WEBVTT 00:00.000 --> 00:29.980 Hvala što pratite kanal. 00:30.000 --> 00:38.380 Čudo ćelije, biohemijski dokaz stvaranja. 00:50.720 --> 00:57.660 Teorija evolucije doživjela je svoj procvat srebinom 19. veka, zahvaljujući Charlesu Darwinu. 01:00.000 --> 01:09.000 To razdoblja se u veliko razlikuje od savremenih životnih prilika, najpre po tome što je u to vreme nivo nauke i tehnologije bio dosta nizak. 01:09.000 --> 01:19.000 Naučnici koji su bivjeli u 19. veku radili su u prostim laboratorijama sa veoma primitivnom opremom. 01:19.000 --> 01:30.140 Sa opremom koja im je tada bila dostupna, nije im bilo moguće da vide čak ni bakteriju. 01:30.140 --> 01:37.300 Pored toga, naučnici su bili pod oticajem mnogih praznoverija za ostalih iz srednjeg veka. 01:37.300 --> 01:48.080 Jedno od tih praznoverija poticalo je iz mišljenja da organizme imaju veoma prostu strukturu. 01:48.080 --> 02:08.840 Ako se vratimo u Aristotelovo vreme, brzo ćemo shvatiti da su ljudi tada verovali da je život mogao da nastane sam od sebe, 02:09.300 --> 02:13.160 slučajnim raspoređivanjem nežive materije u vlažnoj sredini. 02:13.160 --> 02:24.040 Dok je razvijao svoju teoriju, Darwin se oslanjao na verovanje da organizme u osnovi imaju prostu strukturu. 02:30.080 --> 02:36.500 Drugi biolozi koji su prihvatili i branili Darwinovu teoriju, mislili su na isti način. 02:36.500 --> 02:43.660 Naprimjer, najveći zastupnik darvinizma u Nemačkoj, Ernest Heckel, predpostavio je da živa ćelija, 02:44.100 --> 02:50.840 koja se u ono vreme pod primitivnim mikroskopima mogla videti samo kao tamna mrlja, ima veoma prostu strukturu. 02:51.920 --> 03:00.780 U jednom od svojih članaka, Heckel je okarakterisao ćeliju kao prostu, sićušnu grudvicu belančevinaste kombinacije ugljenika. 03:00.780 --> 03:05.780 Teorija evolucije bila je zasnovana na sličnim predpostavkama. 03:08.580 --> 03:16.060 Pioniri evolucijone teorije, kao što su Heckel, Darwin i Huxley, mislili su da organizme imaju veoma prostu građu 03:16.060 --> 03:21.720 i da je takva prosta građa mogla da nastane sama od sebe, kao rezultat slučajnosti. 03:22.500 --> 03:24.400 Međutim, nisu bili u pravu. 03:30.780 --> 03:52.020 Tokom jednog i pol vejka, koliko je prošlo od Darvinovih dana, učinjeni su veliki poraci u nauci i tehnologiji. 03:52.020 --> 04:11.720 Naučnici su proučavali strukturu čelije koju je Heckel okarakterisao kao prostu, sićušnu grudvicu belančevinaste kombinacije ugljenika. 04:13.720 --> 04:19.980 Bili su veoma iznenađeni kada su uočili da ona nije tako prosta kao što se ranije mislilo. 04:22.020 --> 04:41.180 Otkriveno je da ćelija predstavlja vrlo složen sistem koji nije mogao biti ni predpostavljen u Darvinovo vreme. 04:41.180 --> 05:11.160 Poznati molekularni biolog Michael Denton koristi sljedeću analogiju da bi opisao strukturu čelije. 05:11.160 --> 05:37.280 Da bi smo shvatili realnost života pomoću otkrića molekularne biologije, čeliju moramo uveličati hiljadama miliona puta dok ne bi dobila prečnik od 200 kilometara i ličila na ogroman svemirski brod, dovoljno veliki da prekrije veliki grad, kao što su London ili New York. 05:37.280 --> 05:43.620 Ono što bi smo tada videli bio bi objekat nenadmašne složenosti i savršenog dizajna. 05:44.160 --> 05:56.420 Na površini čelije možemo zapaziti milione otvora nalik ulaznim hodnicima u ogromnom svemirskom brodu, koji se otvaraju i zatvaraju da bi omogućili stalan protok materijala koji ulazi i izlazi. 05:56.420 --> 06:03.800 Ako bi smo ušli kroz jedan od tih otvora, našli bi smo se u svetu najviše tehnologije i nezamisljive složenosti. 06:03.800 --> 06:17.960 A sada poživimo analogiju svemirskog broda koju je izneo profesor Denton i pobliže pogledajmo složenost čelije. 06:22.800 --> 06:28.180 Putovanje ćemo početi razmišljajući o hormonima koji sami izgledaju kao čelije. 06:28.180 --> 06:58.160 A sada početi razmišljajući o hormonima koji sami izgledaju kao čelije. 06:58.180 --> 07:25.940 Kada se približe čeli, hormoni najpre traže vrata koja će im se otvoriti. 07:28.180 --> 07:42.740 Vrata čelije postavljena su u skladu sa funkcijom koju obavljaju. 07:43.380 --> 07:50.240 Svaki molekul koji se zaustavi pred vratima podleže proveri koja treba da odredi da li je za čeliju blagotvoran ili ne. 07:50.600 --> 07:53.180 Vrata se otvaraju samo korisni molekuli. 07:53.180 --> 08:17.840 Ako neki štetan materijal kao što je virus pokušava da uđe kroz vrata čelije, prilike se menjaju. 08:17.840 --> 08:24.440 Vrata čelije analiziraju materijal, otkrivaju njegovu štetnost i odbacuju ga. 08:24.440 --> 08:52.780 Kada uđemo u čeliju, otkljećemo fascinantan nivou uređenosti, tehnologije i složenosti. 08:52.780 --> 09:22.760 Kada uđemo uđenosti, tehnologije i složenosti. 09:22.780 --> 09:32.020 Kada hormoni dođu pred vrata, odmah prolaza kroz kontrolu od strane naročitih proteina koji izvršavaju funkcije čelije. 09:32.420 --> 09:34.480 Ti proteini zovu se enzimi. 09:34.480 --> 09:48.900 Ako je potrebno, enzimi odmah počinju da koriste tek pristigle hormone. 09:48.900 --> 09:58.220 Ako ovi hormoni u tom trenutku nisu potrebni, oni odlaze u skladište čelije koje se naziva Golđijev aparat. 10:18.900 --> 10:35.220 Neki molekuli, kao što je insulim koji nosi molekule šećera, previše su veliki da bi prošli kroz vrata čelije. 10:35.220 --> 10:46.160 Čelije ima specijalno uređen sistem za takve velike i korisne molekule. 10:46.160 --> 10:51.100 Ona izbacuje naročiti nastavak izvan svoje membrane kojim prihvata insulin. 10:51.820 --> 10:57.720 Pomoću tog nastavka, insulin koji se nalazi izvan čelije u spoljašnjoj sredini biva uučen. 10:57.720 --> 11:04.320 Naravno, nije potrebno pomenuti, ali ne treba zaboraviti, striktnu bezbednostnu proveru. 11:27.720 --> 11:36.320 Kada insulin uđe, specijali enzimi nosači precizno sakupljaju od njega molekule šećera. 11:36.320 --> 11:44.940 Enzimi prenose molekule šećera koje su dobili od insulina do mitohondrije, koja predstavlja generator energije za čeliju. 11:57.720 --> 12:27.020 Mitohondrije 12:27.020 --> 12:34.020 Mitohondrije ima zadatak da razloži energetske molekule koje dobija i da ih preradi, tako da mogu da koriste čeliji. 12:39.520 --> 12:52.260 Nastavlja kao rezultat veoma složenih reakcija u mitohondriji, paketi energije u vidu ATP-a prenose se na druge komponente čelije, ponovo uz pomoć jednog savršenog mehanizma. 12:57.020 --> 13:16.840 Specijalni kanal, nazvan endoplazmatični retikulum, rukovodi procesom transporta u čeliji. 13:16.840 --> 13:44.140 Jedro koje liči na ogromni centar za obradu informacija, jeste mozak tog zloženog sistema čelije. 13:44.140 --> 13:58.240 U čeliji se nalaze hromozomi. Svaki od njih predstavlja ogromnu bazu podataka. 13:58.240 --> 14:17.680 Hromozomi su sastavljeni od uvijenih DNK lanaca. 14:18.240 --> 14:24.340 Detaljni planovi svih sistema u čeliji postoje šifrovani u ovim DNK lancima. 14:28.240 --> 14:50.580 DNK lanaca je nalik spiralnoj zavojnici koja je sastavljena od sekvenci četiri različita molekula. 14:50.580 --> 14:59.320 Ova četiri različita molekula očigledno su alfabet od četiri slova. 14:59.320 --> 15:15.580 Zahvaljujući tom alfabetu, ogromni objem informacija koji bi mogao da ispuni hiljade tomova enciklopedije, nalazi se šifrovan u molekulu DNK. 15:15.580 --> 15:29.440 Sistem šifrovanja obuhvata detaljne planove proizvodnje hiljada različitih enzima i proteina koji se koriste u čeliji. 15:29.860 --> 15:39.440 Projekti svih organskih molekula koji će biti ugrađivani u čeliju zapisani su na DNK do najsitnijih detalja. 15:39.440 --> 16:08.360 Proizvodnja organskog molekula kao što je protein počinje prepoznavanjem gena koji sadrži potrebnu informaciju o DNK i koji je pronađen u hromozonima. 16:09.440 --> 16:21.860 Jedan enzim, isključivo zadužen za taj posao, otvara DNK kao rajsvršus. 16:25.360 --> 16:30.440 Onda dolazi sljedeća grupa enzima i deli DNK lanac na dva dela. 16:30.980 --> 16:37.220 Sljedeći enzim prelazi preko razvojenih delova i brzo čita i kopira podatke koji su ovdje šifrovani. 16:37.220 --> 16:41.400 Tako je dobijena savršena kopija plana proizvodnjeg od DNK. 16:41.920 --> 16:49.220 Pošto je prepizivanje završeno, enzimi zaparaju DNK i vraćaju ga u njegovog prvobitno stanje. 16:52.720 --> 16:57.220 Kopija dobijena od DNK zove se informaciona RNA. 16:57.220 --> 17:03.180 Informaciona RNA sadrže plan proizvodnje proteina potrebnih čeliji. 17:03.180 --> 17:16.560 Proizvodnja proteina odvija se u drugom delu čelije. 17:17.080 --> 17:22.240 Ova struktura, koju možemo nazvati fabrikom u čeliji, jeste ribozom. 17:22.240 --> 17:27.240 Ribozom posjeduje savršen sistem proizvodnje. 17:28.440 --> 17:32.840 Informaciona RNA ulazi kroz jedan kraj ribozoma i polako prolazi. 17:32.980 --> 17:39.240 Umeđu vremenu, prenosioci koji se zovu transportni RNA molekuli donose aminokiseline, 17:40.360 --> 17:43.660 koje predstavljaju komponente potrebne za proizvodnju proteina. 17:43.660 --> 17:48.360 One dolaze do ribozoma u kompletnom stanju i pravilnom nizu. 18:01.860 --> 18:05.760 Ovde se aminokiseline kombinuju na pravilan način, 18:06.000 --> 18:08.820 zahvaljujući šifri od informacione RNA. 18:08.820 --> 18:12.340 Kada informaciona RNA prođe, 18:12.940 --> 18:17.260 lancu se dodaje aminokiselina koja odgovara šifrovanim podacima. 18:18.360 --> 18:21.660 Rezultat je novi protein. 18:29.060 --> 18:33.180 Najmanja greška u redosledu aminokiselina mogla bi da učini 18:33.180 --> 18:35.620 da dobijeni protein bude beskoristan. 18:36.980 --> 18:38.060 Greška 18:38.060 --> 18:49.800 Međutim, takve greške skoro nikada se ne dešavaju. 18:50.780 --> 18:55.400 Kada se proizvodnja završi, protein napušta ribozom i izvršava svoju druhnost. 18:55.400 --> 19:16.660 Muzika 19:16.660 --> 19:42.300 Svi ovi neverovatni procesi ne odvijaju se negde daleko, već upravo u našem temi. 19:42.300 --> 19:52.440 Događaji koje smo ovdje uprašćeno prikazali mnogo su složeni i stalno se ponavljaju u svakoj od 100 trilijona ćelija u našem temi. 19:52.440 --> 20:13.820 Čelija za koju su nekada zastupnici teorije evolucije smatrali da predstavlja prostu sičušnu grudvicu delančevinaste kombinacije uvjenika, posebuje zaista izuzetan dizajn. 20:13.820 --> 20:26.540 Takav veličanstven sistem sigurno nije mogao da nastane slučajno kako tvrdi teorija evolucije. 20:26.540 --> 20:35.200 Kada su svi ovi detalji biologije ćelije bili otkriveni i potumačeni, teorija evolucije doživjela je veliki udarac. 20:43.820 --> 20:59.420 Danas mnogi od najpoznatijih svetskih naučnika priznaju da život, onako kako je prikazan u živu u ćeliji, nije mogao nastati slučajno i priznaju da se u pozadini svih vidova života nalazi jedan superiorni dizajn. 20:59.420 --> 21:26.760 Jedan od takvih naučnika je Michael B, poznati američki profesor biohemije. 21:26.760 --> 21:33.760 O činjenici dizajna u ćeliji koju je otkrila sabremena nauka, Michael B kaže na sljedeći način. 21:34.440 --> 21:46.760 Ja mislim da je zaključak o dizajnu naučan, empirijski, potpuno zasnovana po smatranju sistemu univerzuma i života, ukazujući da su oni bili planirani i da su produkt inteligentne aktivnosti. 21:47.760 --> 21:59.540 I ja samo želim da istaknem da ova ideja dolazi od progresivne nauke, a ne od nečega što ne znamo, dakle od onoga što smo saznali u proteklih 50 godina. 21:59.540 --> 22:15.000 Zaista, nauka pokazuje da su sva bića počela da postoje kao rezultat planiranog stvaranja. 22:15.760 --> 22:23.480 Teorija evolucije ne samo što nije objasnila složene sisteme u živoj ćeliji, već je propustila da objasni dizajn tela organizama. 22:23.480 --> 22:31.700 Naprimjer, aerodinamičnost ptiće krila, neverovatan metod koji u lovu primenjuje pauk. 22:32.300 --> 22:36.360 Jedan insekt da bi se zaštitio maskira se tako da liči na list. 22:37.460 --> 22:39.980 Dizajnirano oko na krilima leptira. 22:41.980 --> 22:45.640 Ili osjećanje saosećanja kod životinja. 22:45.640 --> 22:55.080 Život sa svim savršeno dizajniranim detaljima očigledno je rezultat superiornog stvaranja. 23:02.600 --> 23:09.940 Taj superiorni tvorac je svemoćni bog, gospod neba i zemlje, mora i svega što je u njima. 23:15.640 --> 23:45.620 Hvala što je u njima. 23:45.640 --> 24:01.460 Kada se nađete na otvorenom polju i pogledate oko sebe, možete lako uočiti sve od sebe najudaljenije i najbliže objekte, 24:01.920 --> 24:04.600 u svim njihovim bojama, oblicima i veličini. 24:04.600 --> 24:13.120 Taj pogled koji ostvarujete bez ikakvih napora, dobijen je kao rezultat mnogobrojnih složenih reakcija i interakcije u vašem telu. 24:13.120 --> 24:18.120 Analizirajmo sada bliže ove složene procese. 24:25.440 --> 24:30.120 Ljudsko oko posjeduje potpuno automatski mehanizam koji savršeno funkcioniše. 24:31.120 --> 24:38.120 Sastavljeno je od kombinacije 48 različitih delova i svi oni imaju važne funkcije u procesu posmatranja. 24:39.120 --> 24:46.380 Svako oštećenje ili poremećaj, čak i u jednom od tih delova, učinilo bi proces posmatranja nemogućim. 24:46.380 --> 24:55.380 Providni sloj u prednjem telu oka zove se rožnjača. 24:59.380 --> 25:01.680 Iza nje se nalazi dužica. 25:02.640 --> 25:13.020 Ona daje oku njegovu boju i automatski podešava svoju veličinu, što zavisi od jačine svetla, a sve to zahvaljujući mišićima koji se nalaze na njoj. 25:13.020 --> 25:19.680 Na primjer, ako se nalazimo na mračnom mestu, dužica se proširuje da primiš što više svetla. 25:21.240 --> 25:27.680 Kako se količina svetla povećava, ona se skupne, smanjujući količinu svetla koje dolazi do oka. 25:32.660 --> 25:36.960 Sistem automatskog podešavanja dužica oka deluje na sljedeći način. 25:36.960 --> 25:44.560 U trenutku kada svetlost dopre do oka, nervni impuls putuje do mozga i prenosi poruku o dolazku vječini svetla. 25:45.380 --> 25:50.960 Mozak odmah vraća signal i informaciju kako će se skupljati mišići oko dužice. 25:50.960 --> 25:59.000 Sočivo je još jedan mehanizam u oku koji paralelno radi sa ovom strukturom. 26:02.000 --> 26:08.260 Zadatak Sočiva jeste da usmeri svetlo koje dolazi do oka na sloj mrežnječe, na kraju oka. 26:08.260 --> 26:20.100 Zahvaljujući pokretima mišića oko Sočiva, svetlostni zraci koji pod različitim uglovima i sa različitih rastojanja dolaze do oka, mogu uvek biti usmereni prema mrežnječi. 26:20.100 --> 26:37.580 Svi mehanizmi koje smo spomenuli veoma su mali, a ipak mnogo superiorniji od mehaničkih uređaja za imitaciju oka oblikovanih čovekovom rukom uz pomoć najsavremenije tehnologije. 26:37.580 --> 26:43.700 Čak i najnapredniji veštački sistem posmatranja na svetu izuzetno je primitivan u poređenju sa okom. 26:43.700 --> 26:57.900 Kada razmišljamo o naporima i znanju koji su uključeni u razvoju ovih veštačkih sistema za posmatranje, možemo razumeti ukoliko je superiornijem stvaranju načinjeno ljudsko oko. 27:04.900 --> 27:13.180 Ako ispitamo jednu ćeliju oka na mikroskopskom nivou, superiornost tog stvaranja biće još više otkrivena. 27:13.700 --> 27:29.000 Predpostavimo da gledamo kristalnu činiju punu voće. 27:29.500 --> 27:38.280 Svetlosni zraci dolaze od te činije do našeg oka prolazeći kroz rožnjaču i dužicu i usmeravaju prema mrežnjači uz pomoć sočiva. 27:39.020 --> 27:42.820 Šta se dešava u mrežnjači da njene ćelije mogu da opaze svetlost? 27:43.700 --> 27:54.700 Kada čestice svetla zvane fotoni padnu na čelije mrežnjače, one proizvode kaskadni efekt kao niz domina precizno poređenih jedna iza druge. 27:54.700 --> 28:04.460 Prva od tih domina u čelijama mrežnjače jesu molekuli zvani 11 cis retinal. 28:04.700 --> 28:08.260 Kada foton svetla deluje na njega, molekul menja oblik. 28:08.260 --> 28:17.760 To utiče na promjenu oblika sljedećeg proteina, rhodopsina, s kojim je blisko povezan. 28:17.760 --> 28:35.980 Sada rhodopsin dobija takav oblik koji mu omogućava da se prikači na sljedeći protein, transducin, koji je već prisutan u čeliji, ali s kojim se ne može spojiti pre no što dobije odgovarajući oblik. 28:35.980 --> 28:45.180 Posle tog spajanja, sljedeći molekul sa oznakom GDP također se spaja s tom grupom. 28:49.340 --> 28:56.460 Sada su dva proteina, rhodopsin i transducin i hemijski molekul zna GDP spojeni. 28:56.460 --> 29:02.360 Međutim, proces je ovdje tek počeo. 29:03.040 --> 29:13.600 Jedinjenje zvano GDP sada je dobilo odgovarajući oblik i može da se spoji sa sljedećim proteinom, zvanim fosfodiesteraza, koji uvek postoji u čeliji. 29:15.680 --> 29:24.300 Posle tog spajanja, proizvedeni oblik molekula pokrenut će mehanizam koji će odpočeti serije hemijskih reakcija u čeliji. 29:24.300 --> 29:31.140 Ovaj mehanizam menja koncentraciju jona u čeliji i proizvodi električnu energiju. 29:31.940 --> 29:37.300 Ova energija stimuliše nerve koji se nalaze u pozadini čelija mrežnjača. 29:39.920 --> 29:47.240 Zbog toga slika koja dolazi do oka kao svetlosni foton nastavlja svoje putovanje u obliku električnog signala. 29:48.100 --> 29:52.320 Taj signal sadrži vizualnu informaciju o spoljašnjem objektu. 29:54.300 --> 30:07.580 Da bi posmatranje bilo moguće, električni signali proizvedeni u čeliji mrežnjače prenose se do centra za div u mozgu. 30:07.580 --> 30:13.480 Međutim, nervne čelije nisu neposredno povezane jedna s drugom. 30:13.900 --> 30:17.700 Postoji mali prostor između njihovih tačaka spajanja. 30:17.700 --> 30:22.340 Kako onda električni signali nastavljaju svoj put? 30:25.220 --> 30:29.700 U toj tački odvija se sljedeća grupa složenih operacija. 30:30.720 --> 30:37.500 Električna energija se transformiše u hemijsku energiju bez ikakvog ubitka, umanjenja informacije koja se prenosi. 30:37.500 --> 30:41.500 I na taj način informacije se prenosi s jednog nerva na drugi. 30:42.400 --> 30:52.540 Hemijski prenosioci koji se nalaze u tačkama spajanja nernih čelija uspešno prenose od jednog nerva do drugog informaciju sadržanu u stimulansu koji dolazi od ovog. 30:52.540 --> 31:02.620 Kada se prenese na drugi nerv, stimulans se ponovo pretvara u električni signal i nastavlja svoj put, dok ne dođe do sljedeće tačke spajanja. 31:03.980 --> 31:13.480 Kada signal na ovakav način stigne do centra za vid u mozgu, on se upoređuje sa informacijom u centru za memoriju i slika se tumači. 31:13.480 --> 31:24.720 Konačno, vidimo činiju punu voća koju smo posmatrali pred toga na osnovu ovog savršenog sistema sačinjenog od više hiljada malih detalja. 31:26.000 --> 31:30.480 Sve ove neverovatne operacije odvijaju se u deliću sekunde. 31:30.480 --> 31:44.240 Osim toga, pošto se proces posmatranja stalno odbija, sistem stalno ponavlja ove procese. 31:46.920 --> 31:56.980 Naprimjer, molekuli koji učestvuju u delu lanca reakcije u oku svaki put se vraćaju u svoje prvobitno stanje i reakcije počinje iz početka. 32:00.480 --> 32:20.240 Naravno, u isto vreme odvijaju se mnoge druge podjednako složene operacije na drugim mestima u telu. 32:21.460 --> 32:26.480 Mi istovremeno možemo slušati zvuk kao pratnju slike koju posmatramo. 32:26.480 --> 32:34.300 I zavisno od okolnosti, možemo osjećati miris i ukus i osetiti dodir. 32:38.480 --> 32:47.860 Umeđu vremenu, milioni drugih operacija i reakcija nastavljaju da se neprekidno odvijaju u našem telu i život se nastavlja. 32:47.860 --> 32:59.700 Primitivna nauka iz vremena Darvinovih dana ništa nije znala o ovome. 32:59.700 --> 33:12.540 Međutim, uprkos tome, čak je i Darwin bio svestan izuzetnog dizajna u oku, priznajući svoje očajanje u pismu koje je napisao Asiju Greju, 3. aprila 1860. u kome je istreno kazao, 33:12.540 --> 33:15.600 Samo razmišljenje o oku čini me bolesnim. 33:16.760 --> 33:25.380 Biološka svojstva oka, otkrivena od strane savremene nauke, zadala su veliki udarac darvinizmu, kakav njegov osnivač nikada nije mogao ni da zamisla. 33:25.380 --> 33:33.100 Kompletan proces u oku koji smo prikazali u najkraćim crtama mnogo je složeniji u svojim detaljima, 33:33.540 --> 33:40.440 međutim, čak i ovaj kratki prikaz dovoljan je da predstavi fascinantan sistem koji je stvoren u našem celu. 33:41.580 --> 33:52.260 Reakcije koje se odigravaju u oku tako su složene i tako delikatno podešene da je potpuno besmisleno tvrditi da su one, kako to neki misle, proizvod slučajnih događaja. 33:52.260 --> 34:00.780 Michael P. dao je sljedeći komentar o kemiji oka i teoriji evolucije u svojoj knjizi Darwinova crna kutija. 34:07.860 --> 34:20.380 Sada kada je crna kutija vida otvorena pokazalo se nedovoljnim evolucionističko objašnjenje koje razmatra samo anatomsku strukturu oka kao celine, kao što je Darwin činio u 19. veku. 34:20.380 --> 34:32.100 Svaki od anatomskih delova i struktura za koje je Darwin mislio da su tako prosti, očigledno uključuje zapanjujuće složene biochemijske procese koji se ne mogu rečima izgazati. 34:32.100 --> 34:54.780 Kao što smo videli, teorija evolucije nije objasnila ni jedan jedini sistem u jednoj živoj ćeli, a kamo li pojev u životu oceli? 34:54.780 --> 35:06.060 Pošto je počunosti negirala hipotezu da je život prost, nauka je ponudila čovečanstvu veoma važnu činjenost. 35:06.060 --> 35:22.060 Život nije proizvod neplaniranih događaja. On je rezultat savršenog stvaranja, savršenog stvaranja izraženog u akciji superiornog tvorca koji je pokrenuo postojanje života. 35:22.060 --> 35:38.160 To je onaj koji je stvorio ljude i ostala bića. Čovjek je zato odgovoran svom tvorcu. 35:40.020 --> 35:43.300 Preko Biblije Bog podsjeća čovjeka na tu istinu. 35:43.300 --> 35:54.960 Hvalim te što sam divno sazdan. Divna su dela tvoja. I duša moja to dobro zna. 35:54.960 --> 36:24.940 Hvalim te što sam divno sazdan. 36:24.960 --> 36:54.940 Hvalim te što sam divno sazdan. 36:54.960 --> 37:24.940 Hvalim te što sam divno sazdan.