PYM JBZ
Kontrata me firme në pastrinjit
Dokumentet e tenderi që duhen pjotësuar
Pagesa mujore e mobiljeve
Fatura e energjis elektrike
Fatura e telefonit
Ndryshimet në projekt për të cilat duhet njoftuar arkitekti
Dita e fundit për të paguar si kuracionit
Fatura e taksave që duhet paguar
Pazari
Përsa e sa gjëra që atë ditës temi se nuk duhet i harrojmë në asnjë mënyrë
Endoshte e ke shkëruar dikup ose ke kurdisu ndo një zile që të të kujtojë në mënyrë që të mos harosha së njerën prejtyre
Ndo një herë dhe mendimi se mund të i harosht të shqetson
E qëfar të të bëje nëse të të thonin se ke haruar gjëra që janë shumë të rëndësishme se këto
Një ditë të herë dhe në këtë bode
A përdi mishë shkove në shkove
Përsa e rritë e moshën madhore
Kishe një punë, miqë dhe familjen
E gjithashtu mund kesh pasur shtëpi, ma ki në fëmija dhe sigurisht për gjithësi
Ndërsa mendonë për të gjitha këto
A kujtojë shkëndo një herë për qështjet të tjera shumë më të rëndësishme
Përse jetoj?
E cili është drejtimi i jetësime?
Së a e njohë kryuasin, zotin tim?
Apo i përmbush deturimet që kam dajti?
Për më tepër a imban vazhdimisht në mundje këto pyetje edhe për gjithjet të tjera
Njëri u harron, nëse nuk përdor vullnetin e ti
A ti ikin nga mundje këto pyetje të rëndësishme
Në të cilat në të vërtet duhet të përqëndrohet
Sigurisht, këtu nuk e kemi fjallën, për atëlloj harese që në andodhë zhdo dit
Fjallë është për indiferencen që vjenë si rjedhimi faktit
Se njëri u nuk arin të mendoj, e ti kushtoj vëmëndje të vërtetës
Por thjesht e shpërfil me vetëdijat
Ta një letë shojmë se cilat janë këto qështje të rëndësishme
Që njerëzit i harojë
Qështja kryesore që njëri u mund të harojë
është të gjithshka e ka një kryuës
Edhe se njëri u vetë ka përgjeqësi për para kryuësit
Këto përgjeqësi, zoti e shpallë në kurat
Gjindet edhe njerëzit i kam kryuar
Edhe vetëm që të madhurojnë
Në të vërtet, përgjeqësia më rëndësishme
Njeri u të shtadhuroj zotin në mënyrën e duhur
Shumë njerëz mendojnë se mund të shmangin këtë përgjeqësi duke e haruar atë
Si do qoftë, arresa nuk e shliron njeri u nga përgjeqësi të ti
Eret avon, njeri u do të ndëroj jetë
Edhe do të japë logari para zotit
E si pasoj, do të jetoj jetën e pasosur në ferë ose në parajs
Mos haroni as njëherë
Hy një e vetëmë, është zoti
Egzistenca një regullit përsosur në gjithësi
është një e vërtete pa më hueshme
Se cila prej 300 milion ose më shumë nga elektikave
Ka rreth 300 milion njëja
Edhe se cila prej tyre ngrihet nbi një ekwilibër të përsosur
Zotit e ka kryuar këtë regull
Edhe i e ruan atër në gjdo qas
Zotit e ka kryuar botën ku jetoj me kushtet më të përshtaqme për jetes
Lergësia e tokës nga djeli
Një veli oksigenit në atmosferë
Forca e rëndesës edhe cindra e kujibrat të tjertë në gjeshëm
Që janë shumë të rëndesishme për qënjet e gjalla
Janë përshtatur edhe përsektuan nga Zotit
A i e shprek shtu këtët vërtet në një varë kuranor
A i është që zgjat natën dheri në një pjesë të ditës
Edhe ditën e zgjat në një pjesë të natës
A i ka nështruar djeli në hënën
I kështu që se cili për e tyre lëviz për një kohë të cektua
Kuj është Allahu, Zotit juaj
I tërë sundimi është i ti
Kurse ata që ju i adhuroni krahas ti
Nuk zotrojnë aset një grimës
Gjithë shka që ndodhet në bitokë
Ka nevoj për Zotit
Kuj është do që neve mund të naduket shumë i rëndësishëm
I lërëcuar e i veshur në pushtet të jeshë zakonshëm
Në dvërtet nuk mund të ketë nga vetja e ti
Asë grimësën më të vogël të këti pushtetit
Duke pasur parasysh këtë
Ti druhesh apo të respektosh një qënje njërzore
Ashtu si shduhe ti druhesh Zotit
Ose të duhesh një qënje tjetër njërzore
Ashtu si shduhe të duhesh Zotin
Për bën më katin më të madhë
Që do të thot ti përshkryesh Zotit shok
E me gjitha të
Disa njërës zgjedi në vënd të Zotit
Të tjerë si të barabart me të
Dhe i duan ata si shduhej të donin Zotit
Por ata që besojnë
Kanë dashuri shumët madhe për Zotit
Si kur keqë bërë si të shihni
Që tani i qaslin kur do të përbalen me ndëshkimin
Do të kuptonin
Se e gjithë fuqia i përket Zotit
Dhe se ndëshkimi ti
është forti ashpër
A i që arin të kuptoj këtë të të vërtet
Kupton gjithashtu
Se nuk duat i të rëmbet as një qënje tjetër përveç Zotit
A i e di se as kush nuk e meriton të i friksohesh
Ti a kesh nevojën
A po ti nështrohesh
Përveç Zotit
Kështu a i do të përpi që të fitoj kënaqësin
Edhe të dashurin e Zotit
Zotit shumë pran njërzme
Edhe i përfshina ta të gjithë me mëshirë me ti
A i është me ty
Dhe kësa ti po shek të film
A i të she edhe di se qëfar mendon
Në kuran thuhet se as kush nuk mund të i fshihet ati
Nuk ka qështja në të cilën angazhoheni
Të recitoni kuran
A po të kryeni ndo një veprim
E net mos e shohim
Ndërsa ju jeni duke u marrë me të
Zotit tënd nuk i fshihet as gjë
Si në tok e as në qilë
Edhe nuk ka diçka më të voglë
A më të madhe se vetë grinca
Që të mos jetë shënua në një libur të qartë
Mësaroni as njëherë
Udhëzua si i vetëm është kurami
Një mje 400 vjetë më par
Në gadishullin arabik mbizotron të një pik pa mje zvetënuar mbifenu
Arabët ishen shumë të përkushtuar ndaj traditës të tyre
Për shëmbo
Kur linte një vajz
Atyro u duke si kur kishtë ndodhër një fatkisi e randë
Ataja risnin atëme përbuzje
Një praktik tjetër e përhapur
Ishte vrasja e vajzave duke i varosur të gjalla në rërë
Kjo pikpamje e zvetënuar, të regohet në kuram.
Dhe kundo një prejtyre merë lajmin se i lindi vajzë,
fytyre i nzihet e i mbushet me mjerim.
A i fshihet nga njerëzit përshka këte lajmit ke që mori,
edhe nuk e di, a ta mbaj këtë fëmi përnë vashësisht poshtërimit,
apo ta varos në dhe.
Ah, sa mbrafsh që gjykojnë ata.
E zoti e shpalli Kuranin, në një kohë kur këto ide dhe praktika ishin të përhapurat.
A i bërit të ditur se Kuranin ishte u dhëzim për gjithë njerëzimin.
Elif, Lam, Ra.
Këte libur të kemi shpallur ty,
por t'inzirë njerëzit me lejen e zotit të tyre nga ersira në drit,
në rrugën e të plot fuqishmit,
të denjit për gjdo lavt.
Arabët i mësuan dhe i zbatuan të vërtetat që u shpallën në Kuran,
edhe shumë shpejt të meluan një për e qytetrimeve më të përparuare në bot.
Baza e këti qytetrimi ishte Kuranin,
libri i zotit.
Kurani është libri i vetëm hynori pa ndryshuar,
edhe u tregon njerëzve rrugën e drejt,
ashtu si që bëri në të kaluarën edhe do të bëjë edhe në të ardhme.
A i është këshilim,
shërim e mëshir nga zotit,
për ata që besojnë.
Neta zbritëm ty librin si shpjegim për gjdo qështje,
si udhërëfyës e mëshirë dhe si lajmë të mirë për muslimanës.
Besimtare që e kuptojnë këta realitet të rëndësishëm,
mendojnë thellë për gjdo varkë të Kuranit,
edhe gjatë gjithjetës,
edhe projnë si pas ti.
Përgjigja për gjdo pyetje që ata kanë gjëndet në Kuran.
Zotit e bënd të ditur këtë veqorit të Kuranit në këtë varkë.
Leu kemi zbritur atyre një libur,
të cilin e kemi shpjeguar gjërësisht,
që tjetë u dhërëfyës edhe mëshirë për njërzit që besojnë.
Gjdo njëri ka për detyur të izbatojë ato që thuha në Kuranit.
Ditën ku njërzit do të pyetën për vepra që kanë bërë në jetë në kësaj bote,
ata do t'japin logarina se e kanë zbatuar apo jo Kuranit.
Andaj për mbaju fort,
asaj që të shpalur ty,
sepse tinët vërtet,
i e në rrugën e drejt.
Pa dyshim,
që Kuranit është për kujtesë për ty edhe për popullin të ndë,
e ju sigurisht,
që do të merin i në logari.
Mos Haroni as njëherë,
se tjetuarit duke zbatuar Kuranit,
është rruga e vetë me për të arritur lumëturin në këtë jetë,
edhe shpëtim në jetën tjetër.
Mos Haroni as njëherë,
gjdo qasë që për jetonin,
është piesë e fati tua i të parataktuar.
E fati është vullneti dhe kriimi i Zotit,
i të gjithë njarjeve që ka ndodhur në të kaluarën,
dhe që do të ndodhin në të ardhme,
në një dimension të përjetëshme.
Zotit,
ka kriuar zinëgjiri në njarjeve që ka ndodhur,
ose që do të ndodhin,
qast pas qasti,
deri në holësit më të voglë.
Filimi dhe fundi i gjithë shkaj,
është saktuar në këtë progresion të pa fundë parati.
Gjithë shkaj është përçaktuar e përfunduar.
Kjo do thotë se njerëzit nuk kanë forca
po mjetë e për të ndryshuar fatin e tërë.
Leta shpjegojmë këto me një shëmbu.
Për të kuptuar konceptin e fatit,
përfyturoni një videokaset.
Të gjithë skenat në film,
sado që të zgjasin,
si kurse dhe filimi e fundi i ti janë të paratsaktuar.
Sigurisht,
që është e pa mundur që një aktor
pas registrimit të filmit,
të dalë jashë rolit edhe të ndërkmi.
A i nuk mund të heqë,
të shtoja po të ndryshoj ndë një pjesë të filmit ku aktron.
Për këtë arsye,
shprejhje që i dëgjojmë her pasere,
si tja hedhë shfatin,
apo të ndryshoj shë rjedhën e fatit,
janë të pa kuptim të.
Dikush,
mund të kaloj jaftë të tëra në koma,
dhe të tjerët mund të mendojnë
se nuk ka asë një shpres që të kthehet në jetën e më pashmë.
Po shërimi ti i papritur nuk do të thotë se jahodhi fatit,
apo se fati i ti u ndryshua nga mjekët.
Kjo thjesht regoj se koha e ti për të ikur nga kjo bot nuk ishte ardhur ende.
Ashtu si gjithë shka tjetër,
edhe kjo vendoset nga zoti,
edhe është pies e fatit të paracaktuar.
E jetë e eskujt nuk zjatët,
e eskujt nuk shkurtohet pa që në shënuar në Libër.
Me të vërtet,
kjo për zotin është e lehet.
Ata që besojnë në caktimin e zotit,
jetojnë duke ju në nështruar me sinceritet fatit të caktuar prej ti,
me urtësine ti të pafundme.
Thuaj,
do të nga godaz vetëma jo që ka caktuar zoti.
A i është mbrojtë së unë,
edhe vetëm të zoti,
letëm bështet e mbesintarit.
Mos haroni as njëherë,
gjithë shkaj në nështrohet zotit,
qoft me hira me pahirë.
Mos haroni as njëherë,
bota është një vëndi përkohë shumë së prove.
Zotit e ka kryuar gjithë shka në këtë botë,
për një qëlim të caktuar.
Pra dhe për eksistencën tëndeve të njerëzve të tjerë,
ka një qëlim.
Zotit e ka shpalur këtë në kuram.
A i ka kryuar jetën edhe vdekjen,
për tjusë provuar se kush për e jush,
do të veproj më mirë.
A i është i plotëfuqishme,
edhe falëci i mafë.
Njeri u do të lërë pas gjithë shka që ka me këtë botë,
duke përshshirë dhe trupin e ti,
edhe do të shkoj të kryu e si ti.
Trupi ti do të futet në tokë,
ku do të shpërbohet.
Shtëpia dhe makina me cilat ishte shumë i lidhë,
dhe të shkatrohen gjithashtu.
A ështu si të gjithë të tjerët,
a i do të dalë para Zotit i vetëm,
edhe do të merët në logari.
Me gjithë ata,
pamëvashqish nga kërë realiteti dukshëm,
i pushtuar nga rutina e përdiqme,
shumica e njerësve,
e harojnë të vërtetën e jetës tjetër.
Ata mendojnë se jeta e tyre,
ku fizohet e vetëm të kjo botë,
ky gabim që bëjnë njerësit,
cilësohet kështu nga Zotit në kuram.
Ata thonë,
nuk ka tjetërve që jetës të kësa i botë,
vdesim e jetojmë,
dhe vetëm koha në shkatronë.
Ata nuk kanë kurfar djenia për këtë,
ata vetëm ha mendësojmë.
E Zotit i ka bërë të qartë kufit që duhet të ruajmë,
edhe sjeljen me të cilën fitohet këneqësia,
ose zemrimi ti.
Si pas kësaj,
sjelja njeriut nuk të jetë
përcakton shpërblimin
ose dënimin e ti në jetën e amëshurën.
Prandaj gjdo qastë që kalon,
në afron,
ose me parajsen,
ose me skëtere.
Të gjitha ta që i shithin rëthjush,
misht,
të afrmit,
ose të gjitha ta që i jetoj në planet,
pa dyshim që do të vdesin një dit,
ashtu si miljarda njerës që jetuan para tyre.
Harimi i kësaj të vërtete,
të regon një shkujdesje te për të mame.
Njeri u i cili nuk mund të shmangë në ashtimë njërë vdekjen,
do të vdes për një arsua apo për një tjetër,
në një koha apo vënd,
për të cilat a i nuk ka dhja.
E vdekje është filimi i jetës së vërtet edhe të përjetëshme për këdo.
Kjo jetë, përcaktohet si pasjeljes e njeriot në këtë bot,
edhe nuk mund të ndryshoj kur ati i vjen vdekje.
Vdekje është një port drejtë njëqësis edhe shpëtimit për cilin do,
që gjatë jetës është munduar të fitoj kënajqësin e zotit.
Por për ata që u lërguan nga zotit dhe nga besimi,
vdekje është filimi i vuajtjeve të përjetëshme.
Duke pasur parasysht të gjitha këto,
mosaroni as njerë të bëni të pamundur që të fitoni i jetën e përjetëshme,
para afrimit të qastit të vdekje suaj.
Jetoj një gjdo ditë si tishtë e fundit,
sepse ndoshta mund tjetë e fundit.
Mosaroni as njëherë të pëndoheni.
Njerëzit bëjnë gabime.
Ata mund të haroin, mund të gaboin edhe të marin vendimet pa drejta.
Orë për qdo gabim që bëjnë në këtë bot,
ka një zjidje të pëndohimi me sinceritet.
Kur shqyrtojnë vargjët e kuranit,
shohim se besimtarët bëjnë gabime,
por kërkojnë falje duke u pënduar për to.
Besimtari që i druhet edhe ndëronë Allahun,
për madhështin e ti,
mundohet të ketë sieljen më të mirë gjatë gjithë kohës.
Ndoshta ju nuk keni menduar as njëherë,
për faktet edhe të vërtetat që diskutua.
Ndoshta gjatë gjithje të stuaj,
mund të keni kryer vepra që nuk e kënaqin zotin.
E për ju mund të pëndoheni me sinceritet të plot,
edhe të shpresoni se zotit do të vranoj pëndimin të uaj,
e do t'ju falj.
Zotit e ka pohuar këtë në kuram.
Zotit është pranua si pëndimit,
vetëm për ata që bëjnë do një të keqe nga patituria,
edhe pëndohen me njëherë.
Pra këtyre,
zotit u apranon pëndimit.
Zotit është i gjithë dishëm,
edhe i urtë.
Nuk pranohet pëndimit atyre që vazhdimisht bëjnë të liga,
e kuru afrohet vdekja thonë,
unë të animet vërtet po pëndohen.
As për ata që vdesin,
duke qënë jo besimtarë.
Por këta,
ne kemi përgatit urdenim të dhëmshëm.
Pa varsisht se qfar gabimi boni,
mos haronjas njëherë të pëndoheni
edhe të kërkoni faljen e zotit.
Sigurisht,
që kjo është vështirë për ata që nuk janë përullur,
nda i vullnetit hynorë.
Por mos haronis e këta njëres,
do të hynë në ferë,
e do të tërhiqen të mjeruar drejtë zjarë.
A të ditë atyre nuk do të lejohet të jenë pranë zotit të tyre.
A i as nuk do të flasë,
e as nuk do të i falata.
Por jashtim bëna i që pëndohet,
të beson e kryen veprat të mira.
Një njeriu të til,
zotit ja shëndron veprat e qia në të mira.
Zotit është falës e më shirplot.
A i që pëndohet e kryen veprat të mira,
është i këthyër krejtësisht nga zotit.
Për fundin.
Në këtë bot,
zotit u jep njerësve,
a që jetë të qështë në mjeftuash më të mësojnë,
e të njohin shenjat e tijë.
Njeri u të ndodhin shumë gjarje gjatë jetës ti,
që mund të konsiderohen si përkujtuas.
Por shëmbull,
vdekjet aksidentale që trasmetohen në përlajme,
ose ato që i shohi me syrtam,
duhet konsiderohen si para lajmërim.
Në shemë bujtë t'il,
zotin a kujton,
se edhe ne e mund të humbim jetën në gjdo qasë.
Njeri u mund t'ingulisë në mondje këto para lajmërime,
edhe t'i kthehet zotit,
ose t'i haroj të gjitha këto këshila,
e t'i shmanga to.
Por për të gjitha,
pa për jashtim,
gjdo qasë që kalon,
në afron me ditën,
kur do t'duhet të japim logari para zotit to.
Zotit që nuk gabon edhe nuk haron as njëherë,
do t'imbledh të gjithë njerëzit
për të dhën logari.
Mosaroni as njëherë,
se një përkujtim që e dëgjon,
mund të jetë para lajmërimi i fundit prej zotit tëndë,
mundësia jote e fundit.
Zotit thot kështu në vargun 19 të surës 59 të kurani.
Mos u bëni si ata që e haruan zotin,
e i bëri që ata të haronin vetë vetën.
Pikërisht, të tjelët janë të pabindurit.
Pikërisht, të tjelët janë kamerë vë 새�peed,
në ovu snë fairë
PYM JBZ