İzlediğiniz için teşekkürler.
Neler getirecek, neler götürecek, zararlı yararından daha fazla bunun üzerinde duracağız.
Aynı zamanda tarım emperyalizminin üzerinde duracağız.
Bu son yılların çok önemli bir konusu.
Bütün dünyayı sarmış ve bütün dünyayı etkisi altına almış bir konu.
Pek çok açıdan etkisi altına almış bir konu.
Bunu özellikle ülkemiz açısından değerlendireceğiz.
Çünkü biz tarım ülkesiyiz.
Tarım ülkesi olmamıza rağmen şu anda bazı eksikliklerle ve o emperyalizminin etkisi altında bazı zorluklarla karşı karşıyayız.
Bunlardan bahsedeceğiz.
Başlıyoruz.
Şimdi nükleer enerji konusunda aslında genellikle dünya üzerinde elektriğin elde edilmesi, elektrik enerjisinin elde edilmesi için çok gerekli bir santral kurulumu olarak biliniyor.
Halbuki nükleer santraller aslında tüm dünyada şu anda tepkiyle karşılanıyor.
Çünkü riskleri o kadar büyük ki getirisinden çok daha fazla gerçekten insanlığa zarar verdiği şu anda aslında hali hazırda tespit edilmiş durumda.
Şimdi geçtiğimiz hafta cumartesi günü Amerika'nın New York şehrine 80 km uzaklıkta bir nükleer santralde bir kaza meydana geldi.
Fakat dikkatini çekerse izleyicilerimizin hiçbir yerde ne böyle bir haber oldu ne Amerika'da böyle bir haber oldu.
Sessiz sedasız böyle bir konu üstü kapandı.
Halbuki bu bir nükleer santralde ve bu nükleer santralde bir trafoda yangın çıkmıştı.
Fakat diğer güvenlik sistemleri bu trafodaki yangını devre dışı bırakarak burada önemli ve ciddi bir patlamayı engellemiş oldu.
Fakat böyle bir patlama olsaydı ne olacaktı bu New York'a 25 mil açıklarda bir nükleer santral yakınlıkta bir nükleer santral ve yaklaşık en fazla da 9 milyon insanın hayatı tehlike altında kalmasına sebebiyet verebilecek bir şey.
Tabi ki Robert Kennedy'nin Junior'ın bununla ilgili bir sözü var bu nükleer santralle ilgili Indian Point bu nükleer santralin adı.
Diyor ki Indian Point hakkında ne kadar çok öğrenirseniz kapatılması gerektiğini o kadar çok bilirsiniz diyor.
Yine New York Valisi Andrew Coman'ın da bir sözü var bu konuyla ilgili o da şöyle söylüyor.
Indian Point vuku bulmayı bekleyen bir felakettir.
Yani nükleer santral dendiğinde her an bir felaketle karşı karşıyasınız demektir.
Yani bu riskleri o kadar yüksektir ki ve biz bunu zaten geçtiğimiz yıllarda zaten Çernobil faciasında bütün dünyanın şahit olduğu bir faciayla karşılaşıldı.
Yine yakın tarihte Fukushima'da zaten tsunami ardından böyle bir faciayla karşı karşıya kalındı.
Nükleer santraller her an patlamak üzere olan bir bomba gibidir.
Yani insanlık için hiçbir zaman güvenilirliği üzerine hareket edilemez.
Hiçbir patlama riski olmasa nükleer santralde herhangi bir zarar olmasa bile bir nükleer santralin zaten üretimi enerji üretimi sırasında yani elektrik enerji üretimi sırasında açığa çıkarttığı o atıklar zaten tüm dünyanın zehirlenmesine yetebilecek kadar fazla.
Ve bu atıkların hali hazırda şu anda günümüzde yok edilebilme gibi bir ihtimali yok.
Bunun saklanabilme masrafları da zaten nükleer santrallerden elde edilen elektrik enerjisinin dünyaya kazandırdığı ucuz elektrik ihtimalinin daha doğrusu ucuz elektrik faydasının çok çok ötesinde.
Saklama masrafları çok yüksek ve çok çok riskli.
Ben bunu programımızın devam eden aşamalarında anlatacağım zaten bu risklerin neler olduğunu ama bunun bilinmesi gerçekten önemli.
Şimdi tabii bizim enerji bakanımız bu konudaki açıklamalarında gerçekten nükleer açısından doğru ifadelerde bulundu.
Dışarıya bağımlı olmayacağız dedi.
Biz çünkü enerji konusunda burada çok sık sık işleriz bu konuyu.
Dışarıya tümüyle bağımlı bir ülkeyiz.
Doğalgaz, petrol anlamında bağımlı ülkeyiz.
Elektrik anlamında da bağımlı bir ülkeyiz.
Şimdi bu tabii ki Türkiye açısından çok ciddi bir zarar.
Çünkü çok ciddi miktarlarda, yıl içinde çok ciddi miktarlarda para tamamen milli gelirimiz aslında bu yurt dışındaki bu enerjiye gidiyor.
Şimdi bu elektrik açısından da doğru, sayın bakanımızın üzerinde durduğu konular da doğru.
Kendi elektriğimizi kendimiz üreteceğiz ve çok daha bütün Türkiye'ye yaygınlaşan bir elektrik akımı olacak.
Kesintileri olmayacak.
Yani bunların üzerinde durdu.
Tamam bunlar gerçekten nükleerin getirdiği dediğin gibi senin de ucuz elektrik ve karlı yönlerinin bir kısmı.
Fakat yine senin de dediğin gibi götürüleri çok fazla şeye mal olabilecek bir konu.
Nükleer bir kere yani burada o kadar basit indirgenecek bir konu değil.
Sadece enerji elde edeceğiz o yüzden nükleer fabrika yapalım diye insanlara söylediğimizde bu çok fazla insanlara makul görünebilir.
Halbuki bunun yanında çok daha fazla zararları olabilir.
Ki bunun da zararlarını aslında patlamalar dışında yıllar içinde getireceği zararlara henüz şahit olmadık.
Çok uzun yıllar içinde de gerçekten büyük zararlara yol açabilir.
Bunun aslında bazı ülkeler farkında Avrupa'da bu gerçekleşiyor.
Almanya nükleer fabrikalarını birer birer kapatıyor.
Bunun sebebi daha farklı yönlendiriyor.
Yani eğer gerçekten zararını görmese Almanya gibi bir süper güç böyle bir şeye başvurmaz.
Rüzgar enerjisinden faydalanıyor, atık enerjisinden faydalanıyor.
Hep başka enerjilerin getirisinden faydalanmaya bakıyor.
Bizim ülkemiz aynı zamanda çok farklı şekillerde de zengin bir ülke.
Suyumuz var Allah'a çok şükür.
Kömürümüz var.
Tabii ki kömür çıkarma konusunda da çok fazla teknik yani teknolojiye ihtiyacımız var.
Artık insanların kuyuların 400 metre derinine kadar girmesi gibi bir şeyin söz konusu olmaması gerekiyor bizim ülkemizde de.
Bunda da bir atılım yapılması gerekiyor.
Fakat enerjiyi bunlarla elde edebileceğimiz hem termik santrallerle hem diğer olanaklarla elde edebileceğimiz imkanımız var.
Bunlar varken bu şekilde bir şey yani nükleer enerjiye dönük bir yapılanma ülkemiz için çok riskli olabilir.
Bunun en büyük risklerinden bir tanesi de bu teknolojiyi biz yapmıyoruz kendi ülkemizde.
Gelip Ruslar yapıyor, diğer ülkeler yapıyor.
Onların bilgisi ve onların teknolojisiyle oluyor.
Herhangi bir hata meydana geldiğinde bunu telafi edecek bir gücümüz ve teknolojimiz yok.
Herhangi bir atık ortaya çıktığında bunu nasıl yok edeceğimizi bilmiyoruz.
Bilsek de bunu yok edecek bir teknolojimiz yok.
Yani teknolojiyi okusunuyken başkalarının teknolojik imkanlarıyla bunu yapıyor olmak gerçekten çok zorlayıcı bir durum oluşturacaktır Türkiye açısından.
Bir de nükleer söz konusu olduğunda zaten herhangi bir ülkeye veya şahsa güvenmek de söz konusu olmuyor.
Çünkü biliyorsun Çernobil Ukrayna'da meydana gelmişti.
Ve buradaki tek bir Rus teknisyenin aslında çılgınlığı diyelim.
Tabii ki tek bir kişinin üzerine mal edilemez.
Ama zorlaması sonucunda orada güvenlik koridorlarının tamamen dışında bir zorlama ve tamamen sistemin dışında bir deney aslında yapmasından dolayı
bütün dünya etkisi altına olan Avrupa'ya kadar ulaşan çok ciddi riskler oluşmuştu.
Radyoaktif maddenin sızıntısından dolayı hatta bizim Karadeniz kıyılarımızda da gelmişti.
Ve Avrupa'da İsveç'e kadar, şu İsveç'te bir nükleer santralde 27 kişinin üzerinde bulunan radyoaktif serpintinin Çernobil'den ulaştı.
1100 kilometre uzaklıktaki bir mesafeye ulaştığı tespit edilmişti.
Tabii onun ardından 4000'den fazla kişi gerçekten kanser vakasına yakalandı.
Doğrudan bağlantı ve 600.000'den fazla insan da çeşitli yaralanmalara ve hastalıklara maruz kaldı.
Ve hala Çernobil'den sızıntı oldu, ortaya çıkmış oldu.
Yıllar geçmesine rağmen hala bu risk olduğu gibi duruyor.
Hatta orman yangınları oldu geçtiğimiz günlerde biliyorsun.
Yakınlarında Çernobil nükleer santralinin ve uzmanlar buradaki ağaçlara içine sızmış olan radyoaktif maddelerin daha sonradan bu yangınlarla birlikte yeniden havaya karıştığını ve risk teşkil ettiğini söylediler.
Yani nükleer atık böyle bir şey yok olamıyor.
Hiçbir şekilde dünya üzerinde kalma süreleri 250-280 yıllardan başlıyor.
Çünkü şu anda zaten ilk nükleer santrallerin yapılma 40-50 yıl gibi bir şey yani daha hali hazırda ilk nükleer santral yapıldığından beri dünya üzerinde yok olmuş bir nükleer atık yok.
Yani bunun da çok iyi bilinmesi gerekiyor.
Şimdi ben Indian Point'ten bahsetmiştim.
Biraz 1-2 rakam vererek daha iyi canlanmasını istiyorum kafalarında izleyicilerimizin.
Santralin içerisinde dökümü yapılmış radyoaktif madde 1000 Hiroşima bombasına eşit.
Yani böyle bir risk taşıyor santral düşünün Amerika'da New York şehrinin hemen yakınında yaklaşık 20 milyon insanın yaşadığı bir bölgede içerisinde 1000 Hiroşima atom olmasına eş değer güçte radyoaktif madde barındıran bir nükleer santral.
Ve 40 yıl boyunca harcanmış radyoaktif yakıt atığı bölgede depolandığı ulaşılan bilgiler arasında.
Aynı zamanda Amerika'nın 3'te 1'inin New York'taki nükleer santraller bütün Amerika'nın 3'te 1 elektrik enerjisini sağlıyor gerçekten.
Fakat binlerce galon yakıtında Hudson Nehri'ne aktığı ve sızdığı tespit ediliyor.
Yani bir taraftan bir fayda var gibi görünüyor bir taraftan da zararları çok açık.
Şimdi sen Almanya'dan Fransa'dan da bahsettin aslında.
Almanya 2022 yılında tamamen nükleer santrallerini kapatacağını duyurdu.
Fransa yeni nükleer santrallerinin yapımını durdurdu, askıya aldı.
Aynı şekilde İsviçre'de bu şekilde ki Fransa Avrupa'nın en büyük nükleer enerji kullanıcısı ve yapımcısı aynı zamanda da ama dünyada da ikinci olmasına rağmen bu kararları aldılar.
Senin demin anlattığın yenilenebilir enerjilere yani işte rüzgar gibi, su gibi, kömür gibi bu tarz enerjilere yönelmeye başladılar diğer Avrupa ülkeleri de.
Çünkü halkın da zaten tepkisi bu yönde.
Bir numaralı nükleer enerji üreticisi Fransa'da halkın %55'i istemiyor nükleer enerji santrallerini.
Aynı şekilde halkın %71'i de nükleer santrallerin kademeli olarak kapatılmasından yana.
Yani halk zaten kendisi bunu istemezken herhangi bir baskıyla Sarkozy döneminde bir şey vardı.
Fakat şu anda yeniden gerçekten buna durdurulması yönünde kararlar alındı.
Şimdi ben kısaca nükleer enerji nasıl elde edilir onu anlatmak istiyorum.
Bir nükleer santraller kurmak için zenginleştirilmiş uranyuma ihtiyaç var.
Ve uranyumun fizyon tepkimesine girerek ki bu ne demek?
Uranyum atomunun zorlanarak parçalanması.
Ve bu parçalanma sonucunda yani uranyum atomunun fizyon tepkimesine girmesi sonucunda çok yüksek miktarda enerji açığa çıkıyor.
Ve bu reaktörün kalbini oluşturuyor aslında bu uranyum.
Ve daha sonradan da açığa çıkan bu ısı enerjisi suya veriliyor.
Suya verildiğinde de yüksek derecede olan bu ısı suyu kızgın buhar haline dönüştürüyor.
Su faz değiştiriyor kızgın buhar haline dönüşüyor.
Ve kızgın buhar haline dönüşen bu suyu oradaki elektrik jeneratörlerine bağlı olan buhar tribünlerine veriyorlar.
Ve buhar tribünleri de bildiğiniz gibi onların üzerinde kanatlar var.
Ve o yüksek enerjiyle birlikte o kanatları hareket ettiriyor.
Ve o tribün milleri dönüyor ve bir elektrik enerjisi meydana gelmiş oluyor.
Elektrik jeneratörlerine de aktarılarak.
Sonra iletkenlerle gerekli yerlere bu elektrik iletiliyor.
Şimdi çok basit olarak anlatılan bu sistemin içerisinde çok fazla sayıda atık meydana geliyor.
Şimdi bu atıklar neler bunları bir sayalım.
İnsanın sağlığına zararlı olan maddeler, nükleer santraller.
Birincisi plutonyum açığa çıkıyor.
Çok yüksek miktarda ve üst düzeyde zehirli bir madde plutonyum ve kanser yapıcı madde.
Doğada bulunma ömrü de 250 yıl.
İkincisi stronsiyum.
Bu da radyoaktif bir madde bilindiği gibi stronsiyum.
Ve yağış yoluyla bitkileri oradan da bitkilerle beslenen hayvanlara ve hayvanların etleriyle direkt insanlara ulaşan bir madde.
Kanserine, lösemiğe yol açıyor.
Ve 280 yıl ömrü var doğadaki yok olma süresi.
280 yıl.
Sezyum ve iyottan da besin yoluyla insan vücuduna giriyor.
Ve bunlar da tiroid bezi kanserine, çocuklarda büyüme aksaklıklarına ve genetik bozukluklara yol açıyor.
Bunlar işte yok olmayan maddeler ve bu maddelerin, bu atıkların daha doğrusu nükleer enerji santrallerinde elektrik üretimi sırasında açığa çıkmaması diye bir şey söz konusu olmuyor.
Ve bunlar açığa çıktığında işte asıl yüksek masraflar bu atıkları barındırma ve saklama ve insanlığa zararını önlemeyle ilgili ve işte bunun içinde çok çok yüksek maliyetler gerekiyor.
Bir taraftan bir liraya elektrik üretirken orada belki bin liraya o atığı saklamanız gerekiyor.
O zaman zaten kıyas bile yapılabilecek gibi değil ki zaten masraflar bir kenara insan hayatı çok daha önemli.
Bu konuda hocamız şunu söylemişti, herhangi bir kişi buna taraftarı olan herhangi bir kişi evinin yakanında böyle bir nükleer santrallerinin olmasını ister mi?
Bu önemli bir ölçüdür.
Hiç kimse istemez.
Cep telefonları fazları bile insanları çok rahatsız ediyor günümüzde.
Çünkü gerçekten radyoaktif şeyleri konusunda bilinçli halkımız.
Bütün dünya bilinçli aslında.
İşte bunu istemediklerine göre gerçekten burada çok ciddi bir sorun var.
Başka bir şey eklemeyeceksen ben tarım konusuna dönmek istiyorum.
Bu konuda hocamızın geçenlerde Arap News gazetesinde çıkan çok önemli bir yazısı vardı.
Tarım emperyalizmi ve Afrika'yı anlatıyordu hocamız.
Çok önemli bir yazıydı gerçekten.
Pek çok konuda da şuur açıcı bir yazıydı.
Şimdi burada, orada dikkat çeken şey şuydu.
Avrupa, Amerika, Çin gibi bazı ülkelerin başını çektiği bir tarım emperyalizmi oluşmuş durumda.
Emperyalizm biliyorsun çok çeşitli yani sömürülen devletler üzerinde çok çeşitli şekillerde oluşuyor.
Ama tarım birkaç yıl önce keşfedilen bir şey.
Çünkü şöyle bir bulgu ile karşılaşmışlar.
Birleşmiş Milletler Gıda ve Tarım Örgütü ve OECD raporlarına göre önümüzdeki 10 yıl içinde gıda fiyatlarında %40'a varan artış görülecek.
Buna bağlı olarak da dünya bir krizin, gıda krizin içine girecek.
Özellikle kendi tarım alanlarını tüketmiş olan Çin gibi ülkeler içinde bu çok ciddi bir risk görünüyor.
İşte bu yüzden de Afrika'dan toprak kiralama yoluna gitmişler.
Şimdi bir kısmını satın alıyorlar, bir kısmını kiralıyorlar.
Fakat bu kiralama olayları genelde hep 90 yıllık, 95 yıllık falan böyle uzun vadeli kiralamalar oluyor.
Şöyle rakamlar vereyim.
Mesela İngiltere'nin kiraladığı toprak miktarı Danimarka'nın yüz ölçümüne ulaşıyor.
Afrika'da kiraladığı, evet çok yüksek.
Amerika, İsviçre ve Çin Moldova büyüklüğünde tarım ara arazisi satın almış ve kiralamış.
Afrika'nın en geri kalmış ülkelerinden Kongo topraklarının 8.1 milyonunu, Endonezya 7.1 milyonunu gördüğün gibi Güneydoğu Asya'da sıçramış durumda.
Filipinler 5.2 milyonunu, Sudan 4.7 milyonunu kiraya vermiş veya satmış.
Aslında kiralayan ülkeler arasında Türkiye'de var.
Tabii ki Türkiye'nin politikası diğerlerinden farklı olur.
Umarız o şekilde olur.
Ama tabii Türkiye'nin toprak kiralamaya ihtiyacı var mıydı?
Bunu birazdan konuşacağız.
Hiçbir şekilde ihtiyacı olmayan bir ülke aslında.
Fakat diğer ülkeler için bakıldığında önce Afrika'ya gerçekten gelir getiren bir şey gibi gözükebilir bu olay ilk bakışta.
Çünkü çiftçi orada kendi teknolojisi yok.
Toprağını sürse de satamıyor.
Üretim elde etse de hiçbir şey yapamıyor.
Fakat dışarıdan başka ülkeler gelip onun toprağını onun adına kiralayarak gelir elde ediyorlar ya da ürün elde ediyorlar.
İlk bakışta Afrika'ya faydalı bir sistem olarak görülebilir.
Gerçekten de ilk başta böyle zannetmişler.
Zannetmişler ki teknoloji öğrenecek Afrika halkı.
Pazarda satabilecek ürettiği ürünü.
O şekilde bir şey olacak.
Fakat o şekilde olmamış.
Bu topraklar sadece yine Batı ülkelerine hizmet eden toprakları haline gelmiş zaman içinde.
Ve oradan alınan gelir tüm ili ithalata ayrılmış.
O ithalat sadece Avrupalı ülkeleri zengin etmiş.
Orada o ülkelerde pazara sürülen mallarda oranın çiftçileriyle rekabet edemeyecek kadar genetiği değiştirmiş tohum olduğu için.
Şimdi bundan bahsedeceğiz.
Çok ciddi bir rekabet ortamı oluşturmuş.
Çiftçi kendisinin satamamış.
Ama Batı ülkelerinin o tohumlarla ürettiği ürünler daha fazla satılır hale gelmiş.
Dolayısıyla aç Afrika halkı hala aç.
Zengin Afrikalılar zenginleşiyor.
Zengin Batı daha da zenginleşiyor.
Yani sistem bu şekilde işliyor.
Aslında Afrika'da açlığın, kıtlığın en çok olduğu ülkelerden bir tanesi Etiyopya'dır bilindiği gibi.
Halbuki Etiyopya'ya baktığımızda hektarlarca genişlikte mısır ve tahıl ekili alanlara rastlıyoruz.
Yemyeşil alanlar, tarım alanları hektarlarca genişlikte.
Yani normalde Etiyopya halkının gıda masraflarını yani gıda ihtiyacını kat kat fazlasıyla karşılayabilecek durumda.
Ama baktığımızda bir görüyoruz ki bunların hiçbiri Etiyopya halkına ait değil.
Bunların tamamı dışarıdan gelen yabancı yatırımcıların sahip olduğu topraklar ve kendi ekim alanları olarak görülüyor.
Ve tabii ki bu yatırımcılar bu alanları genellikle kendi gıda ihtiyaçları için kullandıkları için.
Etiyopya bu kadar zengin alanlara sahip olmasına rağmen kendi halkını doyuramayan bir ülke konumuna geliyor.
Ve hatta tabii ki bu Afrika'da anlattığın senin gıda emperyalizminden dolayı yatırımcılar gerçekten çok fazla tarıma orada yatırımda bulunuyorlar.
Fakat hep kendilerine yönelik veya endüstriyel tarım için kullanılıyor.
İşte bu topraklar satın alınıyor veya kiralanıyor belki ama genellikle hep kendi ülkelerine fayda getirecek şekilde kullanılıyor.
Ama işte büyük yatırımcılara baktığımızda Afrika'ya bu gıdaların sadece çok az bir kısmını sürüyorlar.
Bunlar da zaten demin üzerinde durduğun gibi Afrika halkının zaten çok az fiyatlarla satış yapabildiği, kendi üretebildikleri gıda ürünleriyle rekabete girdiğinde zaten bir yandan oradan da çöküşe uğruyorlar.
Yani hiçbir şekilde onlarla bir kıyas bir rekabet içerisine giremiyorlar.
Ve sonuçta yine bu kıtlık şeklinde, açlık şeklinde aslında Afrika halkının üzerine dövmüş olası.
Ve bu sırf Afrika'da olan bir şey değil.
Yani ne acıdır ki biz tabii ki buna o kadar belki insanlar üzerinde durmuyor ama ülkemizde de çok ciddi bir tehlike olarak aslında var bu.
Çünkü gıda ile ilgili olarak Türkiye'de biz Hollanda'da baktığımızda aslında bunu ciddi olarak şu anda siyasilerimizde sık sık örnek veriyorlar.
Hollanda çünkü Konya büyüklüğünde bir ülke olarak söylüyorlar.
Fakat bu devlet 112 milyar dolar tarım ve gıda ürünü ihraç ediyor.
Düşünün küçücük Konya ilimiz kadar bir ülke 112 milyar dolar gıda ve tarım ürünü ihraç ediyor.
Türkiye'ye baktığımızda Konya Türkiye'nin sadece bir ili.
Koskoca ülkemiz Türkiye ve bir tarım ülkesidir aslında Türkiye.
14 milyar sadece ihraç tarım konusunda.
Evet şimdi bu konu çok önemli bir konu gerçekten.
Afrika'dan yola çıkarak ben ona dikkat çekmek istiyorum.
Afrika'ya genelde gönderilen bu tarım emperyalizminin en önemli halkası genetiği değiştirmiş tohumlardır.
Bu gerçekten batılı ülkelerin geliştirdiği ve firmaları zengin eden bir sistem olarak gelişiyor.
Ve aslında Afrika halkının rekabet edememesinin teknoloji ve diğer konular dışında en önemli sebeplerinden bir tanesi bu tek yıl ekilen tohumların bir üründen mesela 3-4 kere bir yıl içinde ürün vermesi ve bu ürünlerin defalarca pazara sürülebilmesinden kaynaklanıyor.
İşte bu tarım emperyalizminin nedeniyle çiftçiler kendi tohumlarını saklayamıyorlar.
Hatta Gana gibi ülkelerde bunu kanunen de yasaklamışlar.
Her çiftçi kendi oraya ait tohumunu saklayamıyor.
Ama Avrupa'dan getirtilen bu genetiği değiştirilmiş tohumları ekmek mecburiyetinde bırakılıyorlar ve her yılda yeni bir tohum ekiliyor.
Şimdi tarım emperyalizminin en önemli halkası budur.
Aynı emperyaliz sisteme biz de dahiliz.
Bu konuda gerçekten yaptığı çalışmalar için Sayın Cennet'e de çok teşekkür etmek istiyorum.
Onun yaptığı araştırmalardan da çok faydalandık.
Dikkat çekiyor bu önemli konuya.
Çünkü genetiği değiştirilmiş tohumlar şu anda bizim köylümüz, bizim çiftçimiz için de çok ciddi bir risk.
Bir karpuz günde yılda 3 defa 4 defa ürün verebiliyor bu tabii ki tohumlarla.
Fakat her yıl biz bu tohumları ithal ediyoruz, yeniden ithal ediyoruz.
Ama dediğin gibi çok önemli bir tarım ülkesi Türkiye.
Şimdi Türkiye tarımla yaşayan bir ülke.
Türkiye tamamen yatırımını tarıma yapması gereken bir ülke.
Ve tamamen tarım teknolojisini çok geliştirmesi gereken bir ülke.
Bizim için tarım olmazsa olmaz bir konudur.
Ve biz gerçekten bu konuda eğer dışarıya bağımlı olursak gelişemeyiz.
Yani gelişmenin tek yolu kendi imkanlarımızı ve kaynaklarımızı çok iyi kullanmaktan geçer.
Ama bunları bir kenara atıp tarım alanlarını yok edip bunu işte görmezden gelirsek çok ciddi bir şekilde küçülme sürecine gideriz.
Türkiye için önemli olan budur, risk budur.
Şimdi Türkiye'nin geneline şöyle bir baktığımızda Türkiye yurt dışında yani kendi komşularını şöyle göz önüne alalım.
Gerçekten çok ciddi bir ticari kaybı var.
Bu elbette oluyor çünkü etrafımızda her yerde savaş var.
Fakat bizim küçülmemizi gerektirmez bu durum.
Biz tarımla büyüyebilen bir ülkeyiz.
Şimdi Hollanda'ya örnek verdim.
Ben bu konuda genel olarak Hollanda hep verilen bir örnek.
Çünkü Avrupa'da gerçekten tarım anlamında parlayan yıldız şeklinde ortaya çıktı.
Dediğin gibi Konya kadar, Türkiye'nin 19'da 1'i kadar.
Tabii bu kadar küçük bir ülkenin Amerika ile rekabet ediyor olması da dikkat çekici oldu.
Çünkü çok akılcı bir politika yürüttü.
Köylüsüne önem verdi.
Tarım alanlarına çok önem verdi.
Tarım alanlarını genişletti.
Polder denen denizden yataklar oluşturdu.
Biliyorsun orası alçak bir ülkedir ve deniz seviyesini tarım alanlarıyla, toprakla doldurarak, setler çekerek burada üretim yapmaya başladı.
Tarım üretimi yapmaya başladı.
Bak kendi toprağa yetmediği için toprak elde edip orada tarıma devam, yani tarımın oradaki önemini anlamak için çok önemli.
Modern teknoloji metotları geliştirdi.
Bütün ağırlığını Hollanda tarıma verdi.
Çünkü tarım önemlidir.
Tarım yok olup gitmez.
Mesela bir ekonomik kriz durumunda tarıma verdiğiniz önemde siz yine kalkınırsınız.
Önemlidir.
Yani mutlaka size kar getiren bir sektördür tarım.
Biz o kadar kısmetli bir ülkeyiz ki her tarafımızda, her toprağımızda hem de sıcağı dayanıklı veya başka türlü ürünlerin yetişebilmesine olanak veren toprağımız var.
Çok değerli bir toprağımız var.
Bu çok önemli.
Dört mevsim yaşanıyor bile.
Bir kere bu da çok önemli.
Çiftçilerin eğitimi için para harcadı.
Kooperatif sistemleri için para harcadı.
Tarımda verimin arttırılması ve teknolojinin gelişmesi için para harcadı Hollanda.
Tamamen topraksız tarıma bile para harcadı.
Yani tarım üzerine yoğunlaştı.
Şu an Avrupa'nın birinci tarım üreticisi ve ihraçatçısı.
Şimdi Türkiye'ye baktığımızda biz bir tarım ülkesiyiz.
Fakat tarıma verilen önem çok çok az.
Tarım teknolojisine verilen, tohum teknolojisine verilen önem de çok fazla miktarda değil.
Gübre teknolojisi çok önemli bir teknolojidir.
Bu her çiftçi için çok gereklidir.
Bu da çok az.
Çiftçi ve köylünün korunması anlamında verilen bu etkiler.
Tabii ki burada şunu göz ardı etmemek gerekiyor.
Elbette AK Parti hükümetinin yaptığı çok önemli yenilikler de var.
Bu konuda farkındalık için yaptığı şeyler de var.
Fakat göz göre göre tarım alanlarımızın yok olması da öyle hani söyleyip geçemeyeceğimiz bir konu.
Çünkü tarım alanlarının imara açılması demek zaten katkı alamayan bir çiftçinin, bir köylünün
zaten tamam toprağımı satayım üstüne ev yapılsın kira alayım diye düşünmesine yol açıyor.
Bu da o kadar değerli tarım alanlarımızın yok olup gitmesine sebep oluyor.
Şimdi Türkiye ile ilgili ben de birkaç rakam vermek istiyorum.
Türkiye'nin 77.9 milyon hektar olan toprak varlığı var.
Ve bunu 26.3 milyon hektar tarım arazilerinden oluşuyor.
Fakat baktığımızda son 10 yıl içerisinde 2 Trakya büyüklüğünde alan ekilmiyor.
Yani tarıma son verilmiş.
Bunların sebepleri var tabii ki.
Fakat bu şekilde tarıma son verilen alanlar varken diğer yönden baktığımızda 12 yıl içerisinde
Türkiye tarım ve gıda ithalatına ödediğimiz para 350 milyar lira.
Bizim ihraç etmemiz gerekirken yani ihraç etmemiz gerekirken
Yurt dışından ithal edilen tarım ve gıda ile ilgili ürünlere ödediğimiz para 350 milyar lira.
Yani eski parayla 350 katrilyon olmuş oluyor.
Ve sadece 2014 yılında 44 milyar lira yurt dışından ithal edilen ürünlerin değeri.
Ki Türkiye hem kalabalık bir ülke hem tarım alanları demin de söylediğimiz gibi çok çok geniş olan bir ülke.
Sulak bir ülke yani gerçekten sulamaya çok müsait bir ülke.
Tarım alanlarına çok iyi bakılabilecek bir ülke.
Fakat ne oluyor?
Genellikle Türkiye'de baktığımızda her 4 kişiden biri aslında tarım sektöründe çalışırken
çiftçi üretemiyor.
Çünkü senin bu şimdi söylediğin ithal tohum konusunda yapılan bazı dayatmalar oluyor.
Yani sadece ithal tohumu getirip de çiftçi kendisi serbest veya köylümüz kendisi serbest o tohumu ekemiyor.
Belirli ürünler dayatılıyor.
Şimdi ürün çeşitliliği o kadar aslında büyük bir nimettir ki belki hiç düşünmemiştir birçok kişi ama
bir alana çeşitli ürünler ekildiği zaman o ürünler birbirine Allah öyle bir sistem içerisinde yaratmıştır ki
birbirinin zararlılarını da ortadan kaldırmaya vesile olur.
Mesela işte bir yere siz karpuzu ekersiniz, buğdayı ekersiniz, işte ayçiçeği ekersiniz.
Bunların çeşitli faydaları vardır birbirlerine ve bu şekilde bir zenginlik elde edilir.
Ama tek tip ürün dayatımı olduğunda mesela kilometrelerce alan ayçiçek tarlaları
veya işte kilometrelerce alan sadece buğday.
Bu şekilde olduğunda bu sefer çiftçiler ve köylüler, biz bunları televizyonlardaki bilgileri de rastlıyoruz
veya okuduğumuz şeylerden de görüyoruz.
Hayatımızda diyorlar, Erzincan'dan bir tanıdık söylemiş, bunu arkadaşlarımıza aktarmış.
Hiç görmediğimiz hayvan türleri türemeye başladı.
Çünkü tabii ki aynı zamanda mesela çok değişik bir çekirge türü hayvan, buğdaya zarar veren,
hiç bilmedikleri ve nasıl yok edeceklerini bilmedi ki.
Tabii ki tek tip tohum dayatılması yapıldığında aynı zamanda çok yoğun ve şiddetli ilaçlama dayatılması da yapılıyor.
Yani bu ilaçlamayla birlikte zaten ürün de aslında zarar görüyor.
Ama etrafta da o Allah'ın ekolojik dengeyle birlikte yarattığı ve doğada birbirine faydası olabilecek olan birçok sistem bozulmuş oluyor aslında.
Bu arada bu böcek ilaçlamaları insan sindirim sisteminde de parçalanamıyor bir kısmı.
Aynı zamanda toprağa geçiyor.
Toprağa geçiyor ve yüzyıllarca toprakta kalıyor.
Artık orada yeniden üretilen ürünün ne halde olduğunu ve ne kadar zehir taşıdığını da burada düşünmek bile istemiyor insan.
Tabii şimdi böyle olunca da çiftçi üretemeyince bu sefer mecburen ithal ediyoruz.
Yurt dışından getiriyoruz.
Bu sefer yurt dışından getirdiğimiz o firmalardaki ürünlerin Türkiye içerisindeki diğer ürünlere yani yerel ürünlere rakip olabilecek bir konum olmuş oluyor.
Bu sefer fiyat düşürmek gerekiyor.
Fiyat düşürünce o gerektiği gibi kazanamıyor.
Bu sefer sanayiye daha çok ağırlık vermeye çalışıyor.
Mesela bir çiftçi kendi tarlası için traktör alımı yapıyor mesela bu sefer.
O traktörün fiyatını ödemeye çalışıyor.
Yani işçiler çünkü bölgelerden şehre doğru göç ediyorlar.
Bu en önemli zaten şeylerden bir tanesidir.
Tarım sektöründeki sorunlardan en önemlilerinden bir tanesi.
Ama bu da neden onu da düşünelim.
Çiftçiye gereken önem verilse, çiftçiye gereken katkı verilse, gereken teknoloji verilse hiçbiri bunu yapmaya ihtiyaç duymaz.
Tabii kendi başına bakmak durumunda olduğu için, bu sefer ailesine bakmak durumunda olduğunu da düşünüyor.
Bu sefer kendi mallarının değeri düşüyor.
Çünkü yurt dışından gelen mallarla rekabete girdiği için.
Bu sefer maliyetini karşılayamıyor.
Maliyetini karşılayamayınca tamamen bırakıyor.
Tarlaları tamamen bu sefer onlar da şehre göç etmek durumunda kalıyorlar.
Bunun gibi mesela düşük verimlilik, tarım sektörümüzdeki sorunlar, üretim ve gelir nedeniyle kendini geliştirecek yatırımların yapılamaması.
Bunu sağlayabilecek olan devlettir.
Her konuda yardımcı olarak hem çiftçiye hem köylüye.
Yüksek oranlı gizli işsizlik aslında.
Çünkü iş yapabilecek olan kişi kalmamış köylerimizde.
Bu sefer ne oluyor?
Mesela tabii ki çok güzel yollar yapıyoruz.
Bu yollarla birlikte ama yolların etrafına bu sefer imar izinleri veriliyor.
O imar izinleriyle birlikte tabii ki mecburen etrafındaki, civarındaki tarla alanları, ekim alanları yok edilmek durumunda kalıyor.
Ve böylece hepsi birbirine bağlantılı olarak o onu yok ediyor, o onu yok ediyor.
Ama sonuçta ülkemizin ekonomisine ciddi darbe vuran bir sistem gelişmiş oluyor.
Bu çok üstünde durulan bir konu değildir aslında.
Ama bunun gerçekten farkında olmak gerekiyor.
Yine Cem Selim'in verdiği bir bilgi, önemli ve ilgimi çeken bir bilgi gerçekten.
Anadolu'daki tarım toprağının bir santiminin oluşması için bin yıl geçmesi gerekiyormuş.
O kadar değerli ve önemli bir toprak bu.
Öyle her yerde bulamayacağımız bir toprak.
Şimdi burada tekrar söylemek istiyorum.
Bazı açılımlar ve atılımlar elbette tarım sektöründe yapıldı.
Fakat bizimki gibi tarım ülkesinde bunlar yeterli değil.
Şimdi bizim mesela Tarım Bakanlığı'nı ben görüyorum.
Bazı spot yayınları oluyor.
Bu yayınlarda işte tarım arazileri yok edilmiş, üstüne imar gelmiş, hava kararmış.
Yani hep bunu veriyorlar.
Belki aydınlatıcı olabilir ama bunu önleyecek olan devlettir.
Bunu bu şekilde zihin aydınlatıcı şeyler yetmiyor halka.
Yani halk kendi toprağını satıp oradan işte bir gelir elde etmeyi şu an daha kolay buluyor.
Çünkü yeterli verimi yani devletten yeterli verim alamamış.
Şimdi bizim ülke olarak çok ciddi bir sorumluluğumuz var.
Biz elbette pek çok konuda gerçekten dışarıya bağımlı bir ülkeyiz.
Mecburen de bazı şeyleri yapıyor olabiliriz.
Fakat tarım izin için hayatidir.
Tarımı ayakta tutmak için hükümetin ve devletin yapması gereken mecburi şeyler var.
Mesela tarım alanlarını özel koruma altına almak bunlardan biridir.
İmara açıp aman sen toprağını satma demekle olmaz bu iş.
Yani oraların imara açılmaması, özel olarak sabit şekilde tutulması gerekiyor.
İmara açıdan alanlar olsa bile dediğin gibi tarım alanlarının muhakkak koruma altına alınarak bunun yapılması gerekiyor.
Bunun mutlaka yapılması gerekiyor.
Biz genç bir ülkeyiz.
Bizim %10 işsizlik var ülkemizde.
Tarım alanlarında çalışacak insanların istihdamı sağlanması gerekiyor.
Ki şu anda bizim elimizde aslında Suriyeli mülteciler var 2 milyon.
Onların yaşadıkları yerlerde de bu hatta yeni yapılan bir tane mülteci kampımızda bu gerçekten gerçekleştirilmiş.
Genel olarak o alanlarda tarıma, hepsini tarıma yöneltecek, hayvancılığa yöneltecek bir sistemin oluşturulması gerekiyor.
İşte teknoloji burada yani sanayi ve teknolojiyi biz nükleerde veya başka bir şeyde değil de tarıma yönlendirmemiz gerekiyor.
Bizim gerçekten çiftçiye katkı sağlayacak teknolojiyi arttırmamız, ona katkı sağlayacak, onu teşvik edecek şeyleri birinci dereceden yapmamız gerekiyor.
Hollanda'dan iki kat daha fazla yapmamız gerekiyor.
Biz tamam o kadar zengin bir ülke değiliz ama elimizdeki kaynakları elimizdeki zenginliğe yöneltmemiz gerekiyor.
Bunu yapmadığımız sürece bak şu an demin Sudan'dan bahsediyordum orada toprak kiraladık.
Orada biz işte avokado gibi garip bitkiler değil, ülkemizde yetişen mısır, lahana gibi şeyleri üretmeye başlıyormuşuz.
Bu acıdır yani bizim ülkemizde zaten bunlar üretiliyor ve hiçbir ihtiyacımız yok başka bir ülkeden toprak kiralamaya.
Ama buna şu anda gereksinim duyuyoruz.
Bu acı bir şey.
Tarım şunu hatırlatalım, Kur'an'da da geçer.
Hazreti Yusuf tarıma teşvik eder orada gördüğü rüyada hatırlarsan.
Hocamız ilk ekonomik kriz olduğunda mutlaka tarıma yönelsin ülkeler diye özellikle de ülkemizi uyarmıştı.
Gerçekten tarım sabit kalır, ekonomik kriza karşı bir kalkandır ve ülkemiz için çok önemli bir sektördür.
Ve yıllar boyunca da bize o geliri ve verimi getirecek şeydir.
Tabi burada eğitim de aslında çok önemli çünkü genelde tarım, çiftçilik, köylü diye bahsedilince özellikle gençlerin üzerinde çok farklı bir izlenim oluşuyor.
Halbuki biz burada Hollanda'dan bahsediyoruz.
Dünyanın en gelişmiş ülkelerinden bir tanesi ve dünyanın en önemli tarım alanlarına sahip ve tarım üretimini yapan, ithalini yapan ülkelerden bir tanesi.
Pardon, ihracını yapan ülkelerden bir tanesi.
Yani tarım yapmak, tarım alanlarına sahip olmak, köylü olmak, çiftçi olmak, cehalet demek değildir.
Bunu gençlerimize çok iyi anlatmamız gerekiyor.
Önemli bir eğitimle bunun ülkemiz için nasıl bir zenginlik olduğunun gerçekten nelere vesile olacağının eğitiminin okullarda çok iyi yapılması gerekiyor.
Çünkü çok büyük bir kesim bunu bilmiyor ve illaki sanki bu alanlardan büyük şehirlere göç etmek gerektiğini zannediyorlar.
Gerçekten rahat yaşayabilmek için, güzel yaşayabilmek için.
Fakat büyük şehirlere baktığımızda da büyük şehirlerdeki insanlar bu güzellikleri görebilmek için hep bu bölgelere tatil yapmak istediklerine, bu bölgelere geldiklerini görüyoruz.
Özlem duyduklarını.
O yüzden bu eğitim de tabii ki çok önemli ama burada hep biz bütün programlarımızda üstünde durduğumuz çok önemli bir konu vardır.
Sevgi, bitki de sevgiden hoşlanır, tarım alanları da sevgiden hoşlanır.
Bunu gerçekten aşkla, şevkle yapan insanların onların üzerindeki emeğiyle, nefretle belki hani ne olsun kabiliğinden yapanlarla çok daha farklıdır.
Hem insanlara sevgi, canlılara sevgi, bitkilere sevgi, vatana sevgi, dünyaya sevgi ve dünya insanlarına sevgi ve sevgi öğretmeninin de gerçekten eğitimiyle
aslında bakacağız ki biz Hazreti Mehdi Aleyhisselam döneminde tarım alanlarında en verimli şekilde kullanılacak.
Çünkü insanlar para verilecek insanlara, insanlara yiyecek verilecek, mal verilecek.
İnsanlar o kadar tok olacaklar, o kadar çok şeye sahip olacaklar ki geri verecekler.
İhtiyaçları olmayacak çünkü.
Ama şu anda günümüzde siz ne kadar çok tok da olsa, ne kadar çok malı da olsa o insanlara para verseniz daha yok mu derler.
İşte bu egoistik, bu bencillik Hazreti Mehdi Aleyhisselam zamanında ortadan kalkacak ve bütün dünya inşaAllah tarım alanında da olsun.
Bu diğer risklerde de insanlar üzerindeki nükleer enerji gibi inşaAllah bütün bu tarz yerlerde hiç ihtiyaç kalmayacak şekilde tarihe gömülecek bir güzelliği oluşacak, kavuşacak dünya inşaAllah.
Bu akşamki yayınımız burada sona eriyor.
Haftaya tekrar görüşmek üzere, hoşçakalın.
Hoşçakalın.