Benimle iman etmesi için ne yapmak gerekir?
Benim güzel yüzdüm beni. Canımın içi nur yüzdüm benim.
Bakayım bir daha yakından.
Çok efendi, çok tatlı. Daha önce de bu soru sorulmuştu.
Şimdi imansızı bakıp burada diyor ki,
adım Murat Öztürk'tü, ben ateistim.
İlk önce onu diyeyim diyor.
Herkesi kucakladığı ve adamlığı için,
herkese eşit olup, yalan konuşan bazı hocaları yayınlayıp doğruları dediği için,
misal rejim konusu diyor.
Onu canı gönülden seviyorum ve tebhide ilk birinci sırada iyi ki var diyor.
İletirsen sevinirim diyor.
Dürüst bir delikanlı, ben ateistim diyor.
İzlemiyor, oyunda oynamıyor.
Yani her şeyi dürüstçe değerlendiriyor.
Zulme karşı, dehşete karşı.
Ben böyle insanı severim ve dost olurum.
Kardeş olurum.
Çünkü İslam'dan bir alıp veremediği yok.
Ama gelenekçi İslam'ın zulmüne karşı,
aklı başına herkes bu zulme karşı olur.
Yani bir kısım gelenekçi İslam'ın diyelim.
Şimdi, bir insanla karşılaştık.
Ben ateistim diyor.
Önce, fikir özgürlüğü içinde olduğunu,
onun fikrine saygı duyduğunu belirtmen gerekir.
Yani ateist diye, ona tavır alıyorsa konuşacak bir şey yoktur.
Hıristiyana, Museviye, sevgi,
ateiste sevgi, saygı, hepsine.
Her fikre saygı duyulması gerekir.
Allah onu öyle yaratmış.
Kader o.
Yani kader.
Kader de Allah'ın yarattığı bir durum.
Dürüstlüğünde bir sorun var mı?
Yok.
Ne diyor?
Ben ateistim diyor.
Gizliyor mu?
Hayır.
Sana bir düşmanlığı var mı?
Hayır.
Uğraşıyor mu senden?
Hayır.
Sadece benim inancım bu diyor.
Bu insana saygı duyulur, sevgi duyulur.
Ve zulme karşıyım diyor.
Senden aynı işte.
Aynı görüşte ayrıca.
Önce güvence vermek lazım.
Yani insanların güvenini kazanmak lazım.
Makul bir insan olduğunu, kavgacı olmadığını, tartışmada, bağırtıda, çağırtıda, işinin olmadığı vurgulanmalı.
Ve samimi olduğun, iyi niyetle gerçekleri aradığın vurgulanmalı.
Ve ana amacının insanların herkesin birbirini sevmesi olduğu, kainata sevmenin hakim olmasını istediğin.
Bunları anlatırsan karşındaki insan, ateist insan, makul çocuklar onlar zaten birçoğu.
Yani yüzde doksan dokusu makul.
E seninle makul bir konuşmaya girer.
E aklınlamadığı şeyler vardır tabii ki.
Diyor ki mesela dinde taşlayarak öldürme var diyor.
E adam bunu nasıl kabul etsin?
Yani vahşet bu.
Din böyle bir şey demeyeceği belli.
Allah niye vahşet istesin?
Ayette yok çünkü, Kur'an'da yok.
Sabahtan akşama kadar bir insan taşlanarak öldürülmesi,
putperest vahşetidir.
Müslüman'ın yapacağı bir şey değil.
Bunu peygamberi izafe etmekte çok büyük günah.
Çok büyük ayıp.
Ve çirkinlik.
Makul konuşulursa, Kur'an Müslümanlığını, benim bildiğim her ateist kabul eder.
Çünkü niye karşı olsun?
Bir yaratan olduğunu görür.
Ama onlar işte çocuk ölümleri, şunlar bu, onlara akıllı takılıyor.
Halbuki çocuklar ölmezse,
mesela duvar yıkılıyor ama çocuk arasından yürüyerek çıkıyor.
Yangın var ama çocuk arasından yürüyerek çıkıyor.
O zaman imtihan olmaz.
Yani imtihan kalkar.
O zaman her şeyin anlamı kalkar.
Sevginin, hayatın,
estetiğin, güzelliğin her şeyin anlamı kalmaz.
Çünkü çocuk, hepsi var çocuk diyeceksin,
arkasından diyeceksin ki adamın ne suçu var diyeceksin.
Yani imtihanın ortamı kökten ortadan kalkar.
Her şeyin olabildiğini insanların görmesi lazım.
Ama tabii bir gizli koruma vardır.
Gizli koruma bilinmez.
Mesela çocuk üzerine duvar yıkıldığını görmez.
Şehitse görmez.
Yani onun acısını, rahatsızlığı falan hissetmez.
Önceden üst boyut alınır.
Yani başka boyut alınır.
Ölmüş olur, daha önceden ölür.
Yaralanmalarda da Cenab-ı Allah
kişinin dayanamayacağı bir acı ve rahatsızlık vermez.
İmtihan için insanlara bunlar ara ara,
az veya biraz daha çok gibi sunulur.
sunulur.
Mesela sahabelerin gözüne ok geliyordu.
Ok giriyor, gözlerini çıkarıyordu.
Soruyorlar sahabeye, ne diyorsun?
Ben diyor, Resulullah'ı dünya gözüyle göremeyeceğim için
oradan biraz rahatsızım diyor.
O yönünü düşünüyorum diyor.
Yoksa gözümün çıkması Allah için.
Helal olsun diyor Rabbime ise diyor.
Allah verir, Allah alır diyor.
Doğru, o gözü sen mi yarattın?
Allah'ın yarattığı gözle sen nereden sahip çıkıyorsun?
Biraz daha bakarsak göz çıktı diyor.
Göz çıktığı falan yok, gözün çıktığı sana göster diyor.
Göz niye çıksın?
Madde yok ki göz çıksın.
Gözün çıktığı sana gösterdidir.
Olmayan bir göz çıkmış oluyor.
Yani o anlamda yok.
Görüntü olarak var.
Yani gölge varlık olarak var ama madde olarak yok.
Böyle bir usulda konuşursa benim canım, o zaman olur.