Sevginin zeminini ne oluşturur?
Sevginin zeminini
Allah'a olan sevgi oluşturur.
Allah'a olan sevgi.
Ama Allah'a olan sevgi deyince
tabi adam şimdi düşünür ya ben Allah'ı seviyorum
yani görünmeyen bir varlığı seviyorum.
Allah zaten tecelli eder.
Yani insan, hayvanlarda,
bitkilerde, meyvelerde, sebzelerde,
genel coğrafyada tecelli eder.
Arazide, her yerde tecelli eder.
Biraz daha dikkatice bakılınca da
eşyada tecelli ettiğini görürüz.
Yani televizyonda, bilgisayarda, kadehte,
her şeyde, yiyeceklerde, hazır yiyeceklerde,
her şeyde tecelli ettiğini görürüz.
Ha bu nedir yani bu sevgi?
O Allah tarafından özel verilir yalnız.
Yani şimdi bunu mesela bir insan özenir.
Ama ruh sahibi değildir.
Ya sevgini güzel, ben de seveyim, hoşlanayım falan.
E yapamaz, olmaz.
Çocukları sevemez.
Mesela diyor ki o şarkıları da işte ruhum kapalı,
ilişki kimseyi sevmezdim.
İlk defa gördüm, seni sevdim diyor.
Ne demek istiyor biliyor musun?
Ben ölüydüm diyor.
Böyle bir heveslendim.
İnsanlar sevmeden bahsediyor,
ben de sevmeye kalktım.
Sevgi taklidi yapıyorum, anlamım budur.
Seven sürekli sever, öyle bir şey olmaz.
Sevme yeteneğiyle insan doğar.
Sevmeye aç olur.
Yani akıl almaz bir açlık hisseder.
Ta küçük çocukken bu açlığı hissetmeye başlar.
Daha iki yaşında.
Bak sevme ve sevilme arzusu olur.
Bu onun iman ehli olduğunu gösterir.
Sevme ve sevilme arzusunun güçlü olması.
Mesela çocuğa sevgi,
yani insan
ne yapacağını şaşırır güzel bir çocuk gördüğünde.
Yani çok zorlanır.
Onu öpmek ister, sarılmak ister,
bağrına basmak ister, koklamak ister.
Ona o bir zorlama verir yani.
Ne yapacağını şaşırır.
Mesela çiçekte de öyle.
Mesela çiçeği okşamak ister,
koklar,
onu koparmaya kıyamaz.
Ne yapacağını şaşırır.
Aklı çiçekte kalır.
Mesela giderken böyle döner bakar çiçeğe.
Bırakıp gidiyor ya.
Bırakıp gitmek istemez.
Mesela ağaçta meyveyi görüyor, elma.
O çok diri, bu acayip ruhunu etkiler elma.
Allah ona elma olarak tecelli ediyor.
Yaklaşıyor, çok güzel bir kokusu var.
Yani bakıyor da bakıyor.
Mesela koparmaya insan kıyamaz meyvaya.
Koparırken insanın kalbine rahatsızlık verir meyvenin koparılması.
Hiçbir insan meyveyi koparmakta mutlu olmaz.
Onun için cennette kopmayla yeniden o meyvenin aynı anda oluşması bir oluyor.
Maşallah maşallah.
O rahatsızlığı çekmezsinler diye.
Yoksa mesela koskoca iri bir elma var ağacın üstünde on tane elma var mesela.
Sen birini koparttığında dokuz tane kalıyor.
O ağacın zenginliğini yok ediyorsun.
O kopmuş kısımda o dalıkta görülüyor o kopma.
O kopmukluk ağaçta görülüyor.
Yani ağacı çirkinleştirmiş oluyorsun durduk yere.
Yani çirkinleştirme değil mi ya güzelliğini bozuyorsun.
Güzelliğini bozmuş oluyorsun.
Mesela kadın güzelliğinde de insan kadına bakmaya doyamaz.
Güzelliğine.
Hep daha güzel, daha iyi, daha fazla sevmek.
İşte ona tutku deniyor.
Yani sonu gelmeyen sevgi.
Sonu gelmeyen sevgi.
İşte bu duygulardan kaynaklanıyor şimdi.
Allah'ı insan seviyor.
Bu kadar güzel yaratığı için o da somut olarak görüyor yani.
Sevgi ona zevk görüyor.
Yani Allah'ı sevmek
yani eğer bunların hiçbiri olması, tecelli olmasaydı
o zevki insan bilemezdi.
Sadece Allah'ın varlığına hayran olurdu.
Yani kafasına canlandıramazdı onu.
Yani varlığına, gücüne hayran olurdu.
Yine Allah'tan korkardı.
Severdi ama sevgiyi somut olarak göremezdi.
Allah sevgiyi somut olarak göstertiyor.
Yani kendi varlığını bildirirken sevgiyi somut olarak bilecek şekilde yaratıyor.
Yani böyle belli olmayan bir sevgi yaratmıyor.
En başından belli olan bir sevgi yaratıyor.
Sevgiyi tarif ediyor bize yani.
Ve sevgiyi yaşatıyor.
Hazzını veriyor.
Heyecanını veriyor.
Biz de onu yaşıyoruz.
Mesela kadını seven Allah'ı sever.
Çocuğu seven Allah'ı sever.
Çiçeği seven Allah'ı sever.
Meyveyi seven Allah'ı sever.
Mesela armutlar, ayvalar.
Mesela bizim ağaçta ayvalar var.
Koca koca, sarı sarı.
Mesela narlar.
Yani neredeyse altı yüz gram falan gelir.
Beş yüz dolu.
Kocaman.
Dolu dolu.
Muzlar, hevenkle.
Yani o muzun o hevenkten duruşu.
Çok şaşırdı.
Sapsarı.
Yüz kiloluk hevenkler.
Yüz yirmi kiloluk hevenkler.
Ağaç artık yükülüyor yani.
Hevenkler sarkıyor.
Muz alıp bir koparıyorsun.
Böyle paketlenmiş tarza.
En mükemmel paket.
Bir açıyorsun.
Acı acı kokuyor.
Mis gibi.
Tadına bakıyorsun.
Mükemmel.
Protein, yağ, vitaminler, mineraller, şeker, karbonhidrat.
Ne istiyorsan var.
Kuru topraktan tahta.
Bunu yapıyor.
Çamurdan, tahtadan bu oluşuyor.
Maşallah.
Şimdi Allah burada işte kendini sevdiriyor.
Evet.
Yani beş duyuyla sevdiriyor.
Göstertiyor.
Sevginin ne olduğunu gösteriyor.
Bütün bunların toplamı Allah sevgisidir.
Ama ayrıca biz Allah'ı sonsuz aklı olduğu için bilmediğimiz, daha yüksek hazla seveceğimizi biliyoruz.
Mesela diyor ki ben cennetizse görüneceğim diyor Allah.
Ve çok etkileneceksiniz diyor.
Mesela biz bunu bilmiyoruz.
Ama hiç duymadığınız bir haz duyacaksınız diyor Allah.
Bak yine hazla sevdiriyor görüyor musun?
Evet.
Yani böyle somut bir şey medene getiriyor.
Yani böyle anlaşılmayacak bir şey yapmıyor.
Mesela böyle bulut gibi görünmez bir şey yapmıyor.
Yani görünür bir şey yapıyor.
Yani böyle yaşanır bir şey yapıyor.
Mesela tecelli etmeden önce her yeri güzel koku yayılıyor cennete.
Bak işte kokuyla hissedilsin.
Mesela çok muhteşem bir görünümle, delikanlı görünümünde ve sesiyle, çok güzel bir sesle konuşuyor Allah konuşurken.
Seslerin en güzelidir Allah'ın sesi.
Tecelli sesi.
Cennet sesi vardır ama insanlar çok güzeldir.
Fakat Allah'ın sesi olabilecek en güzel ses.
Mesela insan doyamıyor onun sesini dinlemeye.
Yani böyle mest oluyor.
Kendini kaybediyor sesinin güzelliğinden.
Allah'ın sesinin güzelliğinden.
O kokunun güzelliğinden de mesela Allah'ın kokusu oluyor.
Tecelli olarak.
Ve görünüm bak.
Üç his var.
Üç his.
Mesela peygamberimize
Cebrail dokunuyor.
Göğsüne, eline, daha hala serinli hissediyorum diyor.
Mesela serin elleri.
Sıcak havada çünkü sıcak bir el olmayacağı için serin bir eller dokunuyor göğsüne dua ederken.
Cebrail.
Mesela o sarılma, o sarılmayı hissettiriyor Allah ona Cebrail mesela.
Çok sıkı sarıyor Cebrail.
Yani iyice hissetsin sevgi.
Aslında sevgi sarılması o.
Cebrail ona üç kere sarılmasının nedeni
Muhabbet ve sevgidendir.
Yani Hz. Muhammed olan sevgisinden dost sarılmasıdır.
Yani öyle anlamsız bir sarılma değildir o.
Yani bir kere daha sarılıyor.
Üç kere sarılmıştır.
Onun için sünnettir Müslümanla karşılaştıktan da birbirlerini üç kere böyle sıkarlar, böyle şey yaparlar.
Müslümanlarda bile bak o özlem var görüyor musun?
Yani Cebrail'in sarılmasına bir özlem.
Dolayısıyla Allah yani öyle bilinmeyen bir varlık olarak biz iman ediyoruz.
Hani görmüyoruz, duymuyoruz, dokunuyoruz.
Ama cennette öyle değiller.
Cennette mesela Allah isterse insana dokunur.
Mesela eliyle dokunur çünkü.
Eli var.
İki elimden diyor yarattığıma.
Tecelli olarak var.
Tecelli olarak iki eli var yani.
Ve güzel bir delikanlı şeklinde.
Güzel bir insan şeklinde.
Ve konuşuyor.
Konuşması da var.
Mesela iltifat ediyor.
Mümin de ona Allah'a yüceltecek şekilde konuşuyor.
Yani bu ruhumuzdaki bu isteği yerine getirmiş oluyor Allah'a.
Çünkü biz yani iman ederken burada hiç Allah'ı görmeden önce yapıyoruz.
Ama içimizde özlem var.
Allah'la bir diyaloğa geçebilmek.
Konuşmak.
Bak peygamberimiz sallallahu aleyhi ve sellem buyurdu ki Allah benimle görüştü.
Ve el sıkıştı diyor.
Elini tutuyor peygamberimizin.
Tecellisi peygamberimizin.
Elini tutuyor.
Elini iki omuzum arasına koydu.
Öyle ki parmaklarının serinliğini iki göğsüm arasında hissettim.
Yani sırtına koyduğu halde ta göğsümde bir serinlik hissettim diyor.
Allah yani dokunuyor.