Yuval Nuh Harari'nin Sapiens kitabındaki bazı iddialara cevap
5
Dik yürüme özelliğinin zamanla kazanıldığı aldatmacası
Harari'nin Sapiens isimli kitabındaki masalsı anlatımlardan biri de şöyledir.
Ayaktayken av hayvanlarına ve düşmana karşı savanı taramak daha kolaydır ve hareket etmek için gerekmeyen kollar, taş atmak ve işaret etmek gibi işler için kullanılabilir.
Ellerimiz daha fazla şey yapabildikçe ellerin sahipleri de daha başarılı hale geldiler.
Dolayısıyla evrimsel baskı avuçlarda ve parmaklarda daha yoğun bir sinir ağı ve kasların gelişmesini sağladı.
Bu masalsı anlatım tarzı Lamak zamanında genetik bilginin varlığının bilinmediği çağlardan kalmadır.
Halbuki bugün çok iyi biliyoruz ki genlerde yer alan bilgilerin fiziksel yapımızı etkilemesiyle yapabildiğimiz şeylerin kapasitesi belirlenir.
Ancak bunun tersi yani yaptığımız hareket ve davranışların genlerimizi etkilemesi gibi bir mekanizma asla söz konusu değildir.
Gen varlığının bilinmediği bir dönemde spor yapan, ağırlık kaldıran, insanları izleyen bir gözlemci sadece ağırlık kaldırdıkça kas ve kemik yapısının güçlendiğini görerek böyle bir yanlış çıkarımda bulunmuş olabilir.
Aslında o devirde bile sporcuların çocuklarının spor yapmazlarsa yani eğer spor yapmazlarsa kas ve kemiklerinin ebeveynlerine benzemediğini gözlemlemiş olsa böyle bir iddia ortaya atılmayacaktı.
1996 yılında insanın iki ayaklı yürüyüşü konusunda araştırmaları yapan İngiliz mühendis Robin Crampton yaptığı bilgisayar simülasyonları sonucunda maymun yürüyüşü ve insan yürüyüşü arasında bir hareket şeklinin mümkün olmadığını ortaya koymuştur.
Crampton'ın çalışması göstermiştir ki bir canlı ya iki ayağı üzerinde dik olarak yürüyebilir ya da dört ayağını kullanarak ve öne eğik olarak hareket edebilir.
Bu ikisinin arasında kalan bir yürüyüş modeli son derece verimsizdir.
Dahası fosil kayıtları hiçbir zaman hiçbir canlının insan ve maymun yürüyüşü arası bir hareket şekline sahip olmadığını göstermektedir.
Fosil kayıtları üzerinde yapılan detaylı incelemeler, Australopithecus ve Homo habilis sınıflarına dahil edilmiş olan canlıların maymunlar gibi dört ayaklı ve eğik yürüdüklerini,
Homo erectus ve neandertal adamı gibi insan ırklarının aynı bizim gibi dik yürüdüklerini ispatlamaktadır.
Yani iki ayaklı dik yürüyüş modeli dünya üzerinde ilk olarak insanlarla birlikte ve aniden ortaya çıkmıştır.
Sosyal dervinizmin getirdiği tehlike
Kitapta evrim teorisini desteklemek amaçlı yapılan anlatımların sonrasında ateist düşünce yapısı üzerine bina edilen felsefeye genişçe yer verilmiştir.
Dünyamızın geçmişte şu an içinde sürüklendiği ve ileride sürüklenebileceği dinden uzak yaşam tarzının oluşturduğu çarpık sistemlerin analizi yapılmıştır.
Dikkat çekici olan kitabın yazarının bunları anlatırken gerek açık gerekse gizli verilen tehlikeli darvinist mesajların bu hatalı düzeni daha da derinleştirici etkisi olacağını görmüş olmasıdır.
Biyoloji bilimine göre insanlar haşa yaratılmamış evrimleşmiştir ve evrim kesinlikle eşitlikçi değildir.
Eşitlik fikri yaratılış inancıyla iç içe geçmiştir.
Eğer Hristiyanların tanrı, yaratılış ve ruhlar hakkındaki mitlerine inanmıyorsak tüm insanların eşit olması ne anlama gelmektedir?
Biyolojide hak diye bir şey yoktur.
Sadece organlar, beceriler ve özellikler vardır.
Peki ya özgürlük?
Biyolojide özgürlük yoktur.
Tıpkı eşitlik, haklar gibi özgürlükler de insanların ancak hayal güçlerinde icat ettiği ve yaşattığı bir kavramdır.
Biyolojik bakış açısıyla bakıldığında insanların demokrasilerde özgürlük, diktatörlüklerde özgürlüklerinden mahrum yaşadıklarını söylemenin hiçbir anlamı yoktur.
Şu birkaç satırı okumak bile darvinist düşünce yapısına sahip dünyanın ne kadar vahşi bir hal alabileceğini anlamak açısından çok önemli.
Evrimci düşünceyle şekillenmiş, Allah'a inanmayan bir toplumda insanların ne kadar sınır tanımaz hale gelebilecekleri ortada.
Din ahlakı yıkıldığı anda din özünde yer alan dayanışma, fedakarlık, merhamet, yoksulların ve zayıfların korunması,
tüm insanların eşit sayılması, sevgi gibi erdemler yerini zulüm, baskı, işkence, bencillik, sevgisizlik, köleleştirme, öldürme gibi tehlikeli ve acımasız bir hayat tarzına terk edecektir.
Hak, adalet, eşitlik, özgürlük gibi kavramlar anlamını yitirecek, güçlünün zayıfı, zenginin fakiri ezdiği gibi ortam çok kısa sürede yaşanılmaz hale gelecektir.
Evrimci düşünce bu hayat tarzını teorinin temelinde mücadele olduğu için sözde doğal seleksiyonun bir parçası olarak niteler ve bir gereklilik olarak görür.
Böylece kendilerince güçlü, sağlıklı, akıllı nesillerin sözde evrimin ilerlemesine katkıda bulunacağı iddia edilir.
Bu acımasız düşüncenin örneklerini Darwinist fikrin dünyaya hakim olduğu 20. yüzyılda çokça yaşadık.
Hitler, Stalin, Pol Pot gibi diktatörlerin zalimliğini, milyonlarca insanı nasıl soykırıma uğrattıklarını,
Hitler'in kendince aşağı ırk olarak gördüğü insanları nasıl gaz odalarında öldürttüğünü,
birçok batılı ülkesinde yüz binlerce insanın sadece hasta, sakat veya yaşlı olduğu için nasıl zorla kısırlaştırıldığını
veya ölüme terk edildiğini 20. yüzyılda tüm dünya izlemiştir.
Acımasız rekabet nedeniyle dünyanın her yanında insanların ezildiklerini ve sömürüldüklerini,
ırkçılığın kimi devletlerin ideolojisi haline geldiğini ve bazı ırkların insan bile sayılmadığını,
komünist ile kapitalist, sağ ile sol arasında çatışmalar, sıcak ve soğuk savaşlar yaşandığını,
aynı ülke haklarının hatta kardeşlerin bile birbirlerine düşman hale geldiğini herkes bilmektedir.
Evrimci düşünce yapısına sahip ateist bir kimse de aslında dine ait ahlak kurallarının yaşandığı bir dünyanın çok daha iyi bir hayat olacağının farkındadır.
Ancak bu kişilere gelin din ahlakına uygun yaşayalım demek,
onların ideolojilerini birden bile değiştirmeyecek, istedilen sonuç anlamayacaktır.
İşte bu noktada insanların inançlarının temelinde yer alan sözde evrim teorisinin geçersizliğinin çok iyi anlatılması,
Harari'nin kitabında anlattığı düşünce yapısını ve diğer ateist sistemleri temelinden sarsacak ve çökertecektir.
Evrimin geçersiz olduğunun ve evrime dayalı bir hayatın geçersizliğinin bilimsel delillerle kanıtlanması,
insanı evrenin ancak bilinçli bir güç tarafından yaratılabileceği sonucuna ulaştıracaktır.
Allah inancının topluma hakim olması da sevginin, kalitenin, özgürlüğün, demokrasinin, saygının ve her türlü güzelliğin temeli olan
din ahlakını hakim kılacak, dünya cennet gibi olacaktır.