Romantizm ve egoistik açısından bir bağ var mıdır?
Romantizm, güzel yüzüm, aklı disipline edip normal hale getirmemekten kaynaklanıyor.
Yani samimi olmama durumunda oluyor.
Samimi olunmadığında beyin serbest dalgalanmaya geçiyor, demin anlattığım gibi.
Beynin muazzam bir düşünme kabiliyeti vardır, akma kabiliyeti.
Bir ondan şüphelenir, ondan şüphelenir, ondan korkar.
Birinden tedirgin olur, yeniden şüpheye kapılır, karşı ihtimaller geliştirir.
Yani sonsuz düşünme gücü olduğu için o devreye girip müthiş bir anafor meydana yerbeyinde.
O anaforun içerisinde vücut filmlerin de etkisiyle, romanların da etkisiyle şeytani bir felsefe olarak romantizme kayar.
Yani ağlama eğilimi içerisinde kendine acıma zemininde haksızlığa uğradığını düşünerek ve sürekli insanlar tarafından ezildiğini düşünerek,
insanların hepsinin kötü olduğunu düşünerek, yalnız kaldığını düşünerek, kendini ciddi şekilde üzme mantığına girer.
Ve her şeyden üzülür.
Yani annesinin onu sevmediğini düşünür, babasının onu sevmediğini düşünür,
sokağının anlaşılamadığını, değerinin bilinmediğini düşünür ve sürekli kendini ezer.
Onun yüzünden de yüzünde ağlamaklı, içine kapalı bir ifade olur.
Sık sık da ağlar zaten.
Çabuk sinirlenir.
Çabuk küser darılır.
Yani kimseyle dost olamaz.
Muazzam bir acı çeker.
Bundan egoistliğin bağı var mıdır?
Tabii bunun sonucunda yalnız olduğunu düşündüğü için,
bu sefer sadece kendini sevmeye yönelir.
Sadece kendini sevdiği için de, kendini acıdığı için de,
aslında o kadar kendini de sevmez de,
sadece kendini koruması gerektiğini en anladığı için,
egoistlik gelişir bu sefer.
Mesela iyilik de yapsa birisi onu kabul etmez.
Birisi sevgi gösterse onu da kabul etmez.
Yani her şeyi tehlike olarak görür.
Bütün faaliyetleri kendi çıkarına göre olmaya başlar.
Mesela para kazanıyorsa kendi çıkar için, yemek kendi çıkar için,
bir yere oturuyorsa kendi çıkar için,
otobüste oturuyor kimseye yer vermiyor.
Mesela hamile bir kadın geliyor.
O nefret ruhu oluştuğu için,
sadece kendini düşünür artık.
Yani ana sebep,
beyni kontrol altına almamasıdır.
Beyin insanın başına bela olur kontrol altına olunmazsa.
Önce samimi olunarak,
beyin sakinleştirilmesi lazım.
Sakin, dengeli, tutarlı hale getirmek lazım.
Sonra Allah'ın büyüklüğünü çok iyi kavrayarak normal moduna insanın geçmesi gerekiyor.
Normal moduna.
Bu normal modunda işte Tevrat'ta dediği Allah'ın oğullarısınız diyor ya.
Tevrat, Allah'ın ruhu olmuş oluyorsun o zaman.
Yani artık seni Allah yönünden duruyor.
Yani Allah'tan bir parça oluyorsun adeta.
Allah'ın ruhunu taşıyorsun.
Seni kimse yenemez dünyada.
Yani yenilmez bir güç haline gelirsin.
Ne şeytan, ne cin, ne insan kimse yenemez seni.
Yani ne istiyorsan olur.
Allah için istediğin her şey yerine gelir.
Ama o mantık ve ruh içerisinde
sabırla ve karılıkla durmak lazım.
Boş an bırakılmaması gerekiyor.
Öyle olursa sürekli galip gelir.
Ben güzel yüzlümü son kere göreyim.
Romantizm ve egoistik açısından bir bağ var mıdır?
Senin her günün bayrağın bir kere.
Benim sana söyleyeceğim bu olsun.
Müthiş güzelsin.
Seni gören herkes mutluluğa kapılır.
Mutlu olur.
Sevinç içinde olur.
Herkes seni sever.
Şahane bir elektriğin var.
Muazzam bir gücün var.
Bir de tertemizsin.
Ve seni müthiş sevdim.
İnşaAllah cennette birlikte olacağız.