Makinenin içindeki yol, yemek borusu.
İlk öğütme işlemine uğrayan maddeler, yani yiyecekler, artık makinenin asıl öğütme bölümüne gitmeye hazırdır.
Ancak geçiş yapacakları yerde yol ikiye ayrılmaktadır.
Bu yollardan biri öğütme makinesine, diğeri ise makinenin havalandırma ünitesine açılmaktadır.
Eğer yanlış yere giderlerse, havalandırma ünitesi bozulacak ve makine bir daha çalışmamak üzere duracaktır.
Ancak böyle bir şey olmaz.
Çünkü içimizdeki makinede bunun olmaması için gerekli önlemler alınmıştır.
İnsan ağzını hem yemek yemek hem de nefes almak için kullanabilir.
Çünkü yiyeceklerin itildiği yemek borusunun hemen yanında havanın ciğerlere çekildiği nefes borusu bulunur.
Fakat burada çok önemli bir nokta vardır.
Eğer çiğnenmiş besin, yemek borusu değil de soluk borusuna kaçarsa bu ölüm demektir.
İnsan her gün yüzlerce kez yutkunur.
Herhangi bir durumda yanlışlıkla soluk borusuna kaçan birkaç damla su bile insanın ölümüne neden olacaktır.
Ancak solunum borusunun sürekli kapalı durması bir çözüm değildir.
En akılcı ve pratik çözüm solunum borusunun açılır kapanır bir engelleyiciye yani kapağa sahip olmasıdır.
Nefes borusunun üstünde yer alan ve küçük bir dokudan oluşan bir kapak yutkunurken otomatik olarak nefes borusunu kapatır.
İşte bu sayede yemek yerken nefes borusuna su veya yiyecek kaçması engellenmiş olur.
Yutkunmadan sonra ise bu kapakçık tekrar yerine gider ve böylece nefes borusundan hava geçmesi sağlanır.
Kapakçıktaki bu açık tasarımın detayları vardır.
Örneğin, normal bir insanın sahip olduğu kapakçığın yapısıyla bir bebeğin kapakçığının yapısının aynı olması bebek için tehlikeli bir durum oluşturacaktır.
Yetişkinlerinkinden çok daha farklı bir şekilde çalışır.
Bebeklerde bu kapakçık erişkinlerden daha yukarıda bulunur.
Bu sayede bebek nefes alıp verirken rahatlıkla anne sütü de emebilir.
Bebeklerin anne sütü emerken bir yandan ağlayıp bir yandan boğulmamaları da bu yüzdendir.
Eğer bebeklerdeki kapak sistemi de yetişkinlerdekine benzer bir yapıya sahip olsaydı, bebekler anne sütünü emerken boğulabilirlerdi.
Ancak ilk insandan bu yana yaşayan ve halen yaşamakta olan tüm insanlarda bu ihtiyaç tam olması gerektiği şekilde karşılanmıştır.
Özel bir hastalığı olanlar dışında tüm insanlar bebeklik dönemlerinde tam olması gereken yapıdaki kapakçıklara sahip olmuşlardır.
Aynı şekilde bu insanlar yetişkin hale geldiklerinde de kapakçıklarının yapısı yine ihtiyaçlarına göre olmuştur.