Kitapları yazarken zorlandığınız anlar oluyor mu?
Yok güzel yüzdüm ben çok rahat bir uslupla anlatıyorum.
Görüyorsunuz buradaki konuşma ona çok rahat oluyor.
Kitap yazarken de, kitabın konularını zaten sözlü anlatıyorum genelinde.
Onu bandı alıyor arkadaşlar. Sonra deşifre edip hazırlıyorlar.
Çok akıcı anlatırım ben. Kendimi hiç zorlamam.
Samimi olma boyutunda olunca arkası gelir.
Bütün mesele samimi olmaktır.
Ama samimiyetten çıktığında insanın beyni sarsılmaya başlar.
Kelimelerde, cümlelerde çok zorlanır.
Mesela Orhan Pamuk kitap yazıyor.
Kendisi de söylüyor yalnız.
Günlerce, saatlerce yani birkaç satır için bile uğraştığım oluyor diyor.
Neden? Kendini çok sıktığından, kendini rahat bırakmadığından.
Okuyan da sıkılıyor bir sefer.
Alıyor kitabını adamı, sıkılıyor.
Çünkü ferah ve rahat, samimi bir anlatım yok.
Sıkılmış bir anlatım var.
Ve kendi ruh halinde kitaba yansıtmış oluyor.
Dolayısıyla rahat bir kafada, samimi bir kafada öyle bir konu olmaz.
Huzur içinde, rahatça, keyif içinde, sevk içinde, nimetlenerek o kitap Allah tarafından hazırlanır.
Allah yazdırır.
Ben yazıyorum bir inşaatı ortaya çıkarsa, sıkıntı çok büyük olur.
Evet.
Ve bereketi olmaz.
Ama Allah'ın yazdırdığını bilirsek kul, ki zaten Allah yazdırır.
O zaman huzur içinde o kitap hazırlanır.
Kolayca da yayınlanır.
Çok okuyanı da olur.
Allah tesirinde meydana getirir, bereketlendirir de.
Nitekim benim kitaplarımda bunu görüyoruz.