Ben Savaş, buradan sormak istedim soru, günümüzde eleştiri insanları genellikle olgunlaştırması lazım, olgunlaştıran bir şeydir.
Ancak fakat günümüzde insanlar eleştiri yapıldığında insanlar buna karşı çıkıyor, sürekli bir karşı çıkma, neden bana böyle dedin diye bir cevaplar veriliyor.
Benim merak ettiğim nokta bu, insanlar neden eleştiriye karşı tahammül edemiyor?
Benim yakışıklığımın nuru güzel, Allah onu akıllı yaratmış, ruh sahibi yaratmış, o şaşırıyor ruhu olmayanların anormal konuşmalarını hayret ediyor.
Halbuki eleştiri en kaliteli aynadır. Ne güzel, hazır, insanı göremediğini gösterten, röntgen aleti gibi, bedavadan, hazırdan sana faydalı bilgi aktaran bir sistem.
Niye o sistemi kaçırıyorsun?
Evet, eleştiriden rahatsız olmak bir hastalıktır, bir anormalliktir.
Ruh sahibi eleştiriyi sever.
Yalnız eleştiri yaparken bilmiş yapmamak lazım.
Yani böyle adamlık diniyle, üst perdeden, mahcup etmek hastayla, küçük düşürmek hastayla gibi, görünecek şekilde, yahut kendini büyütecek şekilde gibi, bu şekilde olmasına kaçırmak lazım.
Şeytani bir unsur girmemesi gerekiyor eleştiriye.
Candan ve samimi olursa, çok çok makbul, baya güzel olur.
Ama genkten biraz bilmiş, üst perdeden eleştiriler oluyor insanlar arasında.
Bundan şiddete kaçınmak lazım.