Merhaba, ben Mustafa. Değişikliği seyreder misiniz?
Mustafa, muhteşem yakışıklısın. Bir kere bu önce tasdik edilmesi gereken bir durum.
Bir yaklaştırsınlar, bir göreyim ben seni.
Evet, Mustafa. Yani muhteşem, kusursuz, yakışıklı ve çok güzel.
Sakal da çok yakışmış. Sakalını kesme çok iyi duruyor.
Gözlük de modern gösteriyor, çok hoş olmuş.
Bir de efendi, böyle terbiyeli, güvenilir.
Asıl bir delikanlı olduğun anlaşılıyor. Allah seni cennette kardeş etsin.
Mustafa, benim vasfım o. Sürekli her şey daha güzelleşecek.
Güzelse daha güzel, güzelse daha güzel.
Daha hoş, hatta bak şimdi burayı da sonra, burayı böyle Osmanlı usulü, yerde oturulan sedir cinsi bir şey mi yapsam acaba diye düşündüm dün.
Ortaya böyle küçük bir fıskiyle havuz, mermer.
Etrafına evet böyle, Osmanlı saraylarında olduğu gibi şey, böyle onu düşündüm.
Bu şeylere çıkma yapmayı düşündüm şu karşı yerlere.
Yani değişiklik insanın vasfında var, cennette de var.
Hep sürekli değişiklik isteriz, sürekli.
Oradan oraya, oradan oraya, oradan cennet işte bu değişikliğin yeridir.
Bizim ruhumuzda vardır.
Mesela güzel olmamıza rağmen daha güzel olmayı isteriz.
Cennette böyle, daha güzel, daha güzel, daha güzel oluyor.
Mesela cennet bahçesine geçiyor.
Orada meyveler var.
Mesela o meyveyi alıyor, bir başka gidiyor, başka meyveyi alıyor.
Bir süre gidiyor, başka meyveyi alıyor.
Yani sürekli değişiklik.
Mesela cennet çarşalına gidiyor, resimler var.
Orada birisini görüyor, diyor, baya yakışıklıymış diyor.
Hemen kendisi ondan daha yakışıklı oluyor, anında.
Gördüğünden.
Mesela kareli siner karşılaşıyor.
Aa diyor, ne kadar güzelleşmişsin sen ya, diyor.
İltifat değil ama gerçeklik.
Karısı da diyor ki, ya sen ne kadar güzelleşmişsin, sana ne oldu böyle, diyor.
Cennetin özelliğidir yani.
Sürekli değişiklik vardır.