Merhaba, Esprit Muhammed. Sudanlıyım, Sudan'dan geliyorum.
Müslümanlar neden birlik olamıyorlar?
Canımın içi imanları zayıf ve Müslüman olmaktan birçoğu utanıyor.
Çünkü Müslümanlık demek, adam dövmek demek.
Sakalını keser öldürülüyor.
Apartmanlar işte iz ve yerlerinde yaşanır, kadın aşağılanır.
Yani çile, azap, bela gibi gösteriliyor.
O yüzden kendilerine saygıları pek yok bir çoğunun.
İstemalemle birleşmesini istemiyorlar.
Bunun dünyaya kötülük olacağını düşünüyorlar.
Halbuki Kur'an Müslümanlığı cennettir.
Cennetin diyaratı adeta.
Onu akledemedikleri için bir facia gibi görüyorlar.
Yani biz her şey müstahakız havasındayız aslında.
Öldürülmeyi de normal görüyorlar aslında.
Yani gayet normal.
Birbirlerinin öldürülmesini normal görüyorlar.
Ses çıkamıyorlar çünkü.
İşte Avrupa'da olsa yer yerden oynar böyle.
On kişi bile vefat etse yeri göğü binek atarlar.
Burada böyle bir şey yok.
Her gün Müslümanlar Suriye'de yüzer yüzer, biner biner Irak'ta da şehit ediliyor.
Mesela Afganistan'ın hiç duyuyor musunuz?
Artık insanlar öldürülmesi çok sıradan bir konu olarak değerlendiriliyor.
Yani günde elli, yüz kişinin öldürülmesi zaten ölür.
Zaten ne var bunda diyorlar yani bu.
Basına yansıyecek konu olarak görmüyorlar artık.
Evet tabii ki.
Mesela bombalar patlıyor, insanlar makineler tüfekle taranıyor falan.
Çok sıradan görünüyor.
Pakistan'da falan da öyle.
Bangladeş'te de öyle.
Yok öyle bir şey diyorlar adamlar.
Yani zaten bunlar öldürülür yani bunda bir şey yok.
Fakat işin acayip bir yanı ve acı yanı da Müslümanlar da buna ikna olmuş birçoğu.
Halbuki hepsi bir araya gelse, toplantı yapıp da liderler, biz birleştik derse bitti.
O kadar.
Sırf bunu sözlü söylemeleri yeter.
Başka bir şeye gerek yok.