Cahiliğe ahlakından nasıl arınabiliriz?
Ya hiç bilmeyen için tabi cahiliğe ahlakı olur.
Ben çünkü çocukluğumu düşünüyorum, bilmiyordum.
Bir acayip hayat.
Ya hiçbir şeyden haber olmuyor insanın.
Ya birisini uyarması gerekiyor.
Akılcı bir uyarmayla hemen hallolur aslında.
O devirde Risale-i Nur iyi oluyordu.
Ama bu devirde benim kitaplar çok iyi.
Ya bizim sohbetler çok iyi.
Cahiliğe eğlendirici bir şey değil.
Yani olsa biz onu yine Müslümanlaştırırız.
Yani cahiliyenin iyi bir yönü olursa onu Müslümanlaştırırız.
Onu cahiliğe vermeyiz.
Ama iyi bir yön yok yani.
Baktık, iyi bir yön yok.
Eğlendirici bir yön de yok, zevkli güzel olan bir yön de yok.
Genelde kirli yani çok zorlu, sıkıntılı.
İyi olanları zaten İslam içerisinde alıyoruz, yaşıyoruz.
Cahiliye durduk yere cehenneme kendini atma gibi.
Aklı başında insan zaten yapmaz onu, istemez.
Benim canımı bir daha dinleyeyim mi?
Tabii.
Cahiliye ahlakından nasıl arınabiliriz?
Canımın için onu istemediğin an aranırsın.
Din acayip kolaydır.
Yani o arınma talebinin olduğu saniyede biter.
Hemen arınırsın.