Muzika
Vlerat e lartë të moralet besimtarve
Dashuria për kushtimi dhe dëmshuria
Uniteti
Devotëshmëria
Dashuria
Dëmshuria
Vetëmohimi
Mirëbesimi
Solidariteti
Miqësia
Ndima e ndërsil
Toleranza
Besnikria
Shqithimi për tjetrin
Edhe për krahja ndajt të tjerve
Shumë njërës dhe shprehin dëshirën e zjartë
Për të pajisur me vlerat e lartë të morale
Në gjdo mundësi që ujepet
Ata në kohën
Se janë të pa aftë për të pajisur me vlerat e lartë të morale
Si dashuria
Respekti dhe besnikria
E vërteta është se këto virtyte
Arihen vetëm e përkushtim të thellë ndajt zotit
Prandaj vetëm besimtarët e sinqertë
Janë ata që mbartin me të vërtet këto vlera
Në kuran
Gjënden shumë a jetët kuranore
Që i referohen jetët së përdiqme
Edhe mërdhënjeve shoqërore
Besimtarët kërkojnë që gjdo qasë të jetës tyre
Ta jetojnë duke ju përmbajtur këtyre vlerave morale
Që i ka shpalur zotin në kuran
Në mënyrën më të mirë të mundshme
Panëvërsisht nga rethanat
Ata nuk bëjnë as njëherë lëshim dhe ajtyre
As njëherë nuk përfshihen
Në diskriminime bazuar në konflikte interesesh
Cila do qoftë qështja
Besimtarët bashkohen në mirësi në këtë bot
Edhe me vullnetin dhe lejen e zotit
Do të përfitojnë në bot në amshuar
Ata që besuan edhe bën veprat mira
Të tilët janë krijesa më e dobishme
Shpërblim për ta
Të zotit i tyre janë
Vëndet në kopështet begata
Në për të cilët burojnë lumenjë
E atu janë për gjithmon
Allahu është i knachur me ata
E ata janë të knachur prej ti
E kjo është për ata që i druhet zotit vet
Mbështetja ndërsjel
Apo solidariteti me të tjerët
është cilësia me pesh të kënjë besimtarë
Si shtuhet edhe në kuran
Të gjithë besimtarët janë pjesë
Një vlasderije të vetëme
Ata janë njërës që kanë një dashurie
Dhe për kushtim të sinqert ndaj zotit
Këndjekin uvzimet kuranore
Edhe që kërkojnë shpërblim në përjetësi
Prandaj me styre
Eksiston një dashurie
Edhe solidariteti ma
Në ajetin e më poshtëm
Zotit shpal
Se si duhet të jetë këj solidaritet
Mes besimtarve
Zotit i do ata që luftojnë në rrugën e ti
Në reshtat fortifikuar
Ajeti thekson
Se mes muslimanve
Nuk duhet ketë në dojnë detyrim
Që rëndonë si barë mbi ta
Besimtarve të bëjnë përpjekjet mdha për shmangur
Gjdo loj dëmtimi e lëndimi
Edhe për të fortuar devot shmërin
Të qeni tolerant
Në disa shoqëri
Dëmshuria dhe toleranta për balë të gabuarës
Janaj që të ralla
Sa dhe mund të thuhet se nuk eksistojnë fare
Një gabim për shmohet edhe dënohet
Si dhe shihet si mundësi
Për të marrë me qështin
Kësisoj
Njerëzit i të meron idejet gabuarit
Për këto
Mundohen me të gjithë format e mundshme për të shmangur ato
Edhe në vënd që ti përmjërsojnë
Imbullojnë
Mos toleranta për balë gabimit
Ka qënë gjithmonë burim mos marveshish
Nërko gjithse cili gëzon një karakter të veçant
Prandaj gjithdo kush
Mund të jetë superior në disa aspekte
Edhe inferior e me të meta në disa të tjera
Dikush mund të jetë më shumë nervoset të tjera
Ndërsa dikush tjetër
Më i qetë
Më i shkujdesur
Edhe më i avasht
Gjithë këto janë të meta
Për për mirësimin e cilave
Njerëzit duhet të andimojnë njëri tjetrin
Edhe duhet të trajtohen
Me tolerancë edhe mirë kuptim
Edhe jo me zemërim
Besimtarët e dinë se duhet të trajtojnë njëri tjetrin me durim
Edhe mshurie dhe tolerancë
Edhe mundohen të i korigjojnë gabimet e njëri tjetrit
Duk e u këshiluar në formën më të mirë të mundshmë
Ata nuk harojnë as njëherë
Se mos marveshje që lindin si rezultati mos tolerantes
Mund të adëmtojnë unitetin me së radhve të ty
Shmangje e diskutimeve dhe debateve
Njënga sekretet që fshihet pas jetës e qeta dhe të lumëtur të besimtarëve të vërtet
është vlazëria e ngrot edhe solidariteti me së të dhe
është dosjelje që mund të adëmtoj këtë unitet edhe solidaritet
është devijimi vlerave morale të pëshkruar në kuran
Në jetin e më poshtum, zoti i pare la imron besimtarët kundër këti reziku
Respektojeni Allahun edhe të dërguarin e ti
Mos u përçani me zvete, e të do pësoheni, e të humbni fuqin
Bëhuni të duruashëm, se vërteta Allahu është me durimtarët
Mos marveshqit, armisit edhe urejtja i antërguas të varfëris në vlera morale
Të cilat duen luftuar me të gjitha mënyrat e mundshme
Mesajet që marin në kurani, i nëzisin gjithmon për mirë
Edhe ata me vedije të plot shmangin qdo fjalë
Apo vepur që mund të lendoj vëlezrit e tjerë musliman
Me qëndrimin dhe sjellje në tyre, mundohen të shtojnë dashurin edhe mirë besimin
Lidhur me këtë qështje, Muhamedi Pacja e Zoti qoft me të
Këshilon bashkohësit e ti edhe mbar njërzimin deri në ditën e fundit
Ju kanë zënë veset e brezavet më pashëm, lakmija dhe urejtja
Urejtja është zvetnin, nuk do të hyni në kopshte të begata deri sa të besoni
Edhe nuk do të besoni deri sa të duheni si vlezër
Atyu tregoj diçka që do të undimoj për këta
Jepi në njëri tjetrit, selam, pace
Gjdo marveshje, apo gjdo grindje mes besimtarve
Do t'i dopsoj ata e do t'xjel përqarje mes tyre
Në dvërtet, në një jet kur anorë thuhet
Se nëse besimtaret nuk silen si miq edhe mbrojtës të njëri tjetrit
Në tok do t'përhapet shkatrin
Ata që e më huan të vërtetën, janë miq të njëri tjetrit
E nëse nuk në dimoheni e kujdeseni për njëri tjetrin
Bëhet të razirë dhe të shregullimi madhë në tok
Edhe tëse një besimtar mund ketë një mendim të ndryshmë
Nga i një besimtari tjetër
A i apo a jo, duhet të mbaj një qëndrim miqësor
Të jetë modest edhe të tregoj respekt ndaj tjetrit
Eksisoj, idejt e ndryshme do të mbetë në nivelin e këshilimit
Edhe as njëherë nuk do të shëndrohen në mos marveshë
I zoti urdron besimtarët se si të silen me njëri tjetrin
Besimtarët janë vëlezër të njëri tjetrit
Prandaj bëni pache me vlezrituaj
Edhe druaj unë zotit që të fitoni më shirë
Shmangje Lekmis
Lekmia
E zilia dhe fyrja janë disa nga pengesat kërësore që pengojnë arritje në unitetit edhe vlazëris mes njërësve
Si pasoje Lekmis mes njërësve, mund të linë zilia që e zbejt dashurin mes besimtarët
Të kesh zili, një mësliman që mundohet të përhap vlerat moralet kuranit
Apo të shohosh atës i rival, nuk është sjeldhja një besimtarit të sinqert
Në vënd që të kini zili, duhet të ndihen i krenarë për vendos mërin e ati person
Në veprën e ti, risale i nur, dietari famshëm islam, Sejid Nursi
Përshkruan se si besimtarit, duhet ken harmonia dhe ti bëhen në kra njëri tjetrit
Ashtu si ingranajet në një fabrik
Një prëdhim i pat meta edhe i përsosur, mund të përftohet vetëmnat fabrik
Ku të gjithë ingranajet e sa i punojnë në harmoni me njëra tjetrit
Besimtarit që përpichen të bëjnë veprat mira për të arritur këneqësin e zotit
Duhet karakterizohen për nga i shpirt harmonik
Ata që besoj, duhet përpichen përnë vënërre të metat edhe difektet e njëri tjetrit
Madje duhet përpichen për të mbushur bëshloqet të këtjetrit
Dhe profeti unë inderuar, vind të theksin fuqishëm për shmangjen e zilis
A i urdhëron të besimtarit të aduar njëri tjetrin me një dëshurit sinqert
Edhe të mos i jepnin për parësi vetës tyre
Si dhe të luftonin ndjenjat e urejtjes, zdemërimit edhe gjelozis ndaj tjetrit
Profeti unë ishte shëmbulli mëj mirë për besimtarit
Gjëshëmbulli til është edhe trasmetimi më poshtën profetik
Mos kini zili njëri tjetrin
Mos usheni ndjenja u rejtjendaj njëri tjetrit
Mos flisni me fjal të ashpra
Mos jaktheni shpinën njëri tjetrit
Edhe mos flisni pas shpinën për të tjerët
Jini vlezër edhe shërbëtor të zotit
Fëqenit i kujdeshëm edhe vetë më huës
Njën nga t'i paret kërësoret një shëqëri e ateiste
është se mardhënjet ndër njërëzore
Bazohen për gjithësish në interesa personale
Mendimet edhe ndjenjat e tjerëve
E vihen zakonisht në plan të dytë
Ose më hohen fare
Nërko vlerat njërëzore
Moralet një besimtarit vërtet janë kretë ndryshë
Sepse njën nga cilësit kërësoret të besimtarve
është shlirimi nga dëshirat egoiste
A i besimtar që ka arritur të në posht pasionet
Edhe dëshirat egoiste
Do tjeti mbushur me ndjenja vetëmohimi
Edhe për kujdesi ndaj besimtarve të tjerë
Njën nga trasmetimet e ti
Muhamedi pacja e zoti qoft me të
Ka të reguar se që shqëndrin
Do të mbajnë besimtarët ndaj njëri tjetrit
Nuk do të arrisht sinceritetin në besim
Deri sa të duash për vëllantë tënd
A të që do për vetën
Besimtar të sinqertë
Që u kanë dhënë më shumë për parësit të tjerëve
Sesa vetës të tëre
Për mbushin njën nga vlerat morale
Më të larta të besimit
Shëmbullin më të mirë të këtyre
Vlerave të larta morale të besimtarve
E gjejmë të kata që emigruan
Në kohën e profetit
Edhe të kata që i pritën
Edhe ata që përgatitën vëndbanimet
Edhe besimin para tyre
I duan ata që u shpërngullin
Edhe nuk në djejnë në zemrat e tyre zili
Për pasurin që u jepej atyre
Më djejnë dhe si kur të kishin vetë nevoj për të
Ata u jepnin për parësi atyre para vetës
Vërtet ku shruhet prej lakmi së vetë
është i shpëtuar
Dënja për parësi një besimtari për para vetës
Nuk u fizohet thjesht të këtë mirat materiale
Një besimtar i merë parasysht të gjithë nevojët e besimtarve të tjerë
Paraset marë parasysht nevojët e ti
Më djejnë kohët më të vështira
Qëtësin e dhe rahatin e ti
Do të avendos në vënd të dytë
Duke i dhënë gjithë të mirat e ti
Në shërbim të besimtarve të tjerë
Por më tepër
Këtë e bën me knajqësi dhe nuk nëndjen as një loj shtëngimi në zemër
Dhe as që e lejon palën tjetër të ndihet në siklet
A i bën atë që është e nevojshme
Edhe silët në formën më të mirë të mundshme
Duke mos e bërë tjetrit
Të ndihet bërshlikar shi ti
Të tyre musliman vetë mirë
Që kërkojnë të jetojnë së bashku në kopshtet e begat
është që të interesohen pak më shumë për besimin
Vlerat morale, pastërtim, lumëturin dhe shëndetin e vëlezërve të tyre
Ata gjithmon bajnë një qëndrim vetë më huës
Duke u kvidesur për nevojat edhe pa mjaftu shmërit e vëlezërve të tyre
Mik pritja
Për besimtarët që ndjekin parimet moralet kuranit
Respektin dhe i mikut është një prej urdrave të zotit
Si dhe një mundësi për të treguar moral të lartë
Prandaj, besimtarët i presin me bujarim i shte tyre
Në shoqërit që janë ljarë këtyre vlerave
Miku nuk konsiderohet nderë, por bare rëmë
Si në aspektin material, ashtu dhe nga të shpirëtrorë
Sepse ata nuk i shohin këto rastë si mundësi për të fituar kënajqësin e zotit
Edhe për të treguar për sosmëri në vërtyte
Për kundrasi, ata mik pritjene shohin si një detyrim
Ndërsa në kuran, mikut i kushtohet një rëndësie veçant
Një mik pritje bazuar thjesht në shërbimin u shimor, pa respekt, dashuri, pace dhe për zemërsi
Nuk do të kënajqë të askant
Lerat morale të kuranit indhisin besimtarët të konkurohin me njëri tjetri në pun të mira
Njëra të si i priti profeti Ibrahim, mishte ti, flet qartë për një cilësi të veçantë që ka të bëjme mik pritje
A ke arritur të dëgjosh ti, për rëfimin e mjësafirve të nderuar të Ibrahimit
Kur pa të njërë të ka i edhe than
Të përshëndesi me pace
A i tha
Qofshi gjithë një të përshëndetur me pace
E me vete tha
Njërës spanyohur
Dhe i pa u vonëra e shkojt e këfamilje e vet
Edhe sotë një vitës të majme të pjekur
A të ua ofroja tyre dhe tha
Përse nuk pohani?
Të këto vargje
Ne të rejqë vë mondje një qështje me mjath pesh
është më mirë të ofrosh diçka e mikut
Pare tha i ta kërkojet të
Kjo për arsye se një mik me edukat
Nuk mund të kërkoj diçka
Apo të shprej ndo një nevoj
Po të pyetet
Nëse dëshiron diçka
Ka shumë mundësi që të thot jo
Për këtë arsye
Kurani në nëzit
Tu paraprin nevojeve të mundshmet mikut
Një tjetër mësim që nëzjerim këtu
është të ofrojmë diçka pa uvonuar
Parasë gjithash
Kjo të regon nga dishmorin e mikpritjes
Për të abor mikun të ndihet të mërehat
Si që përmondet dhe në kuran
Tanëzjerës diçka pa uvonëre
Të regon dëshirën e madhe të mikpritësit
Për t'i shërbyer mikut të ti
Një tjetër mësim i mirë që nëzirët nga këto ajetën
është se dhe tëse profeti Ibrahim
Nuk i kishte takuar as njëherë për të amic
U mundua të shërbente në mënyrën më të mirë të mundshme
Dhe kështu usolli me njëherë
Një vishë të pjekur
Që preferohet nga misht edhe ka vlera ushqyese
Nga kjo kuptojme
Se ndërko që i shërbejmë mikut
Gjithashtu duhet kujdesemi që ti ofrojmë një ushqim
Me cilësit e lartë, të freskët edhe të shishëm
Shmanje e diskutimeve dhe e debatëve
Kurani referohet natyres kundërshtueset njëriut
Vërtet njëriu nga natyra është kundërshtues
Disa njëres nuk debatojnë me qëlimin për të peshuar i dete ndryshme
Gjithshka kanë është një dëshire flakt për konfrontim
Në debatët e këti loj
Askush nuk mundohet të vlerësoj që ndrimin e palës tjetër
Edhe të zbuloj të vërtetëm
Ata thjeshtë kërkojnë të imponojnë i dete tyre
Edhe të ulin palën kjetër
Kjo është edhe ashtuja se përse në debatët e përdiqme
Shpesh në grihet zëri dhe të ndosët fityra
Ma djene disa raste mund të kaloj e dhe në dhun
Më e papranuashme nga të gjithë
është se disa njëres debatojnë për gjëra që nuk kanë as një hurit më elementar
Vargujnë më poshtu
Në tërheqë vë mondjen lidur me këtë qështit
Ju jeni njëres që debatoni për gjëra që nuk keni as pak një huri
Përse debatoni për ato që nuk dini?
Zotit di e ju nuk dini
Shejtani malkuar bënë gjithë shka mundet
Për t'i provokuar njëresit edhe për t'përhapur debate me qëlim
Që t'i lërgoj njëresit nga rruga e zotit
Edhe t'i theloj në humbje për gjithjet në tyre
A ju paracet atyre polemikat si diska të këndshme dhe tërheqëse
Me gjithë atë, besimtarët shman një gjithë doloj diskutimi apo debati
Që mund të prish pirtin e unitetit, të vlasëris edhe solidaritetit
As një besimtar nuk do që dëshirat e ti të dominojnë nbi ato të vëlezërve të ti
Sepse besimtari nuk është arogant
Nuk bie prej një sjelje që verbrisht në mbroni dene vetë
Thjesht sepse është e ti
Kur një besimtari devotshëm ka një mendim ndryshë nga një besimtar tjetër
A i e thot mendimin e ti
Por dëgjon me vëmondje edhe mendimin e tjetërit
Në pas i përmbahet më të mirës që urdërohet në kuran
Me fjallë të tjera, i përmbahet të vërtetës
Në ndrytën e gjukimit që nëzjer nga libri i shpalur nga zoti më shirë plot
A i nuk vazhdon të ngullë këmpë nëse mendimit i është i gabuar
Por kundrezi, është gjithmon pajtuas edhe i hapu ndaj këshilave
Sepse e di se besimtarët përfitojnë prej këshilas
Dhe këshilohi ata
Sepse vërtet këshila u bëndobi besimtarve
Si duhet të dialogoj një mësliman?
Mëslimanët në djenë knajqësi kur marin pjesë në biseda dhe dialogje
Knajqësi që është piesë e natyre së njeriut që zoti vete ka kryuar
Ata e madhërojnë ata edhe kërkojnë të afrohen sa më shumë të kaj
Kërkojnë të ashtojnë besimin e tyre në një atmosferë që bazohet mbi dashurin
Edhe respektin e ndërësiel
I ledzojnë a jetet e kuranit edhe mendojnë rëthyre
Një mësliman është do qasti vedishëm për mbiqqyrien e zotit
Edhe e di se zotit dëgjonë zdo fjal të ti
Prandaja i mundohet të shmangë zdo fjal
Apo mendim që zoti nuk e pëlqen
A i dëgjonë gjithmonë zërin e ndërgjegjes
Edhe është i sinqert në fjalën që thot
Gjëllini i së cilës është nëzis për ndërshmëri
Mirësi edhe vlerat e larta morale
Në një ajet thuhet
E kush flet më mirë se a i
Që i thëret njerëzit për tek zoti
Që bën veprat mire e që thot
Un jam prej mëslimanve
Në një ajet tjetër
Zoti shpal se shtëpite mëslimanve
Jan shtëpiku për mëndet e mëriti
Dhe se aty ka njerëz që e madhërojnë atë
Më njësë e mbromja
Në shtëpita tila besimtarët flasin
Edhe përkujtojnë zotin
Me përkujtimin e zotit
Ata flasin në formën më të sinqert
Edhe më të ndershme
Bisetat e tyre i pasurojnë
Më ajet e kuranone
Me të vërtet
Qëlimi besimtarve
është të sielin një atmosfer
Pa që e në gjdo vënd
Prandaj shtëpite tyre janë kopshte
Prej kopshteve të begata
Ku bëhen bisedat sinqerta
Edhe të këndshme
Ku ledzohen ajetet e zotit
Edhe ku diskutohet
Rëthurtësisë të tyre
E vërtet puna më e mirë
është përkujtimi i zotit
Si që thuhet edhe në kuran
Dhe për këto nuk duhet koha
Po vëndi veçant
Pas i bisedat ku përmëndet e mëri zotit
Mund të lindin mes besimtarve në gjdo koh
Kjo të regohet
Në njërin prej e jetëve të kuranit
Për ata që Allahun e përmëndin me përkujtim
Kur janë në këmp
Ullure kur janë shtrire dhe thelohen në mendime
Rëth kriimi të qiejve e të tokës
Duk e thënë
Zoti yn këto nuk e kryo dhe mëkot
I lertësuar qofsh
Nëmbro prej dënimit të zjarit
Bisedat ku nuk përmëndet zoti
Edhe ku nuk mëdërohet emri ti
Janë bisedat që e të razojnë shpirtin e njeriut
Për shëmbullë, kur besimtarët shohin një shtëpit bukur
Flasin për të
Sepse shtëpit të rhejse
Janë njënga begatite parajsis
Duk e folur rëth saj
Besimtarëve ushtohet dëshira dhe entuziasmi
Për të fituar parajsen
Ata nuk harojnë se kjo shtëpi
Edhe vet bota është diçka kalimtare
Se një di do të lergohan edhe se zoti
I ka kryuar bukurit e kësaj bote
Si sprov për njerësit
Ndërsa ata që nuk besojnë
Mund të flasin për orë të tëra
Kur shohin një shtëpit të tilë
Por biseda e tyre
U ashton akome më shumë dëshiren për këtë bot
Besimtarët e përkujtojnë zotin
Në gjithë shka thon
Edhe gjatë gjithë kohës
Përkujtojnë njëri tjetrin për tër
Kjo është burim pache
Edhe knajqësie për zemrat e tyre
Në një jetë shpalët
Vetë me përkujtimin e zotit
Zemrat gjenë qëtësi
Të qënit i dhemshur
Zotit ka shpallu në kuran
Se mes njerëzve eksiston një lidhje e forë
Dëshurie dhe dhemshurie
Kësisoj, duke pasur këtë koncept për misin
Besimtarët mundohen të shuajnë të gjitha to faktor
Që mund të shkaktojnë të razira mes njeri tjetrit
Edhe përpichen të sielin një atmosfer pacheje
Ata janë të bindur se vlezrit e tyre
Ashtu dhe vetë ata
Janë krijesa gabimtare
Kështu që asnjeherë nuk dominohen nga ndjenjat e zemrimit
Nuk janë të pamëshirë shumë e zemrgur
Edhe enzisin njeri tjetrin
Për të bërë veprat mira
Besimtarët e tregojnë dhemshurin e tyre
Duke enzitur njeri tjetrin
Për vepra që e knaqin zotin
Edhe fitojnë mirësin e ti
Ata e din
Se dhemshurie e vërtet do të thot të ambështes është tjetrin
Gjernat pik
Sa të jeshi merituashëm për mëshirën e zotit
Dhe bëjnë të pamundurën për të mbuluar gabimet
Edhe për të përmirsuar të metat e vëlezërve të tyre
Një bashkëpunim të tjil
Një bashkëpunim të tjilë
Nënzit morali kur anor
Dhe kufit e kti bashkëpunimi
Tregohen në kuran si vion
Ndimoni njëri tjetrin
Në të mirë dhe nëmbarsi
E jo në mëkate e armiqësi
Druaj unë i dënimit a Allahut
Se me të vërtet
Allahu është në dëshkuës i rept
Si që prehet edhe na jetin e si për përmëndur
Të mos i përkrahëshë besimtarët dhe mëkate e armiqësi
është një tjetër manifestim
I dhe mëshurisë të vërtet
Kuj është reguës i mëj mirë i dashurisë të ndaj dikujt
Sepse ata e din
Se mënyra më e mirë për të shfaqur dhe mëshurin dhe tjetrit
është mos e lësh atë
Të bjerë në mëkat
Një nga format se si besimtarët e të regojnë dashurin edhe dhe mshurin ndaj vëlezërve të tyre
është lutja për ta
Shfardoj që dëshirojnë për veten
E dëshirojnë dhe për vëlezërit e tyre
Mënyra se si ata e kuptojnë dhe mshurin
është aqfisnike
Sa për vëlezërit e tyre
Kërkojnë edhe më mirë se vetja
Ata lutën vazhdimish për një jetë të begat
Por besimtarët në gjenet
Ata i lutën zotit të përmjërstoj moralin e tyre edhe të vëlezërve të tyre
Ti mbrojnë nga veprat e liga
Ti faljnë edhe ti shpërblejnë me gjenet
Fakti që besimtarët regojnë një vëmëndjet veçant për vëlezërit e tyre
është regua si një moralit e lartë
Kjo gjithashtu theksohet edhe në kuran
Në një sër lutjesht të besimtarë
Zoti yn, faljnë a neve edhe vëlezërve tanë
Që para nesh u pajisen me bestim
Edhe mos lejonë zemrat tona kur faru rejtje
Ndaj atyre që besun
Zoti yn, ti e i butë, mëshirues
Themeli i virtuteve të lartë të morale
Besimi
Zoti e ka përshkruar gjëndjen shpirtërore
Sjelljen edhe vlerat e lartët besimtarëve në disa jetë
Frikanda i Zotit
Besimi i sinqertë
Kërkimi i vazhduashmi këneqësi se Zotit
Bindja, vendosmëria, entuziasmi
Këmgullja për botën e amshuar
Besu e shmëria dhe shumë vlerat e tjera të lartë
Janë shpalur të gjithan në kuran
Vlazëria, uniteti, solidariteti dhe vetëmohimi
Porjetohen të gjitha në nivelin më të lartë
Në një shoqeri individësh që i gëzojnë këto virtytë
Kur vlajti i sëmuret
Besimtari të regon një interes të veçantë dhe të sinqertë
Për të arritur përqimin e Zotit
A i e do vë lajnë e ti vetëm përhirë të Zotit
Shmang debatet edhe e mund zemrimin përhirë të Zotit
Sepse gjëja më e mirë që mund të bëhet
është që shdo moment të kalohet me veprat mira
Me shpres vetëm përtaritur këneqësin edhe shpërblimin e Zotit
Vërtet, Zotit shpal në një preja jetëve të ti
Fse ata që të regoj një moral kax të lartë
Do të kenë shpërblimin më të mirë
Shpërblimi të tilve
është falje nga Zotit i tyre
Edhe gjenetet në për cilët rjedhin lumenjë
E aty do të jenë përgjithmon
Sa i mirë shpërblimi i atyre që punojnë
Bërlimi të tëren
Naink të të r Skinon