Markor
Yerçekimine meydan okuyan denge mühendisi
Keskin kayalıklar
Ve ölümle burunguruna yaşayan bir canlı
Adı Markor
Halk arasında ona yılan yiyen keçi adı verilmiş
Bu canlı Pakistan'ın Sark dağlarında
Binlerce metre yüksekte
İnsanların zor yürüdüğü uçurumlarda yaşar
Ve düşmez
Çünkü Yüce Allah onu kusursuz bir denge sistemiyle yaratmıştır
Markor'un helezon biçimindeki dev boynuzları
Tirbuşon gibi bükülerek 1.5 metre uzunluğa ulaşabilir
Ve sadece bir süs ya da güç gösterisi için yaratılmamıştır
Dik yamaçlarda hareket ederken
Vücudun ağırlık merkezini ayarlamaya yardımcı olan birer dengeleyicidir
En küçük bir yanlış adım ölüm demektir
Ama Markor kayaların üzerinde adeta bir gölge gibi hareket eder
Bir kaya parçasından diğerine
Milimetrik hesaplarla sıçrar
Sanki görünmez bir el onu korur
Boynuz sadece bir denge aracı olmakla kalmaz
Çünkü spiral şekli aynı zamanda bir başka mühendislik dehasıdır
Düz boynuz kırılır ama spiral darbeyi emer
Her kıvrım şoku dağıtır
Her dönüş kafatasını korur
Markor'un boynuzu milyonlarca yıldır aynı sırrı fısıldıyor
Güç sertlikte değil, esneklikte saklıdır
Biyomekanik uzmanları bu boynuzları yeniden inceledi
Ve Markor'un boynuzunun spiral geometrisi yüksek mukavemetli kolon tasarımlarına ilham verdi
Mühendisler şimdi dağ keçisinin boynuzunda geleceğin yapılarını görüyor
Peki insanlar neden ona yılan yiyen keçi diyor?
Yüzyıllardır anlatılan efsaneler
Markor'un yılan öldürdüğünü söyler
Hatta halk arasında onun sakalından çıkan köpüğün panzehir olduğuna inanılmıştır
Gerçek bilimsel veriler
Markor'un yılan aldığını doğrulamasa da
Geviş getirirken oluşan özel salgıyı taşların üzerine sürer
Zaman geçer
Sıvı kurur
Ama hikayesi kalır
Yüzyıllardır yerel halk bu kurumuş sıvıyı topluyor
Onlara göre bu bir yılan panzehri
Bilim hala araştırıyor
Fakat inanç çok daha eski
Bazen çifa en beklenmedik yerden gelebilir
Markor'un gözleri keskin bir dürbün gibidir
En ufak hareketi algılar
Toynakları ise adeta kayalara kilitlenir
Çünkü toynaklarının iç kısmı yumuşak ve kağıçuksu bir dokuya sahiptir
Dış kısmı ise çelik kadar sert bir çeperle çevrilidir
Bilim insanları bu özel toynak yapısının sürtünmeyi artırdığını
Ve dik yüzeylerde vantuz gibi tutunmayı kolaylaştırdığını belirtiyor
Bir insanın saniyeler içinde düşeceği kayalarda o rahatlıkla koşabilir
Ve kışın en dik buzlu yamaçlarda bile kaymadan hareket edebilir ve karın altındaki nadir otlara ulaşabilir
Peki ya kürkleri?
Yaz geldiğinde ince ve kısa bir kürkle sıcağı meydan okur
Ama dağlar acımasızdır
Kış yaklaştığında her şey değişir
İşte tam o zaman boğazından aşağı uzun bir yele sarkar
Kalın, ağır, koruyucu
Bu sadece bir kürk değildir
Bir hayatta kalma zırhıdır
Dondurucu rüzgarı keser
Karın içine yattığındaysa göğsünü buz gibi zeminden korur
Adeta doğal bir izolasyon perdesi
Peki tüm bunlar tesadüf olabilir mi?
Düşünün
Denge sistemi, kas yapısı, keskin görme yeteneği, kayalara uyumlu toynaklar, mevsime göre değişen kürk
Hepsi aynı bedende birleşmiş durumda
Kusursuz bir plan olmadan böyle bir uyum oluşabilir mi?
Elbette hayır
Markor bize şunu gösteriyor
Doğada kör tesadüfler değil, üstün bir yaratılış vardır
Dik yamaçların denge ustası
Aslında insanlığa çok büyük bir gerçeği göstermektedir
Her detayda bir akıl vardır
Her canlıda bir sanat vardır
Ve her sanat, sanatkarını gösterir
Yüce Rabbimiz, üstün yaratma sanatını bir Kur'an ayetinde şöyle bildirir
Allah her canlıyı sudan yarattı
İşte bunlardan kimi karnı üzerinde yürümekte, kimi iki ayağı üzerinde yürümekte, kimi de dört ayağı üzerinde yürümektedir
Allah dilediğini yaratır
Hiç şüphesiz Allah her şeye güç yetirendir
Nur Suresi 45