Sapiens kitabı ve Yuval Nuh Harari'nin Evrimci Tarih Yanılgısı
2012 yılında satışa sunulan ve ilk Türkçe baskısı 2015'te yapılan Sapiens kitabı,
insan türünün kısa bir tarihini anlattığı iddiasıyla ortaya çıktı.
Ateist altyapıya sahip pek çok bilimsel ve felsefi yayında olduğu gibi,
bu kitap da sözde evrimsel süreçle insanın tarihini anlatmaya başlıyor.
Kitabın adı olarak seçilen Sapiens kelimesi de insanın tarihsel, politik ve sosyal yönünü vurgulamak yerine,
evrim iddialarını öne çıkarmak için bilinçli olarak seçilmiş.
Kudüs İbrani Üniversitesi'nde tarih profesörü olan Harari'nin yazdığı bu kitabın,
bir tarih kitabı olmadığı çok açık.
Kitapta insanın sözde evrimsel gelişimi ve devamında sosyal darvinizmin anlatıldığı bir ateist ideoloji propagandası hakim.
Kitap akademik yönden insanlık tarihini anlattığı iddiasında ancak başından sonuna kadar kitabın her cümlesinde darvinist düşüncenin izleri görülüyor.
Üstelik kitapta darvinizm, bilimsel kanıtlar sunulmadan bir ön kabul olarak okuyucuya sunuluyor.
Bu ön kabul üzerine inşa edilen sözde insanlık tarihinin gelişimi adeta bir masal havasında canlandırılıyor.
Bu sebeple kitap, tarih kitabı özelliği içermediği gibi, bilimsel tek bir kanıtı olmayan,
sözde evrimci mantığa dayandığı için biyoloji açısından da bilimsel bir değer taşımıyor.
Yazarın ateist düşünce yapısıyla yazdığı kitap, felsefe kitabı olmaktan öte değil.
Kitabın tek olumlu yanı, darvinist düşünce topluma hakim olsa, dünyanın nasıl bir kargaşa içine düşeceği gerçeğine yer verilmesi.
Darwinist düşüncenin bir sonucu olan vahşi kapitalizm, faşizm ve komünizmin yolaştığı bozuk sosyal yapının,
mutsuzluk getireceği kitapta açıklanıyor açıklanmasına ancak bu soruna herhangi bir çözüm önerisi sunulmuyor.
Kitap, tarihi bilgilerden çok evrimci felsefe üzerine bina edildiğinden,
içinde geçen sözde evrimsel yorumlara cevap vermek son derece önemlidir.
İnsanın evrimle değil, Allah'ın yaratmasıyla var olduğunun açıkça ortaya konması,
kitabın tüm felsefesini çökertecektir.
Dünyayı etkisi altına almış olan mutsuz ve çarpık düzenden kurtulmanın tek yolunun,
Allah inancının dünyaya hakim kılınmasıyla mümkün olabileceği de bir kere daha hatırlatılmış olacaktır.
Yuval Nuh Harari'nin Sapiens kitabındaki bazı iddialarına cevap
1.
6 milyon yıl önce yaşamış ortak ata iddiası
Evrimci mantıkta insanın diğer hayvanlardan farklı olmadığı telkini yapılır,
ve insanın hayvanlarla ortak bir ataya sahip olduğu masalı empoze edilir.
Harari de bu iddiayı kitabının ilk sayfalarında masalsı bir üslupla vermiştir.
Sevelim ya da sevilmeyelim, büyük maymunlar adı verilen gürültücü ve büyük bir grubun üyesiyiz.
Yalnızca 6 milyon yıl önce tek bir dişi maymunun iki kızı oldu.
Bunlardan biri tüm şempanzelerin atası olurken, diğeri de bizim büyükannemiz oldu.
Hikaye tarzı bir anlatımda bilimsellikten son derece uzak şekilde ortaya atılan bu iddia,
bir delil olmaksızın evrimci ön kabulle yazılmıştır.
Öncelikle günümüze kadar Darwinistlerin bu iddiasını kanıtlayacak tek bir ara fosil daha bulunamamıştır.
Bulunması da imkansızdır.
Keza şu ana kadar elde edilen 700 milyondan fazla fosil hiç değişmemiş,
dolayısıyla evrim geçirmemiş canlılara aittir.
Ortak ata iddialarını kanıtlayacak bilimsel hiçbir delilleri olmayan evrimcilerin,
bu batıl inançlarının kaynağı homoloji olarak isimlendirilen farklı canlı türlerinde bulunan benzer fiziksel özelliklerdir.
Evrimcilere göre maymunların da bizim gibi ellere sahip olmalarının nedeni,
sözde evrimsel akrabalarımız olmalarıdır.
Evrimciler birbirine benzer gördükleri canlıları,
birbirinin atası veya ortak bir atadan gelen akrabalar olarak göstermeye çalışırlar.
Bilimsel delillerle desteklenmeyen bu iddia ancak batıl bir inanç olarak değerlendirilebilir.
Farklı canlı türleri arasındaki yapısal benzerlikler,
biyolojide homoloji olarak adlandırılır.
Evrimcilerin homoloji konusundaki iddialarının ciddiye alınabilmesi için,
benzer organların benzer DNA şifreleri tarafından kodlanmış olması gerekirdi.
Oysa benzer organlar çoğunlukla çok farklı genetik kodlar tarafından belirlenir.
Farklı canlıların DNA'larındaki benzer genetik kodlar da çok farklı organlara karşılık gelir.
Bundan başka ortak hata iddiasının geçerli olabilmesi için,
evrimin sözde mekanizması ortaklıktan çeşitlenmeye yani Divergent'a doğru gitmelidir.
Halbuki evrimcilerin kendi yaptıkları,
evrim ağacı senaryolarında bile aralarında akrabalık bağı kuramadıkları canlıların benzer özellikler gösterdiği görülmüştür.
Bu da evrimin Divergent olması gerektiği mantığına tamamen terstir.
Bütün teorileri çıkmaza giren evrimciler,
bu noktada farklı bir hipotez hayali daha kurarak adına Convergent,
yani çeşitlilikten ortaklığa evrim derler.
İşte bu, evrimin mantığının iflas ettiği noktadır.
Richard Dawkins, gözün 40 ayrı kez evrimleştiğini iddia eder ki,
bunun mantıksızlığı herkesin malumudur.
Bir organ tesadüflere dayalı olarak 40 kere evrimleşerek aynı noktaya ulaşamaz.
Bu ancak bilinçli bir üst aklın yaratmasıyla mümkündür.
Canlılardaki benzerliklerden yola çıkarak teorilerini kanıtlamaya çalışan evrimciler için,
büyük sorunlardan biri de tamamen farklı gen yapısından aynı fiziksel özelliğin ortaya çıkmasıdır.
Örneğin kamuflaj ustası birçok canlı.
Üzerinde yaşadığı ortamın yapısına mükemmel derecede uyum gösterir.
Burada gördüğümüz böcek türlerinin hiçbirinin genetik dizilimleri,
üzerinde bulunduğu bitkinin genetik dizilimleriyle benzerlik göstermez.
Farklı gen yapısından böylesine birebir aynılıkta fiziksel özelliklerin ortaya çıkabilmesi,
elbette ki hayranlık uyandırıcıdır.
Hem bitkinin hem de böceğin gen yapısına hakim üstün bir yaratıcı olmadan,
böyle bir sanatsal harikanın ortaya çıkması mümkün değildir.
Kamuflaj özelliği gösteren bu canlılar,
homoloji temelli, orta kata iddiasında olan evrimcilerin hipotezlerini de çürütür.
Homolojiye dayalı bir evrim mantığı kurmak,
ancak teknolojinin yetersiz olduğu ve genetik bilginin varlığının hiç bilinmediği,
Lamarck ya da Darwin zamanlarında ortaya atılabilecek bir hipotezdir.
DNA, RNA ve proteinin yapılarının ince ayrıntılarının bilindiği,
canlı varlıkların gelişiminin çok hassas dengelerle ilerlediğinin ortaya koyduğu,
günümüz yüksek bilim seviyesinde böyle bir iddianın sürdürülmesi,
ancak eski evrim inançlarının inatla devam ettirilmesi şeklinde yorumlanabilir.
Yuvarlı Harari'nin Sapiens kitabındaki bazı iddialara cevap
100 bin yıl önce 6 farklı insan türü yaşadığı iddiası
Klasik Darwinist düşüncenin sözde evrimleştirici olarak ortaya attığı mekanizmalardan biri,
bildiğimiz gibi doğa seleksiyondur.
Doğa seleksiyonun işleyebilmesi de toplumda çeşitlik olmasını gerektirir.
Toplum yapısının çeşitli olmadığı bir ortamda doğa seleksiyonun güçlü olanın
ayakta kalması iddiasının işlemeyeceği düşündüğü için
evrimcilerin hep bir çeşitlik ve genetik farklılık üretme çabaları vardır.
Bu çabaların yürütüldüğü ortam da genelde spekülasyona açık
ve yalanlanmasının da zor olduğunu düşündükleri geçmişe ait fosil bulgularında kendine yer bulur.
İnsanın tarihte ortaya çıkışı konusu da spekülasyon yapılan konulardan biridir.
Evrimin ortaya atılmasından günümüze kadar geçen sürede
insana ve maymun türlerine ait fosil kayıtları üzerinde birçok gerçeği yansıtmayan spekülasyon
hatta sahtekarlıklar yapılarak sözde insansı, ara form veya yeni insan türü iddiaları ortaya atılmıştır.
Harari de kitabın başlangıcında 100 bin yıl önce 6 farklı insan türünün aynı anda yaşadığını
ve homo sapiensin diğerlerine üstün gelerek dünya üzerinde tek insan türü olarak kaldığını iddia etmiştir.
Harari de kitabın başlangıcında 100 bin yıl önce 6 farklı insan türünün aynı anda yaşadığını
ve homo sapiensin diğerlerine üstün gelerek dünya üzerinde tek insan türü olarak kaldığını iddia etmiştir.
Farklı türler olduğu iddia edilen insanlar
homo neandertal, homo erectus, homo soleensis, homo floresiensis, homo denisova ve homo sapiens
ve farklı insan ırklarıdır.
Nasıl ki günümüzde Eskimo'lar, Çinliler, Türkler gibi farklı insan ırkları varsa
aynı şekilde o dönemde de farklı ırklar olmuştur.
O dönemdeki insan ırklarının özellikleri de şundandır.
Avrupa ve Asya'da M.Ö. 200 bin ile 30 bin yıllarında yaşamış iri ve güçlü bir insanları kıdır.
İlk fosilleri bulunduğunda dik yürüyemeyen ara bir tür olarak yansıtılmasına rağmen
bu iddianın yanlış olduğu sonradan kanıtlanmıştır.
Ara tür olduğu, insanın atası olduğu iddiaları tutmayınca
bu sefer de Harari'nin de iddia ettiği gibi
Sapiens de aynı zamanda yaşamış ama
Sapiens tarafından ortadan kaldırılmış bir tür olduğu iddiaları ortaya atıldı.
Sırf anatomik farklılıkların, canlının başka bir tür olduğunu kanıtlamaya yetmeyeceğinin
bilincinde olan evrimci çevreler
son uydurdukları sözde bilimsel delillerine genetik çalışmaları da eklediler.
Sözde modern insan, %1 ila 4 neandertal geni taşıyordu.
Yani ortadan kaldırılmış değil, karışmışlardı.
Halbuki bu iddia tam anlamıyla mantıksızdır.
İnsan eli bir maymunun %95-98 benzer genetik yapıya sahip olduğu iddia edilirken
Neandertal ile sadece %1-4 gen benzerliği olduğunu,
başka bir deyişle %96 farklılık olduğunu iddia etmek de başka bir akıl tutulmasıdır.
Sapiens de Neandertal de aynı türün farklı etkilerini oluşturmaktadırlar.
Sözde bilimsel dergi ve laboratuvarlarda farklı tür oluşturma girişimleri,
evrimci iddiaları kanıtlama yönündeki nafile çalışmalardır.
Homo soliensis
Yüz bölgesi eksik, 12 kafatasından meydana gelen Kenya'da bulunmuş fosil kalıntılarıdır.
Soliensis kafataslarının ne olduğuna erimciler bir türlü karar verememişler
ve sonuçta kafatasları kaplan, Neandertal adamı ve en sonunda modern insan olarak tanımlanmıştır.
Sola kafataslarına verilen isimler de erimcilerin nasıl bir durumda olduklarını göstermesi bakımından manilerdir.
Bu kafatasları şu isimlerle isimlendirilmişlerdir.
Bu da insanın hayali evrimi senaryosunu inceleyen antropolojinin güvenilirlikten ne kadar uzak olduğuna dair açık bir işaret oluşturmaktadır.
Homo erectus ve de en son olarak Homo sapiens.
Bu da insanın hayali evrimi senaryosunu inceleyen antropolojinin güvenilirlikten ne kadar uzak olduğuna dair açık bir işaret oluşturmaktadır.
Homo floresiensis
Endonezya'nın Flores adasında bulunan 18 bin yaşında 8 ila 12 insana ait kalıntılardan oluşan fosillerden bir tanesi olan Homo floresiensis ise
1 metre boya ve 380 cc beyin hacmine sahipti.
Çene ve bilek anatomisinde normal Homo sapiensis'ten farklı özellikler ortaya koyuyordu.
Evrimciler bunları maymusun özellikleri olarak çarpıtmış ve kanıtıları insanın sözde evriminde Homo sapiensis'ten ayrı bir tür olarak tanımlamışlardı.
Oysa daha sonra yapılan çalışmalarda bu bireyin kretinizm denen tiroid hormonu eksikliği ile oluşan ve fiziksel ve zihinsel gelişimi önemli olçuda etkileyen bir hastalığa sahip olduğu bulunmuştur.
Yani Homo floresiensis ayrı bir tür değil hastalığı olan bir insandı.
Denisova
Bu fosiller arasında en son ortaya atılanıdır.
Aslında ortada bir fosilin varlığından da söz edilemez.
Bundan sadece yarım santimetrelik bir parmak kemiği parçası ve iki dişten ibarettir.
Evrimciler bu küçük fosil parçacıklarından insanlık tarihini ve gen transferini yeniden yazmaya kalkmışlardır.
Denisova'da yine Neandertal gibi sözde genetik çalışmalarla desteklenmeye çalışılmıştır.
Halbuki bu durumda da farklı bir insan türünün varlığını destekleyecek hiçbir kanıt yoktur.
Görüldüğü gibi Harari'nin altı farklı tür iddiası bilimsel gerçeklerle bağdaşmamaktadır.
Bu insan fosillerinin bir kısmı hastalıklı, bir kısmı sahte türetilmiş fosillerden, bir kısmı da fiziksel farklılıklar gösteren bireylerden oluşmaktadır.
Günümüzde insan ırkları nasıl fiziksel olarak birbirinden farklı özellikler sergiliyorlarsa, bundan 100 bin yıl önce de fiziksel olarak farklılıklar göstermişlerdir.
Bu, onların farklı fenotipe sahip bireyler olduklarının delilidir.
İnsan, ilk yaratıldığı andan günümüze kadar geçen zamanda hep tek bir tür olarak var olmuştur.
Yuval Nuh Harari'nin Sapiens kitabındaki bazı iddialara cevap
3. Büyük Bey'in Yüksek Zeka Yanılgısı
Evrimcilerin farklı türleri birbirinin atası gibi gösterme çabalarında dayandıkları temel noktalardan biri beyin hacmidir.
İddiaya göre zamanla beyin hacmi büyüdükçe zeka artmış ve günümüz insanın da en üst noktaya ulaşmıştır.
Evrimcilere bu kadar serbest bir şekilde gerçek dışı senaryo yazma imkanı veren etken ise, özellikle de fosil alanında bu konudaki delillerin azlığıdır.
Beyin yumuşak bir dokudur.
Yumuşak dokular bazı özel şartlar dışında daha zor fosilleşirler.
Bu yüzden insan beyninin yapısına dair hiçbir fosil kaydı yoktur.
Harari de bu temelsiz iddiayı dayanak noktalarından biri yapmıştır.
Harari'nin kitabındaki hikaye-vari anlatımlar şöyledir.
En erken erkek ve kadının 2,5 milyon yıl önce beyinleri yaklaşık 600 cm küptü.
Modern sapiensin ortalama beyni ise 1200-1400 cm küptür.
Neandertal beyni ise daha büyüktü.
Oysa 600 cm küp beynine sahip ilk insan olarak ortaya atılan Homo habilis, Australopithecus ismi verilen maymun sınıfına dahildir.
Aynı Australopithecus gibi uzun kollu, kısa bacaklı ve maymunsu bir iskelet yapısına sahiptir.
El ve ayak parmakları tırmanmaya uyumludur.
Kısacası bazı evrimciler tarafından ayrı bir tür olarak gösterilen Homo habilis, gerçekte tüm diğer Australopithecus'lar gibi bir maymun türüdür.
Neandertal beyninin 1600 cm küp olduğu düşünüldüğünde, günümüz insanından daha geri bir tür olarak gösterilmeye çalışılması,
beyin hacmiye dayalı bu iddianın da çökmesi anlamına gelir.
Halbuki neandertaller sadece geri bir insan ırkıdır.
Bugün yaşayan ortalama kadın beyni 1200 cm küp, erkek beyni ise 1400 cm küp hacme sahiptir.
İnsan beyin boyutlarının arasında farklılıklar olması, büyüme faktörleri ve hormonal farklılıklara bağlı fenotip değişiklikleriyle oluşur.
Yapılan çalışmalarda erkek ve kadın beyin hacimleri arasındaki değişkenliklere rağmen IQ ve fonksiyon açısından hiçbir fark tespit edilememiştir.
Bunun yanında aynı beyin hacmine sahip insanların IQ seviyeleri arasındaki büyük farklar da ortadadır.
Bu bilgiler ışığında evrimcilerin sırf beyin hacmine bakarak sınıflama ve sıralama yapma çabalarının temelsiz olduğu ortadadır.
İnsan, aklı ve şuuru olan, görüntüyü görüp algılayan, bunlar üzerine düşünüp yorum yapan, konuşan, muhakeme ve yargıya sahip olan diğer canlılardan tamamen farklı bir varlıktır.
Bir arı veya karınca kolonisindeki düzeni bu canlıların küçük beyinlerini atfetmek nasıl olanaksızsa insandaki bu özellikleri de beynin yapısıyla açıklamak olanaksızdır.
İnsanla diğer canlılar arasındaki en önemli fark insanın bilinç sahibi olmasıdır.
Diğer canlılar Allah'ın kendilerine verdiği ilham ölçüsünde şuursuz hareket ederler.
Darwinistler maymunların bazı davranışlarını insanlara benzeterek büyük bir heyecanla kapılırlar ve maymunların insanların evrimsel akrabaları olduğuna kanaat getirirler.
Günümüzde gerek maymun gerekse insan beyni üzerinde yapılan çalışmalarda yapısal anatomi olarak bakıldığında bu sayılan özellikleri açıklayabilecek derecede bir fark gösterilememiştir.
O halde insanı diğer canlılardan ayıran akıl, şuur, muhakeme ve bilinç gibi özelliklerini sırf anatomik ve fizyolojik özellikleriyle açıklayabilmek mümkün değildir.
İnsanı diğer canlılardan ayıran en temel özelliği ruh sahibi bir varlık olmasıdır.
O ruh ise tüm varlıkları yaratan Yüce Allah'a aittir.
Yuval Nuh Harari'nin Sapiens kitabındaki bazı iddialara cevap 4
Geçmişte insanın pek az şey ürettiği iddiası doğru değildir.
Harari ve diğer evrimcilerin bir iddiası da geçmiştesilerin çok az şey ürettiği yönündedir.
Bunu iddiadaki asıl amaç insanlığın gerek zeka, gerekse kültürel olarak basitten karmaşağa giden bir süreç yaşadığı iddialarını kanıtlamaya çalışmaktır.
Darwinistler ilk insanların hayvanlara yakın düşünme yetisi ve becerisine sahip, sözde ilkel bir beyinlerinin olduğunu,
beyin gelişimiyle birlikte de insanların daha çok şey üretebildiğini savunurlar.
Buna delil olaraksa sadece taş devri olarak tanımlanan, hayali dönemde çakmak taşından birkaç sopa ve bıçak taşında hiçbir aletin bulunmamasını örnek gösterirler.
Halbuki bu tarz bir delil, geçmiş yaşamın nasıl olduğuna dair güvenilir bir bilgi vermekten uzaktır.
Günümüzden 300-500 yıl öncesine ait pek çok eşyanın bile doğal süreçler altında bozulmaya uğradığı herkesin malumudur.
Geçmişe ait eşyaların bozuluma uğramaması için özel şartlar altında korumaya alınması bile bazen yetersiz kalmaktadır.
Doğal koşullar altında bozulmanın hızlanacağı açıktır.
Metal eşyaların 1500 yıldan daha fazla süre bozulmadan kalmasının pek mümkün olmadığı bilinmektedir.
Taşlar bile zaman içinde ufalanarak aşınıp özelliklerini yitirmektedirler.
3000-4000 yıllık piramitlerin yapısı ciddi şekilde aşılmış durumdadır.
Bu durumda evrimcilerin iddialarına delil olarak sunduğu iyi korunmuş ortamlardan kalma,
birkaç parça taş eşyanın 100.000 hatta 10.000 yıl öncesi yaşam şartlarını yansıtmayacağı çok açıktır.
Dolayısıyla tarihte sözde ilkel insanların yaşadığı bir taş devri olduğu iddiası bir aldatmacadır.
Tarihin hiçbir döneminde ilkel insan var olmamış, sadece taştan aletlerin yapıldığı ilkel bir dönem yaşanmamıştır.
İnsanlık tarihinin her dönemi büyük medeniyetler barındırır.
Öyle ki eski çağ medeniyetlerinin kimi keşiflerini şu an bile gerçekleştirmekten uzamaz.
İnsanın fiziksel yapısı ilk insandan itibaren hep aynıdır.
Akıl ve şuur seviyesi günümüzde ne ise ilk insanda da benzer kapasitededir.
İlkelden gelişmişe doğru bir toplum yapısı sergilenmemiş, günümüzdeki gibi dalgalanmalar göstermiştir.
Tarihin değişik zamanlarında pek çok ileri seviyede medeniyetler kurulmuş ve bunlar da bir müddet sonra yok olmuştur.
Bu yok oluşlar sırasında o zamana kadar oluşan bilgi birikimi de kaybolmuş, kültürler ve bilimsel gelişimler tekrar tekrar yaşanmak durumunda kalınmıştır.
Bugün nasıl uzay çağını yaşayan toplumlarla bilimden, teknolojik imkanlardan uzak, basit yaşam tarzına sahip topluluklar aynı dünyada yer alıyorsa,
geçmiş devirlerde de bilimsel ve teknolojik açılan üst düzey kültürler yaşamıştır.
Yuval Nuh Harari'nin Sapiens kitabındaki bazı iddialara cevap 5
Dik yürüme özelliğinin zamanla kazanıldığı aldatmacası
Harari'nin Sapiens isimli kitabındaki masalsı anlatımlardan biri de şöyledir.
Ayaktayken av hayvanlarına ve düşmana karşı savanı taramak daha kolaydır ve hareket etmek için gerekmeyen kollar,
taş atmak ve işaret etmek gibi işler için kullanılabilir.
Ellerimiz daha fazla şey yapabildikçe ellerin sahipleri de daha başarılı hale geldiler.
Dolayısıyla evrimsel baskı avuçlarda ve parmaklarda daha yoğun bir sinir ağı ve kasların gelişmesini sağladı.
Bu masalsı anlatım tarzı, Lamak zamanında genetik bilginin varlığının bilinmediği çağlardan kalmadır.
Halbuki bugün çok iyi biliyoruz ki,
genlerde yer alan bilgilerin fiziksel yapımızı etkilemesiyle yapabildiğimiz şeylerin kapasitesi belirlenir.
Ancak bunun tersi, yani yaptığımız hareket ve davranışların
genlerimizi etkilemesi gibi bir mekanizma asla söz konusu değildir.
Gen varlığının bilinmediği bir dönemde spor yapan, ağırlık kaldıran, insanları izleyen bir gözlemci
sadece ağırlık kaldırdıkça kas ve kemik yapısının güçlendiğini görerek
böyle bir yanlış çıkarımda bulunmuş olabilir.
Aslında o devirde bile sporcuların çocuklarının spor yapmazlarsa,
yani eğer spor yapmazlarsa, kas ve kemiklerinin ebeveynlerine benzemediğini gözlemlemiş olsa
böyle bir iddia ortaya atılmayacaktı.
1996 yılında insanın iki ayaklı yürüyüşü konusunda araştırmaları yapan
İngiliz mühendis Robin Crumpton, yaptığı bilgisayar simülasyonları sonucunda
maymun yürüyüşü ve insan yürüyüşü arasında bir hareket şeklinin mümkün olmadığını ortaya koymuştur.
Crumpton'un çalışması göstermiştir ki,
bir canlı ya iki ayağı üzerinde dik olarak yürüyebilir
ya da dört ayağını kullanarak ve öne eğik olarak hareket edebilir.
Bu ikisinin arasında kalan bir yürüyüş modeli son derece verimsizdir.
Dahası, fosil kayıtları hiçbir zaman hiçbir canlının insan ve maymun yürüyüşü arası
bir hareket şekline sahip olmadığını göstermektedir.
Fosil kayıtları üzerinde yapılan detaylı incelemeler,
Australopithecus ve Homo habilis sınıflarına dahil edilmiş olan canlıların
maymunlar gibi dört ayaklı ve eğik yürüdüklerini,
Homo erectus ve Neandertal adamı gibi insan ırklarının aynı bizim gibi
dik yürüdüklerini ispatlamaktadır.
Yani iki ayaklı dik yürüyüş modeli,
dünya üzerinde ilk olarak insanlarla birlikte ve aniden ortaya çıkmıştır.
Kitapta evrim teorisini desteklemek amaçlı yapılan anlatımların sonrasında
ateist düşünce yapısı üzerine bina edilen felsefeye genişçe yer verilmiştir.
Dünyamızın geçmişte, şu an içinde sürüklendiği ve ileride sürüklenebileceği
dinden uzak yaşam tarzının oluşturduğu çarpık sistemlerin analizi yapılmıştır.
Dikkat çekici olan kitabın yazarının bunları anlatırken gerek açık gerekse gizli verilen tehlikeli
Darwinist mesajların bu hatalı düzeni daha da derinleştirici etkisi olacağını görmüş olmasıdır.
Biyoloji bilimine göre insanlar, haşa yaratılmamış evrimleşmiştir.
Ve evrim kesinlikle eşitlikçi değildir.
Eşitlik fikri yaratılış inancıyla iç içe geçmiştir.
Eğer Hristiyanların Tanrı, yaratılış ve ruhlar hakkındaki mitlerine inanmıyorsak,
tüm insanların eşit olması ne anlama gelmektedir?
Biyolojide hak diye bir şey yoktur.
Sadece organlar, beceriler ve özellikler vardır.
Peki ya özgürlük?
Biyolojide özgürlük yoktur.
Tıpkı eşitlik, haklar gibi özgürlükler de insanların ancak hayal güçlerinde icat ettiği ve yaşattığı bir kavramdır.
Biyolojik bakış açısıyla bakıldığında insanların demokrasilerde özgürlük,
diktatörlüklerde özgürlüklerinden mahrum yaşadıklarını söylemenin hiçbir anlamı yoktur.
Şu birkaç satırı okumak bile Darwinist düşünce yapısına sahip dünyanın ne kadar vahşi bir hal alabileceğini anlamak açısından çok önemli.
Evrimci düşünceyle şekillenmiş, Allah'a inanmayan bir toplumda insanların ne kadar sınır tanımaz hale gelebilecekleri ortada.
Din ahlakı yıkıldığı anda din özünde yer alan dayanışma, fedakarlık, merhamet, yoksulların ve zayıfların korunması,
tüm insanların eşit sayılması, sevgi gibi erdemler yerini zulüm, baskı, işkence, bencillik, sevgisizlik, köleleştirme, öldürme gibi tehlikeli ve acımasız bir hayat tarzına terk edecektir.
Hak, adalet, eşitlik, özgürlük gibi kavramlar anlamını yitirecek, güçlünün zayıfı, zenginin fakire ezdiği gibi ortam çok kısa sürede yaşanılmaz hale gelecektir.
Evrimci düşünce bu hayat tarzını teorinin temelinde mücadele olduğu için sözde doğal seleksiyonun bir parçası olarak niteler ve bir gereklilik olarak görür.
Böylece kendilerince güçlü, sağlıklı, akıllı nesillerin sözde evrimin ilerlemesine katkıda bulunacağı iddia edilir.
Bu acımasız düşüncenin örneklerini Darwinist fikrin dünyaya hakim olduğu 20. yüzyılda çokça yaşadık.
Hitler, Stalin, Pol Pot gibi diktatörlerin zalimliğini, milyonlarca insanı nasıl soykırma uğrattıklarını,
Hitler'in kendince aşağı ırk olarak gördüğü insanları nasıl gaz odalarında öldürttüğünü,
birçok batılı ülkesinde yüz binlerce insanın sadece hasta, sakat veya yaşlı olduğu için nasıl zorla kısırlaştırıldığını
veya ölüme terk edildiğini 20. yüzyılda tüm dünya izlemiştir.
Acımasız rekabet nedeniyle dünyanın her yanında insanların ezildiklerini ve sömürüldüklerini,
ırkçılığın kimi devletlerin ideolojisi haline geldiğini ve bazı ırkların insan bile sayılmadığını,
komünist ile kapitalist, sağ ile sol arasında çatışmalar, sıcak ve soğuk savaşlar yaşandığını,
aynı ülke halklarının hatta kardeşlerin bile birbirlerine düşman hale geldiğini herkes bilmektedir.
Evrimci düşünce yapısına sahip ateist bir kimse de aslında dine ait ahlak kurallarının yaşandığı bir dünyanın
çok daha iyi bir hayat olacağının farkındadır.
Ancak bu kişilere gelin din ahlakına uygun yaşayalım demek,
onların ideolojilerini birden bile değiştirmeyecek, istedilen sonuç anlamayacaktır.
İşte bu noktada insanların inançlarının temelinde yer alan sözde evrim teorisinin geçersizliğinin çok iyi anlatılması,
Harari'nin kitabında anlattığı düşünce yapısını ve diğer ateist sistemleri temelinden sarsacak ve çökertecektir.
Evrimin geçersiz olduğunun ve evrime dayalı bir hayatın geçersizliğinin bilimsel delillerle kanıtlanması,
insanı evrenin ancak bilinçli bir güç tarafından yaratılabileceği sonucuna ulaştıracaktır.
Allah inancının topluma hakim olması da sevginin, kalitenin, özgürlüğün, demokrasinin, saygının ve her türlü güzelliğin temeli olan
din ahlakını hakim kılacak, dünya cennet gibi olacaktır.