Elinizi yavaşça bir sineğe doğru uzatıyorsunuz.
Size göre ağır, kontrollü, neredeyse temkinli bir hareket.
Fakat bir anda sinek yok.
Havalanmış, yön değiştirmiş ve çoktan güvenli bir mesafeye ulaşmış.
Peki ne oldu?
Siz daha hareket ettiğinizi tam anlamıyla fark etmeden o sinek sizi okumuştu bile.
Ağırlığı sıfıra yakın.
Beyni bir pirinç tanesinden küçük.
Ömrü 28 gün.
Ama bu küçücük canlı sizi her seferinde geride bırakıyor.
Çünkü o sinek dünyayı sizin gibi görmüyor.
Siz bir görüntü görürsünüz, o bir tehlike haritası görür.
Binlerce küçük mercekten oluşan bileşik gözü yalnızca ışık toplamaz.
Her mercek ayrı ayrı hesap yapar.
Nesnenin hızını, yönünü ve en kritik olanı yaklaşıp yaklaşmadığını.
Uzaklaşan nesneler sineğe ilgilendirmez.
Ama yaklaşan bir el sinir sistemi anında alarm yaratır.
Bilim insanları bu sistemi incelediğinde şaşırtıcı bir şey buldular.
Sineğin görsel korteksinde yalnızca yaklaşan tehdide tepki veren özen nöronlar keşfettiler.
Sadece yaklaşana, başka hiçbir şeye değil.
Bu nöronlar uyarıldığında sinyal vücuttaki en hızlı iletim yoluna aktarılır.
Gözden kasa birkaç milisaniye içinde.
Ve işte burada akıl durur.
Sistem yalnızca tehlike var demez.
Tehlikenin nereden geldiğini de hesapla.
Görüntünün hangi yönden büyüdüğünü saplar ve sinek tehdidin tam tersine doğru havalanır.
Önce bacaklar iter, hemen ardından kanatlar devreye girer.
İkisi arasındaki fark birkaç milisaniyedir.
Bir milisaniyelik hata hayatta kalmayla ölüm arasındaki farktır.
Ve bu sistem hiç hata yapmaz.
Şimdi şunu sorun kendinize.
Kör bir süreç bunu yapabilir mi?
Şuursuz atomlar yalnızca yaklaşan tehdide ayırt eden nöronlar inşa edebilir mi?
Milisaniyelik zamanlamayı tesadüfen ayarlayabilir mi?
Hayır, kesinlikle hayır.
Tesadüf bu kadar hassas bir koordinasyon üretemez.
Kör doğa bu kadar ince bir dengeyi kuramaz.
Milisaniyeler içinde çalışan bu sistem bize şunu gösterir.
Hayat, tesadüflerin eseri değildir.
Ölçünün, hikmetin ve kusursuz yaratılışın eseridir.
Rabbimiz bu gerçeği bir Kur'an ayetinde şöyle hatırlatır.
Şüphesiz Allah, bir sivrisineyi de, O'nun üstünde olanı da örnek vermekten çekinmez.
İman edenler, bunun gerçekten Rablerinden bir hak olduğunu bilirler.
İnkar edenler ise, Allah bu örnekte neyi kastetmiştir derler.
Oysa Allah, bununla birçoğunu saptırır, birçoğunu da hidayete erdirir.
O, bununla ancak fasıkları saptırır.