Sevginin önündeki engeller nasıl kaldırılır?
Ah severim ben senin nurlu yüzünü, canımın içi.
Herhalde Türkmen asıllı veyahut Doğu Türkistanlı olabilir ama çok çok temiz, baya güzel.
Çarşaf niyetine de başını örtmüş.
Çok güzel bir ibadet olmuş.
Aferin benim canım.
Benim canım inşaAllah cennet kuzusu olur.
Cennet kızı olur.
Allah onu bana cennette inşaAllah dost eder arkadaşa da.
Güzel gözlüm.
İlk yapılacak şey, iki tarafında Allah'a bağlılığını net hale getirmek.
İki tarafında Allah konusunda tam mutabakat halinde olmasını sağlamak lazım.
Yani biri Allah'a yakın, biri uzaksa olmaz.
İkisini de Allah'ı çok sevmesi lazım.
İkisi de birbirine karşılıklı Allah'ın teceddisi olduğuna inanması lazım.
İkisinin de kaderini Allah'ın yarattığını bilmesi lazım.
İki tarafında.
Her gördüğünün Allah'tan kaynaklandığını bilecekler karşılıklı.
Dolayısıyla şirkten kurtulmuş olacaklar.
Sonsuza kadar beraber olacaklarını bilmeleri lazım.
Çünkü seviyorsa Allah sonsuza kadar ayırmaz.
Ses, görüntü, güzel kokusu, görünümüne ait her şey tamamını beyinde yaratanın Allah olduğunu bilmesi.
Ve kaderde onları Allah'ın özel olarak karşılaştırdığını bilmesi gerekir.
Yani rastgele bir karşılaşma değil de Allah'ın özel karşılaştırdığını bilmesi lazım.
Bir işaret olduğunu bilmesi gerekir.
Sevginin de kapısının sonuna kadar açık olduğunu bilmesi gerekir.
Fakat severken negatif yönlerin kapılarının tamamen kapatılması lazım.
Yani müminin sevgisini engelleyecek negatif kapılar vardır.
İşte şüphe, kuşku, efendim şu bu yani sabırsızlık falan gibi olumsuz negatif insani özellikler.
Bunların hepsinin kapısını tek tek kapıyı kilitlemesi lazım.
Hiç açılmayacak hale getirmesi lazım.
Ama işte cömertlik, fedakarlık, diğer gamlık, egoistlikten, bencillikten kurtulmak, onun kapısını da sonuna kadar açması lazım müminin.
İyi bir dikkat gerekiyor, sabır gerekiyor.
Ama bütün bunlara rağmen tabii her insan buna uygun olmaz.
Yani sevgi için özel insanlar gerekir.
Yani anormal insana böyle bir uygulama yapamazsın.
Yani yanlış seçim yapıp çeliğe sarılmak gibi olur.
Yahut bakıra sarılmak gibi olur.
Bakırı öpmek gibi olur.
Yani bakır ölüdür.
Ne yaparsan yap canlanmaz.
Bir insanda ruhu kapalıysa, Allah'la bağı yoksa,
onu açmaya çalışmak, ölüyü canlandırmaya çalışmak mümkün olmaz.
O muazzam bir enerji sarf ettirir insana.
Ve insanları sıkar bu.
Onun için mutlaka ruh sahibi, akıllı bir insandan karşılaşması lazım.
Kadın ve erkeğin.
Ve çok güvenilir olduğunu da görmesi gerekir.
Çünkü zaten mümin ise gerçek anlamda Allah'a teslim olduğu için güvenilirdir.
Ama öbür türlü çok tehlikelidir.
Yani aklı zayıf, imanı zayıf, Allah'la bağı zayıf olan bir insan.
Yani kadın olsun, erkek olsun.
Çok tehlikelidir.
Yani şeytanın bir başka şekli olmuş olur.
Her an insanın başını belaya sokabilir.
Her an bir dert açabilir.
O artık tuzağa yatmış bir kurt gibidir.
Yani her an bir pislik ve kötülük yapabilir.
Ondan sevgi beklenmez.
Ondan melanet gelebilir.
Yani başka bir şey olmaz.
Onun için Müslüman'ı öyle bir şeyde zorlamaya girmesi yersiz olur.
Boşa vakit kaybolur.
Ama mümin mutlaki bir insana kapıyı açmak lazım.
Orada direnmek çok çok büyük terbiyesizlik ve vicdansızlık olur.
Mümin ise temiz bir insansa güvenilirse, daha hala küfürden kalan pislikle kapıları kapatmak, kapalı tutmak tek kelimenin ahlaksızlıktır.
Mümin'e kapı açık olur.
Hastaya kapıyı kapatacaksın.
Onunla kontan kesilmesi gerekir.
Mesela sabırsızlık, sabırsızlığı kaldırırsın.
Adam egoist bencillir, egoistik bencilliği kaldırırsın.
Ama en önemli şey egoistik bencilliğin kalkmasıdır.
Kıskançlığın kalkması zaten kıskançlıkta hiç avan oluşmaz.
Yani çok feci bir karardır.
Yani kıskançlık bir nevi sevgi cinayeti için hazırlıktır.
Yani kıskanç adam her an sevgiyi katletmeye hazır bir varlık konumundadır.
Sevgiyi katletmek için sabırsızlanan birisi görünümündedir.
Zaten ilk fırsatta sevgiyi katleder.
Onun için sevgiyi katletmesini engellemek için kıskançlık huyunun ortadan kalkması gerekir.
Yani onu kutsal görmemesi lazım bir insanın.
Kıskançlık bir ahlak bozukluğudur.
Allah'ın haram kıldığı bir fiildir.
Bundan kaçınması lazım müminin.
Bu kutsal değil.
Yani nasıl fuhuş çirkin, domuz eti yemek çirkin, hırsızlık çirkinse hasutluk da aynı şekilde çirkindir Kur'an'a göre.
Yani haset, kıskançlık yani Türkçesi kıskançlığı, Arapça haset denir.
Haset, hasut denir yani hasete denir, hasut denir.
Yani bunu kutsal göremeyiz, göremez Müslüman.
Yani o zaman kötü olan her şeyi kutsal görmüş olur.
Kötü olan hiçbir şey kutsal değildir.
Kötü olan her şey ahlaksızlıktır.
Zulümdür.
Onu kutsamak da olmaz.
İstediği kadar toplum kutsasın.
İnsanlar kutsasın.
Mümin onu kutsayamazsın.
Ama tabii sevgi bir sanattır.
Yani çok akıllı olmak gerekir.
Sevgi ancak cennet ehline sunulan, cennet aklına sahip olan insanlar verilmiş gizli bir duyudur.
Yedinci duyudur.
Bunu insanlığın büyük bir bölümü bilmez.
Çok büyük bir bölümü bilmez.
Sevgiyi bulan, bilen bir insanı gördün mü?
Bir insanın yani dünyadaki en büyük hazineyi bulduğunu bilmesi gerekir.
Yani öyle bir insan asla bırakılmaz.
Yani gerçek sevgiyi bilen bir insanı bulduysa bir insan asla bırakmaması lazım.
Bırakırsa bir daha öyle bir hazine bulamaz.
Bulamayabilir.
Çünkü onu kaybettiyse zaten layık değildir.
Allah ona bir daha öyle birisini çıkartmaz.
Karşısını çıkartmaz.
Artık kendi ve şeytanıyla baş başa kalır.
Ve mahvolur Allah'a zirgesin.
Onun için sevginin müthiş bir ihtisas konusu olduğunu bilmek lazım.
Çok ince akıllı, detaylı akıllı ortaya konan, çok fazla detayı olan bir güzellik olduğunu bilmek gerekir.
Yani ulu orta herkese verilecek bir şey değildir.