Ben Çorum Naz, Zeynep Naz.
Sizi çok seviyorum. Size bir sorum olacak.
Öğretmenler derse çok sıkıca anlatıyorlar.
Daha ilerleyenceli anlatamazlar mı?
Ne kadar güzel yani.
Ama bu müthiş güzel olacak.
Çok çok güzel kız.
Maşallah Allah ömrünü uzun etsin.
Hidayetle, cennetle şereflendirsin.
Bakışlar, yüz çok güzel.
Evet bu bela. Bizim çocukluğumuzda da belaydı.
İlkokul kabus gibiydi.
Yani tahta sıralar otururduk.
Havasız, basık.
Duvarlar gri.
Bomboş duvarlar.
Kahverengi masyalar.
Tahtadan.
Oturduğumuz yerde tahta.
Kara tahtaya bakarız.
Korkunç.
Böyle bir sistem olmaz.
Böyle bir eğitim anlayışı da olmaz.
Niye öğrendiğimizi de bilmezdik.
Yani bu eğitimin amacı ne onu bilmiyorduk.
Hiç kimse de söylemiyordu.
Halbuki amacın ne olduğunu söylemesi lazım.
Bak siz kültürlü, gölgülü olacaksınız, güzel konuşacaksınız, her şeyi bileceksiniz, bunu hayata geçireceksiniz, gölgülü kaliteli insanları insanlar sever, daha çok sevilmenize sebep olacak.
Türkiye'deki bütün insanların gölgülü kaliteli olması Türkiye'nin değerini artırır.
Anlattı anlatır.
Bunlar anlatılmıyordu.
Halbuki ev ortamı gibi bir şey olacak.
Gayet güzel çocuklara filmlerle, resimlerle gayet iç açıcı şekilde anlatılabilir.