Anne-babalar niye çocuklarına sevgi öğretmiyorlar?
Ah benim canımın içi, ah benim güzel yüzlüm.
Aslında bu çok acıyan.
Benim bildiğim, ben görüyordum, anneler, babalar, çocuklarına sevgiyle hiçbir şey öğretmiyorlar.
Kendi annelerine bırakıyorlar.
Ben köye de giderdim, bakardım.
Tokat'ta, Tural'da falan da kaldım.
Öyle bir konu yok.
Sevgi öğretmenin şurada dursun.
Hiçbir şey öğretmiyorlar.
Hepsi demem tabii, hepsi demem.
Ama büyük bir kaliyet böyle.
Bu da ahir zamanın, işte decaliyetin facialarından birisi.
Ya çocuğun en büyük ihtiyacı sevgidir, onu nasıl öğretmezsin ona?
Sevgiye son derece aç olması lazım.
Muazzam yetiştirmen lazım.
Sevgiyi, tutkuyu, aşkı, bütün yönleriyle, bütün detaylarıyla nasıl ulaşabileceğini, nasıl yaşayabileceğini
en çok ihtiyacı olan şeyi ona öğretmek gerekir.
Ne Allah sevgisini öğretiyor, ne Allah korkusunu öğretiyor, öğretisi hurafı öğretiyor.
Yani facia, ya mehdiyetin her yönden ihtiyaç olduğunu Allah bize bu yönden gösteriyor.
Ben güzel yüzlüğümü bir daha...
Anne babalar niye çocuklarına sevgi öğretmiyor?
Dünyalar güzelim.
Allah seni bana cennette dost etsin, arkadaş etsin.
Doya doya sevgiyi yaşayacaksın cennette.
Cennette çok çok daha da güzelsin.
Zaten çok güzelsin ama cennette daha da güzelsin.
Allah kalbine huzur versin, canımın içim.
İnşaAllah hep iyilerle beraber olsun, seni sevenlerle beraber olursun.
Allah seni koruyup kollasın.
Hep mutlu, sevinçli yaşamanı sana nasip etsin.