Birbirinizi sevmedikçe gerçekten iman etmiş olmazsınız.
Kardeşlik, İslam'ın temel prensiplerinden biridir.
Aynı yaratıcıya iman eden, aynı peygambere tabi olan,
aynı kitabın hükümlerine uyan Müslümanlar,
İslam'a göre birbirlerinin kardeşleridir.
Allah bu durumu şöyle belirtir.
Müminler ancak kardeştirler.
Öyleyse kardeşlerinizin arasını bulup düzeltin ve Allah'tan korkup sakının.
Umulur ki esirgenirsiniz.
Hucurat Suresi 10
Müslümanlar hangi ırktan, hangi milletten veya soydan olurlarsa olsunlar.
Birbirlerinin velileri, kardeşleri, dostları, müttefiki ve yardımcılarıdır.
Birbirlerine hakkı ve sabrı tavsiye eder, yardım eder, iyiliği emreder.
Birbirlerini kötülükten alıkoyar, birbirlerinin haklarını korur,
birbirlerine karşı her zaman sevgiyle, şefkatle, dostça ve kardeşçe davranırlar.
Kardeş olmak, arkadaş ve sadık dost olmak,
hayat boyu her an beraber olmak, bir olmak ve birlik olmak anlamına gelir.
Her şartta sevmek, saymak, güvenmek, merhamet etmek, yardımlaşmak demektir.
Bunlar olmadan kardeşlik iddiasının da bir anlamı olmaz.
Kur'an'ın öngördüğü kardeşlik, tüm bu esasları içeren bir muhtevaya sahiptir.
Ayetlerde, Müslümanların din ve takva temelinde birbirleriyle bütünleşmeleri,
birbirleriyle yardımlaşmaları ve birbirlerine sahip çıkmaları,
kardeşliğin temel bir gerekliliği olarak zikredilir.
Mümin erkekler ve mümin kadınlar birbirlerinin velileridirler.
İyiliği emreder, kötülükten sakındırırlar,
namazı dosdoğru kılarlar, zekatı verirler
ve Allah'a ve Resulüne itaat ederler.
İşte Allah'ın kendilerine rahmet edeceği kimseler bunlardır.
Tevbe Suresi 71
Hep birlikte Allah'ın ipine sımsıkı yapışın, bölünüp parçalanmayın.
Ali İmran Suresi 103
Peygamber Efendimiz sallallahu aleyhi ve sellem,
müminlerin birbirlerine olan bağlılıklarını hadislerinde şöyle ifade etmiştir.
Müminin mümine bağlılığı, parçaları birbirini bütünleyen bir bina gibidir.
Tüm müminler, birbirlerini sevme, merhamet ve desteklemede bir vücudun azaları gibidirler.
Müminler, Peygamberimizin belirttiği gibi,
sapasağlam bir bina gibi birbirleriyle bütünleşirler.
Kardeşlik ve dostlukları hiçbir şekilde zedelenmez ve kopmaz.
Tüm zerreleriyle birbirine bağlı tek bir vücut gibidirler.
Nasıl ki vücudun herhangi bir azası rahatsız olduğunda bütün vücut aynı acıyı duyarsa,
dünyanın öbür ucunda dahi olsa,
tek bir müminin çektiği acı diğer mümin kardeşleri tarafından hissedilir.
İşte bu, İslam kardeşliğinin bir gereği,
dahası doğal bir sonucu ve göstergesidir.
Sevgi, muhabbet, şefkat, merhamet gibi üstün vasıflarla donanmış olan müminler,
birbirlerini Allah için sever, birbirlerini Allah için merhamet eder ve şefkat duyarlar.
Bu güzel duyguların karşıtı olan sevgisizliğe, merhametsizliğe, şefkatsizlik veya ilgisizliğe müminlerin arasında yer yoktur.
İslam ahlakının yerleşik olduğu yerde,
müminler hiçbir zaman yalnızlık çekmez,
herhangi bir karar vermeleri gerektiğinde ne yapacaklarını bilememe gibi bir ruh hali yaşamazlar.
Çünkü her zaman fikirlerine güvenebilecekleri,
gönül rahatlığıyla istişare edebilecekleri kardeşleri vardır.
Peygamber Efendimiz, müminler arasındaki kardeşliğin nasıl olması gerektiğini şöyle vurgulamıştır.
Birbirinizi sevmedikçe gerçekten iman etmiş olmazsınız.
Nefsimi elinde tutan Allah'a yemin ederim ki,
bir kişi hayırdan kendisi için istediğini,
Müslüman kardeşi için de istemedikçe mükemmel bir şekilde iman etmiş olmaz.
Allah'ı seveni mümin de sever.
Müminlerin birbirlerine olan dostlukları geçici menfaatlere dayanmaz.
Birbirlerine ebediyen dost olurlar.
Birbirlerini asla incitmez ve her zaman birbirlerinin iyiliğini isterler.
Dostluk ve sevgileri yalnızca bir iddiadan ibaret değildir.
Dostluklarını bütün tavırlarıyla gösterirler.
Kardeşlerini asla terk edip bırakmazlar.
İman etmeyenlere has sevgisizlik, sadakatsizlik, vefasızlık onlarda hiçbir şekilde görülmez.
Sadece iyi günlerinde değil, zor günlerinde de birbirlerinin yanındadırlar.
Üstelik, sadece yakından tanıyıp bildikleri Müslümanlara karşı değil,
dünyanın dört bir yanındaki tüm Müslümanlara karşı aynı hissiyatı taşır,
onlara da öz kardeşleri gibi sahip çıkarlar.
Kur'an'a göre, Müslümanların birbirlerinin velileri olmaları,
birbirlerine karşı pek çok sorumluluğu da üstlenmeleri anlamına gelir.
Zira velilik, tıpkı bir anne-babanın çocuğuna karşı taşıdığı sorumluluk gibi,
kapsamlı ve süreklilik gerektiren bir yükümlülüktür.
Bu sebeple müminlerin birbirlerine karşı anne-baba hassasiyetiyle yaklaşmaları gerekir.
Kur'an'ın ortaya koyduğu bu bakış açısı,
İslam toplumunda yardımlaşmanın hangi ölçülerde olması gerektiğini açıkça göstermektedir.
Birlik, beraberlik, dayanışma, dostluk, fedakarlık, yardımlaşma,
gözetip kollama ve benzeri özellikler Kur'an ahlakının temelini oluşturur.
Bu özelliklere sahip olan toplumlar daha hızlı gelişir ve güç kazanırlar.
Çünkü birlik ve beraberlik sağlandığında,
toplumun bireyleri güç ve enerjilerini tartışmalara,
kavgalara, sürtüşmelere, çatışmalara, savaşlara değil,
hayır ve güzellik dolu işlere yönlendirirler.
Herkesin iman şevkini kattığı ve birbirine candan destek sağladığı işlerde büyük bir bereket ve güzellik oluşur.
Allah, bir ayetinde müminlere birbirleriyle çekişmemelerini,
yoksa güçlerinin gideceğini ve zayıf düşeceklerini şöyle bildirmiştir.
Allah'a ve Resulüne itaat edin ve çekişip birbirinize düşmeyin,
çözülüp yılgınlaşırsınız, gücünüz gider, sabredin.
Şüphesiz Allah sabredenlerle beraberdir.
Enfal Suresi 46