Diş'e yine dönecek olursak, herkes genelde birçok bilmeyen kişi benden başta öyle biliyordum.
Dişlerin, her bir dişin çene kemiklerine saplı halde, tutturulmuş halde olduğunu biliyordum ben.
İnsanlar da genelde öyle zannediyor.
Halbuki diş oluşurken adeta bir bitkinin tohumu gibi içerisinde böyle katman katman olan ve her bir katmanın da ayrı bir özelliği olacak şekilde
Yani bir tomurcuk zaten, diş tomurcu diye geçiyor en başta.
Oradan gelişip büyüyerek, deriyi üst taraftan yırtarak belli bir mesafeye kadar yükselen bir bitki gibi diş gelişiyor.
Dibinde kökünde de aslında çeneye kemikle temas etmiyor.
Değil mi hocam? O konuyla aslında biraz detay alırsak.
Tabii siz gerçekten konuya çok vakıf olarak hazırlık yapmışsınız. Tebrik ediyorum.
Sizin ifade ettiğiniz gibi, biraz önce verdiğiniz o bilim adamından örnekle hareket edecek olursak,
Aslında bilim adamları var olan bir şeyden yaptıkları araştırmalarla, ARGE çalışmalarıyla var olanı tespit ediyorlar.
Ve bir takım ünvanlar alıyorlar işte, doçent, profesör vesaire hatta ödüller alıyorlar işte, Nobel ödülleri vesaire gibi.
Bunlar aslında bir şey yoktan var etmiyorlar.
Evet.
Yoktan var edilmiş, var olan bir şeyi bulup ortaya çıkardıkları için bu büyük ünvanları kazanıyorlar.
Nobel ödülü alıyorlar.
Nobel ödülü falan alıyorlar.
Aslında gerçek manada esas yaratıcı olan Allah Celle Celaluhu, o bunu halketmiş, yaratmış.
Biz o yaratılmış olan, o mükemmel varlık üzerinde bilmediğimiz bir şeyi bilecek hale geldiğimizde,
çok büyük ödüller ve ünvanlar kazanmış oluyoruz.
Yoksa biz kendimizden bir şey yapmış da değiliz.
Dolayısıyla bu manada baktığımız zaman, hakikaten Cenab-ı Hakk'ın büyüklüğünü, Allah'ın kudretini insan görüp,
işte orada Allah-u Ekber deyip, yani bir yerde Allah'ın büyüklüğü karşısında kendi acizini, küçüklüğünü hissetmesi lazım.
Gerçek ilim budur.
Şimdi gelen diş konusuna, tabii siz oraya çok güzel temas ettiniz.
Şimdi dişlerin tabii sürmesiyle alakalı birkaç teori var.
İşte çene çemi içerisinde, sizin dediğiniz gibi diş tomurcukları oluyor.
Önce süt dişleri oluyor, 20 tane, alt üst 16 tane de 20 tane.
Sonra bu 20 tane dişin altında, 20 tane diş tomurcuğu oluyor.
Onların yerine daimi dişler olarak onlar çıkıyorlar.
Onların arkasında da 6 yaşında, 12 yaşında ve 20 yaşında çıkan,
ama onların üzerinde süt dişi yoktur.
Dişlerin tekrar tomurcukları oluyor ve bunlar,
günü geldiği zaman, zamanı geldiğinde herkes kendi diş kavşindeki yerini alıyorlar.
Şimdi hepsi de sırasını biliyor, hiç kimse diğerlerinin sırasına tecavüz etmiyor yani.
Burada da bir düzen var.
Yani Kur'an-ı Kerim'de Cenab-ı Hak,
ay ve güneş arasında,
hani eşyem su vel kamer bi husman diyor,
güneş ve ay bir hesap üzerine halkettim diyor, halkedilmiştir diyor.
Ve orada bir hesap varsa,
bir mühendislik ilmi varsa,
burada da var aslında.
Dolayısıyla dişler bu şekilde sürüyorlar.
Bunu biz bir takım, bilim adamları bir takım teorilerle izah etmeye çalışıyor.
İşte her bir teori kendine göre izah ediyor.
Diş şundan dolayı sürüyor şeklinde ifade ediyorlar.
Sizin ifade ettiğiniz gibi,
kök gelişimi oldukça diş,
okluzal dediğimiz,
ağız içine doğru yükselmeye başlar.
Yükseler, yükseler ve bir noktada,
bu arada üzerindeki süt dişinin kökü de eriyor,
rezorbe oluyor.
O düşüyor, onun yerine o geliyor.
Yani biri gidiyor, öbürü gelmiş oluyor.
Son derece mükemmel bir sistem.
Tabii bu sistemi biz bozduğumuz zaman,
o sistemde bir takım problemler ortaya çıktığı zaman,
bizler ortodontistler olarak ona müdahale edip,
eski bozulmuş olan sistemi normale getirmeye çalışıyoruz.
Bizim yaptığımız da bu.
Yoksa farklı bir şey yapmış değiliz.
Şimdi oradaki o dişin sürmesiyle alakalı,
hakikaten o teoriler, sadece teori,
onu açıklamaya çalışan şeyler ama gerçek bana da,
tam bir açıklama da bugüne kadar yapılmış değil açıkçası.
Hani domurcuğun üzerinde,
gubernakulum dentist denilen bir tabak oluşuyor
ve o rehberlik ediyor.
Ve o rehberlik sayesinde diş de yavaş yavaş,
mukozaya doğru yükseliyor ve neticede mukozayı açarak,
diş ağızdaki yerini almış oluyor şeklinde ifade ediliyor.
Ve bu arada kökler de gelişmiş oluyor.
Tabii diş sürdükten 3 yıl sonra da kökü kapanıyor.
3 yıl içerisinde kapanmış oluyor.
Şimdi bunlar tabii bizim sadece oradaki var olanı,
bildiğimiz, tespit ettiğimiz bilgiler.
Ama biz kendimizden bir şey yapmış değiliz.
Tabii burada bu açıklamayı yaptıktan sonra,
yani bir şey olarak dişlerin sürmesinin yanında,
dişlerin eksik olması, fazla olması da zaman zaman görülebiliyor.
Normalde diş eksikliği anomalleri de var,
artı dişler de var, fazladan olan dişler de var.
Bunlar da bir takım genetik faktörler oluşabilen anomallerdir.
Biz onları tedavi ederek düzeltmeye çalışıyoruz ki,
işte Allah'ın yaratmış olduğu,
o düzgün dişlerin yerlerine gelmesine yardımcı olmak.
Bizim yaptığımız şey şu,
tabii dişin üzerine diyen kuvvetlerden bahsettiniz siz biraz önce.
Tabii dişler minnet abakası olarak kendisi çok sağlam olduğu gibi,
dişler alveol kemiği veya çene kemiği içerisinde de,
biraz önce sizin dediğiniz gibi saplanmış gibi de,
ben hep onu şöyle anlatırdım öğrencilere derste,
yani bir diş,
bir çivinin tahtaya çakılı olduğu gibi,
çene kemiği içinde çakılı duran bir çivi şeklindeki bir organ değildir.
Diş ile çene kemiği arasında,
alveol arasında,
periodontal ligamentler adını verdiğimiz ligamentler var.
Onlar adeta bir amortisör vazifesi görürler.
Maşallah.
Şinleme esnasında,
dişlerin üzerine gelen kuvvetleri,
o ligamentler aracılığıyla,
alveole ve çene kemiğini iletirler.
Ve çene kemiğinde de,
Mayer ve Kulman adlı iki mühendisin,
yapmış olduğu çalışma sonucunda tespit etmişler.
Kemikteki trabeküler düzen,
öylesine mükemmel dizilmiş ki,
o gelen kuvvetler,
o kuvvet çizgileri aracılığıyla,
o çene keminde bir çizgi yok ama,
trabeküler düzenin dizilişi,
bir çizgi halinde,
o kuvveti tamamen elimine ediyor.
Ve insanlar,
hiçbir şey hissetmiyor.
Bir dişin üzerine gelen kuvvetin ortalama,
yani 250 ile 300 kilogram arasında olduğunu,
Maşallah.
Herhalde düşünürsek,
çok büyük bir kuvvet olduğu ortadadır.
Hatta ben bu anlaşılsın diye,
bazen yine,
derste öğrencilere şöyle anlattırdım.
Mandibülayı çıkarsak,
şöyle ortaya koysak.
Alt çeneyi.
Alt çeneyi,
yani mandibülayı diyoruz.
Üzerine de 300 kilogramı,
200 kilogramlık bir yük koysak,
herhalde ufanır.
Evet.
O kadar yükü taşıyamaz yani.
Ama,
insan çiğnerken,
bu kadar kuvveti,
farkında olmadan,
o kuvvet çizgileri aracılığıyla,
bütün organizmaya yaymış oluyor.
Ve dolayısıyla,
biz hiç farkında dahi olmuyoruz.
İşte bu da oradaki,
mühendislik ilmini,
gösteriyor.
Bunu kim bulmuş?
Merve, Kurman adlı,
iki mühendis araştırmış,
bulmuşlar.
ve onların adları verilmiş.
Halbuki orada var olan bir şeyi bulmuşlar.
Kendileri bunu icat etmemişler.
Dolayısıyla biz buradan baktığımızda,
Allah'ın kudretini,
gücünü,
ilmini,
iradesini,
ve ne kadar mükemmel,
yaratmış olduğunu görüyoruz.
Ve işte,
onun karşısında,
bu ilim bize,
Allah'a inancımızı artırmış oluyor.
Ve onun karşısında,
acizimizi de görmüş oluyoruz.
Tabii ki,
oraya karşı da,
tabii şükrümüzü de ifade etmeye gayret ediyoruz.
Maşallah.
İnanız lazım yani.
Tabii, inşaAllah.
Kısaca böyle,
konuştuklarımızdaki,
bilimsel,
özellikle hassas noktaları,
bir özetleyecek olursak,
mine tabakası,
dünyada,
elmastan sonraki,
en sert tabaka.
Doğru.
Bunu sağlayan,
embriyo gelişiminde,
hücreler akıl tecellisi göstererek,
ben,
diş dokusunu oluşturacağım deyip,
bir grup hücre bir araya geliyor,
ve özellikle,
kalsiyum elementini,
çok alıyor,
ve içindeki özel proteinlerle,
birçok bu konuda teori var ama,
net ortaya,
bu etmenler olmuş diye de söylenemiyor.
Şimdi ifade ettiğiniz gibi.
çok sert bir tabaka olan,
mine tabakasını,
ama sadece diş dokusunun,
en üst kısmında oluşturuyor.
Bunu oluşturan hücreler de,
oluşturduktan sonra,
yok oluyor.
Ömür boyunca da insan,
o diş dokusunun,
baştan oluşmuş haliyle,
yaşamaya devam ediyor.
Dolayısıyla,
tam ve eksiksiz bir şekilde,
baştan oluştu,
oluştu.
Oluşamazsa eğer,
mine tabakası,
ondan sonra vücut,
ona müdahale edecek bir hücre,
kalmıyor.
Ortadan yok oluyor.
Yapan mühendis,
görevinden ayrılıyor.
Yok oluyor yani.
Aynı şekilde,
eğer dizilim,
o bulunan kuvvet çizgisinin,
üzerindeki diş dizilimleri,
yanlış bir şekilde dizilim olsa,
ki dişteki çeşitli bozukluklar,
yanlış dizilimler sonunda,
rahatsızlıklar ortaya çıkıyor ve,
ortodonti bölümü ve birçok diğer,
diş ilimli bölümleri,
bunun üzerine zaten,
düzeltmek üzerine kurulmuş vaziyette.
Onunla tam ve eksiksiz bir şekilde,
dizilmiş olması lazım.
Diş dediğimiz organ,
sindirim sisteminin,
ilk başlangıcı ağız.
eğer ağızda,
bu anlatılanlardan herhangi birisinde,
bir eksiklik olursa,
o zaman sindirim yapılamamış,
veya çok büyük oranda,
sekte uğramış olur.
O da organizmanın artık yaşayamayacağı manasına geliyor.
Ve dolayısıyla,
en başından beri bir üstün ilim ve akılla,
biz buradaki bu projenin,
öyle anlaşılsın diye anlatalım,
Allah'ın tasarım yapmaya ihtiyacı yoktur ama,
biz anlaşılsın diye öyle anlatalım.
Bu projedeki bu tasarımın,
mükemmeliyeti,
ancak bu çizgide olursa,
o zaman canlı yaşayabiliyor.
Hatta,
mine dokusu diyoruz özellikle,
çünkü çok sert bir doku,
oksijenle reaksiyona girmediği için,
hatta yakılamıyor da,
yanmıyor da.
Elmastan sonraki en sert doku,
muazzam sağlam bir tabaka.
Ancak,
bu tabaka,
sadece dişin,
diş etinden üst kısmında var.
Yani hocam,
program öncesinde ifade ettiğiniz gibi,
aynı tabaka,
aynı hücreler oluşturuyor,
fakat,
neden,
tam da çıkacağı yerin,
sınırı,
yani,
diş etinin altına doğru,
mine tabakası oluşmuyor.
Orada da kalsiyum var.
Ama o kadar sert bir yapı oluşturmuyor.
Hücredeki,
hangi akla biz hücreye mi,
bu aklı vereceğiz?
Değil mi?
Yani o,
sen dur,
sen çok sert bir tabakasın,
eğer,
etle temaz edecek bir konuma seni,
yerleştirirsek,
oraya zarar verebilirsin,
diyen kim?
O mine tabakasını,
orada sınırlandıran,
kim?
İnşaAllah.
Burada da,
çok büyük iman hakikatleri var.
Evet.
İzlediğiniz için teşekkür ederim.