Merhaba, ben Sakarya'dan Eda.
Eğer dünya hayatı büyüyersen, gerçek hayat nerede?
Güzel Eda, bir kez çok güzelsin.
Canımın içi Allah sana çok uzun ömür versin, sağlık, sıhhat versin.
Rüya olmazsa mecburi güzel yüzlüm, eğer öbür türlü şirk olur zaten.
Yani maddeyi bizim anladığımız anlamda kabul edersek, Allah oraya gelemiyor oluyor.
Allah'tan ayrı, Allah ruhu olmuş oluyor.
Madde gerçek olmuş oluyor.
Halbuki Allah gerçektir, biz ruhuz.
Yani hayal gibi, gölge varlığız.
Biz mutlak varlık, asla olamayız.
En fazla işte rüya tarzında gölge varlık oluyoruz.
Ama tabii onu fark edeceğimiz gibi de yaratmıyor.
Halbuki normalde fark etmemiz gerekir.
Anlatınca anlıyor insanları, hakikaten doğru.
Söylemesek bilmiyorlar.
Ama çok zeki, akıllı kız olduğun için senin dikkatini çekmiş o.
Güzel yüzlüm, inşaAllah cennette seninle arkadaş, dost oluruz.
Fakat bir şeydir yani bu gölge varlık bir şeydir.
Yani hiçbir şey değildir.
Yani yokluk değil ama gölge varlıktır.
Mutlak olan Allah'tır.
Cennet daha net.
Çok çok daha keskin, berraktır.
Cennet çok mantıklı aslında.
İnsanlar böyle karmakarışık, kabus gibi bir şeyler zannediyorlar.
Azrail gelir elinde tırpanla falan.
Öyle bir şey yok.
Azrail son derece yakışıklı, güzel bir delikanlıdır.
Canı alan Allah'tır.
O sadece onu bildiren, anlatan, kibar, saygılı, sevgi dolu bir Allah'ın kulu.
Meleğidir.
Dolayısıyla zannettikleri gibi değil.
Yani cennete giriş de öyle.
Lokum kokuları falan var böyle.
Bir yerde neyi çalıyor falan.
Öyle bir şey yok.
Oval kapılar falan.
Öyle değil cennet.
Cennet çok kaliteli bir mekandır.
Çok çok kalitelidir.
Yani insan kalite anlayışının en üstünde kalitedir.
Yani bir uzay anlayışı var ya onun çok çok üstünde kaliteli bir yer.
Yani böyle masal ülkesi gibi falan değil.
Yani her şey çok mantıklı ve oturmuştur.
Yalnız tabii bu şeyi göremeyiz yani uzay falan yok orada cennette.
Yani başka bir boyut olduğu için.
Bu Neptün, Plüton bilmem ne falan olmaz.
Hiçbiri olmaz yani.
Sadece cennet var.
Ve çok büyük yani.
Normalin çok çok üstünde büyük.
Yani biz mesela dünyayı diyoruz.
Mesela dünyanın.
Farz edelim.
Yüz bin misli büyük.
Yani dünyanın yüz bin misli büyük.
O kadar düşünün.
En az.
Ve geniş satıhta.
Böyle bir orada.
Belirli sayıda da mümin var.
Yani çok çok kalabalık değildir zaten cennet.
Orada aklı başında makul insanlarla Allah sonsuza kadar orada tecelli etmiş oluyor.
Bu.
Burada da eğitim görüyoruz.
Başka bir şey yok.
Ama bayağı iyi ciddi bir eğitim alıyoruz.
Öyle şey değil.
Yani sıradan usulen bir eğitim değil.
Bayağı güçlü bir eğitim alıyoruz.
Bunun kıymetini cennette dahi anlayacağız.
Aslında dünyaya o yönüyle özlem hep duyarız cennetten.
Yani hep bir gıpta olur.
Ne güzeldi o hayat deriz.
Yani o imtihan ne güzeldi deriz.
Yani çünkü çok süpselidir dünyadaki mücadele.
Çünkü orada münafık yok, kafir yok, şu yok, bu yok.
Ama burada sen mücadele ediyorsun.
Munafıkla mücadele ediyorsun, küfürle mücadele ediyorsun.
Deccaliyetle mücadele ediyorsun.
Deccal yok, hiçbir şey yok.
Munafık yok, şeytan yok, nefis yok.
Sadece orada rahat yaşıyorsun.
Onun için bu kıymeti iyi değerlendirmek lazım.
Yani deccal çok önemlidir.
Munafık çok önemlidir.
Yani munafık kaçsa bile toprağın altına onu çıkaracaksın.
Çomak sokup onu hoplatacaksın ki hareketlensin.
Bazen munafığın gardı düşer.
Evet.
Şevki kalmaz, dürteceksin.
Dürtüp canlan diyeceksin.
Canlanacak, hareketlenecek.
Değil mi?
Üstüne gelecek, ondan sonra sen mücadele edeceksin.
Yani çünkü munafık zamanında bitkinleşir yani.
O performansını kaybeder bazen.
Onu şevkten mesela deccal de öyle.
Yani bak şu an mesela ayakta duramayacak halde deccal, son aşamasında.
Son devre, son devreyi istibdatı diyor Said Nursi.
Dördüncü aşaması işte bu.
Son aşama.
Ben.
Son aşama.
Ben.