Ben Samsun'dan Beyza. Siyasette neden sevgi hakim değil?
Güzel Beyza, Allah güzelliğini daha da artırsın. Yakından güreyim seni.
Şahane kızsın, şahane. Tam genç kızsın.
Allah seni nuruyla sarsın.
Hidayetin hiç üstünü eksik etmesin.
Cennette inşaAllah arkadaş olalım, dost olalım.
Yakın olalım cennette inşaAllah.
O büyük bir bela yani eskiden beri öyle klasik 150 yıllık geçmişine baktığımızda.
Adam öldürülür, suikastler yapılır, darbeler yapılır.
Siyasetçi birbirine akıl alınmaz hakaretler ederler.
Siyasi toplantıda kafa göz yarılır.
Sandalyeler havalarda uçuşur.
Sert yüzde olurlar. Herkes birbirine harcar.
Bazı siyasi bilimlerle ve bazı olaylar için bunu söylüyorum.
Yani siyaset sanki böyle korkunç bir meselesi gibi bilinir birçok kişi tarafından.
Yani rahatça insanların harcandığı, acımasız mücadelelerin verildiği, soğuk bir sistem olarak bilinir.
Fakat siyaset, mehdiyet devrinde saf sevgi amaçlı bir sistem olacak.
Herkes sevgiden bahsedecek, herkes dostluktan bahsedecek, herkes arkadaşlıktan bahsedecek, herkes herkesin ayrına, iyiliğine gayretilecek, herkes birbirini koruyup kollayacak.
Böyle şey olur mu ya?
Böyle siyaset anlayacak.
Dünyanın her tarafında hemen hemen facia.
Çok ürkütücü.
Muazzam kavgaların yaşandığı, kargaşaların olduğu, dünyada hemen hemen her ülke darbe korkusuyla yaşıyor.
Darbe aşağı, darbe yukarı.
Kendi ülkesinin insandan korkuyor, kendi askerinden korkuyor.
Asker de kendi halkından korkuyor.
Birçok yerde böyle.