Öğütme Makinesinden Çıkış
Bağırsaklar
Asıl öğütme işleminde asitlerin kullanıldığından bahsetmiştik.
Bu asit sindirimi yapılan maddelerle birlikte makinemizin bundan sonraki bölümlerine geçecektir.
Bu sindirim sistemi için çok ciddi bir tehlikedir.
Çünkü bu ünitelerde mesela 12 parmak bağırsağında midedeki gibi kendini koruyabilecek özel bir tabaka bulunmaz.
O halde nasıl olup da 12 parmak bağırsağı asitlerden zarar görmez?
12 parmak bağırsağına mideden besinlerle birlikte gelen asitlerin oranı tehlikeli bir boyuta ulaştığında bağırsağın duvarındaki hücrelerden sekretin isimli bir hormon salgılanmaya başlanır.
Bu işlemlerle ilgili olarak üzerinde durulması gereken noktalar vardır.
Öncelikle 12 parmak bağırsağını koruyan sekretin hormonu ince bağırsağın çeperindeki hücrelerde peroksetin halinde bulunur.
Bu hormon sindirilmiş besinlerin asidik etkisiyle başka bir kimyasal madde olan sekretin haline dönüşür ve bu hormon pankreası uyararak salgıların zararlı etkisini ortadan kaldırır.
Sekretin hormonu kana karışarak pankreasa gelir ve enzim salgılanması için pankreası yardıma çağırır.
12 parmak bağırsağının tehlikede olduğunu haber alan pankreas, bikarbonat moleküllerini bu bölgeye gönderir.
Bu moleküller mide asidini etkisiz hale getirecek ve 12 parmak bağırsağını koruyacaktır.
İnsan bedeninin kapkaranlık derinliklerinde, gözü kulağı olmayan, bir beyni ve şuuru bulunmayan hücrelerin böylesine kusursuz sistemler içinde çalışmaları Allah'ın üstün yaratışının sonuçlarıdır.
Hücreleri sahip oldukları özelliklerle birlikte yaratan, benzeri olmayan bir ilim sahibi olan Allah'tır.
Allah, insanlara kendi bedenlerinde yarattığı bu gibi özelliklerde gücünün sınırsızlığını göstermektedir.
Yediğimiz bütün besinlerin sindirimi ince bağırsakla tamamlanır.
Ancak sindirimdeki son aşama sindirim ürünlerinin vücutta gerekli yerlere dağıtımının sağlanması için emilmesidir.
Sindirim sisteminin parçalarından ağız ve midedeki emilim çok azdır.
Eminim tam olarak bağırsaklarda gerçekleşir.
İnce bağırsağın yapısı emilim için çok uygundur.
İnce bağırsağın iç yüzü son derece girintili ve çıkıntılı bir yapıya sahiptir.
Bu girinti ve çıkıntıların üzerinde de mikroskobik pompalar bulunur.
Bu pompalar emici hücrelerdir.
İşte bu hücreler vücudun ihtiyacı olan besinleri yakalar ve bağlı oldukları kan damarlarına pompalarlar.
Bu nedenle bağırsaklarımızın çevresi karmaşık bir damar şebekesiyle çevrilidir.
Vücudunuzun neye ihtiyacı varsa bu küçük pompalar bunu bilir.
Beyin hücrelerinizde kullanılacak parçalanmış şeker veya kas hücrelerinizde kullanılacak bir amino asit.
Bu küçük pompalar bir akıl gösterisiyle ihtiyacınız olan besini bulur ve yakalar.
Siz bu görüntüleri izlerken de milyarlarca pompa sizin bu görüntüleri izleyebilmeniz için ihtiyacınız olan besinleri gerekli yerlere pompalamaktadır.
Bağırsakların içinde bulunan kıvrımlar ve bu kıvrımların üzerinde bulunan mikro pompalar sayesinde ince bağırsak oldukça büyük bir yüzey alanına sahiptir.
Öyle ki yetişkin bir insanın bağırsağının sahip olduğu toplam alan yaklaşık 300 metrekareye ulaşır.
Bu yaklaşık iki küçük tenis kortunun toplam alanına denk gelen bir büyüklüktür.
Besinlerin sindirimi işte bu geniş alanda gerçekleşir.
Besinler parçalanarak önce bir bulamaç haline getirilir, sonra bu bulamaç bağırsak iç yüzeyinin üzerine hiçbir nokta eksik kalmayacak şekilde ve çok çok ince bir tabaka olarak serilir.
İşte bu sayede hücreler yiyeceklerin içindeki bütün besini kolayca emebilirler.
İnce bağırsağın çok özel bir fonksiyonu da bazı maddeleri vücudun ihtiyacı olduğu kadar emebilmesidir.
Örneğin demirin fazlası vücuda zararlıdır.
Belli bir oranın üzerinde bağırsaklara ulaşan demir hiç emilmeden bağırsaklardan atılır.
Bundan başka ince bağırsağın çok özel bir bölümünde ise sadece B12 vitaminini emmek üzere hazırlanmış hücrelerden oluşan bölgeler bulunur.
Ameliyatla bağırsakların bu bölgesi alınan kişilerin tıbbi tedavi olmadığı takdirde kansızlıktan ölmeleri kaçınılmazdır.
Bazı özel besinlerin eminimi kalın bağırsakta gerçekleşir.
Bunlardan biri de K vitaminidir.
K vitamini, kanın pıhtılaşması mekanizmasında görev yapan, eksikliğinde insanı ölüme götürecek sonuçlar ortaya çıkabilen son derece önemli bir vitamindir.
Ancak K vitamini, doğada insan bedeninin ihtiyaç duyduğu şekilde bulunmaz.
İnsan vücudunun bu vitamini kendi kullanabileceği hale getirmesi, yani bir anlamda rafine etmesi gereklidir.
Ancak insan metabolizması böyle bir rafine işlemini de gerçekleştiremez.
Peki nasıl olur da insanlar K vitamini eksikliğinden dolayı yaşamlarını yitirmezler?
Bu vitamini insanın kullanacağı hale getiren, onun için rafine eden mekanizma nedir?
Bağırsaklarda bulunan özel bakteriler, K vitaminini bir dizi işlemden geçirir, rafine eder ve insanın kullanabileceği hale getirirler.
Bu bakteriler tarafından rafine edilen K vitamini, kanın bağırsaktan eminerek kana karışır.
İnsanın hayatını devam ettirebilmek için varlığından bile haberdar olmadığı, hatta adını bile bilmediği küçücük bir bakteriye muhtaç olması üzerinde düşünülmesi gereken bir konudur.
Hiçbir tesadüf bir bakteriyi meydana getirip, üstelik bunu insanın bağırsaklarına yerleştirip, bu bakterinin genetik şifresini insana faydalı olacak işlemleri yapacak hale getiremez.
Akla davet
Bir insan için örneğe konan kimyasal maddelerin, madensel tuzların ya da toz halindeki metallerin ayrımını yapmak neredeyse imkansızdır.
Bu konuda eğitim almamış bir kişi, sadece bakarak demiri çinkodan ayırt edemez.
Hangi maddenin faydalı, hangisinin zararlı olduğunu, o an bedeninde hangisine ne kadar ihtiyaç olduğunu tespit etmesi ise mümkün değildir.
İnsan bu maddeler arasındaki farkı anlayamaz ama o insanın bağırsak hücreleri bunu rahatlıkla anlar.
Görüldüğü gibi, hangi maddenin ne olduğunu ayırt edebilmek için akla ve bilince sahibi olmak yeterli olmaz.
Konu hakkında detaylı bilgi sahibi olmak gereklidir.
Peki öyleyse, bağırsak hücreleri böyle bir bilgiye nasıl sahip olmuşlardır?
İnsan vücudundaki trilyonlarca hücrede neyin eksik neyin fazla olduğunu, bu hücreler nasıl tespit etmekte ve aksayan yönü nasıl gidereceklerini nereden bilmektedirler?
Atomların bir araya gelmesiyle oluşan hücrelerin bir iradeye sahip oldukları düşünülemez.
Bu bilginin hücrelere özel olarak yerleştirilmiş olduğu çok açıktır.
Böyle muazzam bir işlemin tesadüflerle ya da başka bir etkiyle gerçekleşmesinin de mümkün olmadığı ortadadır.
Bu durum hücrelere sahip oldukları şuuru veren üstün bir gücün varlığını gösterir.
Ki bu gücün sahibi her şeyi yaratan ve bir düzen içinde biçim veren Allah'tır.
Gökleri ve yeri bir örnek edinmeksizin yaratandır.
Onun nasıl bir çocuğu olabilir?
Onun bir eşi yoktur.
O her şeyi yaratmıştır.
O her şeyi bilendir.
İşte Rabbiniz olan Allah budur.
Ondan başka ilah yoktur.
Her şeyin yaratıcısıdır.
Öyleyse ona kulluk edin.
O her şeyin üstünde bir vekildir.