Merhaba, ben Sakarlı'dan İknur. Karşımızdaki insanların samimiyetini anlayabilir miyiz? Nasıl anlayabiliriz?
İknur, samimiyet çok ferahlatıcı ve rahatlatıcıdır.
Mesela hocalar çıkıyor bazen din adamı kıldığında.
Derdi orada din adamı görüntüsü vermek.
Samimiyetsiz belli. Yazık yani. Çok da eziyor kendini.
O muttaki efendi, hikmetli konuşan, derin, deruni adam desinler diye akıl almaz ızdırap çekiyor.
Evine gidince rahat yaşıyor onlar.
Çıkarıyor gömlerini, şununu, burnunu falan. Döne döne oynuyor, eğleniyor falan.
Oh dünya varmış diyor. Ya kardeşim normal herkesin yanında insan gibi yaşasana. Normal, samimi olsana.
Samimi olmuyor. İlla kendine bir şekil şemail verecek.
Boş yere eziyet çekiyor. Birçok insan samimiyetsiz.
Samimi insan konuşmadaki huzurundan, yüzündeki huzurdan, insana verdiği pozitif elektrikten, pozitif huzurdan hemen anlaşılır.
Allah kalbe ilka eder samimi insanı. Yani vahyeder kalbe. Samimi olduğu hemen bilinir.
Mesela peygamberimizi görüyorlardı, bakıyorlardı, samimi, hemen iman ediyorlardı.
Hıristiyan rahip, mesela kafil haline geliyorlardı, bakıyorlar.
Mucize, kerameti hiçbir şey istemiyorlar yani mucize.
Yüzüne bakıyor, bir kere yüzü çok efendi diyor, çok dürüst.
Konuşması da çok dürüst. Yalan söylemesi imkansız.
Peygamber oldu, belli diyorlar.
Allah kalbini ilka ediyor, anlaşılıyor.
Hemen anlaşılır, yüzünden, uslubundan, ses tonundan anlaşılır.