Merhaba, ben İzmir'den Eylül.
Ben ruh sahibiyim diyebilir mi bir insan?
Eylül, sen nasıl tatlısın, nasıl şekersin, nasıl güzelsin, nasıl balsın?
Tertemiz elin yüzün senin.
Maşallah.
Sen melek yüzlüsün, canımın içi.
Allah seni nuruyla sarsın, cennetiyle şereflendirsin.
Elinden yüzünden efendilik, masumluk, dürüstlük akıyor.
Böyle iffetli, tertemiz olduğuna hemen belli oluyor, canımın için.
Allah seni bana cennette kardeş etsin, dost etsin.
Cennette senden şahane arkadaş oluruz biz.
İnşaAllah.
Ben balımı bir daha dinleyeyim.
Merhaba, ben İzmir'den Eylül.
Ben ruh sahibiyim diyebilir mi bir insan?
Güzel yüzün baktığında birisinin, bir varlığın, beyninin içinde görüntüyü gördüğünü görüyorsa, ruh sahibidir o zaten.
Ama diyor ki ne alakası ya var diyor.
Ne görüyoruz?
Biz gözümüzden görüyoruz diyor.
Ben neredeyim diyor.
Sen deli misin ya?
Karşımdasın diyor.
Üç metre kadar karşımda duruyorsun diyor.
Peki ben senin beynin içinde bir görüntü müyüm?
Burada mıyım?
Olur mu canım diyor.
Sen oradasın diyor.
Dalka mı geçiyorsun benden?
Sen oradasın diyor.
Evet.
Beynimin içinde.
Tamam seni görüyorum da sen oradasın diyor.
Ya lafı ne uzatıyorsun?
Bir tane görüntü var.
Hangisinin nerede olduğunu söylesene.
Beyninin içinde olduğunu fark edemiyor.
Fark edemiyorsa ruh sahibi değildir.
En net ölçüsü budur.