Dünya'nın en zengin %1'inin servetin %50'sine sahip olduğu bir dünyada yaşamak istiyor muyuz?
Dünyadaki 1,5 milyar insan elektrikten mahrum yaşıyor. Dünyanın en fakir 10 ülkesinin altısında ana ölüm sebepleri, sıtma, kolera, alt solunum yolu ve doğum öncesi enfeksiyonları gibi yeterli tedavilerle kolayca önlenebilecek hastalıklar.
Her yıl 500 bin çocuk A vitamini eksikliğinden kör oluyor. 2015 yılında her 7 kişiden biri günde 1,25 dolarla yaşam mücadelesi veriyor.
İşte bu fakirlik gerçek manada dünyanın en önemli sorunlarından biridir.
Fakirlik probleminin altına yatan sebep dünyadaki kısıtlı imkanlar değil, zenginliğin insanlığa eşit olarak dağıtılamamasıdır.
Dünyadaki gelir eşitsizliği hakkında en detaylı rapor, eşitsizliği ortadan kaldırmayı amaçlayan Oxfam kuruluşu tarafından 2014 yılında yayınlandı.
Rapor, dünyanın tüm zenginliğini 250 trilyon dolar olarak hesaplamıştı.
Bu miktarın yarısı yani 125 trilyonuna dünya nüfusunun sadece %1'i sahipti.
Geri kalan 125 trilyonsa nüfusun %99'u tarafından paylaşılmaktaydı.
Bir başka çarpıcı bulguysa, 2015 yılında dünyadaki en zengin 62 kişiyle en fakir 3,5 milyar insanın aynı servete sahip olması.
Son 25 yılda artan kapitalizm mega zengin insanların ortaya çıkmasına sebep oldu.
Kazanan her şeye sahip olur mantığı ve benimselen ekonomik politikalar zenginleri daha da zenginleştirdi.
Mega kapitalizm sonucunda insanlar süper zenginler ve süper fakirler olarak kamplaştırıldı.
Dünyadaki eşitsizliğin bu kadar hızlı artmasının ana sebebi ekonomik politikaların mega zenginler tarafından belirlenmesidir.
Karmaşık yapılarından dolayı finansal pazarları sadece sistemin içindekiler ya da sistemden beslenenler anlayabilmekteydi.
Ortalama vatandaş hiçbir kontrolü olamayan bir ekonomide her zaman kaybedendi.
Küreselleşen ekonomiler zenginlerin yararlarını gözeten bir sistem oluşturmakta.
Ağır rekabet ortamı ülkeleri vergileri kısmaya itiyor.
Bunun sonucunda sosyal ve çevreci projelere daha az kaynak aktarılıyor.
İşçi hakları ağır rekabet baskısı altında göz ardı ediliyor.
Fakir kesim daha az eğitim, daha az sağlık, daha az güvenlik hizmeti almak zorunda kalıyor.
Bu da yeni nesillerin daha da fakirleşmesine sebep oluyor.
Vahşi kapitalizm altında ezilen toplumlar da çareyi sokaklarda arıyorlar.
Burada bahsettiğimiz rakamlar sadece birer istatistik bilgiden ibaret değil.
Gerçek hayatta açlıktan ölen bir Afrikalı çocuk, düzgün beslenemediği için hastalıklarla boğuşan bir Vietnamlı kadın
ya da Çin'de bir avuç pirinçle beslenmeye çalışan bir işçi demektir.
Bu dünya 7 milyar insanın ortak vatanıdır.
Hiç kimse ben dilediğim gibi yaşarım gerisi beni ilgilendirmez diyemez.
Dünyayı karanlık hale getiren insanların günlük çıkarlarını insanlığın hayrına tercih etmeleridir.
Bu egoizm ateşi tüm dünyayı kavuracak şiddettedir.
Dünyadaki vicdanlı insanların bu ateşi söndürmek için acilen ittifak etmeleri gerekmektedir.