Gençken en çok yaptığınız aktifte neydi?
Ben yalnızdım yani dışarı pek çıkmıyordum.
Benim kimya laboratuvarım vardı aşağı odada.
Kendim ayarladım.
Ondan çok sevk alıyordum.
Seramik çalışması yapıyordum kendim.
Kafama göre yani onu boydum.
Hakikaten klasik seramik kabartma şeklinde oluyordum.
Askeri araçlar yapıyordum.
Tank, top, uçak.
Aynı birebir model ama.
Mesela obüs topu yapmıştım.
Aynısı.
Tamamen metal.
Yani yay kundaklı falan.
Tam her şeyle.
Tam obüs, klasik obüs.
Namlusu falan her şey metaldi.
Ondan sonra.
Satranç takımı yapmıştım.
Satrançta piyonların hepsi tanklardan oluşturdum.
Vezir roketten oluşturdum.
Öyle bir şey yapmıştım.
O da birebir aynı modeldeydi yani.
Minik minik tanklar.
Bir de bahçede savaş kararı alıyordum.
Havadan bombardıman yapıyordum.
Uçaklarım vardı.
Onlar da F-104 tarzı böyle normal.
Askeri uçak.
Yani kamuflaj falan tam anlamına yapıyordum.
Uçakların kanadının altına bomba yerleştiriyordum.
Ondan sonra onları bahçede de asıyordum.
Toprağın altına da küçük küçük bombalar yerleştiriyordum.
Böyle uzaktan patlatılacak gibi.
Tam anlamıyla savaş sahnesi oluyordu.
Böyle klasik.
Uçaklar havadan.
Gerçi bu ayrı bir konusu da.
Yani bir silah olarak ilkel bir silah attı.
Ama gerçek bomba görüntüsü veriyordu.
Yanan naylon atıyordu uçak.
Ve o böyle ateş ses çıkararak iniyordu aşağıya böyle yanarak.
Her damla yanarak iniyordu.
Düştüğü yerde de o patlayıcının üstüne giriyordu.
Ufak patlamalar oluyor tabii.
Çok güçlü değil.
Ayrıca feribot da yapmıştım.
Yani savaş gemisi de yapmıştım.
Böyle radar falan her şeyi var.
Kamuflajlı klasik savaş gemisi.
Topları falan da vardı.
Topu ta kömürlüğe kadar atıyordu mermiyi.
Yardım böyle.
Çivi mermisi vardı.
Yani bahçede ta bu taraftaydı bahçede.
Ben kömürlüğe çarptığının sesini duydum.
Çarptığım için.
Onlara öyle eğleniyordum.
Yani kafama uygun değil mi insanlar?
Ne konuşayım ben onlara?
Kakara, kikiri falan.
Bir acayip dediler yani arkadaşlarım.
İyiyim tamam hastaladı ama bana uygun değil kafalara.
Yani ne konuşayım ben?
Veya kardeşim vardı da bana baktı.
Sen dahi olabilirsin dedim.
Bir şey var sende dedi.
Hakikaten o zaman öyle hep yalnız gezerdim.
Teyzemin o da söylemişti.
Sedat o sonra vali yardımcısı olmuştu.
Ya sen dahi olabilirsin dedi.
Durduk ya da.
Ben onu da savaşa davet etmiştim.
Ya tabii bunlar söyledim.
Ya o bir nevi detaya girmiyordum.
General gibiydi yani böyle.
Emir veriyordu.
Bombardoman başlıyordu yani.
Yani tabii baktım pek normal görünmüyor ama baktım alıyordu.
Tek geziyordum dışarıya çıkıyordum.
Genelde Çankaya'ya gidiyordum.
Kavaklıdele'ye gidiyordum.
En güzel oralardı.
Ulus gariban bir semt.
Bilmiyorum şu an nasıl.
Ama Kavaklıdele hakikaten çok hoştu o zamanlar.
Yani böyle kendine az bir kalitesi vardı.
Çankaya da öyle çok iç açıcı bir yerdi.
Kızılay'ın ta yukarı kadar çıkardım.
O zaman böyle parlak kumaşa kafayı takmıştım.
Çizgili parlak.
Süleyman Demirel'e de gördüm.
Yani kıskançlık dedim de gıpta ettim böyle.
Cayır cayır parlıyor bir kumaş.
Ve çizgili kumaş.
Ya dedim bu nereden oldu acaba dedim.
Bütün kumaşları gezdim.
Hiçbir yerde yok.
En sonunda bir Kızılay'da kumaş mağazasına gittim.
Bu nasıl buluyor dedim Süleyman Demirel.
O dedi Sümer Bank'ta özel imal ediyor dedi.
Özel dokunuyor dedi.
Yani Cumhurbaşkanlığına dedi.
O yüzden dedi.
Yani halka satılan bir şey değil dedi.
Tabii iç açıcı bir şey değildi.
Yani gidip ben Sümer Bank'a ricam edeyim.
Bana da kumaş yok.
Evet.
Daha ziyade bu tarzdı.
Bahçede küçük bir bahçem vardı.
Ben kendim yapmıştım bahçeyi.
Orada her şey vardı.
Çiçekler şunlar bunlar falan.
Tohumları saklardım ben.
Benim bir küçük kutum vardı.
Tahta kutum.
Evet.
Tek tek toplardım bütün tohumları.
Bir dahaki bahara kadar artık.
Evet.
Sonbaharda tabii acı bir olay.
Hepsi bitiyordu.
Bütün sarmaşıkları toplamak durumunda kalıyordum.
Kabaklar ölüyordu.
Her şey ölüyordu yani.
Acı bir olay ama yapacak bir şey yok.
Baharda şahane oluyordu ama.
Bahçe hortumuyla suluyordum.
Bahçe hortumunun başına baş parmağımı tuttuğumda su daha kibar dağılıyordu böyle.
Hem ev serinliyordu.
Akılanma sıcak oluyordu Ankara'da.
O zaman air condition falan yoktu.
O serinleme çok hoş oluyordu.
Evin önünü falan da öyle ıslatıyordum.
Yani kısmen bir rahatlama oluyordu.
Kendim öyle tabii bu arada.
Ama çok muazzam sıcak oluyordu ya.
Ben nasıl dayanıyordum onlara?
Hayat ettim yani.
Şu soğutucular çok büyük nimet ya.
Fenalık geçiriyordu ben böyle bacaklarım falan ayırıyordum.
Kollarım falan.
Yine kurtarır olmuyor.