MÜZİK
Merhaba, ben etsin.
Eğer hiçbir şeye inanmasak, hiçbir dine inanmasak,
topraktan yaratılmak mı da anlattık
yoksa bir canlıdan
gelişmek mi da anlattık mı?
Topraktan yaratılmak
veya cihaz canlıdan evrimleşerek
şimdi eğer din yoksa diyorsun,
din yoksa da biz yine bir
ulu mimarın, büyük bir gücün varlığının farkında oluruz.
Şimdi toprak mı, aymonlardan mı, hayvandan mı yani?
Bir kere düşünürüz ya deriz biz neyiz yani?
Çünkü elimizde imkan var değil mi?
Görüyoruz, duyuyoruz, işitiyoruz.
Yani beş duyumuz var.
Beş duyumuz olmasa tarzını da sorsan ayrı olurdu.
Ama beş duyu bize neyi anlatıyor?
Maddenin olmadığını anlatıyor.
Yani bir kere toprak denilen, bizim anladığımız anlamda bir toprak yok.
Toprağın görüntüsü var.
Hissi var.
Balçığın görüntüsü var ve hissi var.
Gerçek anlamda bir balçık yok.
O zaman yani maymuna falan ihtiyaç olmuyordu anlaşılıyor.
Yani maymunluk bir durum yok.
Bir film var, film devam ediyor, görüntü devam ediyor.
Film varsa yani balçık diye de bir şey madde olmadığına göre, hayvan diye de bir madde olmadığına göre,
onların görüntüsünü gördüğümüze göre, balçığın da hayvanın da görüntüsünü gördüğümüze göre,
en makulü doğrudan yaratılıştır.
Doğrudan yaratmadır.
Bunda sebep hiç önemli değil.
Yani çamur mu, efendim, isterse Allah hayvandan da yaratırdı, hiç önemli değil.
Net olarak görüntünün yaratılması çok acayiptir.
Yani görüntüde ve ruh olarak yaratılması çok acayiptir.
Asıl yaratılış budur.
Yani ne çamura bir mecburiyet var.
Yani çamur da aslında, aa ne kadar mantıklı diyeceğimiz gibi de Allah mantıksız olarak yaratıyor zaten.
Hayreti düşürmek için yaratıyor.
O, bu mantıklıdır demiyor Allah.
Ya şaşırtıcı olduğu için çamurdan yaratıyor.
Hayvandan evrilme de, yani tamam olabilirdi yani olmayacak bir şey değil, mantıklı yani.
O da olur, o da olur.
Yani çamurdan da olur, ikisi de olur.
Hayvandan olma da olurdu, olabilirdi.
Ama görüntüde buna niye ihtiyaç olsun?
Yani görüntü halinde yaratan bir varlık hayvana niye ihtiyaç duysun?
O zaman şaşırtma esas oluyor.
Yani şaşırtma daha makul.
Çünkü öbüründe mantık hakim.
Yani Allah'ın gücünü tamamen yok sayarak, tesadüfleri esas sayarak bir mantık gelişiyor orada.
Ama burada Allah'ın gücü kayıtsız şartsız görülmüş oluyor.
Hayal olduğu için, görüntü olduğu için.
O zaman çamurla yapılan bir Allah'ın ihtişamlı gösterisi, şaşırtmacası, hayret ettirmecesi çok makul.
Yani çamurla hayret ettirme daha üstün.
Çünkü çamur nihayeti bildiğin, çamur balçığı alıyor Allah.
İki elimle yaptım diyor.
İnsan şekline getiriyor.
Ve bu anlattıkları çamur, anlattıkları gibi de değil.
Onlar diyor, kokuşmuş çamur diyor, akan, balçık.
Yani kötü dere suları falan oluyor, karanlık suları.
Öyle bir şey, öyle bir şey demiyor ayette.
Porselen de kullanılan, kaliteli balçıktan bahsediyor Allah.
Ve sert balçık, sert.
Yani kurumuş balçıktan.
Mamul insan.
Yani böyle bir çamur falan.
Yani bu kaynayan, fukuk kaynayan bir çamur değil.
Katılaşmış, porselen haline almış bir çamurdan bahsediyor.
E bu şaşırtıcıdır.
Yani görüntünün, filmin buradan başlaması şaşırtıcıdır.
Yani film nereden başlarsa şaşırtıcıdır dersen bana,
hayvandan başlaması bence ahenkli değil o kadar.
Çamurdan başlaması filmin çok ahenkli ve şaşırtıcı.
Yani çünkü orada öbüründe maddenin varlığı fark edilmemiş oluyor.
Sen maddenin bir kere olmadığını fark etmemişsin.
Oradan bir kere mantık düşmüş oluyor.
Yani akıl kullanılmamış oluyor.
Akılla alay edilmiş oluyor.
Akıl küçük düşmüş oluyor orada.
Çünkü akla göre madde yok.
Yani samimi baktığımızda madde yok.
Kendimizi kandırmayalım.
O zaman şaşırtıcı olan nedir?
Çamurdur.
Katı çamurdur.
Veyahut mesela Allah deseydi ki Tunç'tan bir heykel döktüm.
Tunç'tan.
Ve o Tunç'a gel dedim geldi.
Bu da mesela şaşırtıcı olur.
Bu da olur.
Ama öbüründe aciz bir akıl var.
Aciz bir mantık var.
Aciz bir bakış açısı var.
Bir kere maddeyi fark edemiyorsun.
En başta oradan çökmüş oluyorsun.
Maddeyi gerçek zannediyorsun.
Orada bir acınacak hale düşmüş oluyorsun.
İkincisi bu görüntüyü bir gücün meydana getirmesi gerektiğini fark edemiyorsun.
Burada da bir akıl perişan hale gelmiş oluyor.
Ondan sonra da tesadüfler sonucu katilyonlarca tesadüf sonucu hayvanlardan yani bir mikrobun tesadüfe meydana gelmiş bir mikrobun katilyonlarca kere tesadüften karşılaşması sonucunda insanlar meydana geldiğini söylüyorsun ki olabilecek
en zayıf akılla anlatılacak üslup.
Yani en berbat üslup, en mantıksız üslup.
Demagoji yapmıyorum.
Bak bütün samimiyetimle ve tarafsızlığımdan anlattım.
Teknik olarak dediğim doğru.
Tabii düz akılla bakıldığında yani derinleşmemiş ve aklı görememiş bir akılla bakıldığında hayvanlardan yaratılma daha mantıklı gelir adama tabii ki.
Yani düz.
Zaten avam mantığına göre İngilizler onu ayarladılar.
İngiliz denedi devleti avam mantığına göre.
Avam mantığına göre bakarsın ya da şimdi çamurlu olsun işte hayvandan evrimleşmiştir.
Hayvan işte sıcağı görmüştür, genişlemiştir, soğuğu görmüştür, büzülmüştür.
Sonra da insan olmuştur değil mi?
Böyle ilkel bir mantık geliştirebilir.
Ama bu beynin fonksiyonlarını geniş çapta kullanmamayla elde edilebilir.
Yani beyni yüzde bir kullanırsak bu olur.
Yüzde bir buçuk kullanırsak bu olur.
Ama beyni yüzde yetmiş seksen kullandığımızda ikinci bir ihtimal olmaz.
Benim dediğimin tarzında bir ihtimal olmaz.
Yani sadece bu ihtimal olur.
Bunun dışına bir ihtimale giremeyiz.