Spor, hayatın merkezi mi, bir parçası mı?
İnsan ömrünün büyük bir kısmı çalışma, beslenme, uyku ve beden sağlığını korumaya yönelik uğraşlarla geçer.
Bu faaliyetler hayatın sürdürülebilmesi için zorunludur.
Çünkü insan aciz ve bakıma muhtaç bir varlıktır.
Düzenli bakım ve bilinçli bir yaşam tarzı benimsendiğinde, sağlık büyük ölçüde korunabilir.
Günümüzde teknoloji ve bilgiye erişimin artmasıyla birlikte,
insanlar evlerinden dahi güvenilir sağlık bilgilerine ulaşabilmekte,
spor ve beslenme konusunda bilinçlenerek sağlıklı bir yaşam için adımlar atabilmektedir.
Bu durum, çağımızın sunduğu önemli bir kolaylık olarak öne çıkmaktadır.
Sporla ve vücut geliştirme ile ilgilenen çoğu insan, zamanının büyük bölümünü antrenmanlara ayırmakta,
buna paralel olarak belirli beslenme programları uygulamakta ve çeşitli besin destekleri kullanmaktadır.
Günlük protein, karbonhidrat ve yağ oranlarını hesaplamakta,
uyku, dinlenme ve egzersiz düzenlerini titizlikle takip etmektedirler.
Kas gelişimi, haftalar ve aylar süren düzenli direnç antrenmanlarıyla gerçekleştiği için,
bu kişiler uzun vadeli ve disiplinli programlara yönelir.
Spora sabır, irade ve kararlılıkla yaklaşarak büyük bir öz veri gösterirler.
Sporun insan sağlığına katkıları inkar edilemez,
düzenli fiziksel aktivite kalp damar sağlığını destekler, dolaşımı artırır,
kilo kontrolünü kolaylaştırır ve metabolik dengeye katkı sağlar.
Uyku kalitesi yükselir, stres ve kaygı azalır, zihinsel berraklık, dikkat ve odaklanma güçlenir.
Kas ve kemik yapısı kuvvetlenir, duruş ve eklem esnekliği artar.
Ayrıca spor, hedef belirleme, planlama, özdenetim ve sebat gibi davranışsal becerileri de geliştirerek,
kişinin eğitim, iş ve sosyal yaşamına da olumlu katkılar sunar.
Bu yönüyle sporun her yaş grubunda ve sağlık durumuna uygun biçimde
hayatın doğal bir parçası haline gelmesi isabetlidir.
Ancak modern dünyada spor, sağlığı koruyan bir araç olmanın ötesine geçmiş,
birçok insan için bir kimlik göstergesine dönüşmüştür.
Bireyler artık yalnızca spor yapmakla kalmamakta, spor aracılığıyla kendilerini tanımlamakta
ve bedenleri üzerinden değer üretmeye yönelmektedir.
Spor yapan insan imajı disiplinli, güçlü ve başarılı olma fikriyle özdeşleştirilmekte
bu durum bedenin sergilenmesi gereken bir vitrin gibi algılanmasına yol açmaktadır.
Bu kişiler için spor ve sağlıklı beslenme hayatın merkezi haline gelmiştir.
Zamanlarının büyük bölümünü bu yönde harcamaktadırlar.
Antrenman rutinlerini, yaşam tarzı önerilerini ciddiyetle takip etmekte
bu disiplinli uğraşlara bütün güçleriyle teksif olmaktadırlar.
Modern spor anlayışı, performans ve estetik baskısını da beraberinde getirmektedir.
Daha hızlı, daha güçlü ve daha estetik olma beklentisi,
bireyin kendi sınırlarını zorlamasına, zaman zaman sağlığını ihmal etmesine neden olabilmektedir.
Beden, korunması gereken bir yapı olmaktan çıkarak, sürekli geliştirilmesi gereken bir proje gibi görülmektedir.
Bu bakış açısı, insanı doğallıktan uzaklaştırmakta ve bedeni olduğu haliyle kabul etmeyi zorlaştırmaktadır.
Bu dönüşümde sosyal medyanın rolü büyüktür.
Spor salonları, egzersiz rutinleri ve beden ölçüleri paylaşım kültürünün bir parçası haline gelmiş,
beden sürekli karşılaştırılan bir nesneye dönüşmüştür.
Fotoğraflar, videolar ve performans verileri üzerinden kurulan bu görünürlük,
sporu sağlıktan çok onay arayışının bir aracı kılmaktadır.
İnsan, başkalarının bakışıyla değer kazanmaya başladığında,
spor artık bedeni güçlendiren bir faaliyet olmaktan çıkarak, benliği besleyen bir gösteriye dönüşmektedir.
Spora ve sağlıklı beslenmeye yoğun biçimde yönelmenin tümüyle değersiz olduğu da söylenemez.
Bu yönde çaba gösteren günümüz insanının yaklaşımını şu yönden takdir etmeyi unutmamak gerekir.
Bu kişiler nihayetinde iyi ve sağlıklı olmayı, bedenlerini ve zihinlerini güçlendirmeyi seçmekte,
kendilerini zararlı alışkanlıklardan korumaya gayret etmektedirler.
Bu yerinde güzel bir çabadır, ancak inanç, manevi değerler ve ahlakla birleştiğinde çok daha güçlü ve anlamlı bir hale gelir.
Bedenin, zihnin ve ruhun birlikte geliştirildiği bir yaşam, sadece fiziksel sağlığı değil, karakteri, iradeyi ve iç huzuru da besler.
Unutulmamalıdır ki, insan sağlıklı kalmaya ne kadar çabalarsa çabalasın, şu büyük gerçek var olmaya devam eder.
İnsan fâni bir varlıktır.
En güçlü, en sağlıklı ve en disiplinli bedene sahip olunsa dahi, zamanla kas kütlesi azalır, beden yaşlanır ve nihayetinde ölüm kaçınılmaz olarak gelir.
Harcanan emek, tüketilen besinler ve yıllar süren çabalar, dünya hayatının tüm maddi kazanımları gibi geçicidir.
Bu büyük gerçeğe Kur'an'da şöyle dikkat çekilmiştir, bu dünya hayatı sadece bir oyun ve eğlenceden ibarettir.
Ahiret yurduna gelince, işte asıl hayat odur, keşke bunu bilselerdi. Ankebut suresi 64.
Bu hakikati merkeze alan bir anlayışla, insanlar yaptıkları faaliyetleri yalnızca kendilerini fiziksel anlamda güçlendirmek için değil,
aynı zamanda hayatlarına anlam katmak ve en önemlisi de sonsuz ahiret hayatlarını ihmal etmeden yaşamak için gerçekleştirirler.
Spor yapmak ve sağlıklı beslenmeye özen göstermek, insanı iyiye ve doğruya yönelten kıymetli çabalardır.
Bu çabalar inanç ve ahlaki duruşla desteklendiğinde, bedenle birlikte ruh da güçlenir,
insanın emeği hem dünyaya hem ahirete uzanan daha tutarlı ve daha derin bir anlam kazanır.
Bu gerçeği dikkate alan kişi, spor yaparken ve beslenmesine özen gösterirken iç dengesini korur.
Elbette sağlıklı olur, bedenini korur ve geliştirir fakat bunu hırsa kapılmadan Allah'ı ve ahireti unutmadan yapar.
Sporun ve besinlerin Allah'ın insana emanet ettiği bedeni güçlendirmek için verdiği birer vesile olduğunu bildiğinde,
gösterilen emek gerçek karşılığını bulur ve hayat daha değerli, daha nitelikli bir hale gelir.
Bedeni güçlendiren egzersiz ne ise kalbi ve zihni olgunlaştıran ibadet, tefekkür ve güzel amelde odur.
Nasıl ki kaslar düzenli çalıştırılmadığında zayıflıyorsa, ihmal edilen kalp de zamanla katılaşır.
Maneviyat, anlık duygularla değil bilinç, süreklilik ve emekle gelişir.
Bu nedenle beden ve ruh arasında kurulacak denge, insanı hem dünyada hem de ahirette huzura taşıyacak temel unsurdur.
Bir insan dünyanın en estetik ve güçlü bedenine sahip olsa bile,
eğer güzel ahlaktan, vicdandan ve merhametten yoksunsa bu görünüm için boş bir süsten ibarettir.
Nitekim Peygamber Efendimiz, Allah'ın insanların bedenlerine ve suretlerine değil, kalplerine ve amellerine baktığını bildirerek,
gerçek değerin ölçüsünü ortaya koymuştur. Üstünlük bedende değil, ahlakta ve imandadır.