Cennet'i merak ediyorum. Bize anlatır mısınız?
Cennet, öldüğümüzde iman ehli olduğumuzda, yani açık şuur ve akıllı olduğumuzda dürüstsek,
vicdanla yaşadıysak, bizi coşkuyla bekleyen bir kalabalıkla karşılaşacağız.
O andan itibaren cennet başlar, yani hiçbir gecikme olmaz.
Yani her aşaması cennettir. Yani en son aşamada cennet değil, hemen cennet başlar.
Çünkü cennet ehlinin her aşaması cennettir.
Mesela sen bir saraya giriyorsun, kapısından giriyorsun, koridorlardan gidiyorsun ama oraya bir saray.
Bahçesinden geçiyorsun, bir saray. Kapıda seni karşılıyor, değil mi? Saray güzelliği.
İç kapıya giriyorsun, orada da hoş geldiniz efendim. Hep bir sarayın güzelliği.
Ahirette böyledir. Ya müminin rahatsız olduğu, korku duyduğu, tedirgin olduğu hiçbir şey olmaz.
Müthiş bir güvenlik duygusu kalbe hakim olur.
Yani ölüm anında, öldüğünde, müminde müthiş bir güvenlik duygusu ilk defa veriliyor.
O, biliyorsunuz, kutsal sandıkta da olan, Allah tarafından verilmiş bir güçtür.
Kalplere bir ferahlık, korkus olmayacak şey, yani ruh hali.
Sekinet deniyor bundan. Sekinet, ölüm anında bir anin, ani olarak sekinet oluşur.
Müminde bir huzur, yani kafa neyetliği oluşur.
O andan itibaren korku, tedirginlik, huzursuzluk, dikkat verememe, konsantrasyon bozukluğu, bunların tamamı kalkar.
Çok keskin ve düzgün bir hayat başlar. Zaten cennet dediğimiz budur.
Yani acı çekmemek, hep güzel sözler de yok.
Şimdi sen Azrail'e karşılaşıyorsun, Azrail süper yakışıklı ve çok hürmetli.
Acayip sevgili oluyor. Zaten cennet o.
Yanındakiler, dostların, sevdiklerin zaten cennet.
Karşıladıkları yer güzel.
Her aşama güzeldir.
Yani mesela mümin sorgulanıyor mu?
Sorgulandığı yer de cennet.
Yani mesela karanlık bir odaya sokup, efendim, karşılığa geçip böyle devlet memuru, bazen sorgular ya bazı yerlerde.
Öyle değil mi?
Yani mesela sen şöyle güzellik yapmışsın, böyle güzellik yapmışsın, bunlar doğru mu?
E doğru inşaAllah. Siz daha iyi biliyorsunuz böyle.
Daha iyi. Allah daha iyi bilir. Sizler daha iyi bilirsiniz.
Sizler görebilirsiniz. O şekilde.
Onör etmek içindir.
Yani sorgulamada mümini korkutmak, tedirgin etmek, zora sokmak için bir sorgulama yok.
Tamamen usulendir.
Gönlünü almak içindir.
Yani onun yüceliğini, iyiliğini, güzelliğini ona vurgulamak içindir.
Oradan mümin cennete alınır.
Kapısı yine cennettir.
İçerisi yine cennettir.
Karşılayanlar tanıyarak karşılıyorlar, biliyorlar.
Mesela cennette ona ayrılan hurilere, o gelmeden önce tanıtılıyor.
Yani huri ilk defa onu görmüyor orada.
Cennet görevlileri, cennet gılmanları, bildanları falan bekliyor oluyor o müminin.
Yani en an bekliyor oluyor.
Karşıladıklarında büyük bir coşkuyla, ismiyle, işte hoş geldin, neyse selam diyerek onu karşılıyorlar.
Böyle ilk tanışma konusu yok.
Biz onları tanımıyoruz ama onlar bizi tanıyorlar.
Yani gittiğimizde onlar bizi tanıyorlar.
Kur'an'daki ifadeler çok açık.
Yani çok salih.
Cennet ortamına gelindiğinde müminin aklı hep Allah'ta olur.
İlk istediği Allah'ı tecelli olarak görebilmektir.
Çünkü dünyada hep aklında olduğu için, tabii hakkul yakin bir imana sahip olmuş oluyor artık.
Yani imanının sınanması kalkıyor.
İman oturmuş oluyor.
Hakkul yakin.
Zaten ayette ölüm anına hakkul yakin deniyor.
Nedir?
En yüksek iman derecesi.
Hakkul yakin.
Bak en yüksek iman derecesinin ismine ölüm deniyor.
Hakkul yakin.
Hakkul yakine ulaşmış oluyor.
Yani en yüksek iman derecesine yani kesin iman netleşiyor.
Çünkü hepsini görüyor yani öldüğünü de görüyor.
Şimdi ölme kelimesi orada onun için ürkütücü olmuyor.
Yani ölme kelimesi anlamını kaybediyor.
Ölmenin uyanma olduğunu görüyor.
Normalde ölme başka türlü anlaşılıyor biliyorsunuz.
Halbuki o ölümden dirilme olduğunu anlıyor orada.
Yani orada ölüyken dirildiğini anlıyor.
Yani asıl rüya gibi bir hayattan dirildiğini anlamış oluyor.
İlk istenen şey yemek içme değildir.
Allah'ı görmeyi isterim yeminler.
İlk talepleri budur.
Onun için ilk tecelli olacak olan Allah'tır.
Yani Allah'ın tecellisidir.
Dün de anlattım.
Allah tecelli edeceği vakit cennetteki bütün ağaçlar, kuşlar, her şeyde ani bir hareketlenme oluyor.
Ağaçların yapraklarında, dallarında, kuşlar mesela uçuşmaya başlıyorlar.
Yani bir sevinç meydana giriyor.
Orada Allah ismiyle şahsa tecelli edip konuşmaya başlıyor.
Ama kısa bir boyut değişikliği oluyor o anda.
Onu tarif edemiyor fukuğa.
Yani o tarif edilecek gibi değil diyorlar.
Bir mekan boyut değişikliği oluyor.
Yani en boy algısı ve zaman algısı değişiyor.
Şimdi ölümde de bu değişiyor ama orada da değişiyor.
Tarif etmeye mecbur değiliz zaten.
Anlamamız da, niye anlıyoruz ki onu anlayalım?
Değil mi?
Sonsuzluğu anlayamıyoruz.
Evet.
Yani birçok şeyi anlayamıyoruz.
Yani mesela anı anlayamıyoruz.
An.
Başka boyutları anlayamıyoruz.
Onu da anlayamayız.
Yani çözmek için de uğraşmayız zaten.
Çok hoşumuza gidecek.
Allah'la konuşacağız.
Ya Rabbi seni çok seviyorum.
İşte o da kuluna ismiyle söylüyor.
Ben senden razıyım diyor.
Senin yaptıklarını biliyorum diyor mesela Allah'ım.
Şöyle bütün hayatını, her şeyini biliyorum.
Seni seviyorum diyor.
Bu kadar.
Ama burada imtihanın zorlu olması çok önemli.
Yani o kadar tehlikeli gittik cennet imtihanın kolayı olması.
Cennetin kıymetini müthiş azaltır.
İman kalitesini azaltır.
Sevgi kalitesini çok ciddi şekilde azaltır.
Herkes rahat olmak istiyor yani.
Çok riskli bu.
Yani mümin isteyeceği bir şey değil bu.
Bak akıllıca düşünsün hemen anlarlar.
Tamamen rahatla acayip utanırlar.
Yani tamamen rahatla ayrı giderlerse
yani şahıs kendine utanır onu söyleyeyim.
Yani sevemez kendini.
Beğenemez kendini.
Yani gerekçe de bulamaz.
Yani neye gören.
Mesela bizim Musa'yı sevmemizin nedeni onun çektiği çileler olacak.
Biz çilelerinin çok küçük bir bölümünü biliyoruz.
Orada tamamını öğrenmiş olacağız.
O zaman sevgi tabi akıl almaz yüksek oluyor.
Mesela Resulullah'ta da Resulullah'ın çok az bir bölümünü biliyoruz ayette.
Küçük küçük bölümler.
Ama her birini adam okurken bile terlemeye başlıyor olayı.
kafasını canlandırdığında.
Ya bak bayırlık bir yerde iki taraftan ablu kıya alınmış Müslümanlar.
Adamların elinde kılıç, kargı, topuz, kesici aletler ve vahşi sesler çıkarak sarhoş adamlar saldırıyor.
Alttan da saldırıyor ve Müslümanların sayısı da az.
Nasıl bir ortam bu sizce?
Diyor ki adam ya bu küçük cihat diyor.
Asıl büyük cihat eve gitti mi kendi kafamızda nefsimizde olan diyor vesveselerle boğuşmak oymuş.
Cihadın büyüyor o.
Allah diyor ki bak yürekler ağzına gelmişti.
Hançereye dayanmıştı diyor.
Allah hakkında çeşitli zanlarda bulunuyordunuz diyor.
Peygamber hakkında zanlarda bulunuyordunuz.
Peygamberi bir kere gözden çıkartmışlar.
Peygamber diye bir şey yok kabul etmiyor adam.
Ayrıca Allah'ı da inkar ediyor.
Allah olsa böyle olmazdı diyor.
Evet.
Halbuki bak o imtihan çok önemli.
Çok hayati bir şey.
Ama onu akledemiyor.
Sonra da olay yatışınca pişman oluyor.
Hayır olay yatışmasa cennete gidersin zaten.
Yatışınca da mahcup oluyorsun.
E niye bunu yapıyorsun?
Mesela Peygamberimizde hiç fütür yok.
Fütür yok.
Hiç.
Ebubekir'de yok.
Ömer'de yok.
Osmanlı'da yok.
Ama bir kısmında var.
İşte
değeri nasıl anlaşılacak?
Hz. Ebubekir'in
Resulullah'ın değerini
yani neden üstün oluyorlar o zaman?
Bu olaylara göre o üstün oluyorlar.
Bu ayrıca küçük cihat falan değil.
Bu büyük cihat bu.
İnsanın nefsiyle mücadelesi küçük cihattır.
Tam tersine.
Nefsi ne olacak?
Nefsi ne dersen dinler.
Sus dersen sus ver.
Otur dersen oturur.
Ne demek ki?
Nasıl zor olsun yani?
Bu diyor işte büyük cihat bu diyor.
Bunun büyük cihat olduğu falan yok.
Senin nefsin çok tıfıl, basit bir nefis.
Dayanamıyorum diyorsun.
Aciz içinde olduğun için.
Normal bir insanın böyle bir derdi olmaz.
özetle cennet
çok geniş.
Ama aklımıza gelen her şey olur.
Maddenin içinden geçebiliriz cennette.
Yani eğlenmek isteyen için böyle bir şey var.
Cinler de var bu.
Cinler de yapabilir.
Melekler yapabilir.
Aslında çok
makul bir şey de bize acayip geliyor şu an.
Maddeyi sert bildiğimiz için oluyor.
Halbuki madde böyle değil yani sert değil.
Maddenin vasfını bilmediğimizden oluyor.
Böyle bir madde yok.
Yani madde
sadece bir algıdır.
Yani beynin inancına madde dönüyor.
Öyle bir şey yok.
E sen o inancın içinde nasıl geçemiyorsun?
Nasıl geçemeyesin?
Hayalin içinde niye geçemeyesin?
Hayalin içinde geçtiğini sana göster demedi.
Geçmiş olursun bu kadar.
Kolay.