Dünya neden şehiridir?
Akşehverim ben senin güzelliğine, tatlılığını, bebekliğine, çocukluğunun güzelliği olduğu gibi kalmış sende.
Genç kız olmuşsun ama bebekliğin kalmış yüzünde.
Çok güzel oldu sana da yakışmış.
Allah seni daha da nurlandırsın.
Cennetle şereflendirsin.
Kalbine ferahlık versin Allah.
Ben düşündüm, defa da düşündüm.
Çile olmadan bir tane adam olması da mümkün değil.
Normal olması.
Sevgiyi bilmesi de mümkün değil.
Sevilecek hale gelmesi de mümkün değil.
Ya düşün, iyi biçip yatıyorsun.
Denizin kenarına manzara bakıyorsun.
Bekliyorsun, sonra diyoruz, hadi ben bir cennete gideyim.
Direkt git o zaman cennete, git otur, orada otur.
Denizin kenarında otur.
Ne olacak?
Ne özelliğin var?
Sabretmemişsin, şefkat göstertmemişsin, cömertlik yapmamışsın, cesaret göstertmemişsin, vefa göstertmemişsin.
Hiçbir şey yok.
Etim, kemiğim var diyorsun.
İşte yerim, içerim falan.
Hayvan da yeri içer.
Ne olacak yani?
Allah onu önemli görmüyor yani.
Derinlik, aşkın üstünde duruyor Allah.
Yani bizim yememiz, içmemiz, aşkı besliyorsa bir anlamı var.
Yani aşka hizmet ediyorsa.
Binalar, evler de aşka hizmet etmek içindir.
İşte yüksek köşkler var.
Ne olur köşkten hiçbir şey olmaz.
Aşka hizmet ediyorsa olur.
Tutkuya hizmet ediyorsa olur.
Irmak diyorsun.
Ağaçlar, tahtlar, güzel elbiseler.
Güzel elbisenin nedir?
O güzel elbiseyi giyeni seversin sen.
Şimdi o elbisenin içinde birisinin olmadığını düşün.
Yetmiş kat elbise giymiş ama içinde taş var.
Taş manken var.
Ne yapacaksın?
Hiçbir şeyine yaramaz elbise.
İçindeki insanı seviyorsun sen.
İnsanın etini, kemiğini mi?
Yok.
Ruhunu seviyorsun.
Allah'ın ruhu.
Ölü olsa, ölünün üstüne yetmiş kat giydirse ne yapacaksın?
Aman aman aman dersin.
Değil mi?
Ruh olduğu için onu seviyorsun.
Allah'ın ruhunu taşıdığı için seviyorsun.
Bunun aslında tabii bir kitabını hazırlayayım ben de.
Daha açık vurgulayız.
Çok tarifi bunu zor.
Ama anlatabilirim.