Sevgiyi kalpte tutmak için büyük bir çaba gerekir mi?
Yok, kalpte tutmak için çabaya gerek yok.
Çünkü sevgi zaten çok zevklidir. Kalbe o kendi gelir.
Kalp ondan bayram eder zaten sevgiyle.
Kalbin nefesidir o sevgi.
Kalple iş içe.
Dolayısıyla insanın çok haz aldığı bir nimet, güzellik olduğu için sevgi
özel bir enerjiye ihtiyaç olmaz.
İnsan onu nefes gibi sürekli içine çeker.
Sevgi insana mutluluk verir.
Ben yakışıklığımı bir daha dinleyeyim.
Sevgiye kalpte tutmak için büyük bir çaba gerekir mi?
Bir kere yakışıklılığını bir takdir etmeden geçmeyelim.
Baya klas delikanlısın.
Allah güzelliğini, yakışıklığını daha da artırsın.
Sana hayırlı, bereketli, uzun umur versin.
Ama bazen sevgiyi hak etmeyecek, çirkin tavırlarda olan insan da olur.
Tabii orada bir sevgi mücadelesi olur.
Yani sevmeyi ayakta tutmaya gayret edersin.
Mesela ters, aksi konuşur.
Görüşmek istemez, konuşmak istemez.
Konuşmalarında imalı, yakışıksız sözler olabilir.
Burada bir irade gerekir tabii.
Yani burada bir sabır, irade ve sevgiyi inşa etmek için yüksek bir gayret gerekir.
Bu ayrı bir konudur.
Oluşmuş sevgi ayrıdır.
Bir de sevgiyi oluşturmak için olan gayret ayrıdır.
Sevgiyi oluşturmak için olan gayret apayrıdır.
O bir sanattır.
O zor olandır.
Ayrı bir konudur o.
Ben onu bu konunun dışında olarak ele aldım.
Yani onda Kur'an ahlakının bütün detaylarının çok ustaca sanatkarhane işlenmesi gerekiyor.
Ve sabır, itidal, güzel ahlak, güzel hitabet, her şey gerekir.