Allah'la dost olmak ne demek?
Benim yakışıklığımın yüzünü bir yaklaştır bakın.
Yüzün çok çok güzel.
Saç modelinde bayağı güzel olmuş.
Çok yakışıklı, aslan gibi delikanlısın.
Allah seni koruyup kollasın.
Sana her türlü hayli, bereketi, iyiliği versin.
Seni cennetle, Allah'ın yüzünü görmekle şereflendirsin.
Allah kendi yüzünü görmekle şereflendirsin.
Bir daha,
Allah'la dost olmak ne demek?
Allah'la dost olmak.
Eğer mevcut durumu, mevcut gördüğünü samimi kabul ederse bir insan,
Allah'la dost olmuş olur.
Yani vicdansızlık edip anlamazdan gelmezse,
Allah'la dost olmuş olur.
Çünkü biz baktığımızda,
samimi baktığımızda,
renkli bir dünya görüyoruz.
İnsanlar ve cisimler görüyoruz.
Bir de her şey çok mükemmel.
Yani muazzam bir mükemmellik var.
Allah varlığını çok keskin gösteriyor.
Ama yani çok
sarsıcı net gösteriyor.
Öyle hani fulü falan değil.
Hani omuzumuzdan tutup bizi sarsma var ya,
ondan daha net gösteriyor.
Yani çok özür dilerim,
yani eşek olsa anlar artık yani.
Eşek, hayvan olsa anlar.
O derece net.
Ama bazı insanlar,
tabii Allah aklını kapatırsa,
göremez o.
Yani şuurunu kapatırsa,
göremez.
bu kadar belirgin,
açık varlığını göstertince,
her şeye hakim olan gücü,
sevmek gerekir mi,
gerekmez mi?
Yani şu laf mı ya?
Bütün görüntü ona ait.
Sevgiyi o yaratıyor.
Dostluğu o yaratıyor.
Arkadaşları o yaratıyor.
Yiyeceklerden zevk almamızı,
müzikten zevk olmamızı,
güzel kokudan,
güzel tatlıdan zevk almamızı,
her türlü mutluluğu,
alenen kendisi yaratıyor.
Ama biz diyeceğiz ki,
haşa,
biz ilgilendirmiyor falan diyeceğiz.
Yani en vahşi mahluk bile olsa,
bunu yapmaz.
İşte bunu yapmadın mı bir insan,
yani normal insan vasfı gösterdi mi,
Allah'a dost olur.
Çünkü alenen görür varlığını,
ve ona müthiş bir sevgi duyar.
Çünkü mesela bak bize,
kola sunuyor Allah'ım.
Mesela çikolata paketlere koymuş,
süslü olarak yaratıyor,
paketin içinde.
Tadı nefis, kokusu,
mesela kokusu ve tadını nefis yaratıyor.
E neye baktığımızda,
tablolar görüyoruz,
balıklar var,
suyun içinde balık,
sevelimle sarmanı gösteriyor.
Mesela bu özel yaratılmış.
Mesela bunun tüyünden bir tane alsan,
o sarmanın bütün özelliklerinin içinde kodlu,
bak uyanık.
oradan dikkatlice bakıyor,
çaktırmadan.
yani kendisine ilgili bir konu oldu mu,
hemen bir dikkatlice şöyle çaktırmadan bir bakıyor.
bunun bir tüyünden parça alsa,
ondan yüzlerce,
binlerce sarman çıkar.
Aynısı,
tıklısı çıkar.
Kodlu.
Bütün özellikleri kodlu.
Şimdi bakın,
bu balıklar da de bulunan,
kuyruğunu küçük bir parça alsan,
balığın aynısı kodlu.
Hatta balığın süründüğü bir yer olsa,
o bile yeterli,
balığın süründüğü bir yer.
Hayvanın kodluya geçiyor.
Taşa değiyor ya,
değmesi yeterli.
Balığın bütün,
milyonlarca özelliği kodlu oluyor.
Şimdi böyle bir şeyi,
nasıl biz anlamazdan gelelim ve,
öyle bir gücü,
her şeye hakim olan,
ve her türlü sevgi ve rahatlığı,
güzelliği, zevki,
mutluluğu yaratan,
sonsuz güce sahip olan Allah'ı,
adam,
lakayt bir gözle değerlendiriyorsa,
bu normal bir şey değil bu.
Bu anormalliğin en üstü.
Şuuru kapalı olmanın dışında,
bunun bir açıklaması yok.
Bunu fark ettiğinde bir insan,
bunu,
yani normal olarak zaten mecburen takdir eder,
buna Allah'la dost olma deniyor.
Mecburen.
Yani bunun aksini nasıl yapsın bir insan ya?
Ya deli bile yapmaz yani.