Atatürk şu anda yaşasaydı, ilk yapacağı icat ne olurdu?
Atatürk rahmetli bir kere özgürlüklerin üstüne çok dururdu.
Resim, müzik.
Hanımların dekoltesine karışılmasına asla müsaade etmezdi.
Kaliteye çok önem verirdi. Kaliteye yayılırdı.
Avrupalı gibi olmamız için Avrupa kalitesi, Avrupa görgüsü,
Avrupa temizliği tarzında bir klasik anlayışı olurdu.
Türk birliği için çok gayet ederdi.
Önce Türk birliğini oluştururdu.
Sonra da İslam alemini birleştirirdi.
PKK'yı falan, yani havuç rendeler gibi hepsini darmadağın ederdi.
Yani paşa böyle şeylere asla müsaade etmez.
Atatürk kabadaydı.
En başında müsaade etmezdi bir kere.
Direk tepeler yani.
Bir de nefes alırmazdı.
Tayyip Hocam da maşallah nefes alırmıyor.
O yönden Atatürk'ü çok benziyor.
Atatürk kalite demektir.
Atatürk görgü demektir, nezaket demektir, klaslık demektir, neşe demektir.
Ya kardeşim baktın mı, kılına, kıyafetine, yemesine, içmesine, toplantılarına.
İnsan içeri neşe geliyor ya.
Hayat dediğine öyle olacak.
Hanımlar çiçek gibi, beyler filinta gibi, Atatürk süper klas.
O devrin şartlarında bak onu yapmış, düşünün yani.
Bir de bu devrin imkanları olsa ne olurdu?
Atatürk'ü gençlere iyi anlatmak lazım.
Aslında iyi bir şey olmuş yani.
Atatürk devrimleri oturmuş, Atatürk'ü gençlere sevdirecek bir sistem kurulmuş.
Ama bu yarım kalmış.
Yani sanki zoraki gibi bir görüntü oluyor bazı yerlerde.
Halbuki bu hakikaten çok önemli bir şey.
Ya Atatürk'ün görüşleri gençlere bir benimsetilse muhteşem bir şey olacak.
Çok aydın, pırıl pırıl bir türkü olacak.
Atatürk'ü bak, kıyafetlerine bak, insan daha kıyafetlerine bakınca bile içi açılıyor.
Şu klaslığa bak ya, şu ortam insan gördün mü ne olur?
Bir dakika bak, yaklaştır.
Şimdi bak, bir gömleğe ve kravata bir bakalım.
Yaklaştır.
Şu gömleğin güzelliğine bak ya.
Şu kumaşın güzelliğine bak.
Şu kravatın bağlanışındaki güzelliğe bak.
Kravattaki döküme bak.
Ve çeketin kumaşının kalitesine bak.
Şu oturuşa bak.
Ya kravat böyle kalıp gibi oturtmak, her babayı yediğin harcı değildir.
Kravat, gevşer bilmem ne var, şu olur o değil mi?
Düzgün durmaz.
Bak tablo gibi oturmuş.
Kumaşın güzelliğini görüyor musun?
Halis İngiliz kumaşı.
Kravat, ipek, gömlek, keten gömlek muhteşem.
Çok çok güzel.
İnce keten yani.
Ve süslerini görüyor musun?
Mendilin kullanılan şekli.
Mendili göster.
Bak şu mendili kullanma tekniğine bak.
Görüyor musun?
Şu asalete bak ya.
Evet, devam edelim resimlere.
Bak şu kıyafetin oturuşuna bak.
Madalyanın görünüşü.
Smokin, şahane.
Pelerin, şu bu falan muhteşem yani.
Bak, kürklü kıyafeti çok şahane olmuş.
Bak burada da filinta gibi şu kravatın güzelliğine bak.
Yaklaştır.
Görüyor musun?
Bak şu bağlanmadaki zarafete bak.
Evet.
Bir de çok zarif bir insan Atatürk.
Masa çok güzel oluyor.
Çok keber oluyor.
Ama yani böyle abartılı yemek yiyen bir insan değil.
Evet, göreyim.
Bak şu yine kravatın, gömleğin güzelliğini görüyor musun?
Bir de yaklaştır.
Yüzünü göreyim.
Tabii.
Yaklaştır.
Yüzünü indir aşağı.
Bak, yüzdeki ifadenin mükemmelliğine yakışıklı odağa bak ya.
Jilet gibi, jilet.
Saç, tıraşı falan her şey mükemmel.
Ama bakmayı bilmemişler rahmetli.
Ya kardeşim, inanılır gibi değil.
Bu her dönemde oluyor bu kardeşim.
Her dönemde.
Tayyip Hoca'ya da bunu yapıyorlar.
Otuz kere uyardım.
Soğuğa çıkarıyorlar, rüzgara çıkarıyorlar.
Orada, oraya koşturuyor.
Otuz kişi birden üstüne yani geliyor.
Mesela altmış, bir kem bir yere hafif.
Bir rahatsızlık geçirmişti hafif böyle bir.
Sıcaktan rahatsızlanmıştı.
Altmış kişi birden üstüne çöküyor ya.
Ya konu bu değil mi?
Açıl saray ya mübarek bu kadar basit bir şey.
Nasıl haklı edemezsiniz ya?
İnanılır gibi değil.
Daha hala üstüne geliyor adamlar.
Ya aç bir hava gelsin, temiz hava gelsin yani.
Atatürk de öyle.
Buz gibi yere alıp götürdüler.
Dolmabahçe Sarayı'ya.
Denizin kendi.
Ya kardeşim nem bir yandan, rüzgar bir yandan, soğuk bir yandan.
Niye oraya götürürsünüz ya?
Başka yer bulamadın mı götürecek?
İnanılır gibi değil yani.
İnanılır gibi değil.
Yalnız bırakmışlar.
Bak şimdi Tayyip Hoca da yalnızlaştırmaya çalışıyorlar.
Asla müsaade etmeyiniz.
Asla.
Büyük bir dikkatli izliyorum.
Evet dinliyorum.
Yine göster tatlat hükümeti.
Ya şu kumaşın güzelliğine bak, şu kravatın uyumuna.
Mendilin güzelliğine bak yani.
Kumaşın güzelliğini görüyor musun?
Evet.
Veya kravatın uyumuna bak yani.
Ceket bir kere kalıp gibi oturmuş.
Bak yanındakileri de o görüntüyü vermiş.
Yoksa onlar da bilmez yani.
Onlar da öyle şık giyin.
Bak etrafındaki var ya o tip kişiler.
Onları da o şekilde şık giydiren o.
Biz 1960'lar falan çok iyi hatırlıyorum yani.
Küçükken.
1960'lar.
O önden çalıştıran arabalar falan.
İnsanlar hakikaten şık giyinirlerdi.
Böyle kravat falan, şapka.
Rahmetli babam da şapka kafada hiç eksik etmezdi.
Fıtır şapkayı böyle.
Kravat, gömlek falan.
Yani şık giyinmeyi herkes seviyordu.
Hanımlar da mesela çok şık şapkalar giyerlerdi.
Güzel giyinerlerdi falan.
Şimdi bir ecaip oldu.
Gençler kafayı kırktırıyorlar.
Kırktırıyorlar derken ne deniyorlar?
Tıraş ettiriyorlar diyeyim yani.
Bir kısm için diyorum.
Hepsi için demiyorum.
Allah'a o zaman.
Bir tişört.
Altına da kısa bir şort.
O kadar bir lastik ayakkabı.
Atom forvet dışarı fırlıyor.
Bir de ondan da yatıyor bir kısmı da yani öyle.
Böyle hayat olur mu ya?