Myanmar'da Junta rejiminden sonra ilk sivil yönetimde San Suu Kyi başa geldi.
Suu Kyi, Rohingya Müslümanları için büyük bir ümit ışığı olarak görülüyordu.
Seçim öncesi verdiği sözler umut verici ve barışçıldı.
Arakan halkı yıllar sonra bir şeylerin değişeceğine inanmıştı.
Suu Kyi'ye Avrupa'dan ardı ardına ödüller geldi.
Önce Avrupa parlamentosundan Sakharov ödülü ardından da Nobel barış ödülü.
Avrupa ödüller verirken Suu Kyi de vaatlerinin tam aksini zulüm politikasını genişletiyordu.
Kısacası yıllardır katliam, soykırım ve vatansızlaştırma haberleriyle gündeme gelen Rohingya halkının beklentileri boşa çıkmıştı.
Ağustos 2017'de gelen yeni bilgiler ise durumun Rohingya Müslümanları açısından daha kritik bir hale geldiğini gösteriyordu.
Avrupa Rohingya Konseyi 28 Ağustos'ta 3000 Müslümanın şehit edildiğini bildirdi.
Ordu mensupları Myanmar'ın Arakan eyaletinde 3 gün içinde binlerce Müslümanı şehit etmişti.
Bölgede bulunan bazı insan hakları örgütleri bu sayının 20 bin civarında olduğunu ifade ediyorlar.
Birleşmiş Milletler Çocuklara Yardım Fonu UNICEF ise,
Bangladeş'e sığınanların sayısının 200 bini çocuk olmak üzere 370 bini bulduğunu ve çoğunun günlerdir yemek yemediğini belirtti.
Arakanlı yazar Habip Rahman da halihazırda 20 köyde katliamların yaşandığına dikkat çekiyor.
Rahman'ın belirttiğine göre Arakan halkı sistematik olarak hapsediliyor ve pek çoğu 5 yıldan fazla süredir toplama kamplarında tutuluyor.
Arakan'da dünyadan izole edilmiş toplama kampı sayısı ise 42 ve kimsenin bu kamplara gitmesine izin verilmiyor.
Bu kamplardaki insanların bugüne kadar nasıl yaşadıklarını ve nasıl bir zulme maruz kaldıkları gizli tutuluyordu.
Ancak bu zavallı halka yönelik vahşet artık Myanmar hükümetinin saklayabileceği gibi değil.
Dünya bunu duyduğunda ise pek çok masum Müslüman çoktan şehit edilmişti.
Bu video yayınlanırken bölgede katliamlar ve soykırım halen devam etmekte.
Bölgedeki Müslümanları Myanmar'dan sürme politikası ise ülkenin İngiliz sömürgesi olduğu yıllarda başlatılan kimsesizleştirme siyasetinin bir parçası.
Hindistan'dan ayrılırken o toprakları Hindistan, Pakistan ve Bangladeş olarak ayıran dönemin İngiliz yönetimi geriye on binlerce masumun şehit olduğu iç savaşlar bırakmıştı.
Elbette bu siyaset bir plan dahilindeydi.
Nitekim yıllar önce dikkat çektiğimiz Rohingya Müslümanlarının yaşadıkları topraklar üzerinden geçecek olan enerji yolları uzun zamandır odak noktasıydı.
Bu değerli topraklar üzerindeki Müslüman nüfusu yok etme politikası ise Myanmar yönetimine bırakılacaktı.
Dolayısıyla Suuçi şu anda bu politikayı yürütmek üzere seçilmiş liderlerden sadece bir tanesi.
İşte bu gerçekler dahilinde Rohingya Müslümanlarının karşı karşıya kaldığı bu trajedide çözümü batılı odaklar veya Birleşmiş Milletlerden beklemek çok gerçekçi değil.
Batı'da belli odaklar Rohingya halkına yardım elinin uzatılması gerektiğini söylese de bölgeyi derin planlarına dahil edenlerin yanında güçsüz kalacaklardır.
Enerji yollarından çıkar elde edenler daima oradaki Müslümanların şehit edilerek veya sürülerek yok edilmesinden yana olacaklardır.
İnsani yardım adına yapılan toplantılar iyi niyet göstergesi olsa da Müslüman alemi bunların hiçbir sonuca ulaşmayacağını bilmelidir.
İslam dünyası çözümü batıdan bekleme stratejisini artık bir kenara bırakmalıdırlar.
Birlik oldukları takdirde yeryüzündeki 1.7 milyar Müslümanın müthiş bir potansiyeli ve muazzam bir gücü oluşacaktır.
Sorun ise şu anda Müslümanların büyük bir bölümünün hurafelere ve mezhep çatışmalarına kapılarak mazlumlar için çaba göstermeyi unutmuş olmaları.
Elbette duyarlı liderler konu hakkında çok taraflı diplomatik görüşmeler yürütüyorlar.
Fakat aceleci olmak gerekiyor.
Örneğin Cumhurbaşkanımız Sayın Erdoğan aralarında Malezya ve Endonezya'nın da bulunduğu ülke liderleriyle Rohingyalılara yardım edilmesi konusunda görüşmelerinin devam ettiğini belirtti.
Ayrıca devletimiz Bangladeş yönetimine sınıra gelen Müslümanları kabul etmesi durumunda bütün masrafların Türkiye tarafından karşılanacağını iletti.
Bu, en azından o bölgeden kaçan mazlum insanların güvenli bir yere sığınmalarını sağlayacaktır.
Fakat elbette Rohingya Müslümanlarına uygulanan zalim politikanın deşife edilmesi ve yüksek sesle lanetlenmesi gerekmektedir.
Bunun için gerekirse bazı Müslüman liderlerinde katıldığı milyonlarca kişilik bir miting düzenlenmelidir.
Küçük toplantı ve kınamaların yeterince ses getirmeyeceği açıktır.
Bir milletin toplu halde bu vahşeti kınaması gerçek anlamda etkili olacaktır.
Artık Müslümanların bir araya gelerek seslerini duyurması zamanı gelmiştir.
Bu dehşeti yaşayan Rohingya halkına mutlaka sesimiz ulaşmadıdır.