, e brejnje mëslimanë.
70.000 bura, gra dhe fëmi u shfarosën në një lokaus që zgjatit tri ditë.
Në sheshe gjakua rinë të gjernë në njëjet e këmë, duke një losur me spërkatjet e ti i kalorsit,
teksa ata kaleronin rrugve të qytetit.
Pas je pushtuan, kështarët e bën Jeruzalemin krej qytetin e perandorisë të tyre,
kufite së cilës shtri eshin nga Palestina, gjerë në Antioki.
Që shtetit të të mbjeton të ata duaj të organizohëshë.
Për këtë, ata ngritën urdra u shtarak.
Pjestarët e këtyre urdrave nga njëra anë bënë një jetë murgjish,
edhe nga anë atjetër shtërviteshën për të ljuftuar kundër mëslimanëve.
Një prej këtyre urdrave ishte edhe aji tempularve.
Eftët e në Yeruzalem.
Kështu në tokë në shengë, në Yeruzalem, lindi kulti tempular.
Temelua si të këti urdri, kishin gjetun bështetje dhe përkrajjetë madhe nga mbreti kryshtarë në Yeruzalem.
Mbretil dhe atyre vëndin më të shengë, kodrën ku ishte ngritur dikur tempulli i Solomont.
Nëndërtimi i tempullit kishte nisur që në kohën e mbretit David,
edhe kishte vazhduar edhe pas vdekjes e ti, në nënbikëshyrien e profetit Solomont.
Këtë tempull duket se u shembë më pasë, për të ngritur një tempulli ri në pot njëjti në vënd nga mbreti Hebre Herodit.
Tempulli i dytë u shëmë nga perandoria Romake në vitin 70, para Ereson.
Romake të ndërmorin një sunë të madh kunder Hebrejnve edhe i përzun ata nga rajonin.
Mira vjetë ikën edhe shkuan.
Edhe të se tashmë në vëndin ku dikur kishte qënë tempulli ishte ngritur Gjamia Aksa,
zona ruën të ende gjurëm të thella të egzoterizmit Hebrejk.
Kur tempullarët zunë vënd në kodrën ku dikur kishte qënë tempulli Solomonit,
ajo pati një ndikim të thellë të kata ndaj dhe ata filuan të ahetojnë edhe të bëjnë kërkime.
Këto kërkime i quan të mbetjet që përmbanin edhe thellbi në disa traditeve të fsheta në zemër të besimit të lashtë Hebrejve.
Ata ndeshën një mësim që nëngërthente në vetë vete aspektin pagant të besimit të hershëm Hebrejve.
Kabale
Zena fila e kabales shkon pas në kohë gjernë e gjiptin e lashtë edhe ka formuar bazën e gjithë ritualeve të magjisë edhe të shkenceve të fsheta.
Mësimet mistike në këto vonde në ndikimin e cilve randë tempullarët u dhanë një form të rejbindjeve dhe mënyrës e tyre tjetës.
Pamvarsishtë se në qmasat aruanin ende pamjen e jashtme të murgjve luftotarë të krishterë,
mes tyre ishte përqafuar fshehurësi, filozofia dhe mënyra kabaliste e jetesës.
Në librin e ti Morali dhe Dogma,
Krye Mjeshtri Albert Paik, një ndër emrat më të njohur në fushën e masonerisë,
në zjerë në pahë, objektivin e vërtet të tempullarët.
Qëlimi e hapur për të cilin tempullarët ishin betuar,
ishte mbrojtjet krishterëve që vinin të vizitonin vëndet e shenjtë.
Qëlimi i tyre i fshet,
ishte rindërtimi i tempullit të Solomonit.
A i tha se synimi tempullarëve ishte që tarin indikimin edhe pushtet,
e më pas të intrigonin edhe nëse do t'ishte nevojshme të luftonin
për të vërtetuar e zbatuar dogmon kabaliste.
Tempullarët kishin një herarki shumë të rep në drejtim,
është do gjoj përkiste urdrit në fjallë.
Martesa, zotrimi një shtpia apo mërdhënjet familjare ishin të gjithatë ndaluara.
Ata vishtin vetëm një veshjetë bardhë me një krysh të kuqë mbitë edhe as një her nuk laheshin.
Vule atyre të regon të një figur me dy kalores që kaleronin në bitë njëjtinkali.
Me gjithë se pohonin se kjo simbolizon të vlazërin,
në dvërtet kjo kishte një kuptim tjetër të fshet.
Si pas një besimit të përhapur,
kjo simbol përfajson të homoseksualizmin,
si një element shturje në jetëm privatet të mpularve.
Esperngulhe a tempo larva në perandim.
Në vitin 1186,
didve të të mpularve në Jeruzalem po u vind të fundi.
Kryshtarët dhëtë pësoni një humbje të rënd nga ushtria muslimane në ndrejtimin e Salaudinit.
Pas i hyri në Palestin,
Salaudini mori nën kontrol Jeruzalem.
Gjatë qëndrimit e tyre,
një qindë vjeqarë në rajon,
u shtrit kryshtare,
i kishin shtypur rëndë muslimanit.
Banorët e Jeruzalemit u alarmuan.
Ata utmeruan duke menduar se muslimane dhe takmereshin për këtë.
Por ata do të befasoheshin nga një papritu,
i Salaudini nuk e preku popullësin civile.
Por më tepër,
a i e fali shumicnet kryshterve që zuri robë në luftë.
Vetëm tempullarët u ekzekutuan për shkak të masakrave që kishin kryer.
Mbreti Rikardi i parë,
një i ashtuquajtur hero,
i njohur në historinë britanike si Rikardi Zemrluani,
kishte qënë në të vërtet një vrasës mizor.
Në vitin 1191,
në kështjelen a kres,
a ju kishte prer kokën
pa mëshirë 3.000 muslimante,
përfshirë gra dhe fëmijë.
Në të një të nko,
a ishte miku mëja aforti tempullarëve.
Pas humbjes e tokës e shend,
tempullarët kishin nevoj për një shtap të përgjithshme dhe të përkoshë.
Mbreti Rikardi,
vërja të që pritej prej ti.
A ju ashiti ishullin e Qipro s'tempullarëve
me një të shmim shumë të arsyshë.
Si pas burimeve historikët e mpullarët,
ishin detarë të zotë.
Gjatë qëndrimit të tyre në tokën e shend,
ata kishin arritur të mësonin shkencët e geometrisë
dhe të matematikës nga ebrejnët edhe arabët,
si dhe kishin përftuar një sër hartësh.
Në këtë mënyr,
ata lundronin brigeve të Evropës dhe të Afrikës,
ma dhe kishin aftësit të lundronin edhe drejt ujrave të lartë.
Zvulluës të famshëm si Vasko de Gama dhe Christopher Kolombi,
ishin që të dy tempullarë.
Kjëlimi kërësori këtyre uftimeve të e oceanike,
si pas një interpretimi ishte të kërkonin burime të reja të ardhurash,
edhe ruk të reja të rektare,
për t'ju siguruar tempullarve edhe më shumë pushtet edhe pasurit.
Kryqet e kuqë në velat e anijeve të tyre ishin të njëjta
me figurin e kryqit që përdornin tempullarët.
Pas humbjes e Jeruzalemi,
tempullarët filluan të lundronin në Evropë.
Duke u shfaqur fillimisht si u shtarë të mjerë të kryqit,
pak e nga pak,
kalorësit tempullarë u këthyën në njerëzit më të pasur të Evropës,
si dhe në bankjere bura shtetit njohur.
Ata u këthyën një forës të madhe ekonomike,
duke ufruar shërbime bankare,
duke transferuar fonde e duke hapur linja kredish me interesit.
Me gjithë se kamata ishte ndaluar,
tempullarët nuk i vristë shumë dërgjegja për vendosin e interesave
në bi parat që i e primborësh.
Ndërkoj vërteta është se dhënje e parave me fajde,
ndalohet në të gjithë fete shpalur a hynorë.
Zoti shpal në kuran.
Ata që u shqehen me kamatën nuk do të zgjohen ndryshe,
veç se si shhidhet për pjeti mari prej cytjes e djalit.
Kjo për arsye se than,
shqit dlerja është njësoj si kamata.
E Allahu e ka lejuar shqit dlerjen,
po e ka ndaluar kamatën.
A i që i ka mëritur këshila prej Zotit të ti,
edhe është ndaluar prej fajdes,
mund të mbaja të që ka fituar në të shkuarën
edhe të qështje e sa i mbetet Allahut.
Por ata që i rikthehen kamatës,
do tjenë banuës të zjarit
në cilin do të mbeten e jetë të jedve për gjithmon.
Studiësit Alem Butler edhe Stefan Defoe
përshkruajnë aspektin e uadhënjes e organizatës
me fjallë të më poshtë.
Tempularët ishin ekspert në qështje financiare
edhe përdornin teknika trektare thuaj
se të pa njohura në Europë në asaj kohe.
Êshtë e qartë se shumë prej këtyre zanateve
i kishin mësuar nga burimet ebraike,
por kishin aqë shumë liri
për të zgjeruar për andorin e tyre financiare
sa që gjdo financier hebre
do t'i kishte vërtet zilur.
Ata zotëronin me qindra kështjela në Europë.
Për më tepër,
shumice e mbretërve ta sa i kohe ishin
në borgh të kata.
Jasës i përshkruhat në një burim
pushtetin në pasuriji i tempularve.
Froni Anglis
kishte hyrë sërjozisht në borghe
të kur dritë tempularve.
Mbreti Gjon kishte zbrazur arkat e thesarit
redh viteve 1260-1266
për të mbështetur financiarish
sulmet e ti ushtarake.
Njësoj si e i,
edhe Henry të reti ishte zhytur në borghe
të kalorësit tempularve.
Ky pushtet,
e bënte që tempularët e kishin shumë dikim
në njësër fushash,
kur inocenti i dytë,
usgjodh pap me mbështetin e tyre,
privilegji i parë që a i u njohu tempularve
ishte e drejta për të ndërtuar
edhe drejtuar kishat e tyre.
Në të njëjtën kohë,
kjo nënkuptonte një arkitektur
me cilën ata do të pasqyronin
lirë shën pikpamjen e tyre për botën.
Me këtë sënim në mundi,
ata zhvilluan stilin e tyre të të ndërtuarit,
arkitekturën gotike.
Gjyjit e mpularve
Tempularët po u lërgohëshin gjithmonë
dhe më shumë besimeve dhe praktikave fetare të kishës.
Filozofia dhe mënyra jetesës që ata e kishin bajtur të fshet,
dal nga dal filloj të binte në syrë.
Shpejt filloj të flitej për mënyrën e tyre të jetesës.
Ritet e shturura,
brënda kështjelëve,
ku tempularët mbyllëshin gjatë ceremonive të tyre të fsheta,
kryuan shqetsim të këtë populli edhe të këtë gjithë mbretrit e Evropës,
sidomos të ka i Fransës.
Papa i ri ishte tashmëj sigur,
se ky grupë të kicili nuk mund të ushtron të asnjë ndikim,
jetonte në një jetë jo fetare edhe duaj shdukur.
Në të torë të vitit 1307,
mbreti Filipi Fransës edhe Papa Klementi i Pest,
vendosën të arestonin kalorësit tempularë.
Disa në tarë të këti urdhri u burgosënë,
të tjerët u ekzekutuan.
Njën dërata që u ekzekutuan,
ishte kryemjeshtri Jacques de Molay.
Me antë një dekretit të nëzjerë nga Papa Klementi i Pest dhe mbreti i Fransës,
më 22 mars të vitit 1312,
u shpalët se urdhri tempularve,
shporbëhej edhe fshihej nga registrat fetare.
Ata antarë të urdhri që u kapon,
edhe në dëshmit të të mershme gjatë kohës që u morën në pyetje.
Pre këtyre rëfimeve,
doli se tempularët e mohonin zotin edhe fetë të isten në tërsi,
dhe se ata ishin të përkushtuar një kulti të shturur djelzor,
të njohur në ditet e sotme si satanizëm.
Temularët adhuronin figurat me kokë dhije,
me emrin bafomet,
që konsiderohi si burimi të keqes në magjin e zes.
Urdhri kështë vijuar ceremonite ti satanike në fshetësi për qindra vjetë.
Por më tepor,
mos respektimi i simboleve fetare,
ishte bërë piesa ritualeve të tyre.
I fundit që i kështë drejtuar këto ceremoni,
kështë të qënë krye mjeshtri Zhak Demolej.
Kishat e ndërtuara nga tempularët,
ishin dëshmije besimeve pagane të përqafuara prej ty.
Kjo është kapela Roslin,
pra në Dimburgut.
Njëra prej kishave të tempularve.
Kudoja në gëdhëndur motive që shprehin besimet pagane.
Ja një pasjurimi figurës satanike,
bafomet,
edhe të tjera simbole mistike që shprehin besimet pagane.
Këto simbole do të shfaqishin më vonë në lojët e masonë.
Në revistën Mimar Sinan,
organi antarve të lojës masonike turke,
ledzojmë këto fjallë në bikapele në Roslin.
Brënda në faltore ka aqë shumë element pagane,
sa që në kujtimet e tijë rreth pagzimit që i bëri baronit të Roslinit
në vitin 1589,
një prift u ankua,
nga që kapela është e mbushur plot me idu i pagane,
nuk ka as një vënd të përshtatshëm
për të drejtuar kungatët.
Më të rridet e një gusht të vitit 1592,
si pasoj e trusnisa u shtruan
bi baronin Sejnd Kler Oliver të Roslinit,
altari i faltores me stil pagane u shumë.
Pasua si të tempu larve,
masonës.
Edhe të se zyrtarishtu është dukën,
tempu larët vazhduan të mbjetoni në fshehuarës.
Një numër kalorsi që i kishin shpëtuar kapjes,
uaratisen për në dvetmen mbretëria evropiane
në Evropën e shrekudit të 14,
që nuk e njih të kishin katolike,
në Skoci.
Në atë ko, Skocizët ishi në luft me Anglesë.
Tempularët fituan shumë liri,
duke uvën për kras Skocizve gjatë luftës.
Ata depërtuan të kesnafët e muratorve,
njëndër organizatët e shocërisët civile,
më mendikim në atë ko.
Më vonë, këta esnafë,
fituan një identitet politike dhe filosofik
që u këthyë në lojët të fshehta masonike.
Si pas burimeve masonike,
pikërish kështu ndo dhikalimi nga masoneria operative
të ka jo spekulative.
Ishin këto arsye që rriti Skoces,
lojë e parë masonike ngritur nga tempularët në Skoci,
është dega me vjetër e njohur e masoneris.
Mes dy organizatave eksiston të një një njëshmëri shumë e madhe.
Kur krahasojmë ritualin dhe simbolizmin masonik,
me ato të tempularve,
bjen let në sy një sërti pare shtë përbashkët.
Përdërimi i tempullit të Solomonit i konsideruar si simbol themelor në masonerin e mjeshtrit Hiram,
i cili ishte ndërtuas kryesorit tempullit si pas dhjatës vjetër,
zanati i muratorit dhe simbolet në gjashmet të mbështetura në dhjatën e vjetër edhe në betimet,
ceremonit e mësimet kabaliste si dhe njësër praktika shtë tjera i kanë të gjitha rënjët të këtë raditat tempullare.
Masoneria një disa simbolet themelore.
Tre kënësje dhe kompase,
përdoreshin nga mjeshtrit muratore dhe gurgë dhëmës.
Prandaj kishin dhe një domë thënjit veçant,
si për masonët, ashtu dhe për kalorësit tempullar me historin e tyret përbashkët.
Një shmërit të tila mund të gjënden edhe në strukturat e tyra organizative.
Tituj që ujepen figurave më të larta në rritin skoces të masoneris,
ka në mërtimet të tila si kalorësit e tempullit,
mbrojtësit e tempullit, apo kalorësit e hakmarjes.
Tituj të tila ujepeshin në antarve të urdhri tempullar shekuj më parë.
Kur tempullarët u shëndruan në mason,
atyre ju kryuar dhe njëherë mundësia të kenë një organizat të fuqishme.
Në të një të nko, ata filluan të përhapen vrullshëm në për Evropë,
në përmjet këti kamuflimi, ka ishtë të përsosë.
Ashtu si masonët, edhe tempullarët themeluan organizatën ërozë krua.
Qëllimet kryesore të kësaj organizate ishin alkimia dhe magjikë.
Ja si përshkruhet në një vepër,
mërdhënja mes organizatës ërozë krua dhe tempullarve.
Rosë krua,
rodi prej kryqit të kushtë të tempullarve.
Miraboja që duke qënë vetë masonë dhe bartës i titullit Illuminatus,
që do të thotin ndriquar,
në ka zbuluar shumë faktën bishoqërit e fshetat të Gjermanis gjatë qëndrimit të ti në këtë vënd.
A i tha se masonët e Rosë krua të shekullit 17 ishin thjeshtë tempullar të rendit të hershëm,
që vazhduan të përhapëshin në mënyrë të fshet.
Njën nga nëtarët më të famshumë të organizatës ërozë krua,
ishte buri i shtetit edhe mendimtari Francis Bacon,
një kosishtë krye mjeshtëri tempullarve angles.
Bejko në librin e ti Atlantida e re,
paraciti strukturën e shtetit të ndëruar prej tempullarve.
Gjellimi kruesorive për mtarisë të tyre,
ishte që të sundonin botën duke përdorur fuqin mistike të mësimit tempullar.
Përveqë Rosë krua,
një tjetër organizate kryuar nga tempullarët,
ishte shocëria e fshet, Illuminati.
Drejtua si kësaj organizate,
ishte financjeri ateist Adam Weiss Haupt.
Të gjithë të organizate që vepronin në pra pasken në kontrolin e tempullarve,
kishin një sënim të përbashkët,
të shkatronin besimet fetare,
edhe ti impononin njërzimit,
këndvështrimin ateist edhe materialist në bibotën.
Pratë për hapnin filozofin antifetare të tempullarve.
Më në fundu pregatit dhe uvune jetë levizia e pare madhe socialista.
Këj ishte revolucioni francesë.
Kondi Kaliosto, që luet i një rol pra pasken e në këtë revolucion,
ishte vetë mason.
Qëlimi Kaliostos ishte eliminimi i një pasnjëshmi të gjithë monarkive në Evropë,
duke përhapur i detë revolucionare edhe duke nëzitu revoltë.
Lozhe i kishtë ngarkuar ati i rolin e agentit,
edhe i rëfeu gjithë shka kure kapër.
Gjetë rëfimit,
A i pohoj se masonët planifikonin ta përhapnin revolucionin në mbare Evropën
edhe sesunimi i tyre ishte të qonin deri në fund punën e lënë për gjysëm ga tempullarët,
të shkatronin kishën edhe të gjithë besimet fetare.
Me revolucionin francesë në Fransë,
nisi një periudhë terrori e drejtuar një Jakobinët,
shumica cilve ishin mason.
Mira njerëzve veçanrisht fetare dhe për krasve të monarkisë,
ju pre koka në Gjotinë.
Mbreti francesë u ekzekutuar.
Tek sa dënojë në Gjotinë,
njëngat pranishmit i drejtohet me këto fjallë.
Dëmolej e morëm haku në tëndë.
Pas një zbrastie prej 400 vjetësh,
tempullarët morën haku për krye mjeshtërin e tyre,
zhag dëmolejnë,
si dhe për vlezrit e tyre që ishin djegur të gjallë.
Por kjo nuk do tishte ase para dhe ase fundit.
Jek Bargchars
Një halk shumë e rëndësishme dhe primtarive politike jo ligjore të masonve,
përbënin vrasjet e të famë shmitë Gjek Bargchars.
Në këto vrasje,
të një pas një shmëndodhen Londër në vitin 1888.
Brënda një periude prej 9 javësh,
u masakruan mizorishtë,
5 prostituta,
trupet e tyre u shqyën e të sopa.
Vrasi nuk u gjeta s'njëherë.
Me gjithë të,
disa studiuës që hulumtuan mbikton gjarje,
siguruan prova se këto vrasje
kishin një domëthonje politike,
edhe për më tepër,
bashkërendoheshin nga një organizat e fshet.
Autori njohur Stephen Knight,
hedhë drit mbikton gjarje në librin e ti,
Gjek Bargchars
Zjidja për fundimtare.
Si pas Knightit,
ajo ishte organizata e masonve.
Ndër zhvillimet e fundit,
që do t'arisilni në rend të ditës këto pikpamje,
ishte filmi Hollywoodiani vitit 2001.
Nga ferri.
Në ndritën e fakteve historike,
filmi fliste për lidhjet
që kishin egzistuar mes
Gjek Bargcharsit edhe masonve.
Si që tregojt edhe në film,
në kohën që ndodhën vrasjet,
monarkia britanike
ishte pran një skandalit madhë.
Sunduasi i fronit,
ishte martuar me një prostitutë.
Nëse do t'përhapej kuj lajmë,
kjo do t'përbën të rezik të madhë,
si për monarkin,
ashtu dhe për masonët.
Masonët e cilet kishin nën kontrol
të gjithë organet e shtetit,
e masakruan kejtë gruan e gjorë,
edhe të gjithë shoqet e saj prostituta
për të shmangur rezikë.
Për gjeqësit për këtë vrasje,
ishin të gjithë mason,
edhe për këtë arsye,
gjithë do gjë u mbulua.
Për të mbuluar gjurëmët,
u përhapë lajmë,
i se të gjithë këto vrasje,
u kryen nga një qëmëndur,
që u rrën të gratë.
Në filmin nga Ferri,
rivihet në sken një nga takimet e fshetat masonve.
Filmi gjithashtu përshkruan shugurime në një antarit ërritë të sektit,
edhe ceremonin e hapjes brënda loshës.
Th........
...përfnë 3
...perfelly prepared,
humbly soliciting të dhe m shelf
înd m판ines
In all cases of danger and distress, in whom do you put your trust?
In God.
How did he find out about the unfortunate actions?
He has that kind of cleverness, you're sometimes fine on the middle classes.
A cheap sort of intelligence, but effective, no more that.
Never to reveal our secrets, under no less a penalty than my throat be cut across.
My tongue be torn out by its root, and that I be buried in sand, a cable's length from shore.
You don't think Gull is confiding him to you? The old fellow isn't as far gone as all that, is he?
No, he's not that foolish.
Let the brother receive the light.
Vrasjet e Gjek Barkçarsit, janë një dëshmije rëndësishme e pushtetit,
që zotronin masonit brënda organeve të shtetit.
Pas du.
XIX.
X1-
X2-
X3-
X2-
Xe-
Asksfati.
X8-
Xx, X3-
X4-
X8-
X kita tż.
X4-
X8-
X7-
Një tjetë më gjari që ndodhi në vitin 1981
solisësërisht masonët në vëmëndje në opinionit.
Organet e rendit në Itali, gjithë një punë e timore,
siguruan një lista antarve të lozhës masonike
Propaganda Due, shkurtimisht për dy.
Kjo list përmbante emrat të të moshuarve të shërbimit civil
të drejtuazve të polici së katër qytetëve të mëdha italiane,
industrialist, financier, redaktor të një gazetet famshme
edhe figurat të njohurat ekran.
Listën e kryesonte, Licio Gjeli.
Gjeli ishte një militant fashist,
mbështeta si flakti musolinit,
që kishtë luftuar në radhë të fashistve gjatë luftës civile në Spajnë.
Tania ishte krye mjeshtër i lozhës për dy.
E tu e si të zbuluan se lozhë,
që kishtë një rol me peshë në drejtimin e shtetit,
ishte përzjer gjersisht në korupcion në Italijë,
edhe ishte këthyër në armën më të fuqishme të mafjes italiane.
Po dyshi kishtë luajtu rolin kryesor në një sër atentatesh edhe vrasjesh,
edhe kishtë e mardhënje shumë të gushta me organizatën e famshme Gladio.
Dokumentat e mbledhur nga Komisioni Hetimor Parlamentar,
zbuluan se pëdyshi ishte një organizatë ndërkomtare
që ushtron të ndikim në të gjitha fusha,
që nga trektia e armëve dheri të këshmimi naftës.
Shtypë italian u kushtoj një hapsir shumë të madhe
dhe vëprimtarive të palishmet pëdyshit.
Lozha pëdye vjoj të raditën e saj masonike,
si me ceremonite që ditëshme që zhvillonte,
ashtu dhe me vëprimtarine saj politike.
E pas skandaleve të korupcionit që lidheshin me masonet,
nisi operacioni duarve të pasra,
por pas sukses,
masonet ishin shumë të aftë për t'i fshehur gjurmet e tyre.
Pëdysh, është si esh një shembul i mënyrës
se si masonet organizohen brënda shtetit.
Në përbot, ka me qindra lozha masonike
që në mënyrë të fshet,
meren me vëprimtarit të palishme,
të cilat as njëherë nuk dalin e dritë.
Gjëllimi përfundimtarit tyre
mbetet ideali i sundimit masonik në bot,
ideal që ata e të rashguan nga tempularët.
Ajo qëfar kemi parë dheri tani në këtë film,
tregon se rjedha historisa dhe njëjarjet e fundit
janë ndryshë nga qëfa që ndoj njëherë,
ma dje dhe pas proceseve,
apo njëjarjeve që duket si kur ka ndodhur natyrshëm,
fshihen qëlimet e erta.
Ashtu si shpalët në kuran,
ka nga ata që thurin planet dialzore.
Duke ju referuar këti vargu,
të tilë njërez kanë më shumë ndikim nga që me ndohet.
Kalorësit tempularë,
që janë një grupë prej tyre,
nuk u shdukun as njëherë,
por vazhdojnë të egzistojnë edhe sot,
tashmë të njohur si mason.
Lojët që mblidhen edhe zhvillojnë takime edhe sot në Amerikë,
në nemri në kalorësve tempularë,
veprojnë si një degje masoneris.
Tempularët që ushtrojnë veprimtarin e tyre,
në nemra e maskatë ndryshme,
po mundohen të ndryshojnë ecijnë e botës për tashvendosur atë
në drejtim të interesave të tyre,
duke rritur pushtetin e tyre.
Ata kanë përdorur të gjithë metodat e mundshme për këtë qëlim,
edhe vazhdojnë të veproj,
me këtë qëlim e dhe sot.
Qëlimit e melori veprimtarive që ata zhvillojnë e emër të masoneris
është për hapja e filozofis materialiste
që ata kanë të rashguar nga besimet pagane
dhe shmangja gjithmonë më shumë nga fetë hujnore.
Kjo është arsyja se përse ata përkrahin ide,
si teoria e darvinit edhe materializmi
edhe përpiqen të përdori një shkall të gjërë konceptesh
në fusha që përfshin shkensën, artin, publicistikën,
letërsinë dhe muzikën në shërbim të qëllimeve të tyre.
Në kuran,
Zoti i përshkruan ata që kundërshtojnë fene vërtete dhe vlerat morale
si shkatrues edhe përshkruan fundin e tyre në këto mënyrë.
Atyre që nuk besuan edhe penguan njërzin nga rruga e Allahut,
ushtojnë në dëshkim bëndëshkim,
përshka këtë shkatrimeve që bonin.
Detyre e njërzimit,
me ndërgjegje të dlirë për balë këtyre forcave të ersires
që nëzisin shkatrimin e korupcionin
edhe ndërmarin fushatat vazhduesh me kundërfese dhe besimtarve,
është përfshirja në përpjekje intelektuale.
E zgjidhja për filozofin e mbrapsh
që këto forcate erta i imponojnë njërzimit
që ndronë të kvlera që mbarë të libri i Zotit,
kurani famlartë.
Besimtarët që e ndjenë edhe e marin përsi për këtë përgjegjësi
do t'jenë të nderuar të kësa bëhen pjese për mbushje së premtimit
që Zotit ka shpalun kuran.
Për kundrasi
Ne të pavërtetën e godasi me të vërtetën
edhe kjo e fundit delfitim tare dhe e zhduk të pavërtetën.
E mjerë ju për ndëshkimin e pa fund që ju pretë,
përshka këta asaj që pa drejtsishti përshkruan i Zotit.