Bazı insanlar neden içine kapanık olur?
Yakışıklı, Allah'ın büyüklüğünü kavrayamıyorlar.
Yani önce samimiyete girmiyor, boş yere, bekliyor.
Samimiyete girmeyince dalgalanan bir ruha sahip oluyor.
Böyle sürekli çalkalanan bir ruha sahip oluyor.
Zaten ruh da geniş ve rahat düşündüğü için deniz gibi dalgalanmaya başlıyor.
Bir kötüye gidiyor, bir iyiye giriyor.
Bir kötüye, bir iyiye serseme dönüşüyor.
Allah'ın büyüklüğünü düşünmeyince sadece orada kalıyor.
Sürekli bir çalkalanmadan bitkinleşiyor, bitaplaşıyor.
Beyni ona güç yetiremediği için içine kapanıp düşünmeyerek yaşamaya çalışıyor.
O zaman da beyni donuyor adeta.
Yani aklı donuyor, bakışlar anlamsızlaşıyor, konuşmuyor.
Bir şey söylendiğinde ona ne olduğunu araştırmaya gerek duymuyor.
Sorulan soruyu kavrayamıyor, kavramak istemiyor.
Beyninde donukluk meydana geliyor.
Yani bir nevi şizofreni gibi bir şey oluşuyor.
Samimi olursa o dalgalanma durur.
Samimi düşünürse Allah'ın büyüklüğünde kavrarsa
çok akıllı, derli toplu, keskin bir bilgiye ulaşır.
Keskin bir akıl elde eder ve normal insan oluşmuş olur.