İnsanlar birbirlerine neden samimi davranmıyorlar?
Benim güzeynimi yakından göreyim.
Canımın içi evet doğru yani samimi davranmıyor ama birbirine çok çekiniyorlar.
Kimin akıllı kimin deli olduğu belli değil. Adam manyak da çıkıyor, katil de çıkabiliyor.
Dengesiz çıkabiliyor.
Yani on dakika evvel gaye sakinken, on dakika sonra zırh deliğe dönüşmüş olabiliyor.
Veyahut içkinin etkisiyle rezalet çıkartabiliyor.
Yani ne yaptığımı bilmiyordum diyor.
Kepazelik, bini bir para.
O yüzden insanlar tabii ki samimi olurlar ama temkinli olurlar.
Yani tam kendileri olmaktan kaçınabilirler.
Mesela gerekirse, yalan söyler korkuyorsa.
Adam diyor ki mesela mühribüste nereye gidiyorsunuz diyor.
E dese ki şuraya gidiyorum adam alıp kaçırabilir.
E başka bir yeri söyleyip onun dikkatini dağıtabilir korktuğu için.
Veyahut onu mesela arayan biri varsa neredesin diyor.
E şu an yurt dışındayım diyor.
Başına bela gelmemesi için.
Dolayısıyla yani samimiyet güzel bir şey, doğru bir şey.
Ama insanın kendini savunması gerektiğinde de savunur tabii.
Biz onu samimiyetsizlik olarak göremeyiz.