İnsan aklını ve vicdanını nasıl temizler?
Güzen yüzlü ama çok ciddi bir dert insanlar için.
Şöyle oluyor, bizi çocukluğumuzda itibaren mesela korkak alıştırırlar.
Mesela kedi gelir korkar, köpek gelir korkar, anne mesela bir şey görür tavana sıçrar.
Öğretilir yani.
Sokakta birini görsün bağırarak açar, filmlerde falan.
Veya işte egoist olmak öğretilir.
Dedikodu öğretilir.
Kıskançlık öğretilir.
Kıskançlık en geniş şeklinde öğretilir filmlerde falan.
Hatice yaktın beni diyor falan mesela alıyor onu vuruyor falan filmde.
Ben de kendime uğrayacağım Hüseyin diyor falan.
Dehşet verici bir dünya.
Ondan beyin yıkanıyor, eğitiliyor, eğitiliyor, eğitiliyor.
Bir sefer beyin insana hakim oluyor.
Beyin zaten insana hakim bir varlık.
Bu sefer kadın mesela, pardon dedim, kıskançlıkla karşılaştığında beyni onu kontrol altına alınmaya başlıyor.
Ona direnemiyor.
Anlayamadığı bir güç onu zorluyor.
Ya istemiyorum diyor ama onu kontrol ediyor.
Mesela korkmak istemiyor ama korkuyor.
Yani istemiyor, nefret ediyor korkmaktan.
Ama zorla korkuyor.
İşte ona nefis deniyor.
Beyin onu ezberliyor.
Yani kötü olan şeylerin hepsini ezberliyor.
Onu kanırtarak, kanırtmaya gerekiyor artık.
Değiştirmek, çok güçlü bir irade ve akıl gerektiriyor.
Mesela zorla korkunun üstüne gidilip, eze eze onu değiştirmek gerekiyor.
Beyini ona alıştırmak lazım.
Bir de kolay kolay da alışmıyor beyin.
Yani çok inatçıdır.
Çok özellikle eşek gibi inatçıdır.
Mesela korkmamayı altı ay falan uğraşman gerekir.
Ama sonra ezberliyor beyin onu.
Ezberledikten sonra da yapar.
Yani hiç sen uğraşmadan yapar.
Mesela beynin ezberlediği çok fazla şey vardır.
Evinizde mesela bir basamak vardır.
Siz orayı gözü kapalı geçersiniz normalde.
Yürürken.
Yani onu düşünmesin evde basamak var mı.
Zaten geçersin.
Haberin olmaz.
O basamak kaldırıldığında yürümeni şaşırırsın.
Geçerken bir acayip olur.
Yani basamak varmış gibi basar adam.
Otomatik bilmeden.
Mesela şaşırır da yani.
Yani aya havalıda kalır.
Çok fazladır.
Beyin ezberlediğinden oluyor onu.
Renkleri ezberler, şekli ezberler, huyu kişili ezberler.
Buna karşı onu eğitmek vakit alıyor.
İşte o nefsi terbiye denilen olay o aslında aklın yani kafanın beyin hücrelerinin eğitilmesi.
Ters yönde kanırtarak eğitmek gerekiyor.
Eğitildiğinde vazgeçilmesi korkuya karşı.
Ama en ziyade imansızlık çok öğretir çocukluktan itibaren.
Mesela Allah'la alay eder adam, dinlenen alay eder.
Küçüklüğünün itibaren babası.
Mesela felekliğin kadere çirkin laflar edilir.
Şarkılarda kadere akıl almaz çirkin laflar edilir.
Allah'a, peygamberi isyan eden karikatürler, yazılar, meleklere hepsine hakaret veyahut alay eden usluplar.
Çocukluğundan itibaren ondan yetişir şahıs.
Böyle hep dinsiz, toplum dinsiz, insanlar dinsiz gibi.
İşte Darwinizmin eğitimi verilir.
Tesadüfen oldu, tesadüfen oldu.
Mesela coğrafya dersinden tesadüf, tarih dersinden tesadüf.
O beyin onu bir süre sonra ezberliyor.
Ona doğrusunu versem bile kafası sürekli oraya doğru gitme eğiliminde oluyor.
Onun için bir kere tabii çocukluktan güçlü bir eğitim verilirse bu bela olmuyor.
Ama biz artık toplum olarak bu belanın içine girdik.
Olmuş bir kere.
Kanırtarak beyni zorla bundan vazgeçirtilmek gerekiyor.
Vazgeçirtilmek.
Mesela imansızlığa karşı eğilim oluyor insanlarda.
Ateistliğe yahut işte dinsizliğe karşı.
Zorla eğiterek, delillerini vererek, akılcı olarak ondan vazgeçirtmek gerekiyor.
Mesela korkaklığa karşı eğiterek vazgeçirtmek gerekiyor.
Ahiret inancı zayıflatılır.
Sürekli eğitimle.
Ona karşı sürekli karşı eğitim vererek, direnerek vazgeçirtmek gerekiyor.
O zaman akıl tam oturmuş oluyor.
Yani sıhhatli bir akıl meydana geliyor.
Onun için işte nefisle mücadele falan denilen olay budur.
Yani beyin hücrelerinin o ezber gücüyle mücadele etmek.
Yani şahıs istemiyor o bela oluyor yani.
Mesela adam karanlıkta bir şey koruyor.
Eli ayağı boşalıyor.
E normalde istemiyor.
Kızdırıyor onu.
Mesela çok kötü düşürücü bir şey.
Ama oluyor.
İşte o zaman üstün üstüne gitmesi lazım.
Yani üstün üstüne gidelim ondan kurtulmaya çalışması lazım.