Aklın ihtiyarı kalkarsa ne olur?
Canımın içi imtihan durur, yani eğitim durur.
Artık o durumda en dinsiz, en zalimle, en iyi insan,
mesela Hazreti Ebu Vakir gibi bir insanla Ebu Cehil gibi zalim bir insan.
Aynı konumda kalırlar.
Tastikte ortak olurlar çünkü mecbur.
Yani açık artık, güneş gibi belli.
Ama o şekilde olmaz da, yani imtihan ortam olursa,
o zaman tefrik kabiliyeti oluyor.
İyi insan ortaya çıkma yeteneğini göstertebiliyor.
İyi insanın yeteneğini ortaya çıkartması için Allah ona kolaylık göstertiyor böyle bir nimet olarak.
Mesela Mehdi ortaya çıkıyor, İsa Mesih ortaya çıkıyor.
Normalde benim kanaatim Mehdi çıktığında göreceğiz.
Ben, yani şu alimler, hocalar var ya.
Profesörler falan.
Mehdi'den yüz misli bence alim olacaklar.
Yani ezber açısından.
Ama Mehdi'nin milyonda biri olmayacaklar.
Niye?
Çünkü samimiyet yok.
Niye?
Derinlik yok.
Derin Allah korkusu, derin Allah sevgisi yok.
E o yüzden Mehdi geçmiş oluyor.
Yoksa bilgi olarak yani korkunç bilgili adamlar.
Yani İmam-ı Rabbani'den,
Abdülkadir'i gelen hepsinden daha bilgi verirler.
Gece gündüzü okuyor adamlar.
Ama kalbi boş.
Bomboş kalbi yani.
İslam tarihi su gibi ezberden biliyor.
Kur'an ezberden, hadisler ezberden.
Gayet güzel tecbiti falan.
Ama iman yönünden ruhu boş.